Gulp open 12

Gulp open 12

Ik kan niet anders zeggen dat ik met stomme verbazing zat te kijken naar Hendrik en mijn balzak. Hoe de één de ander aan het beïnvloeden was. Hoe mijn pik (Hendrik) zich oprichtte en mijn zak hem probeerde de ruimte te geven door mee te gaan. Een mooi spel tussen twee lichaamsdelen. Het kettinkje stond strak tussen de twee ringen. En ik werd geiler dan ik ooit was geweest terwijl ik hier naar keek. En natuurlijk werd Hendrik daardoor groter en stijver. De twee ringetjes met het kettinkje trokken hem en mijn zak steeds verder naar elkaar. Het was nogal bizar om mee te maken. En toen moest ik plassen, maar wat ik ook probeerde, Hendrik wilde niet in ruststand gaan. Blijkbaar genoot hij zo van zijn nieuwe minibondage dat hij absoluut niet wilde krimpen. Zelfs toen ik ijs op zijn koppie legde en op mijn ballen bleef hij loeihard en hield het kabeltje tussen zak en voorhuid strak. Als ik zo op het toilet zou gaan zitten zou het een enorme pisrommel worden, ik ging dus naar de badkamer en ging in de douchehoek zitten. Om überhaupt te kunnen zeiken moest ik me nog gaan concentreren ook. Maar toen het kwam ging t ook, ik zat te kijken hoe mijn urine tot halverwege de badkamer spoot. Ik zat nu in mijn eigen pis, en bedacht me weer hoe ver ik toch ging, voor mijn eigen genot maar ook dat van Henk en Hendrik. Door de naam aan mijn piemel te geven was hij echt een soort van derde persoon geworden. Het eigen willetje van een penis kennen we allemaal, geef hem een naam en hij is ineens iemand.
Ik wilde stoppen met denken en moest ook nu wel eens gaan slapen. Nam een douche, droogde mezelf af en dook mijn bed in nadat ik de laptop en webcam klaar had gezet. Ik viel verbazingwekkend snel in slaap en bleef ook lekker slapen totdat mijn odol zich begon aan te melden. De ochtenderectie voelde ik extremer dan ooit daarvoor. Omdat bij het groeien van Hendrik mijn voorhuid door mijn balzak en de ketting naar achter werd getrokken, schuurde mijn ontblote eikel tegen het dekbed en mijn lijf. En als er iets gevoelig is aan mijn lijf dan is het ’t hoofd van Hendrik. Ik ontwaakte dan ook met een sensatie die ik nog nooit had mee gemaakt. Hendrik, de ringen en het kettinkje confronteerden me al vroeg met mijn slaaf zijn, mijn besef dat ik een eigenaar had en een eigenwijze, arrogante pik. Eigenlijk moest ik nu gaan plassen, dat was normaal mijn eerste actie als ik wakker werd, maar ik wilde het zo lang mogelijk uitstellen. Meer en meer was ik bezig met mijn aanpassingen aan mijn situatie. Ik ging onder de douche (waar ik altijd lekker stond te pissen) en trok mijn kleren aan. Ik had een aantal afspraken en ging dapper onderweg. Hendrik bleef zich roeren, en mijn blaas werd voller en voller. Oh men, ik moest echt gaan pissen, maar omdat ik er verder nog geen ervaring mee had, en Hendrik zich telkens tussen half stijf en stijf hield durfde ik niet naar een wc te gaan in één van de kantoorgebouwen. De laatste afspraak belde ik dus af en ik ging op weg naar huis. Maar 60 kilometer te gaan, na tien km had ik wel door dat ik heel snel een plek moest vinden om te pissen. De wc’s van pompstations vielen af, parkeerplekken waren te druk. Ik nam een afslag en ik reed zodra ik een bos zag een bospad op. Er was gelukkig geen mens in de buurt en ik stapte de auto uit, liep enkele passen het bos in en trok mijn schoenen en broek uit. Half bloot liet ik mijn pis gaan.. t spoot voor me uit het zand in terwijl ik tegen een boom aan leunde. Dit was bijna beter dan klaarkomen. De laatste druppels liepen langs mijn zak in de grond en ik bleef even (genietend) zo zitten. Het was nu 11 uur in de ochtend, en ik mocht nog twee keer plassen… Ook over deze opdracht was goed nagedacht door Henk begreep ik. Hij maakte me steeds bewuster van mijn lijf, van Hendrik en daardoor het bewustzijn dat ik van hem was. Hoewel ik natuurlijk altijd de mogelijkheid had om me niet aan zijn regels te houden speelde Henk zo met mijn lijf, maar vooral geest, dat ik deed wat hij van me verwachtte. Hij had niet eens straffen nodig.

