Zweden ... een vervolg - deel 6

Johan had een leuke middag gehad met Eva in de stad. Op de heenweg had ze diverse seksueel getinte grapjes gemaakt maar toen hij haar vertelde dat hij een voorkeur voor jongens had, had ze zich eerst hevig verontschuldigd voor haar ongemanierdheid en daarna was er een stortvloed aan vragen gekomen. Ze leek echt heel erg geïnteresseerd in het onderwerp en voor ze het wisten waren ze in de stad geweest. Daar hadden ze een idioot grote voorraad boodschappen ingeslagen voor het feest en ook nog kleren gekocht voor Eva.

"Gek eigenlijk! Dit is de eerste keer dat ik met een man kleren ben wezen kopen," zei ze na afloop.

"Is Per niet zo'n goede adviseur dan?"

"Nee, echt niet! Die loopt het liefste alle dagen rond in spijkerbroek en T-shirt en daarom is het maar goed dat ik ervoor zorg dat hij zich een beetje netjes kleedt anders kwam er helemaal niets van hem terecht," had ze gegniffeld.

De terugweg hadden ze over een heleboel verschillende dingen gepraat en ook nu weer was de reis zo om geweest. Toen ze de auto voor het dorpshuis parkeerde, was Per naar buiten gekomen en had zijn toekomstige vrouw uitbundig gekust.

"Zeg, is het gelukt met je boodschappenlijstje?" vroeg hij.

"Lijstje … noem je dat een lijstje?" riep Johan uit. "Man, zoveel kocht mijn moeder vroeger
nog niet voor een half jaar!"

"Niet zeuren Johan, er moet gewerkt worden. Alles snel in de diepvriezers en Per, jij ook meehelpen."

"Goed mevrouw!" Met z'n drieën hadden ze de auto snel leeg gehad en net toen ze klaar waren en Eva de wagen naar het huis van Per terug wilde rijden, kwamen Bengt en Tim eraan gelopen. Johan zag ineens een merkwaardige, vrolijke schittering in Pers ogen en wist ineens op wie de dominee een oogje had.
Naast Bengt was Tim het dorp ingelopen en heel in de verte hadden ze de auto van Per al bij het dorpshuis zien staan. Dat betekende dat Eva en Johan terug moesten zijn, concludeerde Tim snel. Toen ze dichterbij kwamen, zag Tim dat Per er ook was en vreemd genoeg keek Tim ineens opzij naar het gezicht van Bengt. Waarom hij ineens naar hem had moeten kijken, wist hij niet maar het was alsof iets hem daartoe aanzette. Het gezicht van de jongen lachte en zijn ogen glinsterden. Het geheim van Bengt was niet langer een geheim meer voor hem.

"Hé zus!" begroette Bengt Eva toen ze bij het groepje aangekomen waren. "Kunnen slagen?"

"Ja, hoor broertje. Ik ben uitstekend geslaagd. Mede dankzij Johan." Johan keek raar op zijn neus. Eva en Bengt: zus en broer? Hetzelfde gevoel trof Tim. Nu begreep hij waarom het allemaal zo moeilijk lag voor de jongen.

Johan en Tim hadden voordat er gegeten zou gaan worden nog een uurtje de tijd om zich wat op te frissen en uit te rusten. Samen stonden ze onder de douche en lieten het koude water over zich heen stromen.

"Ben je een beetje opgeschoten met verven?"

"Niet echt. Ik kreeg bezoek van Bengt en nadat we een tijdje gepraat hadden, zijn we het bos in gegaan. Het weer was gewoon te mooi om binnen te zitten."

"Ja, kan het me voorstellen." Ze droogden zich af en trokken schone kleren aan waarna ze languit op het bed gingen liggen. Tegelijkertijd begonnen ze te praten.

"Tim …" "Johan …" Beiden moesten ze lachen. "Jij eerst," zei Tim.

"Oké. De afgelopen nacht kon ik niet goed slapen en toen ben ik de tuin ingegaan, weet je nog?"

"Ja … vandaar mijn smerige schoenen vanochtend."

"Yep! Ik heb een hele poos met Per gepraat." Johan stopte even alsof hij bij zichzelf naging of hij wel verder zou moeten gaan.

"En?" vroeg Tim ongeduldig. Johan deed het verhaal dat hij die nacht van Per gehoord had en meteen daarna zijn conclusie dat Bengt de jongen moest zijn waarover de dominee het gehad had.

"Ik denk dat je conclusie juist is. Vanmiddag heb ik dus een hele tijd met de jongen gepraat." En daarna vertelde hij zo beknopt mogelijk hun gesprek. "En … inderdaad toen we terug naar het dorp liepen, keek ik hem van opzij aan en zag ik zijn ogen helemaal oplichten toen hij Per zag staan. Ook Bengt is verliefd op Per."

"Maar dat is toch doodzonde dan!"

"Wat!"

"Dat die twee nog steeds niets met elkaar hebben."

"Ja, gut. Ze hebben het sowieso nog niet met iemand gedaan."

