Fakers 1

Fakers, Drooggeilers en andere Mietjes (Eikels in de volksmond)

Op enkele sites kent men mijn verhalen onderhand wel. Een deel fantasie, een deel hoop en een deel ervaring. Helaas is het laatste een steeds groter deel aan het worden, het wordt dus tijd om daar eens over te schrijven. Ik ga er van uit dat voor meerdere lezers, misschien wel de meesten herkenbaar is; hetzij als gedupeerde (en ja slachtoffer is een goed woord) of als faker (dader, leugenaar en drooggeilers). In dit verhaal komen zoals in al mijn verhalen echte emoties en ervaringen voor. Ook wel geile momenten, om jullie toch iets te boeien, maar vooral teleurstelling. Reacties zijn van harte welkom op alexchris1969@gmail.com, of via de buttons die er voor bedoeld zijn. Deze reacties en ervaringen zal ik samenvoegen en onder het vervolg van Fakers 1 (dit verhaal) plaatsen, als de verhalensites het accepteren, en ik zal ook wel als redacteur optreden, dat wil zeggen alleen schelden of vloeken zal ik niet meenemen in dat vervolg. Zeg maar dat ik de Youp ben van het chatten/schrijven… Als je reageert bestaat de kans dat ik je verhaal/fragmenten overneem en dat recht geef je me ook. Hou je verhaal dus anoniem als je dat wilt.

Betekenis faker: Al in de jaren 40 van de vorige eeuw wordt er melding gemaakt van fakers, iets wat daarna alleen maar toeneemt, en zeker toen er eenmaal internet en dus ook chatrooms, profielen en datingsites kwamen was er een enorme toename van dit ongewenste fenomeen. In enkele gevallen is het doel chantage, soms gaat het om een ‘geintje’, vaak om kort seksueel gewin (drooggeilers). Op Wikipedia kun je de geschiedenis en de verschillende soorten vinden. En wees bereid, dat zijn er nogal wat, meer dan ik hier kan vermelden. En dat laatste is natuurlijk een triest gegeven.

De meest simpele oplossing is natuurlijk eerlijkheid: Chat only, Internet Only of GEEN Live contact zijn duidelijke stellingen. Er is niemand die je daarop kan aanvallen en met eerlijkheid kwets je niemand, tenminste niet zo erg als met leugens. Ook als je wel écht contact wilt blijft eerlijkheid een eis. Ik heb het ook wel meegemaakt dat ik na een tijdje chatten, het uitwisselen van (real) foto’s of tijdens een telefoongesprek merkte dat het nooit wat zou worden. En hoe lullig ook, dat eerlijk zeggen is de enige oplossing en wordt ook geaccepteerd; liegen en bedriegen of nog veel erger (control alt delete) het bannen/verwijderen van iemand zonder uitleg, is achterbaks/gemeen en laat een ander gefrustreerd achter.

Faker 1

1995. Voor het eerst wordt de computer enigszins handelbaar voor een gebruiker zonder echt verregaande IT-kennis. Ook het internet wordt door Windows ’95 bereikbaar zonder kennis van codetaal. Ik ben één van de eersten die hiermee aan de slag gaat en het internet ga ontdekken. Natuurlijk horen daar de sekspagina’s en chatkanalen bij, het geheel staat nog in de kinderschoenen en het is een hele zoektocht zonder de nu zo bekende zoekmachines. Toch kom ik al snel op sites terecht die het daten en chatten (iets wat nog volledig nieuw is) mogelijk maken. De mensen die er komen zijn vrij sceptisch en wantrouwend, wat op dat moment nog wel logisch is want we waren de pioniers van eind vorige eeuw. Ik vind het zelf opvallend dat je al snel veel van je zelf durft te laten zien omdat je veilig in je eigen huis zit en je kunt jezelf zijn. Ook dan al wordt dat laatste misbruikt, het is blijkbaar ook leuk om anderen gek te maken, geil te maken en er niets mee te doen. Toch was de eerlijkheidsfactor in die tijd hoger dan nu.
Ik ontdekte dat er een naam was voor mijn fantasieën. Ik was blijkbaar geïnteresseerd in bdsm, zo kon ik lezen en zien op enkele sites. Ook bleek ik niet alleen opgewonden te raken van vrouwen maar ook van mannen, iets wat ik eigenlijk wel wist maar nooit had durven toegeven. De meeste sites waren nog gratis en zo kon ik genieten van de meest uiteenlopende plaatjes waarbij juist pikken en ballen en naakte jongens en mannen me enorm konden opwinden. Had het schaamrood tot dan toe me op de kaken gestaan om eens een seksboekje te halen bij de sigarenboer (met een panorama om er om heen te draaien) nu kon dat vanuit mijn eigen veilige huis.

