Zweden ... een vervolg - deel 5

Uren laten werd Johan wakker van het geluid van de douche. Aiiiiiiii, was het al tijd om op te staan. Hij draaide zich om en realiseerde zich toen pas echt dat de plek naast hem leeg was. Ja, wie zou er anders onder de douche moeten staan? Hij draaide zich op zijn buik en trok het kussen over zijn hoofd. Slapen wilde hij! Hij was nog doodop!

"Hé, wat vind je hiervan?" Er werd hevig aan zijn schouder gerukt en toen hij een oog opende zag hij alleen maar het wit van de kussen. "Hé, slome. Tijd om op te staan hoor!" Nogmaals deed Johan een poging en toen Tim het kussen van hem afpakte, verblindde het ochtendlicht hem bijna. In dat felle licht zag hij de contouren van zijn vriend. "En? Wat vind je ervan?" Johan ging rechtop zitten en wreef zich de slaap uit de ogen.
"Waarvan?"

"Van mij natuurlijk?"

"Gut, heb ik je toch al vaker gezegd dat je een lekker ding bent!"

"Nee, dat bedoel ik niet eikel. Ik heb me geschoren en hoe staat het me." Johan snapte er geen bal van en keek naar de glad geschoren kaken van Tim.

"Staat je prima hoor maar scheer je je niet elke dag?"

"Uilskuiken niet daar maar …" en veelzeggend wees hij naar beneden. Johan volgde de vingerwijzing en opende toen zijn ogen zo wijd mogelijk.

"Wow," was zijn enige uitroep.

"En???" drong Tim aan. "En kijk eens hier?" zei hij terwijl hij zijn armen ophief en zijn glad geschoren oksels liet zien.

"Prachtig man! Het staat je ontzettend goed en oh wow, zo vreselijk geil."

"Ja, vind je niet?"

"Yep. Man ik heb hier een geweldig harde die …"

"Nee, geen denken aan. We zijn al laat en …"
"Maar …"
"Als je je lading kwijt moet, trek je jezelf maar af maar ik wil eten. Ik heb honger als een paard. Schiet op je bed uit."

"Niet eerlijk Timothy Balden. Me eerst met dat heerlijk glad geschoren lijf van je opwinden en dan …"

"Moet ik nog op je wachten anders ga ik wel vast alleen hoor." Johan sprong uit bed en rende naar de badkamer toe. Tim lachte. Hij trok een onderbroek, korte broek en T-shirt aan. Even later kwam Johan fris gewassen weer terug.

"Ik heb het scheren niet zo drastisch gedaan als jij hoor! Vind je niet erg toch hè?"

"Nee joh, ben je mal. Bij jou vind ik het hartstikke leuk staan zoals het is maar bij mijzelf mag ik het graag scheren. Vind je dat gek?"

"Nee," zei Johan terwijl hij zich aankleedde, "het staat je prima! Doe je het vaker?"

"Ja, regelmatig. Edward is er gek op als ik zo glad ben."

"Hij niet alleen!" Tim gooide Johan een kussen naar zijn hoofd dat hij handig ontweek. "Mis jochie. Ik krijg je nog wel later vandaag!"

"Daar hoop ik op!" reageerde Tim gevat. "Hé hoe komen mijn gympen zo nat?" vroeg hij zich hardop af toen hij ze aan wilde trekken.

"Sorry, kon vannacht niet slapen en ben even de tuin in geweest en heb het eerste het beste paar aangetrokken dat ik tegenkwam omdat ik het licht niet aan wilde doen."

"Nog wat interessants meegemaakt in die donkere uurtjes?" Even overwoog Johan om te vertellen van het gesprek met Per maar hij deed het niet en antwoordde dat er niets bijzonders was geweest. Nadat ook Johan wat kleren had aangetrokken liepen ze met z'n tweeën naar het woonhuis toe. Per zat al aan het ontbijt en Eva was druk bezig met van alles en nog wat. De jongens groetten de twee en namen plaats aan tafel. Nog geen vijf tellen later zaten ze achter de gebakken eieren met spek. Ze lieten het zich goed smaken.

