Bob

Ik ken Bob al sinds de basisschool. Ik ging daar nooit met hem om want hij zat in de andere groep en er was altijd veel rivaliteit tussen de twee groepen.

Ik was dan ook niet blij toen ik hoorde dat hij naar dezelfde middelbare school ging als ik. In de eerste klas liet ik hem dan ook helemaal links liggen en hij mij ook. We hadden onze eigen vrienden. In de tweede kwam hij steeds meer bij ons groepje zitten en ik moet bekennen dat ik veel naar hem keek. Hij is dan ook echt een stuk, niet zo heel groot, ik schat hem ongeveer 1.80m, half lang blond haar, hele mooie blauwe ogen, een mooie mond met goed gevulde lippen en een normaal postuur. Ikzelf ben gewoon een doorsnee iemand, ruim 1.85 lang, donker blond haar en bruine ogen ook een normaal postuur.

Tijdens de pauzes keek ik veel naar jongens want ik wist al dat ik die een stuk interessanter vond dan meisjes. De gymlessen vond ik dan ook altijd heel leuk, niet om het gymmen zelf (wat ik ook niet verkeerd vind). Al die jongens in die strakke onderbroeken deden me wel wat en zo groeide er vrij vaak een bobbel in mijn boxer die ik altijd goed wist te verbergen. Ondanks dat Bob niet bij mij in de klas zat (en ik hem dus jammer genoeg ook niet in zijn onderbroek zag) was hij wel de jongen die me het meeste aantrok, ik rukte me ook vaak af terwijl aan hem dacht, die strakke spijkerbroeken die hij altijd droeg, lekker strak om zijn voetballerskontje daar heb ik heel wat minuten naar gestaard.

In de 3e was het eindelijk zo ver, ik kwam bij Bob in de klas en in de eerste weken werden we gelijk vrienden, we zaten altijd naast elkaar en waren tijdens schooltijden onafscheidelijk. Eindelijk kon ik naar hem kijken zoveel als ik wilde omdat ik toch naast hem zat zou het ook niemand opvallen. Wat zag die jongen er toch ongelofelijk geil uit, ik hield hem goed in het oog. Tijdens het omkleden in de kleedkamers gaf ik mijn ogen goed de kost en nam hem goed in me op. Hij had een mooi lichaam, heel licht gespierd, mooie tepels en een dun streepje haar dat vanaf zijn navel zijn mooie Björn Borg boxer in liep naar een fantastische mooie bobbel die zich daar aftekende. Dan mogen we zijn mooie strakke billen niet vergeten natuurlijk. Een fantastische jongen gewoon, goed gevoel voor mode dus hij zag er altijd tip top verzorgd uit, wat hem nog knapper maakte.

Na een paar maanden merkte ik aan mezelf dat ik het niet alleen geil vond, ik was ongelofelijk verliefd geworden op deze jongen. Bijna iedere dag rukte ik er op los, stelde me voor dat ik hem heerlijk zoende, over zijn strakke spijkerbroek zijn mooie benen en zijn heerlijke kontje streelde. Dan ging zijn shirt uit, ik likte zachtjes aan zijn mooie tepels, maakte langzaam zijn riem en broek los terwijl mijn ene hand van zijn mooie haar naar zijn strakke kontje gleed en er lekker in kneep, dan was zijn onderbroek aan de buurt en zijn stijve glorieuze pik schoot naar boven, ik pijpte hem even en legde hem dan zachtjes op zijn rug, zijn benen op mijn schouders en mijn pik vlak voor zijn kont, zodra ik binnen was kwam ik meestal heftig rukkend klaar. Wat was ik toch verschrikkelijk verliefd op deze jongen.