Ik ontmoette Sjaak, eerst op de chat; hij woonde ook in Groningen en nog niet eens zo ver bij me vandaan en hij bood me aan om eens het gesprek aan te gaan, en we spraken af in een café in de binnenstad. Ik had hem op een chat leren kennen en durfde eigenlijk niet te gaan… ik wist niet wat ik moest verwachten. Hoewel mijn pik stijf in mijn broek stond terwijl we aan het typen waren (met verbinding via de telefoonlijn, dus het duurde en duurde maar voor je antwoord had), toch wekte hij vertrouwen en klonk hij eerlijk om dan eerst maar even kort te bellen. Na een kort gesprek ging ik inderdaad de binnenstad in en ontmoette hem bij de voordeur van de Drie Gezusters. Hij was die hij was, een man (tien jaar ouder, 35 dus) en we gingen naar binnen om een biertje te drinken. Ik was weliswaar ‘op’ van de spanning, maar de omgeving was veilig. Het gesprek ook; al knapte ik eerlijk gezegd gelijk al af op zijn grote snor. Het was gezellig en behalve dat hij even met zijn hand met mijn pik en ballen aan het spelen was in het afgezonderde hoekje gebeurde er seksueel verder niks. Ik had moeite met het vertellen dat hij niet mijn type was, hij voelde het echter wel, niet in mijn kruis maar in mijn reacties. Daarna werd het pas echt gezellig en konden we overal over praten en was ik blij met onze ontmoeting. Het was eigenlijk de eerste keer dat ik eerlijk over mijn onderdanige gevoelens kon praten en vooral open. Een leuke kroegentocht volgde waarbij Sjaak me heel wat nieuwe tentjes liet zien, na ons afscheid hebben we elkaar nog wel eens in een kroeg gezien en gesproken maar nooit echt uitgebreid.

Optimistisch door deze ontmoeting sprak ik een week later af met iemand die zich Robert noemde. Wij spraken elkaar gedurende een week bijna dagelijks. Voor mijn gevoel klikte het echt. Ik deed wat hij aan uitdagingen voor me neer legde… mezelf uitkleden, aftrekken, niet klaarkomen en ik deed wat hij wilde. Bij gebrek aan webcam en natuurlijk gebrek aan ervaring van mijn kant ging er vol in mee. Mijn voorstel om elkaar te ontmoeten werd niet beantwoord. Toch ging ik in de hoop dat er een contact zou zijn nog even mee door. Op het moment dat ik voorstelde om elkaar in de stad te ontmoeten kreeg ik het antwoord dat ik dan naar Delfzijl zou moeten komen, ik antwoordde dat ik zou zijn waar hij voorstelde. Vol spanning en nerveus reed ik naar het afgelegen stadje. Ik vond (met kaart, want nog geen tomtom) de straat waar ik had afgesproken om daar een bijna lege kroeg te vinden. En na twee uur had ik wel in de gaten dat ik besodemieterd was… Woest, teleurgesteld en vernederd verliet ik het café om naar huis te gaan. Van deze eikel heb ik nooit weer wat gehoord en ik zag hem ook nooit meer online. Afwijzing is één ding, misleiding en misbruik op deze manier is intens smerig. Laat me niet in de waan, verleid me niet, maar wees een vent..

