Ik draaide me ook om en verstijfde. deel16

Ik draaide me ook om en verstijfde. Deel 16

Eindelijk was het dan zo ver. Zou dit weekendje zwemparadijs nieuwe ontwikkelingen laten zien of niet. Ik was dus geprikkeld nieuwsgierig. Allerlei taferelen passeerden in mijn hoofd de revue. Maar het kon natuurlijk ook gewoon een gezellig weekend worden zonder dat erop het seksuele vlak wat zou gebeuren. Maar er lagen te veel lijntjes. Te veel lijntjes door en naast elkaar. Maar hoe? Of was dat alleen maar in mijn verbeelding. Je wist het nooit. Een viertal om en de nabij de twintig. Eén zo’n midden twintig en drie eind twintig. En één ding hadden ze allemaal gemeen. Veel testosteron die zich vooral uitte in seks. Daar waren, denk ik, verschillende scenario’s mogelijk. Of helemaal niets, maar dat dacht ik echter niet.
Met een stel uitgelaten kornuiten gingen we dus op pad. Het was voor Davy en Jesse knokken geweest om wat eerder vrij te krijgen door de drukte op hun werk. Maar ze hadden hard gewerkt tot ’s avonds laat en alles was op tijd af.
Ook Kasper had de boel op orde.

Met de achterban was ook alles geregeld. Rebecca kwam met de beide kinderen en Ankie en Miranda zouden ook samen rijden. Ze zouden telefonisch contact houden en nummers werden uitgewisseld. De afspraak was zaterdag om 10 uur bij de ingang. Wij zouden ze daar dan opvangen.

De moeder van Jesse en Bob had twee appeltaarten gebakken uit waardering dat de jongens en ook Jesse mee mochten. Een paar bussen slagroom kon de feestvreugde alleen maar verhogen.

In het begin van de middag kwamen we op het park aan. Het was een schitterende bungalow. Drie slaapkamers. Een met een tweepersoons bed. Die was natuurlijk voor Kasper en mij. Dat werd unaniem besloten zonder dat we daar inspraak in hadden. De jongens vonden dat zo moest, want het was ons verkeringsfeestje. De vier vrienden gingen in een kamertje met twee stapelbedden en Jesse en Davy in het kamertje met één stapelbed. Davy kon het niet laten om, toen ze hun bagage wegzetten op de kamers Jesse even een stevige tongzoen te geven. Jesse drukte hem stevig tegen hem aan en beantwoordde vol overgave. Dat zou vannacht niet alleen slapen worden, dat was wel zeker.

De naakttekening die John van de beide broers helemaal had uitgewerkt en ingelijst werd opgehangen en kreeg veel bewondering. Er was ook al een koper. Ik bood een behoorlijk bedrag waar John van bloosde. Dit wilde ik hebben. Het straalde alles wat ik bedoelde uit. Alles wat ik voelde en waar geen woorden voor bestonden. Misschien: Resonantie en verbinding. Maar Jesse en Bob moesten dan natuurlijk wel hun toestemming geven om naakt bij mij in de kamer te hangen. Zij hadden geen bezwaar. Dus de koop was snel gesloten. Natuurlijk waren de opmerkingen over dezelfde vorm van de piemels niet uit de lucht. ‘We laten het nog wel zien, als een soort warenonderzoek.’ zei Bob, ‘maar nu lekker niet. Nu kun je ons alleen maar bewonderen op het schilderij.’
‘Ik kan het beamen.’ zei John.
‘Hoezo?’ Maarten keek zijn vriend nieuwsgierig aan.
‘Ja, van Bob, en het zijn toch broers!’ Maarten hoefde nu nog niet alles te weten.
Jesse keek Bob veel betekenend aan, maar zei niets.

Eerst een kop koffie en een stuk appelgebak. De slagroom gaf natuurlijk veel hilariteit. Er werden niet mis te verstane opmerkingen gemaakt. Maar niets werd direct uitgesproken. Het was net een spel van de kat om de hete brij. M.a.w. slagroom om de hete pik.
Daarna gingen we gezamenlijk zwemmen. De stemming zat er goed in. De wildwaterbaan was een groot succes. Het was er in en er weer uit en ga zo maar door. De handtastelijkheden werden ook steeds brutaler. Niet alleen tussen de ‘bekenden’, maar ik voelde zo nu en dan ook een hand die mijn kloten flink beetpakte. Maar in het tumult van lijven kon ik niet zien wie. Het waren vel duidelijk verkennende handen. Waar mijn pik natuurlijk op reageerde. En niet alleen van Kasper of Davy, maar ook van de anderen. John begon er mee. Maar daarna volgden de anderen onder het mom wie de meest gevulde broek had. Dus dat kon nog wat betekenen. Maar we moesten voorzichtig zijn. We waren hier niet de enigen en we hadden al te horen gekregen iets minder luidruchtig te zijn. Het was goed dat we allemaal wijde shorts aan hadden, anders waren we er direct uitgestuurd. We genoten met volle teugen. Eén van de badmeesters had wel heel veel oog voor onze groep. Hij volgde ons continu.