"En, klaar voor het werk van vandaag?" vroeg Eva nadat ze hun borden op het aanrecht gezet hadden.

"Yep, helemaal," antwoordde Tim.

"Het dorpshuis moet van binnen nog geschilderd en zo worden omdat er volgende week onze huwelijksceremonie voltrokken zal worden," zei ze terwijl ze op Per en haar zelf wees.

"Ahh, dus jullie gaan trouwen, gefeliciteerd," zei Tim oprecht verbaasd. Johan veinsde verbaasdheid omdat hij het 's nachts al van Per gehoord had maar speelde zijn rol met glans.

"Ik loop met jullie mee en zal jullie precies uitleggen wat de bedoeling is." Gedrieën liepen ze naar het dorpshuis toe dat in het midden van het dorp stond. Van buiten zag het er keurig afgewerkt uit maar toen ze binnen kwamen, zagen Tim en Johan dat er nog geen likje verf op het hout zat.

"Wow, dat wordt een flinke klus, Tim," zei Johan terwijl hij zijn vriend aankeek.

"Ja, dat kun je wel zeggen."

"Ooit eerder geverfd?" vroeg Eva.

"Ik niet," reageerde Johan en ook Tim schudde het hoofd. "Maar we kunnen alles proberen hoor en zijn niet lui dus … zal het ons wel lukken. Eva liet een tekeningetje zien waarop precies stond aangeven welk gedeelte van het interieur welke kleur moest krijgen en daarna wees ze hen de materialen.

"Zal het zo lukken?"

"Zeker wel," verzekerde Tim haar.

"Goed dan laat ik jullie alleen trouwens bij de materialen liggen ook wel overalls krijgen jullie de eigen kleren niet zo smerig." En met deze laatste tactische tip en de belofte dat ze in de loop van de ochtend met koffie en boterhammen langs zou komen, liet ze hen alleen.

"Nou eerst die overalls maar aantrekken dan?" stelde Johan voor en zo deden ze. Ze gingen aan het werk en al spoedig stond het zweet hen overal. Het was redelijk warm binnen maar het werk kostte hen de nodige zweetdruppels. "Dit houd ik niet lang vol zo hoor," beklaagde Johan zich.

"Ik ook niet, ik moet wat kleren uit anders smelt ik en kun je me straks opdweilen." Tim stapte uit zijn gympen en trok daarna de overall uit. Toen stripte hij zijn korte broek en T-shirt om vervolgens de overall weer aan te trekken waarbij hij een groot aantal knoopjes van het bovenstuk losliet. "Zo dat zit een stuk luchtiger. Johan volgde zijn voorbeeld en vond het zo ook stukken beter. Eva meldde zich tegen halfelf met de koffie en ook Per kwam mee. Ze gingen buiten het gebouwtje in de schaduw van een grote spar zitten. Tim maakte het bovenstuk van zijn overal los en trok zijn armen eruit en opnieuw volgde Johan volgde hetgeen zijn makker hem had voorgedaan.

"Heerlijke mannen," zei Eva glimlachend tegen haar geliefde die rood werd en ook Tim en Johan kleurden behoorlijk. "God, jullie zijn toch niet zo preuts wel?"

"Nou ja …"

"Kom zeg, je kunt er toch wel tegen als een vrouw zegt dat je er goed uitziet." Er werd flink gelachen. Toen de koffie en koek op waren, vertelde Eva dat ze die middag naar de stad moest om boodschappen te doen en dat ze eigenlijk iemand mee moest hebben om de zware spullen te tillen.

"Nou," zei Tim je kunt kiezen.

"Oh lekker," de jongens en Per bloosden opnieuw en zeker toen Eva Tim en Johan uitvoerig begon te bestuderen. "Dan ga ik voor jou," zei ze terwijl ze naar Johan wees. "Sorry hoor Tim maar ik val nu eenmaal op lekker gespierde, blonde jongens."

"En ik dan …" riep Per verontrust uit.

"Jij bent gewoon lief," luidde haar reactie en daarmee liep ze schaterend met haar spullen in een mandje weg.

"Nou … en met zoiets ga ik dus trouwen," verzuchtte Per. Hij schudde zijn hoofd en liep haar achterna.

