Zweden ... een vervolg - deel 3

Timothy ging naar de bungalow die hij en zijn vriend bewoonden en toen hij binnenkwam, zag hij dat het ontbijt reeds op tafel stond.

"Zoo," sprak Edward terwijl hij zijn armen van achteren om zijn vriend heensloeg, "waar komt mijn geliefde zo vroeg vandaan?" De handen van de 56-jarige man gleden onder het T-shirt van de jongen en betastten zijn buik en borst.

"Gewoon, even wat wezen wandelen."

"Dan moet je wel tien keer het eiland zijn rondgelopen, Timothy?"

"Hoezo?"

"Nou, je bent uren weg geweest man". Hij draaide de jongen in zijn armen om en drukte zijn lippen op die van hem. Een hete zoen volgde. "Ik hou van je Tim."

"Ik ook van jou Edward en dat maakt het er allemaal niet gemakkelijker op."

"Wat bedoel je."

"Ik moet met je praten."

"Dat kan toch altijd …"

"Ja, maar je weet dat ik dat niet zo gemakkelijk kan. Ik kan nooit de goede woorden vinden en ben nou eenmaal niet zo goed gebekt als jij bent."

"Maar dat geeft toch ook helemaal niet. Al zou je me stamelend vertellen wat je op je hart hebt, dan is het toch goed?"

"Ja maar …ik ben bang dat ik niet de goede woorden kies en je dan bezeer Edward en dat wil ik niet."

"Ohh, wow, geloof dat er echt problemen zijn dit keer, niet dan?"

"Ik weet het niet Edward … ik denk het niet maar ik heb gewoon het gevoel dat ik verstik … dat ik niet voldoende ruimte heb om me heen."

"Laten we gaan zitten, Tim." Hij pakte de hand van de jongen en nam hem mee naar de zithoek. Daar gingen ze zitten. "Wat bedoel je. Let niet op de woorden maar alleen maar op wat je wilt zeggen."

"Ik vind het vervelend … dat waar ik ook kijk … mijn bedje gespreid is. Ik ben nog maar 23 en alles lijkt al te zijn geregeld. Ik heb jou … ik hoef me geen financiële zorgen te maken … ik kan doen wat ik wil … en zelfs als ik jou en je geld niet had … dan nog kon ik geld genoeg verdienen met die films …"

"Oh, heb je genoeg van mij dan?"

"Nee, dat is het juist niet Edward." Hij kneep steviger in de hand van zijn vriend om hem te laten voelen dat hij de waarheid sprak. "Dat helemaal niet. Ik hou ontzettend van je maar ik heb nog nooit echt helemaal alleen voor mezelf hoeven zorgen."

"Maar in het begin …"
"Ach, dat waren maar twee maanden Edward. Twee maanden heb ik op kamers gewoond en eigenlijk maar een maand want die tweede woonde ik al gedeeltelijk bij jou. En het lijkt allemaal zo zinloos wat ik doe. En wat doe ik nou zoal …"

"Tim je doet genoeg. Je studeert …"

"Ja, maar wat en met welk doel …"
"Oh, jongen toch. Denk niet zo min over jezelf."

"Dat is moeilijk Edward. Ik heb gewoon het idee dat alles wat ik doe helemaal niet belangrijk is."

"Timothy, jij bent voor mij het allerbelangrijkste dat er op de hele wereld bestaat. Voor ik jou kende had mijn leven geen enkele zin. Je bent het middelpunt van mijn bestaan Tim. Geloof me."

"Ik geloof je Edward maar … misschien wil ik wel wat meer. Ik wil er eigenlijk eventjes helemaal uit. Even helemaal op mezelf zijn. 's Ochtends wakker worden en niet weten wat ik die dag zal gaan doen. Wakker worden en niet weten wat ik zal eten die dag. Begrijp je er iets van?"

"Ja, ik denk het wel."

"Gelukkig, want ik snap mezelf helemaal niet dus dan …kun je het me uitleggen?" Edward glimlachte lief naar zijn veel jongere vriend.

"Je bent gewoon op het punt aangekomen waar heel veel pubers door heen moeten …"
"Maar ik ben allang geen puber meer!"

"Nee, maar toen je het wel was, heb je die periode overgeslagen omdat er geen gelegenheid voor was."

"Is dat het?"