Jesse nam op een moment zijn broer even apart en zette hem onder een paar struiken op een stoel en schoof die van hem er naast. ‘Weet je nog van die lichaamssignalen, dat je een homo vaak kunt herkennen, waarover ik je vertelde?’
Bob knikte. ‘Ja, wat wil je daarmee zeggen?’
‘Kijk naar die beide badmeesters daar op de brug. Een leuke vraag voor jou. Observeer met de vraag: wie is de homo en waarom.’
Bob grinnikte. Dit was nu net iets voor Jesse. Hij zag twee mooie jonge kerels van hun leeftijd op de brug surveilleren. Hij hield goed in gedachten waar hij op moest letten. Een tijdje zaten de broers stil naast elkaar. ‘En weet je het al?’
‘Die donkere met die krullen.’ En Bob keek zijn broer triomfantelijk aan. ‘Ik weet het zeker.’
‘Vertel.’
‘Kijk hoe hij staat, vanuit een stoere houding verandert zijn houding is een s en houdt hij zijn handen, noem het maar vrouwelijk, met ronde gebaren. Dan vermant hij zich en gaat weer met beide benen gelijk staan, stoer staan. Maar even later zakt hij is dezelfde houding. Hij kijkt alle mannen na. Als hij ziet dat jongens elkaar aanraken komt er een glimlach op zijn gezicht. Naar meisjes kijkt hij en is hij afstandelijker. Hij buigt ook naar de jongens toe en bij de meisjes blijft hij rechtop staan met de armen gekruist. En bij die andere is het net omgekeerd. Die kijkt en glimlacht naar al het vrouwelijke schoon. En als jongens te veel lawaai maken kijkt hij geïrriteerd. Dan neemt hij een hanenhouding aan, zo van ik ben de baas. Maar het is vooral wat ik voel. Ik voel een bepaalde aantrekking naar de krullenkop. Het is anders een prachtvent. Zie eens wat een gespierd lijf. Dat zie je zelfs door zijn kleding heen. Bij die andere heb ik dat gevoel totaal niet.’
‘Je bent een snelle leerling Bob, want je hebt volgens mij helemaal gelijk. Hij let ook steeds op ons. Ik heb het gevoel alsof hij mij de hele tijd in de gaten houdt. En als ik oogcontact heb glimlacht die.
Kijk, daar komen Ronald en Kasper aan. Hij kan ze met de ogen wel uitkleden. Die ander heeft alleen maar ook voor dat meidengroepje van het vrijgezellenfeest.’
Ronald en Kasper sloegen de armen om elkaar heen en trokken elkaar naar zich toe. Echt zoals een verliefd stel dat kan doen. Onze badmeester kon er zijn ogen niet vanaf houden en het wond hem ook op, Hij moest zijn piemel recht leggen en je zag of zijn collega dat ook op zou merken, maar die had meer oog voor het vrouwvolk.
‘Kom mee,’ zei Jesse en hij sloeg de arm om Bob heen en liep naar Kasper en Ronald. ‘Jullie moeten niet direct kijken, maar een van die badmeesters op de brug zou spontaan klaarkomen.’
‘Hoezo,’ zei Kasper, ‘Doen wij zo opvallend?’
‘Helemaal niet, dat lijkt maar zo als twee verliefde jonge mannen met de armen om elkaar door dit paradijs waren. Maar eerlijk gezegd, ik zou er ook op geilen, want jullie zijn een prachtig stel.’
Dit had Jesse niet moeten zeggen. Hij werd in de houtgreep genomen en naar de wildwaterbaan gebracht waar die met veel kabaal ingeknikkerd werd. Gevolgd door de andere drie. Al stoeiend, worstelend en grijpend gingen ze met de stroom mee. Gevolgd door een paar geile ogen van de badmeester. En die zou bijna spontaan klaarkomen. Maar dat zou weer een ander verhaal kunnen worden.