Uiteindelijk kwam het zover, we zaten bij economie, altijd helemaal achterin de hoek en de leraar was behoorlijk bijziend, dat ik mijn hand op zijn mooie bovenbeen durfde te leggen, zijn spijkerbroeken waren lekker strak en het zag er zo aanlokkelijk uit dat ik er gewoon niet vanaf kon blijven. Toen mijn hand op zijn been lag keek hij me even vreemd aan maar zei niets, een teken voor mij om hem gewoon te laten liggen. Ik voelde de warmte van zijn been door zijn broek heen. Ik streelde zijn been net zoals ik altijd deed als ik aan het rukken was, al durfde ik niet bij zijn kruis in de buurt te komen. De leraar die met bril niet veel meer zag als zonder had niets in de gaten en onze medeleerlingen gelukkig ook niet. Zo durfde ik het twee lessen later weer te doen. Het zal dan ook niet heel verbazend zijn dat ik na het rukken nog lekkerder klaar kwam. Ik bekeek hem nog beter, in de kleedkamer, in de klas tijdens de pauzes en mijn verliefdheid werd steeds heftiger evenals de dromen, natuurlijk kon het ook niet goed blijven gaan.

We zaten weer bij economie, vrijdagochtend het 3e lesuur van 10:10 tot 11:00 uur, ondanks dat het al twee jaar geleden is weet ik het nog als de dag van gister en het zal me altijd bijbleven. Omdat Bob zo ongelofelijk knap was bleef hij natuurlijk ook niet onopgemerkt bij de meiden die dan ook veel naar hem keken en waar hij goed mee kon opschieten, ook al was hij niet verliefd op ze. Mijn hand lag op dat moment op zijn knie en ging net naar boven toe toen het gebeurd, Jinte, een meisje uit mijn klas keer achterom naar Bob en zag toen mijn hand, voordat ze der hoofd ook al had teruggedraaid lag mijn hand alweer boven de tafel, maar ze had het gezien. Via een briefje werd haar vriendin naast haar ingelicht die gelijk lachend achterom keek, ik voelde mezelf rood worden en wilde het liefste door de grond heen zakken. De les duurde nog maar 10 minuten en binnen die 10 minuten wisten minimaal 10 mensen het, Bob zei niks tegen me, ik voelde me echt voor gek zitten, het ergste was nog dat we na die 10 minuten 20 minuten pauze hadden, binnen 5 seconden was ik het lokaal uit en binnen 20 seconden zaten al die mensen die het wisten om me heen en vuurden ze vragen op me af. “Ben je hom”, “waarom deed je dat”, “zijn jullie verliefde ofzo”, allemaal dat soort vragen en natuurlijk ontkende ik alles, er was niks gebeurd en Jinte was gek, iedereen wist toch dat het een roddelaarster was? Want dat kon ze heel goed, alles wat ze te horen kreeg wist iedereen in een recordtijd, het leek alsof ze een manier wilde vinden om alle dingen die er gebeurden, belangrijk onbelangrijk aan iedereen wilde vertellen en wel zo snel mogelijk. En dit was natuurlijk een sappige roddel. De week daarna werd het gelukkig steeds minder, alleen Jinte en Fleur gingen door met roddelen, maar toen iedereen het 10x gehoord had werd het voor hen ook minder interessant.

Twee weken later was alles weer normaal, ook tussen Bob en mij, al durfde ik in de les niets meer te doen, al was het al omdat Jinte iedere 2 minuten achterom keek om te zien of ze me nog een keer kon betrappen.

Een maand later was het tijd voor de studiereis voor de 3e klas, we gingen met zo’n 40 man naar Berlijn en natuurlijk lag ik bij Bob op de kamer, jammer genoeg lagen we met zijn vieren en niet met zijn tweeën, want dan had ik wel wat meer gedurfd, nu durfde ik niets meer, en dat kwam eigenlijk door Jinte die als een soort waakhond voor de deur van onze kamer lag, op alle momenten dat we in het hotel waren. Natuurlijk keek ik ’s avonds wel veel naar Bob en naar de andere twee jongens waarbij we op de kamer zaten, ze mochten er alle drie wel wezen. Al wat ik natuurlijk nog steeds stapel gek op Bob.

