Van de hemel in de hel 1.

Mijn verhaal begint 2 jaar geleden. Ik was toen 19 jaar en woonde sinds kort met mijn moeder in Rotterdam. Ik was geboren in een dorp maar door de scheiding van mijn ouders zijn wij met omwegen in de grote stad beland. Alles was nieuw voor me. Nieuwe school, nieuwe buren en werkelijk niemand die ik kende. Mijn vrije tijd bracht ik dan ook meestal door achter mijn pc. Met mijn zoektochten op het net probeerde ik voor mijzelf uit te vinden of ik nu meer op jongens viel of juist meer op meisjes. Ik had zo`n idee dat ik toch homo was maar wist het niet zeker. Vooral omdat ik geen ervaring had en te laf was om bijvoorbeeld een gaybar binnen te lopen. Ik besloot maar gewoon af te wachten op hetgeen er wel of niet op mijn pad zou komen.
Na de eerste saaie weken begon er langzaam een vriendschap te groeien tussen mij en de buurjongen. Niets sexueels ofzo, gewoon een maatje. Ook zijn ouders waren gescheiden maar hij woonde naast ons met zijn vader. Het begon allemaal met een potje gamen en tv kijken, maar al snel gingen we ook samen op stap. Het klikte en al gauw waren we min of meer onafscheidelijk. Mijn moeder noemde ons dan altijd Sjors en Sjimmie aangezien ik gewoon kaaskop ben en Reggie in Paramaribo geboren is. Toen mijn eerste zomervakantie in de stad bijna begon kwam Reggie weer eens langs. Met een flinke grijns vertelde hij voor 8 dagen met zijn pa naar de Dominicaanse Republiek te gaan. `En`, ging hij verder, `jij mag mee, als het van je ma mag dan`. Gelukkig stemde mijn moeder in en zo`n 4 weken later was het dan eindelijk zover. Ik was nog nooit zover weggeweest, ik had zelfs nog nooit in een vliegtuig gezeten, en was zo blij als een klein kind. Het was dan ook een waanzinnige vakantie. Heerlijk warm, gaaf strand en allemaal mooie mensen. Reggies vader ging meestal in de ochtend al weg om pas tegen de avond weer terug te komen. Ik had geen idee wat de man allemaal deed, maar het maakte me ook weinig uit, wij konden gaan en staan waar we wilden. Maar zoals het met alles gaat als het leuk is: de vakantie vloog voorbij en voor ik het wist was het alweer de laatste dag. Op het vliegveld in Punta Cana ging het fout. Goed fout. Bij het inchecken werd mij gevraagd op met koffer en al mee te lopen naar een andere ruimte. De douaniers daar sommeerde mij de koffer te openen. Ik deed wat mij gevraagd was en keek verwonderd toe hoe zij een voor mij vreemde toilettas uit mijn koffer viste. Het drong niet eens door toen ze na het openen ervan `cocaina` riepen. Veel tijd om na te denken had ik dan ook niet. Hardhandig werd ik in de boeien geslagen. Met een hoop kabaal belande ik in een donkere cel. Net groot genoeg voor hooguit twee man, maar ik was 1 van de 8. Het stonk er enorm. Langzaam aan besefte ik dat ik een heel groot probleem had. Wie mij genaaid had wist ik niet maar dat ik die dag niet naar huis zou gaan had ik al gauw door. 2 dagen heb ik daar gezeten. Iedereen deed zijn behoefte in een soort gat in de grond. Gewoon middenin de groep anderen. Ik was echt van de hemel in de hel beland. Na die twee dagen die niet voorbij leken te gaan, werd ik uit die cel gehaald en in een soort arrestanten busje gezet. Ik kwam terecht bij een groot gebouw wat later het gerechtsgebouw bleek te zijn. Ik denk dat ik nog geen 3 minuten voor die rechter heb gestaan. In rap Spaans las hij voor uit het dossier wat voor hem lag. Geen idee waar de man het over had. Voor ik het wist zat ik weer in die bus. Na een lange rit kwamen we aan bij een grote, oude gevangenis. Daar kreeg ik een grote cel toegewezen. Gelukkig niet heel vies en klein zoals die dagen ervoor. Wel met heel veel mannen waarvan de oudste ongeveer 25 moest zijn, schat ik. Later bleek dat je daar ingedeeld wordt op leeftijd. Het gebouw ernaast bijvoorbeeld was weer bezet door oudere mannen. Het ergste vond ik nog dat ik niet kon bellen of mailen ofzo. Zou mijn moeder wel weten waar ik zat? Ik was ten einde raad.
Al gauw viel de avond. Het licht ging uit en er werd iets Spaans door de luidsprekers geroepen, waarop iedereen snel een bed opzocht. Er waren enkele lege bedden en snel bekeek ik welke het schoonst leek. Na mijn keuze gemaakt te hebben ben ik niet veel later in een diepe slaap gevallen. Niet gek als je bedenkt dat ik in die andere cel geen oog dicht had gedaan. Maar mijn rust duurde niet lang. Ik schrik wakker omdat ik voel dat ik stevig wordt vastgegrepen. Als ik mij wil omdraaien merk ik dat verzet weinig nut heeft, want zeker drie man drukken mij stevig met mijn gezicht in het matras. Een ander trekt ruw mijn broek tot mijn enkels. Dan voel ik een enorme pijn in mijn achterste. Als een bezetene ragt een celgenoot zijn lul bij mij naar binnen. Ik wil het uitschreeuwen maar een paar handen op mijn mond beletten dat. Keihard voel ik zijn lul in en uit mij gaan. De tranen schieten in mijn ogen. Als eenmaal de ergste pijn wegvloeit voel ik een warme gloed bij mij van binnen. Door een zachte, ingehouden kreun achter mij begrijp ik dat hij is klaargekomen. Gelukkig voel ik dat hij zijn lul uit mij haalt. Ik kan weer een beetje normaal op adem komen. Tenminste, dat dacht ik want die gozer leek slechts plaats gemaakt te hebben voor een ander. Gelukkig minder pijnlijk voel ik dat er weer een lul in mij wordt geduwd.


Vervolg volgt.