Na een aantal uren heerlijk in het water te hebben doorgebracht riep Kasper de hele club bij elkaar. ‘Mannen, luister. We zijn hier nog het hele weekend en we moeten even wat vaste zaken op een rijtje zetten. Ten eerste heeft Ronald zo nog een verassing, maar dat houdt in dat we een paar organisatorische dingen moeten afspreken. Niet onbelangrijk, het eten. Voor straks heb ik iets geregeld. Dat houdt in dat we samen en ik bedoel echt met zijn allen ons maal gaan bereiden. Ik kom hier zo op terug. Morgen dan is onze aanhang aanwezig en wil ik graag hier in het zwembad met de hele club patatten gaan eten. En zondag als we hier vertrekken…..’
‘Neem ik jullie allemaal mee naar mijn stamkroeg om samen dit weekend af te sluiten,’ viel Jesse Kasper in de rede. ‘Ja Kasper, kijk maar niet zo onnozel. Ik heb alles al geregeld. Dat was dan mijn verrassing. En ik zeg het nu voordat jij andere plannetjes zou hebben. Ik ben zo ontzettend blij en gelukkig voor mijn broertje. En eigenlijk wel een beetje jaloers dat hij zulke vrienden en kennissen heeft. En dat jullie me zo spontaan opnemen en dat dat ook zo goed voelt. En dan niet het minste. Ik heb promotie gemaakt en kom bij een heel fijne collega te werken. Mijn geluk kan niet op. Er is deze week nog veel meer gebeurd. Ik heb dingen aan den lijve ervaren dat ik in mijn stoutste dromen nog niet had kunnen hopen.’ En Jesse keek veel betekenend naar Davy en de vier vrienden. ‘En dat alles wil ik delen met jullie. Ga verder met je verhaal Kasper, maar dit moest ik nu op dit moment even zeggen.’

Het bleef even stil. Iedereen was verrast. Toen ontstond er een spontaan applaus. Ze waren allemaal blij met Jesse. Ieder op zijn eigen manier. Bob stond op en omhelsde zijn broer. Allen keken vol gevoel en mededogen naar de beide broers. Hun harten vulden zich met warmte. John zijn hart vulde zich met een warme gloed voor beide broers. Hij wist hun geheim en was daar deelgenoot van geweest. En de anderen dachten aan de inlijving van Jesse in hun vriendenkring. En Davy? Die wist dat het dit weekend niet alleen bij kussen zou blijven.
Kasper ging door. ‘Jesse, hier kan ik niets tegenin brengen. Fantastisch allemaal. En ik zeg je dat ik je graag op neem in mijn vriendenkring.’
Jesse stond op en omhelsde Kasper. Weer een applaus ging op en iedereen beaamde het. Jesse werd vriend van hen allen.

Vanaf de brug stond een badmeester hen verlekkerd aan te staren. Hij wist wat er vanavond ging gebeuren. Hij had dienst en moest de spullen klaar zetten voor de saunasessie. En wat er zou gebeuren kon hij dit stiekem bekijken. Maar dat was zijn geheim.