Richard was weer een goede ervaring in 1996. Hem kwam ik tegen op chatboy, voordeel van het wonen in Groningen was dat er maar weinig mensen in de regio op de lijst voorkwamen. Ik had zijn naam al meerdere malen voorbij zien komen online voordat ik hem aansprak. Hij was er meestal nogal kort en iedere keer dat ik hem wilde aanspreken was hij al weer weg. Op een bepaald moment sprak ik hem toch gelijk maar aan toen ik hem online zag komen. Hij had weliswaar altijd zijn profiel ingevuld (iets wat eigenlijk wel een basis is, want wat moet je met alleen ‘HOI”) alleen zijn leeftijd stond er niet in. Het gesprek ging leuk en spontaan over uitgaan in de binnenstad waarbij hij het enkele malen had over de ‘Golden Arm’. Ik had geen idee waar hij het overhad en toen hij me in het tweede contact vroeg of ik zin had om daar heen te gaan aarzelde ik niet om positief te antwoordden. Ik dacht dat het een normale kroeg zou zijn. Afijn ik opzoek en ik kwam binnen in een totaal andere wereld. Op de begane grond was er een ‘danceclub’ een halve verdieping om hoog was er een soort kroeg en boven was er een ‘jaren zestig/zeventig gedeelte’. Daar hadden we afgesproken. Tussen Rich en mij was er eigenlijk geen echte klik, maar hij nodigde me op een gegeven moment uit om hem te volgen. Onder in het pand bleek je verder te kunnen dan alleen de toiletten, er achter zat een darkroom (ook een fenomeen dat ik nog niet kende). Aan zijn hand volgde ik hem het donker in, hij trok me mee een even zo donker kamertje in en daar begon hij me in mijn kruis te tasten, en ik volgde zijn voorbeeld. Hij duwde me naar beneden en ik opende onder invloed van enkele biertjes zijn aanwijzingen. Ik opende zijn broek en toen zijn pik en ballen de vrijheid opzochten nam ik zijn piemel in mijn mond en begon hem te pijpen zo goed als ik het maar kon. Zijn stijve spoot diep in mijn keel en een hand hield me naar beneden. Ik kreeg nog een penis in mijn mond en begon wederom te zuigen. Naïef als ik was dacht ik dat het de zijne weer was, maar het bleek een andere te zijn… Mijn eigen lul zat stijf in mijn broek bekneld, ik proefde wederom zaad en even later zat ik alleen. Toen ik weer naar boven ging zat Rich al weer aan de bar. “Was het lekker daar beneden???” Ik heb nooit geweten van wie ik de worst in mijn mond had gehad en het wond me enorm op. Richard gaf even later aan dat het nooit wat zou worden, maar hij had me wel wat geleerd.

In die tijd had ik overigens buiten het internet om ook nog wel contacten, mijn leeftijd was er naar dat ik zowel contact kon leggen in het normale leven als ook via internet. Behalve dan als het om SM ging, want daar heb je het niet zo gemakkelijk over als je iemand ontmoet.

Franeker, dat was de naam waaronder hij was aangemeld. Profiel was ‘harde Meester’. Ik ging de chat aan, was wel benieuwd wat een ‘harde Meester was’. Het gesprek ging in eerste instantie over ons normale leven. Hij was advocaat, afkomstig uit het Westen van het land en was dominant. Hij speelde met me, in het gesprek, in de vraagstelling. Hij maakte me vreselijk geil, ik zat dan naakt achter mijn pc, om me dan even een lekkere domper te geven ( maar nu ga ik slapen) en dan was hij ook gelijk offline. Elke keer weer flikte hij me dat en ik raakte er van onder de indruk, afhankelijk zelfs. Ik hoopte dat hij online zou zijn zodra ik inlogde. Zonder dat er echt wat gebeurde trok hij me steeds verder in zijn web. En ja, op een gegeven moment zat ik in de auto naar Franeker. Alleen een paar schoenen, jeans en een tshirt aan reed ik erheen. Bloednerveus, bang, geil en onzeker belde ik bij hem aan. De deur ging op een kier, ik ging binnen en vond een briefje. Ik moest me uitkleden, de eerste deur links ingaan en daar met handboeien om op mijn rug op het bed gaan liggen. Ik deed wat er werd gevraagd en ging op het bed liggen. De seconden tikten weg, mijn armen vielen in slaap, mijn geilheid verdween en ik raakte voluit en eerlijk in paniek. Schreeuwde om hulp. Franeker kwam de kamer binnen, nam de boeien weg en nam me in zijn armen. Ik mocht me aankleden en hij nam me mee zijn woonkamer in. Ik kreeg een glas wijn en we spraken over wat er gebeurt was. Het was een stap te ver geweest, mijn fantasie was meer dan ik aankon.

1998, Rotterdam. Windows 97; chatten wordt nog gemakkelijker, begin MSN.

Ik ken nog niemand, ben net verhuisd van Groningen naar een nog grotere stad. Meer mogelijkheden dus.