De eerste nacht kan ik nooit goed slapen en zeker met deze drie jongens op de kamer niet, iedereen sliep al lang terwijl ik nog wakker was. Ik had me al zeker 2x afgerukt over Bob die avond, hij lag daar zo mooi in het bed aan de andere kant, ik sloop mijn bed uit, ik heb hem goed bekeken maar durfde hem, vooral om wat er nog niet zo lang geleden gebeurd was niet aan te raken. Ik sloop naar zijn tas toe en heb uitgebreid aan al zijn mooie onderbroeken die hij bij zich had gevoeld en de stof goed door mijn handen laten glijden. Na zijn onderbroeken natuurlijk ook zijn ongelooflijk strakke spijkerbroek. Ik viel die nacht om ongeveer 4.00 in slaap en werd om 5.00 ruw gewekt, ons hotel (voor zover je het een hotel kan noemen) lag aan een druk kuispunt en vlakbij de Kurfürstendamm, dus een ambulance moest pal voor ons hotel zijn sirene aanzetten, en die dingen zijn ongelofelijk hard in die stad, we waren alle vier gelijk klaarwakker, bob sprong uit zijn bed naar hem raam en stond daar te springen en te schelden alsof zijn leven ervan af hing, behalve dat het erg lachwekkend was kon ik ook nog is een mooie blik op zijn kontje richten. Daarna viel iedereen weer snel in slaap, behalve ik, ik heb de rest van de nacht niet meer geslapen…

Ik was helemaal kapot toen het eindelijk ochtend was, dat zal niemand echt verbazen, gelukkig heb ik de drie nachten daarna heel goed geslapen, er is jammer genoeg niks tussen mij en Bob gebeurt, ik had me er nog wel zoveel van voorgesteld, de hele reis deed aan iedereens verwachtingen, ook aan die van mij, ook al had ik gehoopt dat er nog wat zou gebeuren in die hotelkamer.

Na Berlijn was het nog maar een maand naar school en toen zomervakantie, hoewel Bob en ik op school heel goed bevriend en bijna onafscheidelijk waren we dat privé niet zo erg, we zagen elkaar bijna nooit buiten school en dus miste ik hem die vakantie vreselijk. We hebben slechts twee weken met elkaar samengewerkt bij een bollenbedrijf in ons dorp “De Vroomen”.