‘Het eten is dan geregeld, maar nu heeft Ronald nog een verrassing. Ronald aan jou het woord.’
‘Dank je Kasper. Voor degenen die willen heb ik vanavond de sauna afgehuurd van 7 uur tot half 9. Maar mocht je bezwaren hebben, je hoeft niet mee.’
‘Moeten we dan ook in ons nakie?’ zei John met een overdreven klein stemmetje. Iedereen proestte het uit.
‘Als je daar niet tegen kunt moet je wel een vijgenblaadje meenemen,’
‘Een vijgenblad?’ riep Maarten,’ neem dan maar beter een hele palmboom mee.’
‘Nou zo groot is die nu ook weer niet Maarten, nu moet je niet overdrijven.’ zei John.
‘Ik vind 23 cm in vol ornaat een heel gevaarte John,’ en Maarten zag alle blikken gaan van hem naar John en begreep dat hij zijn mond voorbij had gepraat. Hij probeerde dat te herstellen door te zeggen. ‘Nou dat gok ik maar een beetje hoor.’
‘Dus we nemen voor John een palmboom mee. Nog meer wensen.’
Toen was natuurlijk het hek van de dam. Allerlei bladeren gingen de ronde en tot slot werd er toch maar besloten dat iedereen ging in adamskostuum.
Dus nu naar de bungalow.
Bij de kleedhokjes duwde John Maarten een hokje in en sloot die achter zich. ‘Hoe kon je dat nou zeggen.’
‘Nou, eerlijk gezegd flapte ik het eruit voordat ik er erg in had. Heb je daar moeite mee dan. Het is toch zo? Volgens mij heb jij de grootste en de dikste van allemaal. En je bent ook nog trots op, terecht overigens. En volgens mij hebben de meesten al jouw paal al lang gezien gepakt en gezogen.’ En hij pakte John bij zijn voor hem zo bekende paal. Hun lippen vonden elkaar in een innige kus. ‘Dit zullen we toch niet vergeten John?’
‘Natuurlijk niet Maarten, wat denk je wel van me.’
‘Ja, maar je hebt nu Bob.’
‘Dat klopt, maar ik heb jou ook. Toen jij verkering met Miranda kreeg was het toch ook niet voorbij tussen ons? Nou, dit is voor mij precies hetzelfde. Wanneer we beide willen, zullen we dit blijven doen. Ik zeg wel, wanneer we beiden willen. Wanneer een van twee er een punt achter wil zetten, moeten we die vrijheid hebben. Maar het mag onze vriendschap nooit in de weg staan. Die is voor het leven. Hoop ik.’
‘Dat weet ik wel zeker. Dank je John, ik was een moment bang je te verliezen, maar ik houd veel te veel van je.’
‘En ik van jou, maar ik ben verliefd op Bob en dat is anders. Niet meer of minder, maar anders.’
‘Dat snap ik toch man, dat heb ik met Miranda.’

De beide vrienden bezegelden hun uitspraak met een kus. Een intense kus. Een kus die ze samen hadden ontdekt, maar dat was al een paar jaar geleden. Die kus konden ze nu met anderen delen. Maar de eerste bleef altijd speciaal en dat hadden ze samen gemeen. Hun palen stonden rechtop in vol ornaat. Maarten pakte die van John en keek hem smekend aan.
‘Kom laat me je paal nog even voelen.’ Maarten ging gebogen staan met zijn handen op het bankje. John maakte met speeksel het bekende kontje en zijn eigen paal glad en drukte tegen het roze rozetje. Even voorbij de kringspier en daarna gleed hij soepel naar binnen en begon langzaam heen en weer te gaan. Hij hield de heupen van Maarten stevig vast en drukte zijn paal zo diep mogelijk door. Maarten kon nauwelijks een kreun onderdrukken. Hij had in het begin moeite gehad met die dikke paal van zijn vriend, maar hij had met hulpmiddelen zijn anus zo opgerekt dat dit nu soepel ging. Dit wilde hij zo houden. Miranda kon hem dit nooit geven. En dat hoefde ook niet. Daar was zijn vriendje voor. En die had zich net uitgesproken: voor het leven. Hij voelde de bekende penetratie diep in hem. Het stimuleren van zijn prostaat bracht hem in vervoering. Hij voelde de enorme zak tegen zijn billen slaan. Hij pakte zijn eigen maatje die er ook wel wezen mocht, maar niet aan die van John kon tippen. En terwijl John het tempo opvoerde trok hij zichzelf naar een hoogtepunt. Hij voelde hoe de pik in hem verhardde en nog inmensere vormen aannam. Hij wist dat hij zo zou worden volgespoten zoals zo vaak. Heerlijk wanneer hij het zaad tegen zijn darmwand voelde binnenkomen. En tegelijk begon hij zelf harder te trekken. Onderwijl zijn anus pulserend samenknijpend. En terwijl John zich kreunend uitstortte in zijn vriend spoot die het zaad op het bankje waar hij tegenaan leunde. John trok zijn sabel terug en draaide Maarten om.
‘Twijfel je nu nog aan mij?’
‘Nee, John, dank je. Het was heerlijk.’
Ze kusten elkaar nog een keer en gingen weer terug naar de douches om zich af te spoelen. Met een papieren zakdoekje werden de resten van hun samenzijn opgeveegd en in de prullenbak gedeponeerd. Nu opschieten.

