Bed en breakfast

Maarten en ik hadden na een relatie van ruim tien jaar besloten uit elkaar te gaan. Ik was blijven wonen in ons huisje aan de IJssel aan de rand van Zwolle.

Het was op een zaterdagmiddag in juli rond halfzes. De hele dag was ik in de tuin bezig geweest en keek tevreden rond hoe alles er uit zag. In de verte zag ik twee wielrenners aankomen. Ik ben nogal geobsedeerd door fietsbroeken dus ik liep wat dichter naar de weg om goed te kunnen kijken als ze langs fietsten.

Het waren twee jongens van begin 20. Ze groetten en reden langzaam voorbij de ene met een boekje in de hand. Hij zat daardoor wat rechter op dan de andere en ik kreeg zo een glimp mee van zijn bobbel in de fietsbroek.

Ik keek ze nog even na en zag dat ze verderop bij de woning van de buren, die zeker zon 150 meter verderop staat, stopten. Ze keken in hun boekje en kwamen toen terugfietsen. Ze stapten bij mij af en vroegen of de woning verderop nr 47 was. Ik zei dat de woning naast mij inderdaad 47 was. Ik probeerde vanachter mijn zonnebril naar de fietsbroeken te kijken en moest vast stellen dat de jongen in de felblauwe Rabobroek flink wat in huis had. De andere knul in de zwarte broek tekende ook af, maar duidelijk minder.

De jongens waren een beetje in verwarring. Ze vertelden dat ze telefonisch een bed en breakfast hadden geboekt, volgens de gids op nr 47. Dat huis was echter half gesloopt en er was geen leven te bekennen. Ik keek bij hen in het gidsje en zag meteen wat er aan de hand was. Ze hadden een gids van 2009. In dat jaar woonden daar andere mensen, die inderdaad een bed en breakfast runden. Eind 2009 hadden ze echter het huis verkocht en waren vertrokken naar Drenthe. Ook hadden ze een bed en breakfast opgezet. De vorige bewoners hadden nog steeds hetzelfde mobiele nummer en de jongens hadden dus besproken zonder dat de adresgegevens van het overnachtingsadres was gecheckt.

Ze baalden verschrikkelijk en vroegen of ik toevallig in de buurt nog een pension of B&B wist. Ze hadden namelijk al zon 100 km gefietst en waren wel toe aan wat rust. In het buitengebied van de stad kende ik geen alternatieven, wel in het centrum. In een opwelling zei ik, dat ze eventueel wel bij mij konden overnachten, maar dat ze van de accommodatie niet al te veel moesten verwachten.

In mijn kleine woning heb ik twee slaapkamers op de begane grond. Het is een klein dijkhuisje zonder echte bovenverdieping, alleen een vliering. De slaapkamer die ik hun kon bieden was meer opslagruimte, maar af en toe sliep mijn zus daar als ze op visite komt. Er stond dus wel een bedbankje.

Ze gingen even kijken en vonden de slaapplek best wel geschikt. Ze vroegen wat een overnachting moest kosten, maar daarvan had ik geen idee. Ze boden aan de prijs te betalen die ze ook bij de buren moesten neerleggen. Daar ik geen luxe ontbijtje voor ze kon neerzetten en de kamer ook niet had opgeruimd bood ik aan het voor de halve prijs te doen. Toen waren ze helemaal opgetogen.

Ze belden met het mobiele nummer van de oude buren en vertelden wat er aan de hand was. Ook ik kreeg Corrie nog even aan de lijn om het verhaal te bevestigen.

Ik wees de jongens daarna de weg naar de badkamer en de schuur waar ze hun fietsen konden neerzetten. Daarna bood ik ze een drankje aan. Beiden vroegen water, ik nam een glas rose. We namen met zijn drieen plaats op het terras aan de achterzijde van de woning. Stef en Raoul bleken twee vrienden die een fietstocht door Nederland maakten. Ze kwamen uit Belgie en studeerden allebei in Maastricht.

Na een drankje vroeg Raoul of hij gebruik mocht maken van de douche. Geen probleem zie ik, je weet de weg. Ik had al handdoeken voor ze klaar gelegd. Stef bleef bij mij kletsen en had inmiddels een glas rose. Stef droeg de blauwe fietsbroek en ik moest mijn best doen om niet voortdurend naar de fraaie welving te kijken. Na een poosje kwam Raoul terug in een korte broek en T-shirt. Nu ging Stef naar de douche. Raoul had liever een biertje en ook met hem kwam ik lekker aan de praat. Hij zat recht tegenover mij en ik zag tot mijn stomme verbazing dat ik behoorlijk bij zijn pijpjes in kon kijken. Ik zag daar een deel van zijn zakje en ook een stukje van zijn pik. Ik vroeg me af of hij bewust zo bij zat.

