De vuilnisbelt

Achter het dorp kon je vroeger geweldig spelen en kattenkwaad uithalen. Er waren sportvelden en veel mooie sloten waar we kikkers vingen. Je had er het waterleidingbedrijf, wat verboden gebied was, maar waar we natuurlijk juist wel inslopen en van alles beleefden. En er was de vuilnisbelt. Een grote wildernis, en uiteraard vol rotzooi. Ook verboden, wat ik me kon voorstellen, want er werd volop vuil gestort, waar je gemakkelijk door bedolven kon worden. Ook een prachtdecor voor vele jongensavonturen. Dat is allemaal zo’n 20 jaar geleden. Tijdens mijn zomervakantie kreeg ik ineens zin om weer es op die plekken te gaan kijken. Ik was er tussentijds nooit meer geweest en was benieuwd hoe alles er nu bij zou liggen. Het was mooi zomerweer en ik had alle tijd, dus ik op mijn racefiets op die kant op. Wel een lange rit, maar prima conditie, geen probleem. Daar aangekomen zag ik dat het gebied wel iets had ingeleverd op rust en ruimte, er was nieuwbouw bij gekomen, maar verder leek alles nog erg op hoe het vroeger was. De kikkers sprongen nog weg als je bij de slootkant kwam, het waterleidingbedrijf was nog steeds verboden en bij de vuilnisbelt aangekomen was dit een zo mogelijk nog grotere wildernis dan vroeger. Het was helemaal overgroeid geraakt en duidelijk al lang niet meer in bedrijf. Het bord met daarop Verboden Toegang hing op halfzeven aan een vermolmd paaltje, en er was met een fietsslot een armoedige poging gedaan het toegangshek op slot te houden, het hek hing meer dan dat het stond. Omdat het zo gemakkelijk was binnen te komen kreeg ik zin om nog es te gaan kijken. Fiets in de bosjes, over het hek heen en me als het kwajong van vroeger een weg banen door hoog opgeschoten onkruid en struiken. Leuk om allemaal weer es terug te zien, maar erg indrukwekkend was het niet. Na een poosje had ik het gezien en ging weer richting hek, tenminste waar ik dacht waar het hek was. Ik had inmiddels hoge nood, dus deed ik even mijn broek open en liet mijn blaas lekker leeg lopen. Dat gaat altijd zo lekker als je je onbespied waant. Zo voelde ik me toen ook, totdat ik me omdraaide. Achter me stond een zwaargebouwde roodharige vent in een groene overall en dito werklaarzen met zijn armen over elkaar. Wat moet je hier? Vroeg hij op een onprettig dwingende manier. Ik voelde me ongemakkelijk als een kind dat iets stouts had gedaan. Ik zei onhandig dat ik hier wat aan het rondkijken was. Het kwam er niet erg overtuigend uit. Ik ben hier opzichter. Er valt hier niks te zien, denk je dat dat bord er voor niks hangt? Zei hij fel. Je hebt hier niets te zoeken, man! Ik verontschuldigde me nog, maar daar had hij duidelijk weinig boodschap aan. Je bent in overtreding, dus wordt de politie ingeschakeld. Je gaat mee, zei hij gebiedend en gebaarde mij dat ik achter hem aan moest lopen. Weglopen was niet echt een optie, ik zou hem moeilijk kunnen afschudden en hij was me fysiek ruimschoots de baas. Het zou waarschijnlijk wel met een sisser zou aflopen dacht ik. Toch klopte het hart in mijn keel. Verboden terrein betreden leek me geen zware overtreding, maar door die vent had ik moeite het luchtig op te vatten. Hij beende snel door, ik moest moeite doen om hem bij te houden. Al gauw kwamen we bij een soort barak aan die onder een paar bomen stond, het leek nog het meest op een soort oude bouwkeet. Ik volgde hem naar binnen, we kwamen in een soort van vervallen kantoortje. Hij gebaarde me op een van de stoelen te gaan zitten. Wat kwam je hier nu doen, vroeg hij nogmaals bits. Het leek me