"Ik ben geen psycholoog maar ik denk het wel. In zo'n periode wil je even helemaal op jezelf staan om te kunnen ontdekken wie je bent en wat je wilt met je leven en jij hebt dat gemist gewoon. En nu … nu komt die wens alsnog. Alleen ben je nu al een aantal verplichtingen aangegaan en dat maakt het er voor jou niet gemakkelijker op."

"Nee, want eigenlijk wil ik helemaal niet weg bij je Edward en …"

"Ik begrijp je lieverd, maar ik denk dat je het wel moet doen."

"Echt?"

"Ja. Je moet het gaan doen. Maar … ik zal het wel heel plezierig vinden als je niet helemaal alleen weg zou gaan. Dat idee staat me wat tegen. Je hoort de vreemdste verhalen tegenwoordig en ik … ik …"

"Ja?"

"Ik wil je niet terugzien in een zak bij het mortuarium."

"Oh nee, Edward. Alsjeblieft niet. En wat er ook gebeurt ik kom bij je terug om samen af te maken wat we begonnen zijn. Dat beloof ik je Edward." Hij legde zijn hoofd tegen de borst van zijn vriend en liet zich door hem liefkozen.

"Ja, kom weer terug bij me Timothy want zonder jou zou mijn leven geen enkele zin meer hebben." Lange tijd bleven ze bij elkaar zitten. Geen woord kwam meer over hun lippen. Beiden verdiept in hun gedachten, gedachten voornamelijk voor elkaar. Na lange tijd verbrak Edward de stilte. "Heb je al een idee wat je gaat doen?"

"Ja, ik wil met een rugzak en een tentje op stap gaan. Klein beetje geld mee en dan zien hoe ik me red."

"En een eventuele medereiziger?"

"Vanmorgen zat ik op het strand te piekeren en toen was er ineens die jongen daar die me vooral de wijze raad meegaf om met jou te gaan praten. Hij had zelf ook wat problemen maar ik weet niet of hij er iets voor voelt om met me mee te gaan maar ik zou het hem kunnen vragen natuurlijk."

"Ja, want echt het lijkt me heel verstandig om niet alleen te reizen. Met z'n tweeën lijkt me een stuk beter."

"Ik moet je er wel bij vertellen dat hij homo is Edward!"

"Nou en?" Edward begon te lachen maar toen hij de rimpels in het voorhoofd van Tim zag begreep hij het. "Ik snap het al …"

"Nee dat bedoel ik echt niet. Ik blijf je de hele tijd trouw Edward! Zeker weten."

"Beloof dat nou maar niet Timothy. Ik weet dat je van me houdt en vind het helemaal niet erg als je met hem wat zou gaan doen. Je bent jong … en hoe oud is hij?"

"Achttien nog maar."

"En dus is hij ook nog jong … en tot de rand toe gevuld met hormonen … en dus zou het wel heel gek zijn als jullie niet iets met elkaar zouden doen."

"Maar ik wil je niet bedriegen Edward."

"Dat kan toch niet meer?"

"Huh???"

"Ik heb je zojuist toestemming gegeven om iets met hem te gaan doen, dwaas!"

"Maar …"

"Sttttt," zei Edward terwijl hij een vinger tegen Tim's lippen legde. "Laat nou maar, bekijk nou maar gewoon hoe dingen zich ontwikkelen. Je hoeft niet iets met hem te gaan doen maar als het zo uitkomt … maak je dan over je trouw aan mij geen zorgen. Zorg dat je in de tijd die je weg bent, leeft en geniet van het leven. Want alleen zo zul je de problemen die je hebt, kunnen overwinnen. Beloof je me dat." Tim reageerde niet meteen omdat zijn hoofd te vol was van allerlei gedachten maar uiteindelijk reageerde hij dan toch.

"Ja, Edward. Dat beloof ik je."

"Wanneer wil je vertrekken?"

"Eigenlijk zo snel mogelijk nu ik eenmaal een besluit genomen heb. Dan heb ik ook geen kans meer om me nog te bedenken."

"Maar die jongen dan?"

"Die ga ik meteen opzoeken!" Hij stond op liep naar de deur, daar draaide hij zich om en ging terug naar de zithoek. Hij kuste Edward en zei dat hij van hem hield.

"Ik ook van jou …" En toen was hij weg.

Johan was teruggegaan naar zijn kamer en stond nog maar net onder de douche toen er op zijn deur geklopt werd. Hij draaide de kraan dicht en riep luidkeels: "Binnen!" De deur was opengegaan en snel had Johan een handdoek omgeslagen. Het was zijn vader. "En had Torhald nog groot nieuws?" vroeg hij hem.