Na de lunch gingen Eva en Johan met de auto naar de stad. Per moest wat bezoekjes in het dorp afleggen en Tim ging verder met zijn klus. Het bovenstuk van zijn overall liet hij naar beneden hangen. Dan maar wat verfspetters op zijn lijf maar met dat ding helemaal aan was het gewoon veel te warm. Hij schoot al flink op. Af en toe stopte hij even om wat drinken te halen uit de koelkast. Eva had hem vlak voordat ze met Johan was weggegaan op de voorraad frisdrank daarin gewezen. Johan kon het nog wel eens zwaar te verduren krijgen met zo'n brutale tante, dacht Tim en glimlachte voor zich uit. Net toen hij opnieuw een slok uit zijn glas wilde nemen, zag hij ineens een beweging bij een van de ramen. Eerst dacht hij dat het verbeelding was geweest maar toen hij een kwartiertje later opnieuw wat wilde drinken, wist hij zeker dat het geen verbeelding was. Er was iemand buiten die regelmatig naar binnen gluurde.

"Hé, je mag gerust naar binnen komen hoor." Geen reactie. Er gebeurde helemaal niets. "Het is hier nu vast niet zo warm als daar buiten," probeerde Tim nog eens maar er gebeurde nog niets. "En bovendien heb ik hier allerlei soorten frisdrank staan. Kom een glaasje halen als je wilt." Het bleef nog steeds rustig en net toen Tim dacht dat er niet gereageerd zou worden en hij dus weer aan het werk wilde gaan, zag hij hoe de klink van de deur naar beneden ging. Toch reactie dus. Langzaam ging de deur open en schoorvoetend zag hij een jonge jongen binnen komen. De jongen kon nog niet zo heel erg oud zijn. Tenminste zo zag hij er niet uit. Hij droog geen shirt maar alleen een sportbroekje en een paar sandalen. Zijn lijf was nat van het zweet en het glinsterde prachtig mooi. Echt, Tim durfde zijn leeftijd niet te schatten maar … 14, 15 gaf hij hem hooguit. "Hoi," zei Tim terwijl hij zijn hand uitstak naar de jongen die meteen achter de deur was blijven staan, "ik heet Tim en wie ben jij?" Hij moest iets gezegd hebben want Tim zag zijn lippen bewegen maar te verstaan was het absoluut niet. "Waarom kom je niet wat dichterbij, ik bijt heus niet hoor?" En Tim haalde zijn mooiste glimlach tevoorschijn. "Wat wil je drinken?"

"Een cola alsjeblieft," zei de jongen heel zachtjes maar dit keer wel verstaanbaar.

"Goed, zal ik voor je halen." Tim liep naar de koelkast toe en schonk daar een glas voor de jongen in. Toen hij terugkwam, was de jongen dichterbij gekomen. En nu kom Tim hem dus echt de hand drukken. "Hier alsjeblieft," en daarmee reikte hij hem het glas aan. Hij sloeg het glas in een keer achterover. "Zooo, jij hebt dorst!"

"Ja, het is hartstikke warm buiten."

"Je bent al mooi bruin man," maakte Tim hem een complimentje.

"Dank je," zei de jongen terwijl hij zijn ogen naar de grond sloeg.

"Ben je erg verlegen of zo?" De jongen knikte. "Maar waarom dan? Vind je het niet prettig als ik je een complimentje geef?" De jongen bewoog niet meer maar keek alleen nog maar naar zijn voeten.

"Ik heb iets gedaan wat eigenlijk niet mocht," mompelde hij geheel onverstaanbaar.

"Wat?" want Tim had er echt helemaal niets van verstaan. De jongen herhaalde het. "Ohhh, en dat is?"

"Ik durf het haast niet te zeggen."

"Nou, dan doe je het toch gewoon niet. Maakt mij niet uit hoor."

"Maar het heeft met jou en je vriend te maken en ik schaam me er eigenlijk voor."

