Wat Franky wilde 1

Voor wat vooraf ging, zie Wat Franky wilde 1

“Mooi overhemd”, merkte ik op, terwijl ik over zijn rug streek. Hij keek even op, mompelde wat onverstaanbaars en ging weer verder met zijn schoenen. Daarna schoot hij een lange donkere jas aan en zette een grote zonnebril op met dikke, bruine randen.

Buiten sprong hij in amazonezit op mijn bagagedrager en met één arm hield hij zich aan mijn middel vast. Ik liet hem van alles zien. Als we afstapten, stak hij een sigaret op en keek wat dromerig en ernstig voor zich uit. Hij leek maar matig geïnteresseerd in de stad en haar verlokkingen. Hij knikte even als ik hem wat uitlegde en als de sigaret bijna op was, fietsten we weer verder.

Mijn appartementje lag hoog in een flat. Via het keukentje kwamen we binnen. “Welkom in mijn paleisje!” zei ik breed lachend. Mijn kamertje was klein. Er kon een bed in, een stoel, een bureautje, een boekenkast, een kledingkast en dan was er nog een klein beetje plek over voor een platenspeler en andere dingen. Om het kort te zeggen: je kon er je kont niet keren. Wel had ik een klein balkon met een mooi uitzicht over de stad en tot ver in de polder. Het was lekker weer en ik nodigde Franky meteen naar het balkon. Hij stak er een sigaret op en keek fronsend in de verte. Ik wees hem op de meeuwen die hoog en zilver blinkend in de lucht hingen. “Vrij als zo’n vogel zou je moeten wezen, los van de wereld en al het mensengedoe“, zei ik, schuins glurend naar Franky. Met een steelse blik keek hij mij even aan en glimlachte kort met één mondhoek. “Ja”, mompelde hij.

Ik pakte hem bij zijn slanke hand met de dunne vingers met glinsterende ringen. “Kom we gaan naar binnen een biertje drinken”. Hij volgde mij. “Heb je ook cola? “ vroeg hij. Dat had ik. Ik haalde bier en cola uit de koelkast. Onderwijl grasduinde hij in mijn platencollectie. “Mag ik deze opzetten?”, vroeg hij. Hij hield Bitches Brew van Miles Davis omhoog. Ik vond het best. Franky zat op zijn hurken in mijn platen te kijken, zijn grote zonnebril nog op. Zijn overhemd trok mooi strak over zijn smalle rug en zijn smalle billetjes tekenden zich mooi af in zijn gestreepte pantalon. “Volgens mij kun je zonder zonnebril veel makkelijker kijken”, zei ik half grappend, half serieus. Hij glimlachte verlegen en zette zijn bril af. “Je hebt veel te mooie ogen”, zei ik. “Mooie muziek heb je”, zei hij onverstoorbaar. “Veel Miles Davis, Jimy Hendrix…” “Hier is je cola! Kom lekker naast me zitten”. Verdomme, dat geklets over muziek! Ik wilde Franky in mijn armen nemen, voelen, ruiken….

Hij kwam naast me zitten met zijn beide handen stevig rond zijn colaflesje. “Wat heb je veel ringen”, zei ik nieuwsgierig. “Ja, deze heb ik van m’n moeder, deze van mijn zusje, deze van mijn beste vriend, deze van mijn vriendin..” “Meestal geven jongens toch juist een ring aan hun vriendinnetje?”onderbrak ik hem. “Ja maar ik neukte zo lekker zei ze”, mompelde Franky. “Ze was ook eigenlijk meer een hoer, maar ik mocht haar gratis neuken, omdat ze het zo lekker vond… ze heeft het me geleerd”. “En je beste vriend?” wilde ik weten. “Dat was gewoon mijn beste vriend. We gingen vaak samen dansen of zwemmen. En we discussieerden veel”. “Hadden jullie ook seks?” daar was ik heel nieuwsgierig naar. “Nee”. “Wilde hij niet?” vroeg ik. “Ik weet het niet. Ik wilde best, maar durfde hem niet te vragen…”

Hoe kon ik Franky nu zelf ook opgeilen? Je leest het in Wat Franky wilde 3