"Ja dat kun je wel zeggen. Hij en die rat hebben het weer goedgemaakt met elkaar."

"Die rat???"

"Ja, dat ex-vriendje van hem dat nu weer zijn vriendje is. Echt een vreselijk nichterig type dat uit was op geld, heel veel geld en dat nu dus weer in zijn bed ligt."

"Liefde is iets ondoorgrondelijks, pa!"

"Zeg dat wel. Ik vind het heel jammer voor je jongen dat Olaf …"

"Laten we het daar niet meer over hebben pa. Olaf is van jou en heeft ook heel duidelijk voor jou gekozen en dus is er niets meer om over te praten."

"Maar ik wil gewoon dat je gelukkig bent en heb echt het idee dat je toe bent aan een vaste relatie, is het niet?"

"Ja, dat idee heb ik ook pa. Ik weet wel dat ik nog maar net 18 ben maar toch … toch heb ik het gehad met de 'avontuurtjes' als ik het zo zeggen mag."

"Je hebt toch niet …"

"Rustig maar, ouwe, ik heb me heus niet als een beest gedragen als je dat soms mocht denken. Het zijn er maar een paar geweest maar … ik wil meer. Ik wil niet meer louter en alleen de seks. Ik wil liefde!"

"Ja, dat is het beste dat er is, zoon. En daarom hoop ik dat je het zult mogen vinden. Ik heb het destijds gevonden bij Soile en nu bij Olaf en … het is gewoon geweldig." Hun eerste echte conversatie sinds dagen werd onderbroken door geklop op de deur. Johan riep opnieuw 'binnen' en Tim kwam hijgend en met een rood gezicht van het hardlopen binnengezet.

"Oh, sorry … ik stoor geloof ik. Euhhh .. .ik kan wel even wachten. Ik kom zo wel weer terug." En meteen draaide hij zich om.

"Hé wacht," zei Eric. "Ik denk dat wij wel uitgepraat zijn, toch Johan?"

"Ja, heb het idee van wel." En dus bleef Tim waar hij was. Eric groette hen beiden en verliet Johans kamer.

"Zooo, jij kwam binnengestormd als een tornado, zeg!"

"Het spijt me," verzuchtte Tim. "maar ik wilde het je zo graag vertellen."

"Wat!"

"Ik heb met Edward gepraat en … hij heeft er … vind dat … ik een tijdje er alleen opuit trek. Nou ja … niet helemaal."

"Je praat in raadsels Tim. Doe je dat vaker?"

"Nee … het is alleen dat hij het wel goed vindt dat ik eventjes wegga maar hij heeft liever dat ik niet helemaal alleen reis en zo. En dus …"

"Ja???" Tim staarde naar de grond en wist ineens niet meer precies hoe hij het moest brengen. Wist niet eens meer waarom hij zo hals over kop hierheen was gerend.

"Ik wil je vragen of jij met me mee zou willen gaan."

"Ik???" riep Johan verbaasd uit. "Waarom ik???"

"Ik ken gewoon niemand anders en heb het idee dat jij en ik goed met elkaar over weg zouden kunnen."
"En dat alles op grond van dat ene gesprekje van vanochtend?"

"Ja!" luidde het korte antwoord. Johan wist even geen antwoord te verzinnen en daarom leek het hem beter om maar helemaal niets te zeggen. Tim keek nog steeds naar de grond en daarom kon hij niets in zijn ogen of op zijn gezicht lezen.

"Kijk me eens aan als je wilt." Tim richtte zijn hoofd op en keek hem aan. "Zeg me nu eens waarom je wilt dat ik meega." Het werd stil, heel stil want Tim kon eenvoudigweg niets anders zeggen dan dat het een impuls was. Hij kende Johan helemaal niet want hoe kun je zeggen dat je iemand kent na een gesprek van ongeveer een uur. Maar toch was er in dat uur voor hem heel veel gebeurd maar hoe zeg je dat! "Oké," verbrak Johan de stilte na lange tijd. "Ik denk dat het te moeilijk is om daar zo een antwoord op te vinden maar … ik heb in de stilte antwoord genoeg gevonden en bovendien lijkt een trektocht door Zweden me wel wat."
Toen Tim het antwoord hoorde was hij uitzinnig van vreugde en sprong hij meteen naar Johan toe en voor hij goed en wel besefte wat hij deed, had hij zijn armen om hem heengeslagen en hem een kus op beide wangen gegeven.

