The good the bad and the ugly 2 slot

Ik ontmoette Roy in de kroeg, een beeldschone jongen, maar vrijen werd een desillusie.

Ik reed maar meteen door naar de kroeg waar ik Rory had ontmoet. Het was er gezellig druk en ik groette wat bekenden. Ik bestelde een biertje en keek op mijn gemak de ruimte eens rond. Wie schetste mijn verbazing toen ik het vriendje van Rory zag zitten bij het raam. Hij was alleen en ik ging naar hem toe.
“Hallo.”
“Hoi.”
“Wat zit je hier alleen.”
“Ik zit hier op een vriendje te wachten, nou ja, vriendje. Ik ken hem nog niet zo lang.”
“Die vriend waarmee je gisteren hier ook zat, die mooie jongen, Rory?”
“Hoe weet jij dat nou?”
“Omdat ik jullie gisteren hier zag zitten. Jij werd weggeroepen. Toen ben ik bij Rory gaan zitten. Hij zag er niet al te vrolijk uit. Ik heb ‘m maar proberen op te vrolijken. Ik vrees dat hij niet zal komen, want hij heeft iets problematisch aan zijn been en is naar huis gegaan.”
“Wanneer was dat dan?”
“Zo straks. Ik heb ‘m bij het station afgezet. Ik kom er net vandaan.”
“He, ik snap er niets van. Ja, jullie zullen wel een leuke nacht hebben gehad, maar waarom heeft hij mij niet gebeld? Ik snap het niet. En waarom moest hij naar het station. Hij woont hier in de stad?”
Ik keek eens naar hem. Knap was hij niet, maar hij had een vriendelijke uitstraling. Opeens stelde hij zich voor: Menno. Ik gaf hem een beetje lacherig een hand: “Ik ben Lennart.”
Menno zei: “Ik vind het allemaal erg raar. Ik geloof dat ik maar eens even langs zijn huis rijd om te kijken of alles in orde is. Ga je mee? Jij hebt ‘m voor het laatste gezien.”
“Ok, dat is goed.”
We betaalden en liepen naar zijn auto. Mijn auto stond er goed, dus die haalde ik wel later op. Onderweg was het stil tot hij er opeens uitflapte: “Wat vond je van Rory?”
Tja, wat moest ik er nou van zeggen. Ik kende hem maar zo kort.
“Hij is mooi, maar volgens mij onrustig.” Ik wilde er niet te veel over kwijt.
“Ja, mooi is hij zeker en onrustig ook. Ik neem aan dat jullie met elkaar geslapen hebben. Is je toen niets opgevallen?”
“Nee, het was prettig, maar … eh …”
“Hij begreep me meteen. “Ik snap, dat je niet opeens je escapades met een vreemde gaat bespreken. Maar laat ik je dan wat vertellen. Ook ik heb met hem geslapen zoals zovelen. Het was, net als je zegt prettig, maar wel eenrichtingsverkeer. Als hij maar klaarkomt… maar verder gaat het niet. Ik heb daar zo’n moeite mee gehad. Ik hoorde van anderen hetzelfde.”
Ik kon het niet ontkennen, nu hij er zo over begon.
Aarzelend zei ik: “Ben je verliefd op hem?”
“Dat vraag ik me af. Ik kan best met hem lachen, maar dat egoïstische stoot me af. Nee, ik geloof, dat ik over mijn vlinders-in-de-buik-gevoel af ben, maar ik vind hem nog steeds wel leuk. We zien elkaar nu af en toe op een vriendschappelijke manier.”
Hij aarzelde nog een beetje. Ik voelde dat hij meer wilde vertellen, maar het daar de tijd goed voor achtte. Ik zweeg. “Hier woont hij” zei Menno plotseling toen we voor een flatgebouw stopten. We stapten uit en namen de lift naar de vierde etage. Voor zijn huisdeur stopten we en Menno keek naar binnen in de keuken. Niets roerde zich. Toen belde hij aan. We wachtten, maar er gebeurde niets. We keken elkaar aan en voelden beiden dat er iets niet klopte.