het beste om maar gewoon vertellen wat me bewogen had hierheen te komen. Ik vind dit voor een volwassen vent een nogal stompzinnig gedoe, zei hij zonder enig begrip te tonen. Er is hier vroeger gif gestort, dus het is niet voor niets verboden terrein hier. Ik zal je hier houden en de politie inschakelen, je handelt het met hen verder maar af, zei hij op zijn strenge toon. Vervolgens ging hij met zijn rug naar me toe uit een van de raampjes gaan staan kijken met zijn handen in zijn zakken. Ik vroeg me nu af wat er ging gebeuren en vond het nogal vreemd, want op deze manier werd er geen politie ingeschakeld. Er verstreek een minuutje, toen hij zich naar me omdraaide. We kunnen dit ook zonder politie regelen, maar dan wil ik dat je wat gaat doen, zei hij gebiedend. Wat dan vroeg ik een beetje verward. Waarom denk je dat ik je naartoe heb gebracht? Voor de politie, zei ik onnozel. Nee, om het zaad uit mijn lul te zuigen, zei hij. Dit klonk zo vreemd vergeleken met het voorgaande, maar hij zei het even dwingend. In een beweging had hij zijn werkbroek open en ontblootte zijn stijve penis. Ik schrok van wat ik zag, zijn pik was niet eens zo lang, maar enorm dik, zeker 7 cm. De voorhuid werd naar achteren getrokken waardoor een enorme, glanzende eikel zichtbaar werd. Er hing een dikke druppel voorvocht aan. Deze moet in je mond, zei hij intimiderend. Als je meewerkt kom je hiermee weg. Mijn hart ging nu van zowel opwinding als angst tekeer, wat een pik! Hij duwde zijn eikel tegen mijn mond, die ik open deed. Hij duwde zijn enorme paal diep in mijn keel, waardoor ik moest kokhalzen. Niet aanstellen, doorgaan, gebiedde hij. Hij paalde mijn mond nu met volle kracht, waarbij hij met een van zijn grote handen zorgde dat ik mijn hoofd niet kon afwenden. Ik bleef kokhalzen, dit ging ik zo niet volhouden, dikke draden kwijl liepen aan alle kanten uit mijn mond. Hij merkte het. Ik wil dat je je broekje uittrekt, waarbij hij al met een hand begon te trekken aan de dunne stof van mijn wielerbroekje. Ik gehoorzaamde, begon deze uit te trekken, maar dat ging hem niet snel genoeg. Hij tilde mijn benen op, waardoor ik op mijn rug kwam te liggen en rukte met zijn andere hand grommend mijn broekje uit. Mijn kontje lag nu recht voor hem. Ik wil ook je kontgaatje zei hij. Hij veegde de kwijldraden van mijn gezicht en kin, en maakte hiermee mijn kontje glibberig. Met spuug smeerde hij zijn eikel in. Ik moest nu op mijn hurken op de stoel gaan zitten, en voelde meteen zijn pik hard tegen mijn kontje aandrukken. Veel te groot, wist ik. Dit gaat niet, zei ik nog, maar hij deed zijn hand voor mijn mond en duwde verder. Dan kom je hier maar niet, gromde hij in mijn oor. Hij duwde door, ik schreeuwde het uit met die ruwe hand voor mijn mond. Mijn kontje week, en hij begon te pompen. Een paar flinke stoten, toen brulde hij het uit en voelde ik aan het kloppen van zijn pik dat ik werd volgespoten. Ik kreeg veel naar binnen, het kloppen ging maar door. Hij trok zijn pik terug en legde me weer op mijn rug op de stoel. Laat es zien, zei hij, daarbij met zijn vingers mijn kontje masserend. Ik begreep het en begon te persen. Met een hand ving hij het zaad op en smeerde alles uit over mijn gezicht en mijn mond. Ik zat er helemaal onder. Je bent er goed afgekomen zo, ik zie je hier niet weer, zei hij, terwijl hij opstond en zijn broek dichtmaakte. Ik deed hetzelfde en ging terug naar mijn fiets. Ik de bosjes heb ik met bladeren mijn gezicht schoongeveegd en mezelf afgetrokken. Ik spoot zoals ik nog nooit gedaan had.