Ziekenhuis

Ziekenhuis,

Beste lezers,
Ik wil jullie graag vertellen over wat gekke Paul (56)nu toch gedaan heeft.
Met Paul heb ik (54) nu zon zeven weken een relatie. Als je dat al zo mag noemen. Het voelt in ieder geval wel zo. Hoe we zo aan elkaar zijn blijven hangen heb ik beschreven in mijn verhaal Creatief van ...oktober 2011.
Die eerste weken van onze vriendschap zijn minstens stormachtig te noemen. We waren elk weekend samen. Met gewone huiselijke gezelligheid, uitgaan, hete geile nachten, en ook mijn eerste bezoek aan een gay-sauna. Doordeweeks waren we door de afstand helaas aangewezen op telefoon en msn.
Deze week hadden we eigenlijk gepland om met de tent en auto naar het zuiden te trekken. En dan, daar waar het mooi warm weer werd, een natuurcamping op te zoeken en lekker te gaan wandelen. Of het Ardennen, Cevennen of Costa Brava werd was nog open.
Dat liep dus helemaal anders. Ik liep namelijk een nare ontsteking in mijn hoofd op en zo lag ik plotsklaps in het ziekenhuis aan het antibiotica-infuus. Afgezien van wat vage hoofdpijn, en een oog dat gek deed, was ik eigenlijk helemaal niet ziek. Maar ik moest dus wel twee weken aan die slangen vol zien te houden.
En dat terwijl ik me zo verheugde op het kamperen met mijn nieuwe vriend.
Paul baalt natuurlijk ook als een stekker. En met mij zo in het ziekenhuis waren we weer aangewezen op telefoon, mail en msn. Leve de uitvinding van de laptop en wifi dus.
Balen natuurlijk dat er in zon ziekenhuis zo weinig privacy is. Ik kan in ieder geval lang niet altijd de dingen tegen hem zeggen die ik wilde zeggen.
En Paul...Paul blijkt dus ook een ontzettend etterbakkie. Zit je gewoon te kleppen op msn, ik op een vierpersoons-ziekenzaal, begint hij ineens te typen over wat hij allemaal met mij zou doen. Of ik boven of onder de dekens lig. En of ik de cam aan wil doen. En ineens zie ik hem, 188 lang in zijn volle blote 84 kilo tellende heerlijkheid, met een stijve, op mijn scherm. Snel draaide ik mijn laptop zo dat anderen niet mee konden genieten. Zenuwachtig heb ik snel zijn cam weg geklikt. Ik moest maar onder de dekens gaan liggen, aan mezelf voelen en dan aan hem denken. Ook wilde hij wel langs komen om mijn dokter te zijn en me grondig te onderzoeken. En met dat soort virtueel gepraat ging dat een paar dagen en avonden door en door. Hij zat me gewoon willens en wetens verschrikkelijk op te geilen. Terwijl die wist dat ik er daar niks mee kon. En ik kreeg dus echt buikpijn van ingehouden geiligheid.
Hij schreef bijvoorbeeld in een mail:
(letterlijk gekopieerd incl. slordigheden)


s avonds laat kom ik bij je, gebondeerd door slangetjes aan apparaten. je zult heel stil moeten liggen. deze dokter heeft een speciaal onderzoek in petto....
je krijgt een kap over je mond, je zuurstof opname wordt enigszins verminderd, je onrust neemt daardoor toe.
onderzoeksinstrumenten ga ik aan je lijf, je tepels, je liezen, oksels, ballen zetten. neee, alles blijft onder de dekens, je geeft nix bloot, ik ben arts he! kan het af op de tast!
zacht maar doordringend duw ik ze op hun plek, in je oksels eerst. mn vingertoppen kneden de omgeving,zodat de bloedstoevoer gestimuleerd wordt. warm zijn mn handen, ze blijven lang genoeg op al die plekjes om waar te nemen dat ....mmmm!!
je tepels zijn ineens veel groter, daar bof ik mee. ik kan nu rustig de klemmetjes aanbrengen en er wat aan trekken. alleen om te checken of ze goed vast zitten. ja, ze bewegen mee, die hard geworden tepels. nog n double check, je kreunt patient, pijn??

je benen schuif ik wat van elkaar. langs de binnenkant van je dijen gaat
mn linkerhand, op zoek naar de zacht meegevende vormen die daar hangen. ja ik stoot er tegen aan, ik kneed ze wat, ze trekken zich in, schrik?, ik duw ze terug naar beneden in positie. samen blijven jullie, diep beneden!!2 vingers klemmen zich boven ze dicht, ze kunnen niet terug. met mn andere hand trek ik nog extra naar beneden en plaats de eerste zuiger, links. ploep en hij zit er om heen, nu de tweede. merkwaardig, die wil niet, de inhoud schiet steeds weg. maatregel! mn rechterelleboog plaatst zich op je schaambeen en duwt naar beneden, je onderlijf spant zich gelijk omhoog. heel goed!! met kracht plaats ik zuiger om je rechter vulling. heel je onderlijf beweegt, ik duw je gelijk helemaal plat, mn halve lijf over je heen. verpest mn onderzoek niet, patient!