Stef was inmiddels ook terug, gekleed in een bijna soortgelijke short en T-shirt. Ze vroegen zich af of er pizzas in dit deel van Zwolle werden bezorgd. Geen probleem zei ik. Telefonisch bestelden we drie pizzas. Binnen 45 minuten werden die bezorgd. Stef en Raoul stonden erop die van mij te betalen.

Na het eten betrok de lucht, het werd benauwd en er ging vast een onweersbui komen. We gingen alvast naar binnen en dronken daar verder. Het was erg gezellig, zelfs toen er een knetterend onweer over kwam. Nu is mijn woning niet goed geïsoleerd, dus binnen was het door de benauwdheid buiten en door de drankjes natuurlijk best warm en plakkerig. De jongens vroegen of ik er bezwaar tegen had of ze het shirt uittrokken. No problem zei ik, en deed ook zelf mijn shirt uit. Zelf ben ik begin 50, dus zon strak lijf als zij had ik niet. Toen ze hoorden dat ik zoveel ouder was als, konden ze dat niet geloven. Ik was erg opgewonden en moest voorkomen dat zij zagen dat ik een stijve had.

Tegen halftwaalf wilden de jongens naar bed, bedankten voor de leuke avond en vertrokken naar hun kamer. Ik was enorm opgewonden en wilde niets liever da mezelf zo snel mogelijk aftrekken. Ik ging ook naar mijn kamer, door de warmte ging ik in mijn boxer op het dekbed liggen, maar kon de slaap niet vatten. Ik lag daar bovendien met een enorme stijve pik.

Ik besloot even op te staan, en bedacht me dat ik wel even naar buiten kon gaan door het raam. Het gras dampte nog. Als een magneet werd ik naar het raam van de kamer van Stef en Raoul getrokken. Ik zag dat het schemerlampje nog brandde. Mijn hart bonkte in mijn keel. In mijn eigen tuin stond ik nu rond middernacht naar binnen te gluren in mijn eigen huis. Het gordijn sloot niet helemaal en ik zag dat Raoul Stef aan het insmeren was met een soort creme. Ze waren allebei helemaal naakt. Tot mijn grote verbazing zag ik dat Stef een enorme stijve had. Raoul zag ik alleen van achteren, een prachtig bol kontje.

Mijn pik had ik uit mijn boxer gehaald en ik stond er heerlijk langzaam aan te trekken. Raoul bleef Stef maar insmeren en daalde langzaam af naar zijn pik. Daar aangekomen boog hij voorover en nam de paal van Stef in zijn mond. Doordat Raoul wat anders was gaan zitten had ik nu ook volledig zicht op zijn pik. In de fietsbroek leek het weinig maar nu was het ook een flinke jongen. Wat een prachtig schouwspel, ik ging er helemaal in op en werd steeds geiler.

Opeens merkte ik dat ik oogcontact had met Raoul. Ik schrok me wild en wilde zo snel mogelijk wegrennen. Stef deed echter het gordijn het beetje opzij zodat ik alles goed kon zien. De grote pik van Stef gleed nu uit de mond van Raoul. Met een handje vol spuug stootte Stef zijn paal nu in het kontje van Raoul. Ik had medelijden met Raoul, hij gilde het uit van de pijn. Mijn pik stond op springen, de laatste maanden had ik bijna niet gemasturbeerd, laat staan sex gehad.

Stef trok zijn pik nu uit Raoul en spoot met een enorme kracht een paar flinke stralen sperma over de rug van Raoul de kamer in. Ik stond nog steeds te rukken en me in te houden, wat was ik geil. De jongens fluisterden tegen elkaar en Raoul liep naar het raam waar ik stond te rukken. Hij duwde het raam open en zijn mooie jongenspik was voor mij binnen handbereik. Hij liet me gaan en ik pakte hem vast. Vol overgave pijpte ik Raoul en voor ik er erg in had, kreeg ik een straal sperma in mijn mond. Zo zoet, zo heerlijk, zo geweldig.

Zelf stond ik nog op springen. Stef nam mijn pik ter hand en lang had hij niet nodig. Met en paar rukken spoot ook ik van mij af.

Helemaal op liep ik naar mijn kamer terug. Toen ik nog even naar het toilet wilde gaan, trof ik Raoul die opnieuw een douche had genomen. Hij lachte en gaf me een tikje tegen mijn kont...