"Sorry …" mompelde hij toen hij hem losliet.

"Dat accepteer ik dus mooi niet!" lachte Johan. "Een omhelzing en twee kussen en dan sorry! Nee, jongen die vlieger gaat mooi niet op. Wanneer wil je vertrekken?"

"Zo snel mogelijk want ik wil niet de gelegenheid krijgen om me te bedenken."

"Dus vandaag nog?"

"Ja! Tenminste als het jou ook uitkomt?"

"Ik zal het een en ander moeten regelen met mijn vader maar … denk dat ik hem wel kan overtuigen.

Eric was echter helemaal niet ingenomen met het idee toen Johan dat een dik kwartier later voorlegde. Olaf ook niet. Tim was terug naar Edward gegaan om zijn spullen te pakken en alhoewel Tim had aangeboden met hem mee te gaan, had het Johan beter geleken zijn vader alleen onder ogen te komen.

"Maar waarom Johan? Je leert een knul kennen en meteen ga je zonder dat je hem echt goed kent met hem op stap," reageerde Eric.

"Ik zou het prima vinden als je met ons zo'n trektocht zou maken, Johan," mengde Olaf zich in het gesprek. "Wij kennen het land goed genoeg om te zorgen dat er geen gekke dingen gebeuren maar jullie beiden kennen Zweden niet echt!"

"Tim woont al jaren in Noorwegen en zoveel verschilt dat toch niet van Zweden?" opperde Johan.

"Het is een ondoordacht idee, jongen!"

"Maar pa, ik wil het gewoon doen. Het lijkt me gewoon hartstikke leuk om met bijna geen geld een reis te ondernemen en te zien hoe we het rooien."

"Ondoordacht Johan, dat is het!" herhaalde Eric.

"Maar heb jij dan nooit eens iets ondoordachts gedaan toen je jong was? Of jij Olaf?" Ze vielen stil. Eric begreep dat argumenteren helemaal geen enkele zin had. Johan had een aantal karaktereigenschappen van hem geërfd en dit was er een van: doorzettingsvermogen. Toch probeerde hij het nog een keer en ook dit keer weer viel Olaf hem bij. Eric was heel blij dat Olaf zich niet afzijdig had gehouden en ook zijn bezorgdheid liet blijken. Een aantal minuten achtereen praatten ze beurtelings maar de schittering in Johans ogen en de flauwe glimlach rond zijn lippen maakten Eric duidelijk dat praten overbodig was.

"Oké," zei Eric toen hij wist dat hij alleen nog maar kon opgeven, "dan moet je je spullen maar gaan pakken. Hebben jullie een tent?"

"Pa, je bent geweldig!" zei Johan terwijl hij zijn vader om de nek sprong en daarna ook Olaf erbij betrok. "Jullie zijn allebei geweldig. Een tent? Ik denk dat Tim er wel een heeft."

"Zie je wel, dat bedoel ik nou. Je weet niet eens precies wat er staat te gebeuren …"

"Kom pa, dan regelen we wel iets! Maak je niet druk."

Tim had echter ook geen tent en werd daar door Edward heel duidelijk opgewezen.

"Zou je er niet beter aan te doen om gewoon nog een paar dagen te wachten zodat je betere voorbereidingen kunt treffen?"

"Nee. Dat lijkt me niet verstandig. Ik zou kunnen gaan twijfelen en zeker nu ik Johan gevraagd heb mee te gaan, wil ik dat niet."

"Oké, als jij dan je spullen pakt dan zal ik gaan kijken of ik bij Torhald ergens een tent kan regelen. Doe ik ook nog iets nuttigs vandaag!"

"Je bent een geweldenaar Edward."

"Ja, dat zeg je wel vaker als we in bed liggen," plaagde de man zijn jongere vriend.

"Ik zal je missen, Edward."

"Ach, wie weet wat je aan lekkers nog tegenkomt jongen."

"Ik heb gezegd dat ik je trouw zou blijven toch?"

"Ja. En ik heb gezegd dat je geen stomme dingen moet doen. En … als je zin krijgt in iets en het bewust dan niet doet, doe je iets stoms! Hoor je me?"

"Ja, Edward."

"En laten we er nu over op houden anders kom je nooit weg vandaag!" En dat gezegd hebbende verliet Edward hun huisje.