dan schuif ik je benen verder uit elkaar, n zacht nat kwastje veeg ik door je liezen. je benen trillen, ach dan ga ik gelijk maar omhoog, onder en langs je ballen die nu mooi ingekapseld zijn en op en neer bewegen door de weinige stroom die ze ontvangen.

fier staat je staaf omhoog, ik kwast hem ook gelijk, de vloeistof in de kwast laat m glimmen en glanzen. de top manifesteert zich rood, hunkerend naar....

dokter paul, verpleger george, en verpleger rick halen de dekens van je af, je handen worden geplaatst om staven hard, vlezig en kloppende derde schuift je mond in die open staat van ingehouden spanning.
je mag nu uiting geven aan wat je wilt, ja ga maar door, ons warme zaad zal je spoedig besproeien, en zich mengen met t jouwe dat aan de rand staat van eruptie


Volgens mij moet je van steen zijn om dan niet bloedjegeil te worden als je vriend dat van een afstand schrijft. Ik werd zo geil als boter in ieder geval.
Als antwoord op die mail heb ik hem een ontiegelijke etterbak genoemd, om mij zo weerloos te pesten.

Zo rond koffietijd s morgens hadden we het daar op msn over. Dat ik vond dat hij daar mee moest stoppen omdat ik er echt buikpijn van kreeg. En ik had het nog niet gezegd of hij ging toch weer door met zijn geile praat. Totdat hij meldde dat Rick aan de deur stond. Rick en George (ook homos) had ik wel eens een keer de hand geschud had. Maar verder kende ik ze niet zo goed.
Paul typte dat hij even koffie met hem ging drinken en straks weer terug zou zijn.
Een half uur werd een uur. En een uur werd twee uur. Maar al wie zich meldde. Geen Paul! Ik wilde mijn laptop ook niet de hele tijd aan laten staan, want zo her en der staan er wel dingen die niet iedereen hoeft te zien. Uiteindelijk heb ik hem maar sacherijnig uitgezet en ben naar de rookkamer gegaan. Toen ik terug kwam op zaal was er nog geen bericht van hem. Kut-Paul! Geen offline-bericht, geen mail, geen sms.
Nou moet je weten dat Paul van origine uit Rotterdam komt. En Rotterdammers hebben de naam ongeveer net zo fijngevoelig te zijn als een stapel bakstenen. Op de één of andere manier kon ik daar bij Paul wel door heen kijken. Maar toch kende ik al minstens drie van zijn vrienden die hem de wilde westerling noemde.
Ik was dan ook stomverbaasd toen ik ineens Paul zijn stem op de gang hoorde vragen waar Mitch lag. Het was inmiddels tegen tweeën. En jawel hoor; een halve minuut later staat hij aan mijn bed en drukt me snel een kus op de mond.
Is die idioot dus drie uur in de auto gaan zitten om mij even te bezoeken. En dan moest hij nog drie uur terug ook. Zat je op msn op me te wachten? Vroeg hij. Ik zat in ieder geval verschrikkelijk te balen hier zei ik. Nou! Dan is dit toch beter, lachte hij.
Hij ging op de stoel zitten en rolde de infuusstandaard met zijn voeten heen en weer. Vroeg of ik nog dokters of zo verwachtte en of we ook naar beneden konden gaan. Dat kletste lekkerder. Ik keek even naar de vulling van mijn infuuszak en zag dat die nog vol zat. Uiteraard wilde ik wel mee naar de hal met de bankjes. Ik nam mijn vest mee zodat gelijk buiten even een sigaret kon roken. Bah, zei Paul. Hou daar toch mee op. Bij hem thuis mocht ik alleen maar onder de afzuigkap roken. Ik pakte de infuusstandaard en zei: Kom hond, Effe uit. En luid piepend rolde mijn infuus-hond mee de gang op. In de lift naar beneden drukte ik me tegen Paul aan en we tongden snel en intens. Hij greep me in mijn kruis. Ik slaakte een kreet, want ik had dus echt pijn in mijn buik en ballen van ingehouden geiligheid. Helaas gingen de liftdeuren weer veel te snel open.
We liepen gelijk door naar buiten en als een echte verslaafde had ik mijn sigaret al aangestoken voordat ik de draaideur goed en wel uit was.
Kom je met dat infuus tot aan de parkeerplaats, vroeg Paul. En terwijl hij naar de plek wees waar hij ongeveer geparkeerd stond, zei hij dat hij in de auto nog iets voor me had.