"Zooo, nou word ik wel wat nieuwsgieriger. Ga zitten joh," en hij wees hem op een stoel. Tim gaf het voorbeeld en zette zich op een stoel. De jongen ging zitten en hief zijn ogen op. Tim voelde gewoon dat hij bekeken werd en besloot voor zichzelf dat het wellicht eenvoudiger was om maar even helemaal niets te zeggen. Als hij er iets van zou zeggen, zou de jongen misschien opnieuw terugkruipen in zijn schulp.

Bengt liet zijn ogen lang over het lichaam van Tim glijden. Hij voelde zich daarbij heel plezierig en raakte enorm opgewonden. Het was ook gewoon te mooi om waar te zijn. Die jongen zag er gewoon ontzettend goed uit en was zo dichtbij dat hij zijn zweet kon ruiken. En dat … dat maakte alles nog opwindender. Nog nooit was hij zo dichtbij iemand geweest die zo weinig kleren aanhad. Nee, dat was flauwekul corrigeerde hij zijn eigen gedachten. Natuurlijk had hij wel eens met vrienden gezwommen en zo en dan droeg iedereen ook alleen maar een short of een zwembroek maar dat was niet zo opwindend geweest. En … misschien ook weer wel maar het lag gewoon aan hem zelf. Hij zat vol met allerlei wilde gedachten die maar niet te stoppen waren. Hij was gewoon ontzettend geil op jongens en het leek steeds erger te worden. Gisteravond had hij die twee gezien toen ze lekker met elkaar bezig waren en vannacht had hij amper geslapen. Steeds weer had hij hen voor zich gezien en regelmatig had hij zijn eigen stijve pik beetgepakt en zich afgetrokken. Hij had zelfs een tijd lang met een vinger in zijn gaatje gespeeld en dat was heel, heel erg lekker geweest. En nu … nu zat hij zo heerlijk dichtbij deze knaap die zo ontzettend mooi was.
"Gisteravond heb ik stiekem door het raam van jullie badkamer en slaapkamer gegluurd," biechtte Bengt op en meteen daarna sloeg hij zijn ogen weer neer.

"Ohhh," Tim wist even niets anders te zeggen. "En … hoe vond je dat?"

"Heel erg goed. Ik had nog nooit gezien hoe jongens het met elkaar deden maar nu schaam ik me erg eigenlijk heel erg voor. Het was niet de bedoeling dat ik het gezien had … het is iets heel erg privé eigenlijk en … ik heb er spijt van."

"Zou je het niet weer willen zien?" Bengt dacht heel lang na en kon niet tot een echt antwoord komen. Zijn geweten zei hem dat hij moest zeggen dat hij het niet weer zou doen maar zijn gevoel gilde zowat dat hij het nog veel vaker zou willen zien.

"Heel moeilijk om daar een antwoord op te geven," zei hij bijna fluisterend.

"Kijk mij eens aan, als je wilt," vroeg Tim. Het duurde even maar uiteindelijk richtte hij zijn blik op Tim. "Je gevoelens kun je niet verraden, joh! Gewoon onmogelijk. Je geweten kan je soms danig parten spelen als je gevoel zegt dat je het anders moet doen en dan is het heel erg moeilijk om de juiste keuze te maken." Bengt knikte. Wow, hij begreep precies wat hij bedoelde.. "Zelf heb ik dat ook gehad toen ik zo oud was als jij."

"Echt?"

"Ja! Hoe oud ben je en hoe heet je ik heb het net niet goed kunnen verstaan."

"Ik heet Bengt en ben 16 jaar."

"Ik had gedacht dat je jonger was," zei hij en voegde daar heel snel aan toe, "maar ik had beter moeten kijken, je ziet er inderdaad ouder uit." Bengt begon te kleuren. "Hè, niet zo verlegen joh. Je ziet er toch goed uit."

"Vind je?"

"Ja! Je ziet er echt prima uit."

"Dank je."

"Maar vertel eens. Je valt dus op jongens?" Bengt werd zo mogelijk nog roder in het gezicht. "Je hoeft je er niet voor te schamen hoor. Ik doe het ook en mijn vriend ook dus je bent in uitstekend gezelschap. En hier in het dorp zullen toch ook wel mensen zijn die het met iemand van hetzelfde geslacht doen?"

"Ja, er is een vriendenstel maar die zijn al aardig op leeftijd."