“Wat doen we? We kunnen hier wel blijven staan, maar verdorie, Rory is een grote jongen, dus … Waarom zouden we onze middag verpesten? We gaan gewoon terug naar de kroeg. Ok?”
“Dat is goed. Drinken we er een op de gezondheid van Rory.”
Toen we weer aan een tafeltje zaten, raakten we toch weer ingesprek over Rory.
“Hoe lang kennen jij en Rory elkaar?” Vroeg ik.
“Een half jaar. Het is een vreemde vogel. Ik ben nog nooit bij hem in huis geweest. Wel haalde ik hem nogal eens op, maar dan stond hij altijd al buiten te wachten. Hij is altijd erg enthousiast over bepaalde dingen en kan blij zijn als een kind als je hem verwent. Hij kan hartstochtelijk zijn, maar wat ik straks al zei: als hij maar aan zijn trekken komt. En dat stoorde me vaak. En altijd dat smoesje, dat het een drukke dag was geweest of dat hij de vorige avond slecht geslapen had en dan keek hij je met die prachtige smekende ogen aan en dan smolt ik weer en ging onbevredigd slapen of ik trok mezelf maar af. Er is iets raars met hem aan de hand, maar ik weet niet wat. Ik heb hem eens een telefoontje cadeau gedaan, nou, zijn blijdschap kende geen grenzen. Hij was zo gelukkig en haalde me constant aan. Ik werk in een zaak waar ze die dingen verkopen en allerlei elektrische en elektronische apparaten. Hij was daar erg geïnteresseerd in. Maar die avond, hoe blij hij ook was: alles van mijn kant en niets van hem. Ik baalde flink. Maar hij is zo mooi!”
Menno keek verdrietig. Ik had wel met hem te doen. Hij had een vriendelijk gezicht en zijn gevoelens waren oprecht, dat kon ik wel zien. Aan Rory denkend, realiseerde ik me opeens: kun je de gevoelens van een ander wel op goede waarde schatten? Dan moest je iemand wel erg goed kennen, maar ik voelde wel dat Menno eerlijk was.
Ik dronk van mijn biertje en besloot te vertellen wat mij was overkomen. Ik zei hem dat ik een zaak had waar cd’s verkocht werden. Hij kende de winkel wel, maar wist niet dat ik de eigenaar was. Ik vervolgde dat ik daar met Rory was geweest en hem een cd cadeau had gedaan en wat er de avond daarvoor in mijn huis was gebeurd, dat hij alleen naar muziek had geluisterd.”
“Ik ben blij dat je het me verteld hebt. Het zegt toch wel wat over de persoon. Wil je er nog een?” Besloot hij wijzend op mijn lege glas. Menno begon me steeds meer te bevallen, zeker toen hij was amusante dingen uit zijn leven vertelde. Rory was op de achtergrond geraakt. Dat ik Menno steeds leuker begon te vinden…daar was de drank ook wel debet aan. Hij had een olijke oogopslag en prachtige lippen. Een mooie kop met haar. Ik stelde me hem naakt voor. Hij was goed gevormd zo te zien. Nee, in mijn ogen werd hij steeds leuker. Na nog een paar biertjes stelde hij voor iets te gaan eten. Het was inmiddels half 7 geworden. We namen mijn auto en twintig minuten laten stopten we voor een goed restaurant in een buitenwijk. Parkeerplaats genoeg. We werden vriendelijk ontvangen. De gesprekken onder het eten werden steeds leuker, minder diep, dat wel. We lachten om elkaars grappen en we grepen elkaar af en toe bij de hand of de armen. De gesprekken werden ook persoonlijker we vertelden elkaar dingen die ons in ons leven overkomen waren, over eerste vriendinnetjes en vooral over eerste vriendjes en onze eerste keer met een jongen. Het geklungel, maar ook het onnoemelijke spannende. We werden niet dronken, dat deed je niet in een goed restaurant, maar de drank had wel invloed.