Ik zocht de parkeerplaats af of ik zijn blauwe Golf ergens zag staan. Piepend en rammelend over de klinkertjes rolde mijn hond voor me uit. Paul hield stil bij een grote groene Mercedes-bestelbus. Eringa-Technical supplies?? Wat heb je nou voor auto? Vroeg ik. Geleend zei Paul. En hij maakte de achterdeuren open. Binnenin klonk muziek van Clannad, I will find you, (my favorite) en er brandde een fel licht. Tegen het tussenschot achterin stond een grote kartonnen doos. Maar verrassender was dat midden op de laadvloer een matras lag met daarover het mij zo bekende zwarte latexlaken. Mijn nog meer aangewakkerde geiligheid moet zichtbaar uit mijn ogen hebben gestroomd. Paul stak zijn hand naar me uit en zei; Aangenaam, Ik ben Dokter Paul. Ik begrijp dat u last van buikpijn heeft? Dan zullen we daar eens even naar kijken. Komt u binnen.
Dokter Paul tilde de infuusstandaard de bus in. Trok mij erachteraan en klapte de deuren dicht.Schel licht aan mijn ogen, maar wel de heerlijke Ierse muziek van Clannad.
Zo Mitch. Ga jij nu maar lekker op de matras liggen. Dokter Paul pakte een klembord uit een muurvak en liet het me zien. Op het klembord zat een print van de mail die ik eerder in dit verhaal neerzette. Met een markeerstift waren stukken van de tekst opgelicht.
En zo gaan we de behandeling zo ongeveer doen, Mitch. Ik weet wel dat je niet gelovig bent, maar ik- Dokter Paul dus - zal je toch gaan verlossen. Het is jammer dat ik zo gauw geen Doktersjas heb kunnen vinden maar zo gaat het ook wel.
Paul knielde aan mijn voeten pakte mijn broekspijpen en zei; kont omhoog. En met een soepele beweging trok hij mijn katoenen broek met elastiek uit. Snel volgde mijn slip. Hij kwam naar mijn hoofdeind en trok me het T-shirt over mijn hoofd. Mijn T-shirt moest aan één arm blijven hangen omdat de infuusslang daar zat. Hij knoopte het T-shirt om mijn onderarm. Keek even nadenkend en diepte een plastic tasje en een rol tape uit een opbergvak. Daarmee pakte hij mijn T-shirt en pols in.
Hij begon bij punt 1 van de mail op het klembord en werkte één voor één de gemarkeerde delen van de mail af:
zijn handen soms teder en soms hard op allerlei plekjes op mijn lijf.
mijn bloed dat begint te stromen
zijn warme adem over mijn huid.
het strelen en pijnigen van mijn tepels
de klemmen op mijn tepels
mijn benen dwingend uit elkaar
handen strelend langs de binnenkant van mijn dijen
Op zoek naar mijn harder wordende meegevende vormen
(De druk in mijn ballen werd bijna ondraaglijk en ik lag hard te kreunen van verlangen.
Zijn vingers die mijn zak omklemmen en mijn ballen onder in mijn zak werken
(bij de zuigertjes aan mijn ballen schreeuwde ik het bijna uit van de pijn. Maar toch wilde ik dat Paul door ging. Harder, Harder!)
Zijn elleboog en gewicht drukkend mijn schaambeen.
(ik zoek de knoop van zijn broek. Gehaast en razendsnel werkt Dokter Paul zich uit zijn kleren. Ik grijp naar zijn gezwollen pik. Maar hij duwt mijn hand terug. Ik kronkel onder zijn lijf)
Mijn benen verder uit elkaar
De natte kwast die over mijn benen en liezen strijkt
zachte natte haartjes strelen mijn gezwollen paarse eikel.
Prikken in het spleetje
Zijn mond die over mijn pik glijdt
Zijn hand die het overneemt
Zijn duim die mijn eikel liefkoost
zachtjes en teder. En dan weer hard en stevig
Mijn sperma golft mijn pik uit over mijn borst en over zijn handen.
Paul gaat op zijn rug liggen en trekt mij ruggelings bovenop zich.
Met zijn warme adem tegen mijn oor voel ik zijn pik tegen mijn billen
Zijn masserende handen laten mijn gloeiende kruis, heupen, buik, borst, hals en gezicht glimmen van mijn sperma.
Met mijn handen streel ik zijn gespreide bovenbenen.
Echt helemaal handig ging dit niet steeds. Door de slangen van het infuus moest ik soms wel raar draaien en soms ook mijn infuus-hond verrijden. Af en toe leek het wel of we twister (nude-version) aan het spelen waren.
Ik laat me naast hem glijden, en met mijn tong in zijn mond, pak ik zijn heerlijke gezwollen pik en trek ik hem met lange halen af.
