Bob en Max (deel 3)

De eerste 2 delen staan op archiefpagina 71.

Terwijl Max en ik zo lekker op mijn bed lagen en we heerlijk aan het pijpen waren vielen mij ogen toevallig op de klok: 17:02 stond er!! Shit! Om 17:05 kwamen mijn ouders meestal thuis. Ik schrok me dood. Ik wurmde me onder Max uit en trok snel mijn kleren aan.

Hij keek me vol verbazing aan. Hij begreep niet waarom ik zo snel en zo opeens van hem wegging. Hij lag nog bloot op mijn bed. Toen ik het hem vertelde schrok hij ook. Binnen een minuut had hij zijn kleren aan en stond hij bij zijn fiets. Hij liep nog even terug naar mij, hij drukte zijn heerlijke volle lippen even op de mijne en ging er toen snel vandoor. Hij was net weg toen mijn ouders thuiskwamen. Ik had moeite om normaal te doen. Ik was nog helemaal in de ban van Max zijn lichaam en wat we gedaan hadden.

Die avond lag ik mijn heerlijke 18 cm weer heerlijk te rukken. Wat was dit toch lekker. Ik ging weer terug naar die middag. Omdat we zo snel moesten stoppen waren we allebei niet klaargekomen. Ik kwam klaar zo als ik nog nooit klaar gekomen was en sliep snel in...


De volgende morgen moest ik weer gewoon naar school. Dan zag ik Max weer. Maar Bob kwam opeens weer in mijn gedachten binnen. Die mooie jongen, mijn beste vriend. Ik was toch verliefd op hem?! Waarom had ik dit dan met Max gedaan. Ik kwam er niet uit. Ik wist nu wel van Max dat hij ook homo was. Net als ik. Van Bob wist ik helemaal niks. Volgens mij was Bob gewoon hetero.

Het eerste wat ik zag toen ik op school aankwam was Max. Hij had me kennelijk op staan wachten. Toen we naar de fietsenstalling liepen had ik nog niks tegen hem gezegd. Ik kon het gewoon niet. Hij zei opeens: wat ben je stil. Heb je spijt van gisteren?

Nu moest ik wel praten. Nee, ik heb geen spijt. Het ging alleen zo snel en ik had er niet aan gedacht dit zo zou kunnen gebeuren.

Daarna waren we beide weer stil. Ik liep zonder Max naar binnen. Ik zag Bob. Gelijk voelde ik een reactie in mijn broek. Wat was die jongen toch mooi met zijn half lange blonde haar en blauwe ogen. Dan had hij ook nog een strak shirt aan en mooie strakke jeans. Lachend kwam hij op me aflopen en gaf me de "box". Iets wat een dagelijks ritueel bij ons was.

Hij zei gelijk dat ik er slecht uitzag. Ik schrok. Was het zo duidelijk??? Maar zoals echte vrienden doen zou hij er nooit om vragen. Als ik mijn verhaal kwijt wilde moest ik hem dat zelf vertellen. Maar voorlopig zou ik het nog voor me houden.

Na de lange, lange vrijdag was het eindelijk weekend. Eindelijk een rustig weekend.