"Nou, dat geeft toch zeker niet. En vindt men het hier vreemd van hen?"

"Dat niet maar er wordt ook nooit over gepraat. Het wordt geaccepteerd maar verder niet, denk ik."

"Als je zo bent als jij, Johan en ik kan dat heel moeilijk voor je zijn. Zeker als je zo jong bent als jij. Je leert ineens gevoelens kennen die diep in je verborgen hebben gezeten en … met allerlei andere veranderingen in je kan dat best hard aankomen. Je bent ineens heel anders dan alle andere jongens om je heen. Die praten over meisjes en hoe ze met hen willen vrijen en zo en jij … jij voelt het allemaal heel anders. Jij wilt een jongen om mee te vrijen en dat is dan lastig. Of zie ik het verkeerd."

"Nee, je zegt het precies zoals ik me voel. Maar dat maakt het niet makkelijker voor me."

"Nee, kan ik me voorstellen."

"Heb je zin om met me mee te gaan naar mijn plekje?"

"Je plekje?"

"Ja, daar denk ik altijd na over dingen en praat ik met mezelf."

"Oké, lijkt me goed. Het is in elk geval buiten en waar kun je beter zjin dan buiten met dit mooie weer." Bengt lachte en keek toe hoe Tim zijn gympen uitschopte en zich van zijn overall ontdeed. Ineens was de jongen op zijn onderbroek na helemaal bloot en dus …nog mooier. Jammer genoeg trok hij meteen een korte broek aan.

Tim merkte hoe de jongen hem gadesloeg en dacht, laat hem maar genieten, dat zal hem goed doen.

"Ik ben klaar," zei hij nadat hij zijn schoenen weer aan had gedaan. "Laat me maar zien waar je heen wilt." Bengt ging hem voor naar buiten en leidde hem naar de zoom van het bos toe. Eerst gingen ze een eindje door een dicht naaldbomenwoud maar daarna werd het dak boven hen ineens een stuk lichter. In de verte hoorde Tim het kabbelen van een stroompje. Het zou vast een idyllisch plekje worden, zo dacht hij. En inderdaad dat was het. Het plekje van Bengt was een kleine open plek in het grote bos waar niet alleen naaldbomen groeiden maar ook loofbomen. Het stroompje liep er doorheen en er was zowaar een echte waterval. "Wow, prachtig zeg," zei Tim oprecht verbaasd over hetgeen hij zag.

"Ja, goed hè?"

"Ja, echt geweldig." Bengt ging met z'n rug tegen een boom aan zitten en Tim volgde zijn voorbeeld. Ze zaten heel dichtbij elkaar. "En … ga je nu ook met jezelf praten of met mij?"

"Met jou natuurlijk als je tenminste naar die onzin van mij wilt luisteren." Tim lachte.

"Beloof me een ding als je wilt."

"En dat is?"

"Dat je je eigen gedachten en woorden nooit meer onzin zult noemen."

"Oké, dat zal ik doen. Maar zullen we niet eerst wat zwemmen?" Tim begreep dat hij het gesprek nog wat wilde uitstellen en stemde ermee in. De jongen stapte het koele water in en ging kopje onder. Het stroompje was dus duidelijk groter dan het zo op het eerste oog leek.

"Kom ook joh, het is heerlijk koel," riep Bengt.

"Euh, ik heb een probleempje …" stamelde Tim.

"En dat is?"

"Ik heb geen zwembroek bij me."

"Dan zwem je maar in je onderbroek of nog beter … in je blote kont," riep Bengt brutaal vanuit het water. "Heb je trouwens toch al helemaal bloot gezien dus dat is geen probleem." Tim lachte, trok zijn korte broek en onderbroek uit en liep het water in. "Maar … maar …" stamelde de jongen.

"Wat is er?"

"Gisteren …" Tim lachte hard en zijn lach schaterde door het bos.

"Ja … gisteren had ik nog haar en nu niet meer," sprak hij. "Bedoel je dat?"

"Ja, maar het ziet er vet cool uit joh."

"Vind je?"

"Ja, echt!"