Ze hadden niet in de gaten dat in het hokje naast hen twee mannen stonden die alles gevolgd hadden. Toen John Maarten in het kleedhokje duwde had Bob dat gezien en Jesse een teken gegeven om mee te komen. Zij schoten ongezien het hokje er naast naar binnen. Zij hadden samen alles gehoord. Jesse keek Bob aan, maar die wist het. Hij had er ook geen moeite mee. Zij waren ook samen een nieuwe fase ingegaan. Des te gemakkelijker was dat ook voor hem en André. Jesse omhelsde zijn jongere broer en zei verder niets. Hier schoten woorden te kort. Hier was alleen begrip voldoende. En dat hadden de beide broers. Begrip voor elkaar en voor de situatie.
Nadat John en Maarten hun hokje hadden verlaten gingen zij ook. De anderen stonden al te wachten.

Toen ze het zwembad verlieten werden ze door een paar ogen gevolgd. En die ogen waren van Timo, de badmeester. Alleen zij zagen het niet. Maar hij wist dat deze groep de sauna had gereserveerd en dat was net wanneer hij saunadienst had. Een glimlach speelde rond zijn mond. Hij zou dan die heerlijk kerels zien. Naakt. Vooral die ene. De oudste van die twee broers. Want dat dat broers waren was duidelijk te zien. Hij kon niet wachten. Die moest hij nog zien te versieren. Maar of dat zou lukken?

Uitbundig was de stemming toen de ingrediënten voor het koken op de tafel waren uitgestald. Ik genoot van de verbaasde, maar gretige gezichten van de jongens. Altijd stond hun potje klaar en je kon zien dat dit een uitdaging voor hen was. Ze hadden er zin in om gezamenlijk de maaltijd te bereiden.

‘Ik had zo gedacht dat een paar bezig gaan met een voorgerecht, een stel met het hoofdgerecht en een stel met het toetje. Jullie zijn niet allemaal even deskundig dus heb ik hier de recepten. Verder zijn er hier een aantal ervaren mannen die altijd hun potje moeten koken.’
Ik gaf Kasper de complimenten dat hij aan alles had gedacht. Tot aan de kruiden toe.
‘Ach,’ zei hij, ‘ik heb ook alles bij Appie voor het grijpen.’
‘Tot onze wijnman toe,’ grapte Bob. Waarbij een lachsalvo en allerlei schunnige opmerkingen volgden.

We gingen aan de slag. We gingen niet samenwerken met je vriendje, maar juist met iemand die je niet zo vaak zag. En zo was ik aan het werk met André. Het was leuk deze jonge man te ontmoeten. Hij vroeg mij ronduit of het klopte dat wat Bob en hij vermoedde dat Davy en ik een hechte vriendschap hadden. Ik beaamde dat natuurlijk, maar ik merkte dat er meer achter die vraag zat. ‘Zeg nu eens op de man af André, wat wil je eigenlijk vragen. Je draait een beetje als een kat om de hete brij heen.’
André keek me aan met een heel serieuze blik. ‘Hebben jullie samen ook seks.’
‘Waarom vraag je dat André?’
‘Ja of nee, het is belangrijk voor mij om dat te weten, dan vertel ik verder.’
Ik bleef even stil. Moest ik dat nu zomaar vertellen? Ik moest wel eerlijk zijn naar mezelf. Ik had door dit te organiseren toch bewust op aangestuurd? Dan moest ik nu ook niet zeuren. Maar ik moest mijn vriend ook beschermen. Die was getrouwd en morgen waren zijn vrouw en kinderen hier ook.’
‘Ik wil je daar antwoord op geven, maar het ligt heel gevoelig. Maar kun jij een geheim bewaren?’
André knikte en keek mij indringend aan. Zijn handen gingen niet verder met het kloppen van het eiwit maar zijn hele lichaamshouding wachtte het antwoord af.
‘Ja, al vanaf onze kindertijd. Wij zijn beide enige kinderen en zijn als broers samen opgegroeid, Alleen hij werd verliefd op een vrouw en ik val op mannen. Maar ben daar niet actief mee bezig. Ik heb Davy en ik houd van hem op mijn manier en hij houdt van mij op zijn manier. Tevreden met mijn antwoord?’
‘Meer dan dat. Ik ben blij met je openhartigheid. Ik zal dat zeker daar geen misbruik van maken.’
‘Maar waarom wilde je dat weten? Waarom was dat zo belangrijk voor je.’
Weer keek André me aan en een blos kwam op zijn wangen. Hij wierp een blik op Bob die druk in de weer was met Davy en zei zachtjes: ‘Zo is het ook tussen Bob en mij. Ook bij ons vanaf onze kindertijd af. En ik heb nu een meisje en toch blijf ik seks met hem ook lekker vinden. Het is alleen anders. Zo vertrouwd.’
‘Ik vermoedde al zoiets. En niet alleen tussen jullie, maar ook tussen John en Maarten. Terwijl Bob en John verkering hebben gekregen.’
André keek me helemaal verbaasd aan. ‘Jij hebt ook alles in de gaten?’
‘Dat valt wel mee. Maar wanneer je de zaak vanuit dat perspectief bekijkt ligt het er bij jullie duimendik bovenop.’ André trok vragend zijn wenkbrauwen omhoog.
‘Ja jongen, kijk nu maar niet zo verbaasd. Jullie schreeuwen het bijna vanaf de daken. Vergeet niet, dat wij allemaal in meer of mindere mate lotgenoten zijn. En die hebben maar vaak een half woord of een bepaalde blik nodig. Kijk nu maar eens hoe vrij jullie elkaar aanraken, luister naar de achter liggende gedachten achter jullie bubbelzinnige opmerkingen. Kijk naar jullie spel in het zwembad dat niets aan de fantasie overlaat. Ja André, jullie zijn een open boek. Maar door jullie spontaniteit, zo ontwapend, zo puur, is dat voor mij dik genieten. En als ik eerlijk ben hebben jullie bij mij iets aangeraakt dat jaren op slot is blijven zitten.’
‘En dat is?’
‘Moet ik het eerlijk zeggen?’
‘Ja, we weten nu toch al heel veel van elkaar.’
‘Zin in seks met meerdere mannen.’
‘Dan kun je hier je lusten botvieren.’ En hij knipoogde naar me.

