Beslagen ramen (vervolg op

Gelukkig was het vandaag droog, maar het was wel wat koud. Ik had de tijd goed in de gaten gehouden, want ik wilde er op tijd zijn. Ik hoopte vurig dat het een vast tijdstip zou zijn, dat die leuke jongen daar 's woensdagsmiddags altijd langskwam. Anders ging ik er misschien voor niets heen! En als hij al langskwam, dan moest je maar afwachten of hij nu ook weer naar de auto zou toekomen.

Verleden week was dat heerlijke jongen komen kijken terwijl wij in de auto heerlijk lagen te neuken. Ik kon het maar niet uit mijn gedachten zetten. Die blik, een mix van verbazing en geilheid van die boy, ik vroeg me af hoelang hij al had gekeken toe ik hem opmerkte. Hij had een eerste impuls om weg te lopen, maar kon dan toch geen weerstand bieden aan de geile drang om te blijven. Hij was aan de andere kant van de auto gaan staan, dus niet meer aan de wegkant. Uit het gezicht van weggebruikers, overmand door geilheid begon hij zelf aan zijn heerlijke pik te trekken. Een prachtige besluit van onze vurige neukpartij….. Wij moedigden hem, gaven hem een blik op onze nog natte pikken en blote billen, we geilden hem nog meer op door elkaar te tongzoenen. Toen hij zijn heerlijke jongenszaad met een boogje wegschot was hij vrij snel zelf ook verdwenen, richting Wijk bij Duurstede. Wat een boffers waren wij. En wij wisten nu ook dat deze boy thuis echt niets zou vertellen!

Ik had Ronny teruggebracht naar Utrecht en reed terug naar Vianen. Onderweg dacht ik terug aan die jongen, en dat ik hem misschien nog wel eens kon ontmoeten. Het tijdstip had ik me goed ingeprent; woensdagmiddag, ongeveer twintig over vier. De hele week spookte het door mijn hoofd, hoe dichter de woensdag naderde des te vaker ik er aan moest denken. Zo’n jongen eens lekker vasthouden, zijn ronde harde billen strelen, hem tongzoenen, zijn jongenslul hard maken en merken hoe hij zou reageren als ik zijn onervaren neukstang in mijn mond zou nemen. Ik wist het zeker, als ik hem zou pijpen zou ik hem afzuigen, zou ik al zijn zaad doorslikken. Zo’n jongen was nog zo onschuldig, had geen ervaring, had dus nog geen onveilige contacten, daar kon je alles onbevreesd en puur mee doen!

En nu was het woensdagmiddag. Net voor de spits uit moet je op een half uur rijtijd rekenen. Maar voor de zekerheid zou ik er maar om half vier gaan staan, want stel dat hij er vandaag vroeger langskwam… De mogelijkheid zo’n lekker jong ding aan de haak te slaan beheerste de hele week al mijn gedachten! Plots realiseerde ik me dat ik zo’n geniepig achter de vangrail geplaatste fotoradarapparaat passeerde, dat ging dus geld kosten. Het kon me weinig schelen, ik moest op tijd bij die parkeerplaats zijn, en daar was de afrit Bunnik al. Ik draaide de Provinciale weg op en wist nu dat ik er ruim op tijd zou zijn. Bij aankomst bleek ik niet de enige automobilist; er stond een grote vrachtwagencombinatie geparkeerd. Verdorie, heb ik dat!
Maar het geluk was met mij, na zo’n tien minuten vertrok de trucker en had ik het rijk alleen. Om zoveel mogelijk de aandacht te trekken plaatste ik mijn auto op precies dezelfde plaats als vorige week. En nu maar afwachten…

Er ging ruim drie kwartier voorbij, met spaarzaam wat passerende fietsers. Nog steeds was mijn droomboy er niet bij, ik hield mezelf voor dat ik er bewust veel eerder was gaan staan en dus geduld moest hebben. Door de kou waren de autoruiten inmiddels flink beslagen, maar ik vond dat dit juist goed uit kwam. Stel dat hij toch nog komt, dan waren we prima aan het directe zicht onttrokken.