"Dank je, Bengt." Tim dook het water in en zwom heen en weer in het riviertje dat inderdaad ontzettend koel was. Maar met die vreselijk warme en broeierige weer vond hij dat geen enkel probleem. Het was juist heerlijk verfrissend. Regelmatig deed hij zijn hoofd onder water om lekker af te koelen. Na een tijdje gezwommen te hebben, ging Bengt de kant op. Hij trok zijn sportbroekje uit en legde dat in het gras te drogen waarna hij zichzelf aan de kant van het riviertje uitstrekte. Tim liep ook de kant op en ging naast hem liggen. "En … ga je nu praten met me?"

"Het is gewoon heel erg moeilijk om anders te zijn vind ik. Op school en thuis en bij vrienden praten ze inderdaad alleen maar over die ene vorm van een relatie: man en vrouw. Bij biologie krijg je seksuele voorlichting maar niemand die je vertelt dat jongens ook gevoelens voor jongens kunnen hebben en meisjes voor meisjes. Altijd maar man en vrouw. Je leert precies waar je je pik bij een vrouw erin moet steken maar bij een man? Ho maar! En als je 13, 14 bent, ben je in nog niet in staat om daar naar te durven vragen. Dus … is het een onmogelijke zoektocht bijna naar je eigen ik. Steeds weer zijn er die verlangens om een jongen naakt te zien en te willen aanraken maar de mogelijkheden daartoe zijn er gewoon niet. Als je een vriendinnetje hebt is het geen enkel probleem dat je dicht tegen haar aangedrukt op het schoolplein staat. Sommige jongens en meiden gaan zelfs zover dat ze elkaar rustig in de broek durven te voelen maar met een jongen dat doen … dat zou gewoon onmogelijk zijn. Alles is ingericht naar man en vrouw en verder lijkt er helemaal niets te bestaan en dan kun je als jonge homofiel behoorlijk gefrustreerd raken. Natuurlijk kun je dan wel een tijdschriftenzaak in de stad binnenlopen en een boekje kopen maar dan geef je natuurlijk wel een stukje van je geheim prijs. Ik heb dat wel gedaan hoor en meerdere malen wel maar ging dan toch steeds naar een andere winkel toe. Maar dan had het ook steeds weer iets van … ik doe iets dat niet mag en dat gaf dan ook weer een rot gevoel." Even pauzeerde hij. "Mooi is het hier hè?"

"Ja, dat is echt een schitterende plek, Bengt."

"Ik weet dus dat ik anders ben en dat geeft best vaak een heel eenzaam gevoel. Anders zijn dan alle andere jongens is niet gemakkelijk. Je mist dat gevoel van saamhorigheid, het erbij horen. En … dat geeft pijn."

"Heb je het ooit met iemand kunnen delen? Je anders zijn bedoel ik," verduidelijkte Tim.

"Nee, totaal niet. Jij bent de eerste tegenover wie ik zo durf te praten."

"Dank je."

"Ja, het is een compliment dat ik je geef want tot nu toe is er niemand geweest bij wie ik mijn hart heb durven uitstorten."
"Zelfs niet bij je ouders?"

"Ik heb geen ouders meer."

"Sorry, dat wist ik niet."

"Nee, en dat geeft ook niet. Ik kan me hen soms helemaal niet meer herinneren en dat doet best wel eens zeer soms."

"Ja," beaamde Tim die ineens dacht aan zijn eigen situatie, "dat kan best zeer doen."

"Maar tot nu toe weet niemand dus van mij dat ik op jongens val en dat moet ook nog maar zo blijven alhoewel het wel steeds moeilijker wordt om te zwijgen."

"Huh? Hoezo?"

"Toen ik hier in het dorp iemand ontmoette werd het allemaal nog moeilijker. Ik was meteen verliefd op hem en dan lijkt het of je hele wereld op de kop staat. Je weet wat je voelt voor jongens maar als je het dan verliefdheid durft te noemen, ben je helemaal van streek. Tenminste zo ging het wel bij mij. Het ging veel dieper dan alleen maar seks met iemand willen hebben. Want dat is waar die boekjes je alleen maar op voorbereiden. Die gaan alleen maar over neuken, pikzuigen en kontlikken. Maar echte verliefdheid is iets wat haast niet aangeroerd wordt."

