Op de boerderij 6

Tegen een uur of zes, na ons opgefrist te hebben en nadat Klaas naar huis was gegaan, zaten we aan de avondmaaltijd. Maartje had gehuild, maar was verder vrolijk. Arno was heel stil en zat half afgewend in Wiegers ochtendjas aan tafel.
Wieger verbrak de stilte na een kwartier:
“Arno, ik hoop dat je echt begrepen hebt dat we niets kwaads met je wilden. Het was meer om je een lesje te leren.”
”Ik weet het wel. Het was alleen: ik ben heel lang geleden eens misbruikt door twee jongens en daar komt mijn aversie vandaan. Natuurlijk heb ik niets tegen homo’s. Ik schold eigenlijk alleen op mijn verkrachters. Ik heb dit pas voor het eerst verteld aan Maartje vanmiddag. Wat die ervaring betreft, die was vreselijk, maar dat heeft niets met jou te maken.”
Hij legde zijn hand op Wiegers schouder en die legde daar zijn hoofd op
Ik heb er moeite mee om jongens aan te raken, daar moet ik nu eens van af. Maartje heeft me duidelijk uitgelegd dat ze van me houdt. Zij is een heel dappere meid. Zij vertelde me dat mensen aanraken waarvan je houdt nooit slecht is. Daarom kan ik ook zo vaak aan haar zitten frunniken. Ik houd van haar en ik zou haar niet graag kwijtraken.”
“Maar zou je jaloers zijn als ze met mij zat te knuffelen? Ze zegt zelf dat ze graag mensen aanraakt van wie ze houdt.” bracht ik naar voren.
“Ik weet het niet. “ Dat was nogal eerlijk van hem.
“In dit geval spreekt een gedeelte uit de bijbel me wel aan: Onderzoekt alle dingen en behoud het goede. Heb ik toch nog iets van al dat kerkbezoek overgehouden. Al lijkt het vies, het hoeft het niet te zijn. Kijk eens naar vanmiddag. Als je nu heel eerlijk bent, vond je het dan lekker toen Klaas je neukte?”
“Ja, maar hij deed het ook voorzichtig en niet om me te kwetsen of zoiets.”
“Maar dat willen we geen van allen. We willen gewoon het lekker naar ons zin hebben. Of het nou bij een meisje is of bij een jongen. Dat maakt niets uit. Zo, opoe Wieger heeft gesproken.”
Arno leek opgelucht dat het voorbij was en ging onderuit op z’n stoel zitten, niet in de gaten hebbend dat zijn klok en hamerspel te zien was. Maartje ging achter hem staan en liet haar handen in de badjas glijden, die nog meer week. Zij knoopte de ceintuur los en trok de jas naar omlaag. Weer gleden haar handen over zijn borst en buik en zijn lid roerde zich al. Wieger hurkte voor Arno neer. En streelde diens bovenbenen. Ik trok Wiegers t-shirt over zijn hoofd. Dan maakte ik zijn broek los en schoof die naar beneden. Maartje ging schrijlings op Arno’s schoot zitten en kuste hem, aaide zijn gezicht. Ik stond nu achter hem en deed wat Maartje net had gedaan. Mijn handen gleden over het gladde lijf, stopten bij de nu harde tepels. Ik nam ze tussen duim en wijsvinger en ik kneep.. “Au”, lachte Arno, “valse nicht!” Maar nu klonk er geen venijn in zijn stem. Ik moest lachen: “Je leert snel, Arnootje. Als je echt iets vervelend, vindt moet je het zeggen. Dan stop ik.”
Maar Arno had zijn ogen dicht en kuste Maartje en vond momenteel niets vervelend. Maartje wiebelde wat. Ze hief zich op en Wieger pakte Arno’s piemel en leidde die in Maartje. Ze zuchtte en gooide haar hoofd achterover. Ik kuste nu Arno’s mond. Toen hij zijn ogen opendeed, schrok hij terug, zijn hoofd schoot naar achter..
“Vervelend?”