Ik veegde opnieuw een stukje ruit schoon en zag een groepje fietsers naderen, weer niets dus,… maar toen zag ik plotseling mijn Adonis in het groepje. Verdorie, dan werd het toch nog niets met al zijn vrienden er bij….. Hij zag mij ook, ging langzamer rijden…. Ik zag dat hij iets riep naar de anderen, die keken om, gingen stilstaan. Ik verstarde, zou hij hen op mijn auto wijzen? Zo van: “Die vent van vorige week staat er weer!” Maar mijn Adonis stapte weer op zijn fiets, keerde om en reed weer richting Cothen, de andere jongeren vervolgden hun weg. Ik begreep het direct, “hij komt er zo aan” juichte het in mij. En inderdaad toen de andere jongeren al flink ver weg waren naderde de boy opnieuw… Hij wist goed wat hij deed, en plaatste zijn fiets achter de auto, uit het zicht van andere fietsers. Eerst keek hij nog eens even of er één of twee inzittenden waren, toen kwam hij dichterbij. Uitnodigend opende ik het portier, maar hij stapte niet meteen in. We praatten wat, hij vertelde dat hij zijn vriendjes gezegd had dat hij iets vergeten was uit Cothen mee te nemen en terug ging om dat nog even op te halen. Ze geloofden hem; gelukkig maar! Ik stelde voor binnen te komen omdat het koud was. Mijn hart sprong op van vreugde toen hij instemde. Hier zit mijn lieftallige buit, waarvan ik de hele week heb gedroomd. Die ga ik als het meezit inwijden in de mannensex, een vreemde gedachte omdat ik vorige week zelf nog zo onervaren was…. “Hoe vond je het vorige week”, vroeg ik gespannen? “Nou, gewoon…. best wel leuk” antwoordde hij enigszins verlegen. “Had je zoiets wel eens eerder gezien?” Hij schudde zijn hoofd. “Maar ik ben niet achterlijk, ik kwam niet voor niets kijken!” Ik glimlachte om zijn openhartige reactie en hij lachte terug. Ik zag opeens dat hij mooi was, nog geen spoor van gezichtsbeharing, mooie witte tanden, helderblauwe kijkers, lichtblozende wangen en volle rode lippen, zelfs geen jeugdpuistjes, hij was echt een schoonheid! Ik wilde me niet meteen opdringen en vroeg zijn naam. “Frank”, antwoordde hij nog een beetje schuchter. “Frank, luister, ik ben speciaal voor jou teruggekomen, ik vond je verleden week zo aardig!” Dat vond Frank leuk, zijn reactie was spontaan: “Lief van je!”. Het was alsof mijn lul steigerde en mijn ballen op springen stonden: die beauty daar noemt me lief! Meende hij dat, of was hij voor zijn leeftijd heel geraffineerd? Het gaf me toch de moed om nu wat door te pakken, ik pakte Franks linkerhand en streelde hem, hij liet me begaan. Ik durfde verder te gaan en legde zijn hand op mijn dijbeen. Frank keek me alleen maar aan, het was alsof hij aangaf dat het goed was. Ik verplaatste zijn hand naar mijn knalhard geworden lul, Frank ondernam nog niets, maar moest nu alles echt wel begrijpen! En dat bleek ook zo. “Wat ga je met me doen?”, informeerde hij. Ik zocht naar een geschikt antwoord. “Alles wat jij fijn en lekker vind, en niets wat je niet wilt!” Dat moest vertrouwen wekken, vond ik, maar Frank keek me onderzoekend aan. “Hoe weet jij dan wat ik lekker vindt en wat ik niet wil?”. Ik was een beetje verrast door deze zinnige vraag. “Vertrouw me maar, je zit hier nu eenmaal en je zult er geen spijt van hebben”. Ik voelde dat het ijs bezig was te breken, en streelde zijn lieve zachte wangen, Hij liet het toe en keek mij van opzij aan. Hij spitste zijn lippen om wat te gaan zeggen, maar zag er van af. Dat éne moment: die lippen heel even in een soort tuitvormpje, ik spatte bijna uiteen van verlangen hem te zoenen. Langzaam naderde ik zijn gezicht en merkte dat hij niet terugtrok. Plots zoende ik hem op de wang, en nog eens, en nog eens. Hij vond het goed, en ik trok de stoute schoenen aan, ik zoende hem vol op de lippen. Het was of er een stroomstoot door mij heen ging, en hij genoot er ook van. Het duurde niet lang of ik probeerde mijn tong in zijn lieve jongensmond te laten glijden. Hij weerde dit af, en ik pauzeerde maar even. We praatten een kwartiertje en er ontstond een situatie waarin zijn vertrouwen groeide. Ik had allerlei geile fantasieën, wat ik met deze heerlijke jongen wilde doen, maar ik besefte dat ons contact van vandaag bepalend was voor later, ik kon het ook verpesten als ik te hard van stapel zou lopen!