"Nee, dat komt heel enkel voor in verhalen. Maar die verhalen zijn er wel hoor," reageerde Tim.

"Ik wil met hem veel meer dan alleen maar het seksuele. Ik wil gewoon dicht bij hem zijn en tegen hem aan kunnen kruipen zonder meteen handtastelijk te worden. Ik wil alle dagen heel dichtbij hem zijn en alles van hem zien. Ik wil geen uur meer zonder hem en … weet dat het onmogelijk zal zijn."

"Hoezo onmogelijk! Als je toch echt van hem houdt dan …"

"Hij is veel ouder dan ik ben en bovendien al verliefd!"

"Leeftijd doet er niet toe maar …"

"Denk je?" klonk het schamper.

"Nee dat denk ik niet! Ik weet het zeker!"

"Maar iemand die al ver in de 20 is heeft toch geen oog voor zo'n onnozel kind als ik ben?"

"Fout gedacht, Bengt! Als hij op jou verliefd zou zijn, maakt je leeftijd hem helemaal niets uit."

"Nou, ik weet het zo net nog niet."

"Ik heb een verhouding met een man die 58 is." Verbaasd keek Bengt Tim aan.

"Je maakt een grapje!"

"Nee, echt niet."

"Maar …"

"Johan is een goede vriend maar ik ben niet verliefd op hem. Ik vind het hartstikke leuk met hem maar hij is niet mijn ware liefde. Dat is Edward en hij voelt zich absoluut niet te goed voor mij."

"Echt niet?"

"Echt niet! Dus dat kan niet het probleem zijn. Dat andere natuurlijk wel. Als hij verliefd is op een ander … ja, dan kan het erg lastig worden."

"Maar kun je niet tegelijk verliefd zijn op meerdere mensen?"

"Ja, natuurlijk kan dat wel … alhoewel het mij wel erg vervelend zou lijken."

"Waarom?"

"Nou ja … gut …" Tim zat met zijn mond vol tanden en wist even niet hoe hij het zou moeten uitleggen. "Laat maar," zei hij. "Ik ben geen encyclopedie zo blijkt maar weer en weet gewoon even geen antwoord."
"En het komt toch ook wel voor dat een man verliefd is op een man en vrouw tegelijk?"

"Ahh, degene op wie jij een oogje hebt, is dus verliefd op een vrouwspersoon!" Bengt kleurde hartstikke en Tim gaf hem een por in zijn zij. "Niet zo kleuren, Bengt. Het staat je goed maar het is echt niet nodig. Er zijn inderdaad biseksuele mannen en vrouwen. En ik hoop echt voor je dat hij ook iets voor jou voelt."

"Maar het kan natuurlijk wel moeilijk worden voor hem. Misschien heeft hij wel het idee dat hij moet kiezen tussen haar en mij … ach, wat zeur ik ook. Ik weet niet eens of hij wel iets met een jongen wil. Denk het eigelijk niet."

"Waarom niet?"

"Nou ja … zal wel iets te maken hebben met zijn beroep of zo."

"En dat is?" Bengt lachte naar Tim.

"Nee, denk niet dat ik je meer ga vertellen. Ik heb nog nooit zomaar met iemand die ik niet goed ken gepraat en dan ook nog zoveel en zulke intieme details."

"Oké ik zal niet aandringen en hoop dat je nu niet het idee hebt gekregen dat ik je uitgehoord heb!"

"Nee, natuurlijk niet Tim. Ik ben zelf toch begonnen met praten en … het voelt echt heel goed dat ik het eindelijk eens aan iemand verteld heb. Voelt heel opgelucht, kan ik je zeggen."

"Kijk aan, dan heeft ons uitje ook nog iets waardevols in zich. Maar …" zei Tim terwijl hij naar de stand van de zon keek, "ik denk dat we maar eens op moeten stappen. Volgens mij is het al aardig laat geworden."

"Ja, inderdaad het is al tegen vijven," constateerde Bengt toen hij op zijn horloge keek. Ze stonden op, kleedden zich aan en liepen toen weer terug naar het dorp.

Wordt vervolgd...