Twee uur later waren de twee klaar voor hun reis. Beiden met een goed volgeladen rugtas op de rug namen ze op de aanlegsteiger afscheid van hun dierbaren nadat er vooraf nog even snel een korte kennismaking had plaatsgevonden omdat Johan en Tim de enige waren die elkaar kenden.

"Johan denk eraan …"
"Alsjeblieft pa, hou je mond. Je hebt me al tig keer voorgehouden wat ik wel en niet moet doen als je het nou nog een keer gaat zeggen, vergeet ik het vast," antwoordde Johan met een brede smile op zijn gezicht.

"Oké, ik zeg niets meer kom hier en laat me je knuffelen." Hij sloeg zijn sterke armen om zijn zoon heen en drukte hem zowat fijn. Daarna deed Olaf hetzelfde.

"En Johan, denk eraan mocht je in de problemen komen …"
"Ja Olaf, ja pa, ik weet waar de noodvoorziening zit, al jullie telefoonnummers zijn opgeslagen in het adresboek op mijn gsm en … gut wat was ook alweer dat andere dat ik moest onthouden … o ja, altijd vrijen met een condoom om!"

"Johan!!!" klonk het uit twee monden tegelijk. De jongen lachte luid om hun verbaasde gezichten.

"Dag pa, dag Olaf," en met deze groet stapte hij aan boord van de boot die hen naar het vaste land zou brengen. Tim zat al en Johan zette zich naast hem.

"Bij jou ook zo lastig?"

"Ja, prijs je gelukkig dat je maar een persoon hebt die bezorgd om je is. Ik heb er twee!"

"Maar, dat is toch ook wel weer een goed gevoel toch?" Johan knikte en de boot voer af.
De drie mannen bleven nog lange tijd op de aanlegsteiger staan en keken de boot heel lang na.

"Valt het afscheid nemen u moeilijk?" vroeg Eric aan Edward.
"Ja, moeilijker dan ik dacht," antwoordde hij. "Maar zeg maar gerust jij en je tegen me. Dat voelt beter."

"Oké."

"Tim is een serieuze jongen en toen hij vanochtend vroeg met dat idee aankwam had ik al heel snel door dat het hem menens was. En dus … heb ik hem maar laten gaan maar veel liever had ik gehad dat hij gewoon hier bij mij was gebleven."

"Ons gaat het net zo. We denken dat Johan zich wel zal redden maar toch …"

"Bij ons hier, hadden we daar wat oog op kunnen houden," vulde Olaf aan. "Zullen we even onze telefoonnummers uitwisselen, misschien? Dan kunnen we contact met elkaar blijven houden en zodra een van hen contact heeft opgenomen elkaar daarvan op de hoogte stellen."
"Dat is een uitstekend idee," stemde Edward in.