Hij schudde zijn hoofd en kuste nu mij. Ik speelde met mijn tong tegen zijn lippen, die nogal hard aanvoelde, maar de weerstand brak en hij liet me binnen. Nu voelde ik ook zijn tong en even kneep ik in zijn arm, bemoedigend. Ik woelde in zijn haar, greep zijn schouders. Maartje riep dat ze kwam en schokte op en neer. Wieger kwam achter me staan en nadat hij mijn grot een flinke natte beurt had gegeven, neukte hij me staande. Ik kuste nu Maartje. Omdat mijn opwinding steeg, kuste ik haar steeds heftiger en onze tongen draaiden om elkaar heen. Vanuit mijn ooghoeken zag ik Arno kijken en er was twijfel in zijn ogen. Ik kuste hem nu ook heftig en fluisterde: “Het maakt niet uit.” Arno kwam nu in Maartje en Wieger begon ook vervaarlijk te hijgen. En spoot zijn geil tussen mijn billen. Toen deed ik iets gewaagds. Ik liep om Arno’s stoel heen en spoot toen mijn sap tegen de borsten van Maartje. Ik was benieuwd hoe hij daarop zou reageren.. Hij was geschrokken en riep: “Bah! Moet dat nou?”
Ik hijgde: “Je spuit net dat spul toch ook in haar?”
“Ja, maar dat is van mijzelf.”
Maartje roerde met haar vinger in het sperma en likte het toen op.
“Maartje!”
Toen wilde zij Arno kussen, maar die draaide zijn hoofd weg.
“Het maakt niets uit, Arno. Vertrouw je me niet?”
Arno kuste haar voorzichtig, maar Maartje dwong haar tong naar binnen.
“Was dat nou zo erg? Je gaat er echt niet dood van.”
Vind je het nou echt vies?” vroeg ik.
“Het idee vind ik vies, dat het van jou komt.”
“Vind je mij vies?”
“Ja, nee, natuurlijk niet, maar….ik weet niet. Soms is het allemaal behoorlijk verwarrend. Van mijzelf vind ik het niet vies, maar van jou wel, terwijl ik wel je tong in mijn mond had. Ik snap er niets van.”
Wieger zei: “We gaan naar mijn kamer en leggen daar een paar matrassen op de grond. Dat ligt wat gemakkelijker.”

“Arno ga nu eens op je rug liggen en heb vertrouwen. Sluit je ogen. Maartje ga bij zijn hoofd zitten.” Wieger begon nu Arno te pijpen en ik hielp hem er graag mee. Arno die eerst verstijfd lag, ontspande zich ook doordat Maartje met hem bezig was en hem steeds zacht toesprak. Zachtjes begon hij te kreunen, zijn benen had hij wijd uit elkaar. Nu ging Maartje achter hem zitten en hij hees zichzelf omhoog zodat zijn hoofd op haar schouder lag.
“Open je ogen en kijk, Arno.”
Arno zag het hoofd van Wieger heen en weer gaan en het genot kwam in zijn lendenen naar boven.
“ Ik ga spuiten”, riep Arno.
“Blijf kijken.”
Hij spoot op Wiegers gezicht, in zijn ogen, in zijn wenkbrauwen, in zijn haar en de dikke druppels gleden naar beneden en Wieger ving ze op in zijn mond.
“Is dit vies, Arno?”
“Ik vind van niet als jij het lekker vindt.”
“Precies. Zou je het nu zelf willen onderzoeken?”
“Ik weet het niet, klonk het nu twijfelachtig.
Ik ging op zijn borst zitten en trok mijzelf af boven zijn gezicht. Hij kon alles goed zien. Ik waarschuwde hem dat ik gauw zou komen en toen het zover was spoot ik hem in zijn gezicht. Hij schrok van de klodders en draaide zijn hoofd weg. Nu gleden de druppels richting zijn mond en heel voorzichtig proefde hij en nog eens en nog eens.
“Hartstikke goed. Je bent nu weer ervaring rijker. Nu kun je met recht zeggen wat je ervan vindt.”
“Ik vind het niet eens zo vies.” lachte hij, “maar ik moet er wel aan wennen.”
“Veel oefenen.”
“En nu gaan we echt naar bed, want morgen komen Jelle, Wiebe en Jouke en er moet toch ook werk gedaan worden.”
Ik lag nog lang wakker naast een ronkende Wieger. Ook hoorde ik dat Maartje en Arno nog lang lagen te praten. Het ging heel rustig., dus ze waren echt serieus aan het babbelen. Ik was benieuwd in hoeverre Arno veranderd was. Toen sliep ik ook in.