Ik stapte weer in mijn auto en reed naar huis toe, binnengekomen hing ik mijn jas aan de kapstok, opende mijn gulp en haalde Hendrik en de tweeling er uit en startte mijn computer op. Geen nieuws van Henk, verder trouwens ook niet (behalve een tante die wat informatie wilde over laptops) en ook op msn was Henk er niet. Ik maakte een broodje klaar en nam een glas wijn. Misschien door het mooie najaarsweer had ik een soort van vakantiegevoel. Ik besloot de rest van de dag niets meer te doen aan mijn werk en een boswandeling te maken. In mijn omgeving zijn er bossen genoeg (Drenthe is heel mooi) en ik reed naar een bos in de buurt van Ruinen. Lekker dichtbij en zo groot dat je er kan verdwalen. Omdat het een weekdag kwam ik geen mens tegen en al snel besloot ik om mijn gulp ook hier maar te openen, mocht ik iemand tegen komen was mijn jas lang genoeg om even voor mijn kruis te houden. Ik haalde Hendrik en mijn zak naar buiten en liep zo verder door het bos. Heerlijk om de wind te voelen op je kale huid. Ik wandelde over het ene na het andere pad, ik had geen idee meer waar ik was maar ik genoot van de stilte die alleen door het geritsel van bladeren en het fluiten van vogels werd verstoord. Bij een kleine open plek in het bos met een vennetje, stond een bankje waar ik op ging zitten. Ik stak een sigaret op en keek een rustig om me heen. En vermoeid als ik was dommelde ik langzaam maar zeker in slaap. Ik werd wakker, languit liggende op de bank toen een oude man me aansprak. Het had geen zin meer om Hendrik en de zijnen op te bergen, die had de man al lang kunnen bekijken. Ik kwam overeind en keek in zijn lachend gezicht.
“Ben je express zo gaan liggen?” Ik wist niet wat te zeggen tegen de man, hij had me goed en lang kunnen bekijken. Ik zei niks. Terwijl ik ging zitten kwam hij naast me en begon mijn kruis (open en bloot) te betasten, en te voelen. Ik wilde het liefst achter een boom wegkruipen maar werd ook geil van het voelen van zijn handen. Hendrik begon weer te groeien, mijn zak ging mee en de man zat het allemaal op zijn gemak te bekijken. Rukken kon niet, dus de man streelde Hendrik en mijn ballen alleen maar. Uit mijn eikel kwam al snel een eerste druppel.
“Ik wil dat je me pijpt dus ga maar op je knietjes” sprak de oude vent.
En ik deed het, hij opende zijn gulp en ik nam de ‘oude lul’ in mijn mond en begon te zuigen. Zijn enorme bos schaamhaar stond me tegen maar ik had het gevoel dat ik geen keuze had. En eerlijk gezegd was ik ook wel geil door de situatie wat te zien was aan Hendrik die met ontblote eikel en meerekkende zak uit mijn gulp hingen. De oude man kwam in mijn mond klaar, raar genoeg signaleerde ik op dat moment dat die oude zak nog flink kon spuiten. Terwijl ik het zaad doorslikte, stond hij op en liep zonder verder iets te zeggen weg.