Meteen bij aankomst op het vaste land waren ze hun tocht begonnen. Torhald had niet alleen gezorgd voor een tent en bijbehorende artikelen maar ook voor proviand voor de eerste dagen en een aantal goede wandelkaarten en aan boord hadden ze al bepaald welke richting ze op zouden gaan. Halverwege de middag waren ze gestopt om wat te eten en drinken en daarna hadden ze gelopen tot ze een geschikte plek hadden gevonden om te overnachten. Het opzetten van de tent was eenvoudig gebleken en Tim had voorgesteld dat hij de eerste keer zou koken. Johan had intussen de omgeving wat bekeken. Ze stonden aan de rand van een meertje en zouden dus morgenvroeg heerlijk fris kunnen badderen. Het eten smaakte hun beiden prima en Johan gaf de chef kok een compliment. Ze bleven aan de rand van het meer zitten tot de zon zou ondergaan maar helemaal daarop wachtten ze toch niet want ze waren best moe geworden. Ze kropen in hun slaapzakken en waren al snel in Morpheus' armen.
De volgende ochtend doken ze het koele water van het meertje in. Beiden naakt zoals ze de avond daarvoor in hun slaapzak gekropen waren en terwijl ze zich afdroogden, nam Johan zijn nieuwe vriend goed in zich op. Tim zag er prachtig mooi uit en het was geen wonder dat de mensen van Torhald hem genomen hadden voor een film.
Tim gaf zijn ogen ook goed de kost en vroeg zich af hoe hij in vredesnaam zijn belofte aan Edward zou kunnen houden. Het was wel niet zo dat hij meteen met Johan het bed in wilde duiken maar als hun trektocht lang zou duren, zou hij misschien toch wel eens wat behoefte kunnen krijgen aan seksuele handelingen, om het maar voorzichtig uit te drukken. Johan was mooi. Heel licht blond en met stevige spieren in zijn armen en benen. Een mooie, brede schouderpartij en zijn borst en wasbordje zagen er heerlijk uit. Hij was nog maar 18 en toch al zo mooi ontwikkeld.
De route van die leidde hen door een prachtig natuurgebied. Ze moesten diverse kleine stroompjes oversteken en zagen langgerekte weilanden waarop boerenarbeiders flink aan het werk waren. Tijdens het wandelen hadden ze afgesproken dat ze vandaag nog maar geen baantje zouden gaan zoeken. 'Eerst ons oude leven een flink eind achter ons laten,' zo had Tim gesproken en Johan was het met hem eens geweest. De veiligheid in de rug en de toekomst van voren!
In de middag van de derde dag brak er een gigantisch onweer los en de jongens zochten een schuilplaats bij een boerderij maar … ze waren compleet doorweekt toen ze daar aankwamen en zo ook hun spullen. De boerin raadde hen aan om al hun spullen in de schuur op het hooi uit te stallen zodat het zou kunnen drogen. En dus … deden ze zo. Ze kregen van haar een overall zodat ze ook de kleren die ze aanhadden, konden laten opdrogen. Een beetje ongemakkelijk zaten ze daarna bij haar in de keuken. De vrouw was vriendelijk en vroeg honderduit. Ze sprak uitstekend Engels, zo bleek. De jongens waren blij met hun schuilplaats en beantwoordden elke vraag. 's Avonds waren de boer en zijn knechten thuisgekomen en hadden ze met z'n achten rond de tafel gezeten. Het was een vrolijke boel geweest en alhoewel niet iedereen even goed Engels sprak, hadden ze elkaar toch met het gebruik van gebaren en andere hulpmiddelen goed kunnen begrijpen. Voordat iedereen naar zijn slaapplaats ging, vroeg Tim de boer of er misschien voor hen ook wat werk te doen was.

"Natuurlijk," had hij gereageerd, "op een boerderij als de onze is altijd voldoende werk. Tenminste als jullie je handen uit de mouwen weten te steken." Tim verzekerde hem dat dat geen probleem zou zijn. "En wat willen jullie verdienen?"

"Och, onderdak en wat eten voor een paar dagen is voldoende voor ons." Met een ferme handdruk hadden ze de overeenkomst bezegeld. Drie dagen lang hadden Tim en Johan daar gewerkt. Het was prachtig mooi en zonnig weer geweest en daar waar het werk het toeliet hadden ze rondgelopen in korte broek en ontbloot bovenlijf. Het werk was zwaar geweest maar ze hadden ervan genoten en op de avond van de laatste dag had Tim met trots zijn gegroeide armspieren aan Johan getoond.

"Kijk eens, ik krijg warempel een biceps?" had hij uitgeroepen. Johan had gelachen om zijn vriend maar moest toegeven dat hij gelijk had.

"Kijk maar uit, straks ben je zo gespierd dat ze je geen rol meer willen geven in die films van je. Dan is meteen je filmcarrière naar de knoppen!"

"Nou ja, geen probleem hoor. Denk sowieso dat ik er mee ga stoppen. Het is altijd hetzelfde en getuigt van weinig realiteitszin die films."
"Ja, ik denk dat je gelijk hebt."

"Dankjewel."

"Graag gedaan. Als je nog eens advies wilt," plaagde Johan en kreeg daarop meteen een lading hooi over zich heen gestort.

De volgende ochtend waren ze vroeg opgestaan zodat ze van de boer en zijn knechten afscheid konden nemen. Aan de keukentafel gezeten had de boer gezegd dat hij hen node zag gaan omdat ze goede krachten waren gebleken. Beiden hadden ze als schooljongens gebloosd bij de gekregen complimenten. Daarna had de boer hun een stapeltje bankbiljetten in de handen geduwd. En ondanks al hun protesten, het was tenslotte niet zo afgesproken, had hij het niet terug willen hebben. De vrouw van de boer had hun tassen intussen gevuld met voldoende eten voor een paar dagen en al hun kleren waren gewassen en gestreken, voor zover nodig. Het waren prachtige dagen geweest maar beiden wilden ze verder.
Lang liepen ze die dag en ook de twee dagen daarna. Johan belde voor de eerste keer naar zijn vader en kreeg meteen een stortvloed van kritiek over zich heen. Daarop bedacht Tim dat hij ook maar beter even op kon bellen en hem verging het al niet veel beter.