Frank vertelde dat dit allemaal nieuw voor hem was, maar dat hij er wel veel over had nagedacht. Hij voelde zelf wel dat hij homo werd, hij voelde immers niets voor meisjes. Zijn vrienden wisten er nog niets van, maar gelukkig gingen de groep niet samen met meisjes om, ze hadden dus nog niets van Franks geaardheid kunnen merken. Als ze na het sporten samen douchten keek Frank gretig naar de lichamen van zijn vrienden, gelukkig had hij daarbij nog nooit een stijve gekregen, dus ook daar was nog niets opgevallen. Frank vertelde het allemaal heel openhartig, hij vertrouwde mij nu helemaal. Frank had ook herinneringen van jaren her, dat zijn buurman spelletjes met hem deed. Het was nooit echt te ver gegaan, maar het was zeker wel sexueel getint geweest! Toen hij de buurman een keer aantrof met zijn stijve pik in zijn hand had hij er maar met niemand over gesproken, ik was de eerste aan wie hij het vertelde. Ik begon op Frank in te praten en vertelde dat het heerlijk kon zijn, dat je er zo van kon genieten, als je geduld met elkaar had en niets aan elkaar opdrong. Hij keek me aan, glimlachte alsof hij me dankbaar was, kwam naar me toe om te kussen, en in één beweging werd dat een zinderende tongzoen. Frank kreunde hartstochtelijk en liet mij zijn stijve voelen. “Nu is het zover”, flitste het door me heen, ik hielp Frank zijn broek naar beneden te doen, en pakte zijn blote fier omhoog priemende jongenspik. Ik hield het echt niet meer….. Ik viel op zijn wondermooie pik aan en begon te pijpen, ik deed mijn uiterste best om hem te laten genieten, en ik wilde zijn jongenszaad proeven. Lang hoefde ik niet te wachten, het spatte tegen mijn huig uiteen, de romig-zoutige smaak vervulde mij met gelukzaligheid, ik waande mij echt in de zevende hemel…. Frank lag rustig achterover een beetje na te hijgen, hij hield mijn hoofd teder in zijn handen. Mijn hoofd bonsde, ik genoot onvoorstelbaar en streelde de strakke buik van Frank en liet mijn hand zijn hele lichaam verkennen. De rondingen van zijn billen maakten mij gek van verlangen, maar ik wist dat dit vandaag niet zou kunnen. Met mij heerlijke pijpbeurt was ik een grens overgegaan, ik hoopte dat Frank goed zou reageren. “Niets meer overhaasten nu”, flitste het door mij heen. Ik had alle zaad heerlijk doorgeslikt en kuste Frank teder. We raakten in gesprek, en ik vertelde dat ik hoopte dat we dit vaker konden doen.
Niet in een auto met beslagen ramen, maar in een kamer met een bed….. Zuchtend gaf Frank aan dat het hem ook we wat leek…

Voor mijn werk moet ik vaak donderdags in een hotel aan de rand van Utrecht vergaderen. Soms al vroeg in de morgen, maar na afloop blijft er te weinig tijd om nog zakenrelaties te bezoeken. Die donderdagen heb ik in dat hotel altijd een kamer met internet tot mijn beschikking, om ’s middags verder wat werk af te handelen. Daar zou ik nog veel plezier aan beleven, ik zou in die kamer met Frank heerlijk ongestoord, comfortabel en langdurig ons heerlijke spel kunnen spelen. Ik vertelde het Frank en hij was er wel nieuwsgierig naar. Gelukkig had Frank al een mobieltje en ik gaf hem mijn geheime mobiele nummer. Heel bewust had ik onlangs zo’n telefoon met twee SIM kaarten aangeschaft, als ik een stil signaal ontving zou ik meteen weten dat het van mijn verovering moest zijn. Donderdags kwam Frank ook goed uit, in zijn lesrooster op het Grafisch Lyceum was donderdags altijd veel ruimte. Ik kon hem afhalen, en zijn fiets in mijn stationcar meenemen. We zouden het nog verder bespreken….

Het begon al wat donkerder te worden, we moesten er mee stoppen. Ik speelde nog wat met de heerlijk malse jongenslul van Frank, ik pijpte hem –even maar - opnieuw, ik likte zijn onbehaarde zak, streelde zijn heerlijke ronde billen en vingerde hem heel even zachtjes. Toen besloot ik dat ik nu niet verder moest gaan. Mijn eigen pik was keihard, maar ik wilde hem niets opdringen, “Frank, je moet gaan joh! Zie ik je nog, bel je me?” Frank knikte en ik wist dat hij het meende.

Toen ik hem weg zag fietsen zuchtte ik van gelukzaligheid. Een heerlijke ervaring, en ik wist dat het hier niet bij zou blijven. Ik moest wel dezelfde richting op als Frank en zwaaide naar hem bij het voorbijrijden. Ik besloot binnendoor via Houten naar huis te rijden. Thuis werd ik begroet door mijn nietsvermoedende vriendin. Die avond heeft onze neukbeurt een bijzondere dimensie gekregen, maar goed dat zij de oorzaak niet weet!