Ons gesprek werd gestoord door Davy. ‘Wat zijn jullie toch verwikkeld in een diepgaand gesprek.’
‘Laten we het eerder een verhelderend gesprek noemen kerel, maar zijn jullie al klaar met het voorgerecht?’
Het bleek dat we allemaal door het gezamenlijk bezig te zijn met het koken tot diepgaande gesprekken waren gekomen. De sfeer was serieus en werklustig geworden. En allemaal waren ze verwikkeld in het uitwisselen van informatie over de relaties die ze hadden.

Kasper nam de leiding weer. De tafel werd gedekt. Glazen wijn werden vol geschonken. Het zag er allemaal super gezellig uit. De gezamenlijke maaltijd kon beginnen.
Ik ging staan en vroeg de aandacht:
‘Mannen, ik ben heel blij dat wij een weekend met elkaar doorbrengen. De sfeer tussen ons is heel open en oprecht. Ik geniet er van. Ik heb anders wel één vraag. En wil daar ook een eerlijk antwoord op van iedereen. Jullie weten dat er hier een paar nieuwe relaties zijn. Maar zij willen nog niet uit de kast. Ook zijn er oude relaties die altijd in de kast hebben gezeten en dat ook willen en ook moeten blijven. Daarom zou ik graag dat jullie je willen uitspreken dat de dingen die hier gehoord, gezien of gedaan worden tussen ons blijft. En dat dat niet buiten deze groep komt.’
Ik keek de kring rond en zag alleen maar bevestigd geknik en instemmend gemompel.
‘Het lijkt dan wel een soort verbond.’ opperde John.
‘Een mannenclub. Geheimhouding verplicht.’ ging Maarten verder.
‘Laten we dan onze handen op elkaar leggen en elkaar geheimhouding beloven,’ ging Bob door. ‘dat lijkt me schitterend. Dat heeft een symbolische waarde.’
Ik was verbaasd over de spontaniteit en meteen daad bij het woord voegend ging ik staan en hield mijn hand naar voren en zei: ‘ik beloof geheimhouding.’
Davy legde zijn hand op de mijne en keek me aan. ‘Ik ook.’
En zo volgden de anderen allemaal. De laatste die de hand op de toren legde was Kasper. Dit emotioneerde hem enorm. Tranen biggelden hem over de wangen. Met trillende stem zei hij: ‘na zo lang verdriet en alleen zijn ben ik ontroerd zulke toffe kerels als mijn vrienden te mogen beschouwen. Ik zweer trouw aan deze vriendengroep. Niet alleen nu dit weekend, ook in de toekomst. Laten we er voor elkaar zijn in voor en tegenspoed.’ Iedereen was geroerd. Ze wisten allemaal van zijn verdriet en dit deed hen allen goed de eed van trouw aan de groep te delen.
Ik hief mijn glas: ‘laten we hier dan op proosten.’
En zo beklonken we ons verbond.

IJsbrand
(tschrijverke@live.nl)