"Nou is ook fraai," zei hij toen hij zijn telefoon weer opborg. "Laat je wat van je horen, is het weer niet goed."

"Tuurlijk wel joh! Ze hebben zich gewoon ongerust gemaakt."

"Nou, dat laat Edward dan wel leuk weten."

"Ze zeggen het misschien niet rechtstreeks maar ik kon het bij mijn vader gewoon horen."

"Ja, denk het ook wel," zei Tim terwijl hij Johan zijdelings aankeek. De jongen begon in zijn ogen steeds mooier te worden en … wat nog meer was de afgelopen nacht had hij van hem gedroomd. Niet zomaar een droom maar een erotische was het geweest. Hij had … nee niet verder denken nu dan zou hij alleen maar weer opgewonden in slaap vallen en misschien opnieuw dromen van hem.

Johan verging het al niet beter. De dagen die hij met Tim had doorgebracht waren prachtig geweest en zeker de dagen op de boerderij. Zo dicht bij hem in de buurt en dan soms zo schaars gekleed was hij steeds meer voor de jongen gaan voelen. Het was niet alleen maar een lichamelijke aantrekkingskracht, alhoewel die er ook heel duidelijk was, maar Johan was gewoon opnieuw verliefd aan het worden. Maar, verdomme, waarom viel hij nou altijd toevallig op mannen en jongens die niet beschikbaar waren. Eerst was hij verliefd geworden op Olaf en nu … nu op iemand die ook al een vaste vriend had. Misschien werd hij wel veel te snel verliefd. Hij zou eens moeten leren om zijn gevoelens wat meer onder controle te krijgen. Maar … hoe doe je dat?

De volgende ochtend stonden ze zich beiden te wassen bij het beekje toen Tim de halfwassen erectie bij Johan zag. Eerst had hij niets willen zeggen maar hij kon het toch niet laten.

"Altijd een dikke zo 's ochtends, Johan?" Johan had naar beneden gekeken en had hem toen recht in de ogen gekeken.

"Ja, elke ochtend. Ik ben nog jong en dus …"

"Weet niet of je daar jong voor moet zijn … sorry. Ik had er niet over moeten beginnen."

"Waarom niet? Toch niets om je voor te schamen en bovendien, is die van jou ook niet helemaal slapjes geloof ik." Johan wees naar Tims kruis en lachte.

"Komt door die van jou …" verontschuldigde Tim zich.

"Ja … ammehoela. Daar geloof ik dus geen moer van Timmetje."

"Echt hoor, normaal …"

"Ja ja. Word jij anders nooit wakker met een stijve?"

"Dat heb ik niet gezegd."

"Nou wat zeur je dan."

"Ik zeg alleen maar …"

"Je wordt stijver, Tim." En inderdaad de pik van Tim werd harder en begon zich duidelijker op te richten.

"Ach, barst toch ook." Hij smeet zijn handdoek op de grond en liep met grote stappen terug naar de tent. Johan lachte luid terwijl hij hem nakeek. Toen hij zich afgedroogd had, raapte hij Tims handdoek op en liep terug.

"Het spijt me, Tim. Ik had je niet zo moeten stangen." Meteen daarop moest hij lachen. "Sorry, ik bedoelde het niet zo." Tim smeet hem een kussen naar zijn hoofd en even later rolden ze getweeën door de tent. Johan genoot van de stoeipartij en zo deed Tim. Uiteindelijk wist de jongste de oudste onder te krijgen. Op dat moment werd hij zich bewust van zijn hernieuwde en dit keer hevige erectie. "Het spijt me!" zei hij en meteen liet hij Tim los.

"Niet doen, Johan. Het geeft echt niets. Ik heb zelf ook een stijve en … het geeft echt niets. We zijn beiden jong en …"
"Ik moet niet steeds zo denken," antwoordde Johan. "Mijn hormonen gaan gigantisch op de loop met me soms. Ik … ben soms gewoon seksueel overspannen, denk ik wel eens."

"Het enige dat je bent, is niet goed bij je hoofd!" plaagde Tim hem en smeet hem opnieuw een kussen naar zijn hoofd.

Wordt vervolgd...