Nadat ik Paul in ons eerste kennismakingsweekend voor het eerst het schaamhaar had geschoren zie ik nu dat hij ook de haren van zijn onderbuik heeft geschoren. Zou hij dat voor mij gedaan hebben? Hij was zo trots op zijn volle schaamhaar en het haar op zijn onderbuik.Ik vind het in ieder geval lekker, zo kaal van onder.
Al snel komt ook Paul hevig en schokkend klaar. Met zacht soppende geluiden ga ik langzaam door met hem aftrekken tot ik hem lekker slap in mijn hand voel worden. Ik draai met mijn hoofd naar beneden en wrijf mijn gezicht over zijn buik en kruis door zijn heerlijke zaad. Met mijn tong lepel ik zijn zaad uit het poeltje in zijn navel en proef. Mmmmm. Ik daal weer verder af naar zijn pik en ik geniet, met mijn hand onder zijn ballen, van het heerlijke intieme gevoel van mijn gezicht tegen zijn slapper wordende natte lul. Paul trekt met zijn hand om mijn billen loom mijn onderlijf naar zich toe. En ik leg mijn been over zijn gezicht. Mijn kruis beneemt hem de adem, maar zijn handen trekken me toch steviger tegen zijn gezicht. Zijn hete adem verwarmt mijn liezen. Na zo even heerlijk van zijn geur en warmte te hebben genoten, draai ik me terug omhoog en nestel me, hij met zijn armen om mijn rug, en ik met mijn arm onder zijn nek door, tegen hem aan.
Mijn buikpijn trekt langzaam weg en we liggen lange tijd, glimmend, plakkerig, ineengestrengeld en dromerig tegen elkaar. Nog steeds Clannad uit de boxjes en in het schelle licht.
Ik begin een beetje te rillen van de doordringende kilte en met een zucht herkenning van de harde realiteit komen we los van elkaar.
Paul gaat overeind zitten. Doet de deksel van een emmer en haalt daar een druipende washand uit. Aan alles gedacht, zegt hij. Ik lig wijdbeens met mijn handen onder mijn hoofd op mijn rug. En met lauwwarm water wast Paul mijn lijf. Hij laat me op een schone badhanddoek omdraaien en wast ook mijn achterkant.
Even heeft hij bijzondere aandacht voor mijn bilspleet en prille mannenkutje. Mmmm, die komt volgende keer weer. Er moet iets te wensen overblijven, zegt hij. Daarna droogt hij me met een ruwe handdoek stevig af. Mijn vel kleurt een beetje roze op. Hij trekt me mijn T-shirt weer over mijn lijf. Pakt mijn onderbroek en ruikt eraan. Die neem ik mee, zegt hij. En hij stopt hem in de zak van zijn broek. Dan heb ik je van de week toch nog een beetje bij me. En hij trekt me sliploos mijn broek weer aan. Dat doen die zusters niet voor je hè! zegt hij.
Zo, Klaar. Ga jij nu maar lekker tegen de wand op het kussen zitten. En kijk maar goed naar mijn lijf, terwijl ik mijzelf was. Ik kijk tegen zijn heerlijke naaktheid op en bewonder zijn middelbareleeftijd-lijf. Ik besef dat ik zo blij ben met mijn nieuwe vriendje. Goh! Homo! Wie had dat gedacht.
Eenmaal aangekleed staan we in de bus nog even tegen elkaar aan.
Helaas tijd om je weer bij de zusters afleveren, Mitch. En even later hobbelt mijn infuushond weer rammelend en piepend met ons mee terug naar zaal. Snik!
Op zaal heeft Paul de mazzel dat hij als bezoeker ook koffie krijgt.
Hij vertelt dat Rick een diffusor (??) moest afleveren bij DSM in Geleen. En omdat één plus één twee en soms wat meer is, had hij die klus van hem overgenomen en gecombineerd met zijn doktersconsult.
En, oh ja, Trouwens.... Als we nog met de tent weg willen. Rick en George hebben wel zin om mee te gaan.
Daar zouden we het nog wel over hebben.
Eerst moet jij maar even beter worden.
Met een kus bij de lift nam ik afscheid van Paul, die nu toch hoognodig naar Geleen moest met zijn diffusor.
En wie zei er nou dat Rotterdammers zo fijngevoelig zijn als een stapel bakstenen?
Ik in ieder geval niet!
‘s Avonds, tegen een uur of elf de piepjes van een binnenkomende sms. Ik lig met je onderbroek in mijn gezicht mezelf af te trekken. Ik wil je!!
Godverdegodver! Begint die etterbak nu alweer. En met nieuwe geile gedachten zak ik voor nu bevredigd in slaap.

(wie weet komt er nog een vervolg over een vakantie met Rick en George en wij tweeën)

Mitch