Gelukkig zat ik in de 4e weer bij Bob, een nieuw jaar betekent nieuwe kansen, al was het wel ons examenjaar, we deden namelijk MAVO. Een kleine school, slechts 300 leerlingen en weinig leraren, jij kende iedere docent en iedere docent kende jou, dat was altijd makkelijk en het zorgde voor een goede sfeer. Bob en ik gingen nog steeds goed met elkaar om en het was weer net zoals in de 3e, toen ik hem weer wilde strelen over zijn been keek hij zenuwachtig om zich heen om te zien of niemand het zag, hij wilde liever niet meer dat ik het deed omdat het, als mensen het weer zagen weer zo zouden gaan roddelen. Bovendien was er in de 4e een nieuwe leerling, hij heet Bas. Bas en Bob kenden elkaar al van de basisschool en ik kende Bas dus ook, al was ik niet bevriend met hem. Bob en Bas waren goed bevriend met elkaar, gelukkig zat Bas niet bij ons in de klas. Vanaf dag één was ik jaloers op Bas omdat hij zulke goede vrienden was met Bob. Ik kon hem echt niet uitstaan, bovendien, een aantal keer legde Bas in de pauze zijn hand op Bob zijn been, waar Bob tegen mij zei dat het niet kon vanwege roddels liet hij het wel toe dat Bas het deed. Bas deed het zelfs gewoon in de pauze waar iedereen het kon zien en niemand zei er iets van terwijl, die keer dat één iemand het mij zag doen gelijk iedereen erboven op dood en er geroddeld werd alsof er levens vanaf hingen. Daarbij gingen Bob en Bas ook nog is privé met elkaar om en ook daarom werd ik jaloers. Ik kon er alleen met niemand over praten, want ook al waren we inmiddels beide 16, je zegt niet zomaar tegen iemand dat je homo bent. Tegen Bob, de enige vriend die ik hier genoeg voor vertrouwde kon ik het niet vertellen omdat ik ook smoor verliefd op hem was. Dus ik praatte niet maar irriteerde me mateloos aan Bas, als hij niet op school gekomen was voor dat ene jaar had ik me niet zo hoeven ergeren. Er was bovendien nog een ander gevoel voor Bob bijgekomen, ik was niet meer alleen verliefd ik was ook echt gehecht en hield van hem, dat verwarde me, ik had nog nooit zoiets voor iemand gevoeld en wist ook niet hoe ik ermee om moest gaan. Het 4e jaar vloog desondanks om. Ik wilde hierna naar de HAVO net als Bob en jammer genoeg ook Bas, het werd al snel duidelijk dat Bob niet naar de HAVO zou kunnen, gewoon omdat zijn cijfers daarvoor te laag waren en hij geen zin had om er meer tijd aan te besteden dan dat hij nu deed. Dat betekende dus dat ik Bob veel minder zou gaan zien na de examens. In mei waren de examens, nog twee weken, een feest en een diploma-uitreiking en Bob zou zo goed als uit mijn leven verdwijnen. Tijdens de examens is hij één keer bij mij thuis geweest, een aantal uur, we praten over alles maar ik had niet het lef om tegen hem te zeggen dat ik hem leuk vond, ik had trouwens wel weer mijn hand op zijn nog altijd strakke spijkerbroek, er was nu toch niemand die het kon zien, we keken porno op de pc, gewone porno, maar geen van beide had het lef om naar een gay porno site te gaan of te willen gaan, dus dit gebeurde ook niet. Ikzelf had er gewoon het lef niet voor. Uiteindelijk kreeg Bob een telefoontje van iemand en moest hij weg, weg laatste kans.

De examens waren voorbij evenals de Proms, het eindexamenfeest voor de 4e klassers, Bob ging een medische opleiding doen in een ziekenhuis en Bas en ik gingen samen met nog een aantal anderen naar de HAVO. Daar zit ik nu, in 4 HAVO, alles wat hierboven staat is waar gebeurd en 4 MAVO was dus vorig jaar… Op de HAVO kijk ik natuurlijk ook naar de jongens, al zijn ze een stuk minder, bovendien heb ik nog niemand kunnen ontdekken die zo is als Bob, niet eens een zo knap iemand terwijl de HAVO school ruim 1000 leerlingen telt tegenover die 300 op de MAVO.
Ik zie Bob nog af en toe, zoals twee weken geleden, ik was op weg naar de AH, waar ik werk, en ik kwam hem op weg daarheen tegen, ik was zo op hem gefixeerd dat ik een andere vriend die 5 meter voor hem reed niet eens opmerkte. Ik ben nog steeds erg verliefd op Bob, al helpt het niet erg dat ik hem bijna nooit meer zie. Ik mis hem ook erg en hoop dat hij dit leest, je zou dit verhaal als een liefdesverklaring kunnen zien dat speciaal geschreven is in de hoop dat die ene persoon het leest, al is die kans heel klein. Daar zit ik dan, in mijn kamer op 2 december, buiten is het wit en sneeuwt het, ik heb twee tussenuren waarin ik dit schrijf, van 11.00 tot 13.15 vrij van school, in ieder geval tot de kerst, wie weet wat er nog gaat gebeuren in mijn leven, ik ben immers pas 17…
Dus Bob, mocht je dit lezen, je weet wanneer je me kan zien en waar je me kan bereiken.

Ik hou heel veel van je Bob, en mocht ik je niet meer zien, ik zal je nooit vergeten en ik hoop jij mij ook niet.

Voor reacties: rick.1993@hotmail.com