“Ik trakteer.” Zei hij toen de rekening was gebracht.”
“Nee joh, dat doe ik. Ik heb vanavond zoveel plezier gehad. Ik vind je een leuke man.”
We zaten daar quasi ruzie te maken, maar hij betaalde uiteindelijk.
“En nu gaan we koffie drinken bij mij thuis. En daarna breng ik je naar je auto. Akkoord?”
“Akkoord.”
Bij mij thuis zeeg hij neer op de bank terwijl ik koffie ging zetten. Hij keek eens in mijn verzameling cd’s. Toen ik met de koffie binnenkwam, sprak hij zijn goedkeuring uit over de verzameling. Na de koffie kwam de wijn op tafel en het werd steeds gezelliger. Wat een warme persoonlijkheid was Menno, geïnteresseerd in wat ik vertelde, gezellige vragen stellend. We zaten samen op de bank. Ik vertelde iets en opeens sloeg hij zijn arm om me heen en gaf me een kus op mijn wang en hij zei: “Ik vind je zo’n leuke gast. Sorry, dat ik me zo liet gaan.” Ik was helemaal verbaasd en toen hij mijn verbouwereerde gezicht zag, verontschuldigde hij zich nog eens.
“Nee joh, doe niet zo raar. Ik ben weliswaar verbaasd, maar ik houd daar wel van. Ik houd daar zelfs heel veel van.” En ik boog me naar hem over en kuste hem op zijn mond. Zijn glanzende lippen openden zich en mijn tong verdween in zijn mond. Spannend om te voelen hoe hij proefde. Hij sloeg zijn armen om me heen en trok me naar zich toe en zijn kussen werden heftiger. Dan legde hij zijn hoofd op mijn schouder en zo zaten we dan. Allebei hunkerend naar een warmte die we bij Rory niet gevonden hadden. Ik maakte me los uit zijn omarming en keek hem aan: lieve ogen. Hij werd in mijn ogen steeds knapper en leuker en warmer.
“Weet je wat,”stelde ik voor, “Wil je blijven slapen? We zijn allebei morgen ochtend vrij. Rijden met al die drank op durf ik niet zo goed en morgen breng ik je naar je auto.”
“Een prima idee. Ik had er al een beetje op gehoopt, eerlijk gezegd.”
Menno kuste me weer en ik woelde onder zijn polo over zijn borst. Ik voelde dat hij lichtbehaard was. Hij begon lichtelijk te hijgen. Ik trok zijn polo over zijn hoofd en begon zijn riem los te maken. Hij streek over mijn haar. Toen het me niet snel genoeg lukte om zijn broek los te maken, deed hij dat zelf terwijl ik mijn kleding haast losscheurde. Daar zaten we dan, nog gehuld in onze slips met een stijve van hier tot Tokio. We streelden, kusten elk beschikbaar plekje. Hij zag er zeer goed uit. Ik zag de natte plek in zijn broekje en kuste het en likte het. Hij trok zijn slip uit en ik nam zijn stijve paal gelijk in mijn mond. Hij schokte op en kreunde. Ik voelde zijn handen over mijn rug gaan en de kriebels schoten door me heen. Heerlijk die warme handen.
“Zullen we eerst douchen en dan mijn bed opzoeken?
“Ik vind alles best, als je er maar bij bent.”
We schoten uit onze broekjes en bekeken elkaar goed. Hij nam mijn lul in zijn handen en het voelde prima. We liepen de douche in en zeepten elkaar in en hadden plezier. Ik was als eerste de douche uit, droogde me snel af en dook vast op bed. Even later, met een handdoek om zijn middel kwam hij de slaapkamer binnen. In een flits herinnerde ik me Rory de vorige avond, maar die flits was zo weg en ik lachte naar Menno en zei: “Waarom die handdoek?”