Achteraf denk je natuurlijk bij jezelf dat je met een beetje schelden de man zo uit je buurt zou hebben gehad, maar uit mijn reactie en actie bleek (ook voor mezelf) dat ik ‘gewillig’ aan het worden was. Met mijn handeltje nog steeds uit mijn gulp liep ik weer richting mijn auto. Ik kwam niemand meer tegen en pas vlak voordat ik bij mijn auto was deed ik mijn jas zover dicht dat er van Hendrik en het zilverwerk niets meer te zien was. Tijdens het ritje naar mijn huis had ik de smaak van sperma nog in mijn mond en was ik me daardoor ook nog meer bewust dan eerder dat ik echt een seksmonstertje was geworden. Eenmaal binnen trok ik mijn kleren uit en badjas aan, startte de laptop op en was ik blij dat ik gelijk Henk online zag. En via msn, terwijl hij me zat te bekijken, vertelde ik mijn ervaringen over het plassen en ook over het avontuur in het bos. Henk kon er wel om lachen wat me was overkomen maar de volgende keer, zo vertelde hij me, moest ik wel met foto bewijs komen van dit soort acties. Verder gaf hij me gelijk aan dat ik twee dagen later bij hem werd verwacht, de enige opdracht tot die tijd (10.00 uur) was dat ik zo weinig mogelijk kleding aan mocht doen en dat ik rekening moest houden met een overnachting. En weg was hij weer, mij in verwarring achter latende.
Het was nu het begin van de avond geworden en ik maakte mijn eten klaar. Na het eten (waarbij ik ook een paar biertjes had gedronken) moest ik toch echt plassen. Ik ging naar de wc in de douche en ging zitten. Als het qua pissen nu mis zou gaan was het in ieder geval makkelijk schoon te maken. Ik ontdekte dat ik rustig zittende kon plassen als ik maar voorover leunde zodat Hendrik gedwongen werd om in de pot te pissen. De laatste druppels bleken desondanks toch over mijn zak te gaan lopen maar dat was op te lossen met een stukje toiletpapier. Meer en meer werd ik me erg bewust van mijn doen en laten en van mijn lijf en Hendrik natuurlijk. De rest van de avond bracht ik door met wat telefoontjes en natuurlijk televisie en chatten. Vlak voor dat ik ging slapen ging ik toch nog maar eens zeiken (ik ging er niet vanuit dat ik de drie plasbeurten mee mocht nemen als ik ze niet zou gebruiken). En na weer een geile, opwindende dag dook ik mijn bed in.
Ook de volgende dag was ik bewust bezig met mijn toiletbezoeken, maar ik wist nu dat ik met een beetje planning, en ook gewoon op een wc mijn normale behoeften kon doen. Misschien moest ik er wat meer en beter over nadenken maar het was te doen. En nog voor ik het eigenlijk zelf door had was het moment gekomen om me bij de voordeur van Henk te melden.

Uiteraard had ik mijn wekker ruim van te voren gezet en toen die afging was eigenlijk het eerste wat door me heen ging de hoop dat vandaag het kettinkje even af zou gaan. Maar op dit moment zat het er nog aan dus ik ging me douchen (en plaste lekker gemakkelijk tussen de waterstralen door), ik schoor me en maakte me klaar voor het bezoek aan Henk. En toen ik naakt mijn slaapkamer binnenstapte begon ik me af te vragen wat precies zo weinig mogelijk kleren eigenlijk in hield. Sokken en ondergoed konden natuurlijk helemaal niet. Maar wat dan eigenlijk wel. Een t-shirt? Niet nodig, broek eigenlijk wel natuurlijk. Ineens herinnerde ik me mijn lange winterjas en trok nu snel alleen een jeansbroek aan, een paar schoenen en bekeek daarna me zelf in de spiegel met de jas ook aan. Voor de buitenwereld zag ik er netjes gekleed uit, alleen ik, en straks Henk, zouden zien dat ik alleen schoenen, een broek en een jas aan had. En zo ging ik op pad om precies om 10.00 uur aan te bellen bij Henk. Ik was (ondanks dat ik hem nu al wat langer en beter kende) nerveus en zenuwachtig. Tenslotte wist ik niet wat er met me zou gebeuren in de komende 24 uur.