De neef van John 1

Zo´n dikke 30 jaar geleden was ik begin 20. En John en Marco waren mijn Surinaamse vrienden (zie verhaal ’Bruine vrienden). Zij waren in mijn ogen grote kerels, respectievelijk acht en vijf jaar ouder dan ik. Twee potente bruine mannen die mij, blank, dun sprietje, graag in de armen namen. Na mijn eerste seksavonturen met John en Marco snakte ik naar een volgende keer. Maar hoe gaat dat, John en Marco hadden hun werk en ik had mijn studie. We gingen af en toe samen roti eten of naar de film en dat was het. Één keer heb ik Marco op het toilet van de bioscoop gepijpt tijdens de pauze van de film. De nasmaak van zijn sperma vermengde zich daarna met de smaak van popcorn.

Maar op een goede dag belde John mij op: of ik zin had om te komen eten. John was een goede kok en ik zei onmiddellijk ja. Marco (zie verhaal ‘Lachen en huilen met Marco’) was niet thuis, maar John had een neef op visite uit Suriname. Ik kwam binnen in de kleine bovenwoning en werd omarmd door John. Ik rook zijn geur waar ik altijd een beetje opgewonden van raakte. Op de bank in de woonkamer zat een slanke, kleine jongen, veel lichter van huidskleur dan John maar met dezelfde mooie krullende lippen. Zijn hoofd leek groot omdat zijn grote bos kroeshaar omhoog gekamd was. Eronderuit staken oren met ringetjes erin en bakkebaarden. Op zijn bovenlip trachtte hij een snor te laten groeien. Hij had een hagelwit, strak overhemd aan dat uitdagend open stond tot op zijn borst. Zijn slanke hals stak er mooi bruin uit. Door het strakke hemd zag ik zijn twee grote tepels steken en zijn ribben. Om zijn smalle heupen en dunne benen zat een strakke, grijze pantalon met een brede, zwarte riem. Zijn goed gevulde kruis gaf mooi reliëf aan het geheel. Om zijn vingers droeg hij meerdere ringen en hij had witte sokken met doorloopplekken bij de tenen en voetzolen. Hij rookte een sigaret.

“Dit is Franky, de zoon van een soort oom van mij. Hij is net gisteren aangekomen uit Paramaribo. Jullie zijn ongeveer even oud en het lijkt me leuk als jullie kennis maken”. Franky stond formeel op en stak zijn hand uit. We noemden ter kennismaking onze namen en ik wilde in een stoel gaan zitten, maar John drong erop aan dat we naast elkaar gingen zitten op de leren tweezitsbank. John liep door het kralengordijn de kleine keuken in.”Franky gaat hier in Holland studeren”, vertelde hij luid op terwijl hij aan het kokkerellen was. Franky keek naast mij recht naar de televisie, waarvan het geluid uitstond, en deed of ik er niet was. Ik kon mijn ogen nauwelijks afhouden van zijn slanke lijf dat uit het strakke, witte overhemd leek te groeien. Zachtjes krabde hij even met zijn mooie, slanke hand aan zijn kruis.

“Is Marco met vakantie?” riep ik. “Nee! Hij is voor zijn werk een paar weken naar Parijs!” riep John. “Ik mis hem nou al! Willen jullie wat te drinken?” Franky wilde cola, ik lustte wel een biertje. John kwam binnen met de drank. “Wat zitten jullie daar als twee ijspegels naast mekaar zeg! Hé Franky ik zet die tv uit hoor, ik vind het niet netjes als jij daar de hele tijd naar gaat zitten kijken, want je zit naast één van mijn beste vrienden”.

Hij zette de drankjes naast ons neer op de grond (heel veel ruimte was er niet in de kamer) en drong zich tussen ons in. Dat paste maar net. Hij legde zijn linkerarm om mijn schouder en zijn rechter om die van Franky. “Luisteren jullie nou eens: Franky hier, gaat hier studeren, dus het zou fijn zijn als jij hem de weg een beetje kan wijzen. Verder denkt Franky dat alle blanken een soort slavendrijvers zijn, een stelletje kolonialen. Dat hebben z’n vrienden hem verteld. Dat is natuurlijk onzin, maar daarom vind ik ook dat jullie echt kennis moeten maken”. Hij haalde zijn armen weg en legde zijn grote, warme linkerhand op mijn kruis en zijn rechter op dat van Franky. “En jullie zijn alle twee ontzettend aardige jongens, dus kom, maak nou even kennis. Dan zet ik wel een videootje op om jullie wat op te vrolijken.”

Zouden Franky en ik vrolijker van het videootje worden? Dat lees je in deel 2!