Op de diverse chats blijkt het echter moeilijker het onderscheid te maken tussen de ‘echten en eerlijken’ en het veel grotere aantal tering/typhusleiers (op zijn rotterdams). Korte of langere gesprekken, het maakt eigenlijk niet zoveel uit, de mannen (en ook vrouwen) verdwijnen uit het scherm als het hen maar uitkomt. Nog geen woord van afscheid (terwijl een ‘ik ga, ik moet slapen, of ik heb iemand anders gevonden” niet zo moeilijk kan zijn). Het aantal chatters zonder profiel neemt ook toe terwijl er nu ook de mogelijkheid is om foto’s toe te voegen. Ik heb gesprekken genoeg, en ook geile gesprekken, maar terwijl ik het gevoel heb dat het eerlijk en oprecht is verdwijnen ze van de chat zonder tegenbericht. Soms gaat het verder op MSN (iets wat voor mij net een stapje eerlijker is) maar ook daar verdwijnt 99 % van de contacten. Ontvrienden noemt men dat in de dikke van dalen tegenwoordig. Losers noem ik het. Ik maak afspraken en ga dan ook op pad. Het aantal kilometers wat ik nu afleg om toch eens echt een leuke seksmaat tegen te komen begint de hand uit te lopen. Verdomme, dan sta ik daar weer in een straat met alleen donkere ramen, of voor een café wat niet bestaat of gesloten is. Geile anticipatie veranderd in bittere verbolgenheid. Gelukkig zijn er (slechts) enkele goede ervaringen.

Ik merk tijdens het schrijven dat de goede ervaringen makkelijker te beschrijven zijn dan de slechte… valt ook veel meer over te vertellen.

Mr. Koos was een goede ervaring. Ik had er al lang geen vertrouwen meer in, dat hele internetdaten, en zeker niet als het over een dominant ging. Toch heb ik met Mr Koos de meest verregaande ervaringen opgedaan. Ik weet als de dag van gisteren dat ik voor de eerste keer naar Den Haag reed vanuit Rotterdam. Vertrouwen had ik niet, toch heb ik tientallen keren naakt voor hem gestaan, wist hij met mijn lijf en geest te spelen (en zou hij nog kunnen, maar de afstand is te ver). Hij was real, eerlijk en open…
De Dokter was er ook zo één die met me kon doen wat hij wilde. Hij heeft me op Rotterdam Zuid (vlak bij de Jumbo, voor diegenen die Rdam kennen) meerdere malen onderzocht, met mijn lijf gespeeld maar we dronken ook een biertje of wijntje in de kroeg in de buurt.
Sport, was een man die me gewoon gebruikte als pijpsletje…
Deze mannen (en Esmee, een vrouw) maakten het allemaal de moeite waard, maar het geeft wel aan hoeveel fakers er rondlopen.

Voor genoemde mensen (en Esmee) gold, ze waren serieus, betrouwbaar en het gevolg van uren chatten. Als ik het zou moeten uitrekenen, iets wat ik niet kan dan denk ik dat ik voor een leuk/serieus contact honderden uren met even zoveel chatters heb zitten praten. Ik heb meerdere malen de gok genomen om me met hen in contact te stellen, mijn lijf beschikbaar voor hun handen… En op het aantal chatters waar ik contact mee heb gehad denk ik dat ik maar met 0.5% echt contact heb gehad. Dat is dieptriest, vind ik.
Op deze sites staan een aantal verhalen, (vriend wordt dominant, gulp open, steven vriend, eigenaar en sleutelhouder) die een grond van waarheid bevatten. En ik heb sinds ik deze verhalen heb geschreven nog geen enkel serieus live contact gehad.

Waarom schrijf ik dit? Omdat iedereen die chat/date deze ervaringen kan herkennen. Als dader (ja jij herkent je zelf echt wel) Of als slachtoffer, en jij weet wat ik voel.

Voor de daders: Besef je wat je doet, terwijl jij het bed inkruipt met de vrouw waar je al jaren geen zin meer in hebt, je angst om je eigen homofilie te verdrijven of te onderzoeken, pas durft te chatten als je dronken bent en bang bent voor de realiteit. JIJ laat mensen achter die gekwets zijn, onzekerheid opbouwen, hun oprechtheid achterlaten bij het afsluiten van de computer. Noem je zelf geweldig, je bent niet meer dan een leugenaar, achterbaks en gemeen. Wees eens eerlijk en ook tegen jezelf…

Voor de slachtoffers: pas op jezelf, vertrouw op jezelf, en vooral blijf jezelf… En laat me je ervaringen horen….