Hij gooide hem af en kroop naast me. We streelden onze vochtige afgekoelde lijven, kusten en elk plekje werd bevoeld. Hij kwam op me liggen en ik voelde zijn grote pik tegen me aan. Toen hij me te zwaar werd, gooide ik hem van me af en we stoeiden als twee ondeugende jongetjes tot we een beetje tot rust kwamen en elkaar weer eens goed aankeken.
“Voelt goed, he?” mompelde ik.
“Ja, heel goed. Ik vind je een kanjer.”
“Nu al?” grapte ik, “wacht maar af tot ik ga uitvoeren wat ik in gedachten heb.”
“En wat heb je allemaal in je gore gedachten?”
“Nou, ik ben van plan je te gaan pijpen, dan kom je in mijn mond en slik ik alles van je in” mijmerde ik.
Hij zuchtte. “En dan zou ik je willen neuken, nadat ik je kontje heb natgemaakt.” Hij rilde van genot. “En daarna ga je mij neuken.”
Ook ik hijgde van genot en pakte zijn keiharde leuter beet. Ik likte aan de eikel en proefde het zilte voorvocht. Ik nam hem nu helemaal in mijn mond en keel en kon ’m net hebben. Menno duwde mijn hoofd op en neer. Het duurde niet lang en toen kwam hij in grote stralen achter in mijn keel. Hij trok mijn hoofd terug en kuste mij op mijn mond. Mijn tong danste een wilde samba en hij proefde zijn eigen sperma. Toen draaide hij me om en begon me te rimmen, tot gek wordens toe. Ook daar zijn de zenuwen heel gevoelig. Ik spuugde in zijn gaatje n toen ik hem wat met m’n vingers had opgerekt. Duwde ik voorzichtig mijn piemel in zijn gaatje. Na enige tijd stootte ik door en zijn adem stootte in hetzelfde ritme. Na een minuut kwam ik vreselijk klaar in zijn darm. Ik spuugde mijn sperma heel diep uit en toen ik terugtrok gulpte het zaad uit zijn kont. Uitgeput viel hij neer op bed. Ik vleide me naast hem, kuste hem en toen vielen we in slaap. Mijn laatste gedachte was dat ik nu echt genoten had.

’s Morgens, toen we wakker werden, scheen de zon in de kamer. Ik rekte me lui uit en zag dat Menno glimlachend zijn erectie strelen. Hij gaf me een kus. Ik wilde allereerst pissen en onder de douche, want ik had het gevoel dat ik een uur in de wind stonk. Dat zei ik hem. Hij wilde nog even blijven liggen en sloot zijn ogen weer. Toen ik verfrist weer in bed kroop, ging hij douchen. Ook hij dook weer in bed en we konden elkaar niet met rust laten. We pijpten, neukten en kwamen heerlijk klaar.
Ik vond de aandacht van hem heerlijk na het echec van de zaterdagnacht ervoor met Rory. We spraken erover en hij zei heel lief: “Dit was zo heerlijk. Het smaakt werkelijk naar meer wat mij betreft.” Ik was het helemaal met hem eens. Ik bracht hem naar zijn auto en we maakten voor de komende vrijdagavond een afspraak.

In die week kwam ik erachter dat Rory meerdere cd’s uit de winkel had meegenomen. Hoe en waar hij ze verstopt had, weet ik niet, maar nu snapte ik waarom hij zo moeilijk had gelopen. Ik overwoog een aanklacht in te dienen, maar liet het maar waaien.

Die vrijdag begon een relatie met Menno die nu al enkele jaren duurt. Hij was niet knap, maar in mijn ogen werd hij steeds knapper. Hij is mijn grote liefde. Uiterlijke schoonheid is niet alles.