"Maar in hun geval is dat doodzonde. Ze houden allebei ontzettend veel van elkaar en komen niet verder als ze het er niet eens op wagen. Ik vraag me trouwens af of ze het wel durven."

"Wat?"

"Elkaar alleen al aanraken zullen ze nog niet eens durven, denk ik. Ze zijn beiden nog zo verrekte groen en schuchter dat ze dat nog niet eens voor elkaar kunnen krijgen zonder heftige hartkloppingen, lijkt me." Tim grinnikte wat voor zich uit maar liet hetgeen er zojuist gezegd was toch even bezinken. "Je grinnikt dus je hebt een ideetje," begon Johan toen het hem te lang duurde.

"Ja, ik heb een idee maar weet zelf niet of het wel verantwoord is."

"Kom op dan! Laat het me horen dan kunnen we erover praten."

"Oké! Wat nou al als wij ze eens een handje helpen." Tim zag de vraagtekens op het gezicht van Johan verschijnen maar wilde hem niet meteen aan het woord laten en toen hij dan ook zijn mond opendeed, ging Tim verder. "We zouden kunnen proberen of we hen over die eerste angst, elkaar aan te raken, heen kunnen helpen. Ik zeg niet dat we verder zouden moeten gaan maar …"

"Je bedoelt dat wij met hen, samen, …"

"Nee, niet in een groepje. Ik bedoel in een één op één verhouding. Het lijkt mij het beste dat jij Per probeert af te helpen van zijn schroom en dat ik hetzelfde doe bij Bengt." Tim bestudeerde het gezicht van zijn vriend uitvoerig en zag nieuwe vraagtekens in zijn ogen en rimpels op zijn voorhoofd verschijnen die er normaliter niet waren. Johan sloeg zijn ogen neer, stapte in de benen en begon de kamer op en neer te lopen. Het leek Tim het beste hem niet te storen in zijn overpeinzingen en zo had hij zelf ook nog eens mooi de tijd om het plan dat zonder al te veel nadenken in zijn hoofd ontstaan was te overdenken.

"Oké," zei Johan terwijl hij stopte met ijsberen, "maar stel je voor dat Per, die voor de eerste keer een jongen bij zich heeft, alles wil uitproberen? Moet ik daarin dan meegaan. Of stel je voor dat Bengt wil weten hoe het is om geneukt te worden? Doe jij dat dan met hem? Leen ik mezelf daarvoor bij Per?"

"Ik heb het idee dat het zover niet zal komen maar als Bengt het zou willen dan zou ik het denk ik wel doen. Het is voor mij niet omdat ik ook maar iets voor hem voel maar omdat ik hem wil laten weten hoe goed het is. Hoe vreselijk goed het is om iets met een jongen te hebben. En dat ultieme intieme dat hoort er ook bij. Maar ik denk niet dat het zover zal komen."
"En waarom niet?"

"Omdat Bengt gewoon ontzettend verliefd is op Per en dat voor hem zal willen bewaren, denk ik. Ik kan het echt gigantisch verkeerd hebben maar hij bewaart dat net zolang voor Per totdat het werkelijkheid wordt of dat hij weet dat er nooit iets tussen hen zal plaatsvinden." Johan was nog niet helemaal overtuigd en begon opnieuw heen en weer te lopen. Zijn blote voeten stampten driftig op de houten vloer en net toen Tim hem wilde zeggen ermee te stoppen, staakte hij zelf zijn geloop.

"Oké, ik denk dat we het er maar op moeten wagen. Maar ik hoop eigenlijk wel dat Per niet al te ver zal willen gaan omdat ik dat voor mezelf niet kan verkopen. Ik wil iemand dolgraag helpen maar … mezelf niet verkopen. Begrijp je mij?"

"Ja lieve Johan. Ik begrijp je helemaal. Kom bij me liggen." Johan strekte zich weer naast Tim uit en al snel waren hun monden op elkaar. "Je bent een schat Johan en ik weet zeker dat je er geen spijt van zult krijgen."

"Wanneer doe we het?"

"Zodra er een moment is dat Eva even niet naar hen beiden omkijkt. Dat lijkt me het beste."

"Dan kunnen we het het beste meteen vanavond maar doen," reageerde Johan. Tim keek hem verbaasd aan."

"Waarom?"

"Eva heeft me onderweg naar de stad verteld dat ze vanavond met een aantal dames in het dorp bezig gaat met haar trouwjurk. En ik denk dat ze daar werk genoeg aan hebben en dus …"

"Is Eva even helemaal haar beide mannen vergeten," vulde Tim aan.

"Helemaal gelijk. Dus maar meteen dan?"

"Ja, lijkt me het beste! Hoeven we er ook verder niet meer aan te denken." Er werd geklopt en toen Tim 'binnen' had geroepen, kwam het vrolijk lachende gezicht van Bengt om de hoek van de deur kijken.

"Ik moet komen zeggen van Eva dat het eten klaar is."

"Oké," antwoordde Johan, "we komen eraan. Wat eten we?"

"Lasagne," zei Bengt met een brede, gouden glimlach op zijn gezicht.

"Vind je dat lekker?"

"Lasagne is het lekkerste dat er bestaat Tim," zei de jongen met de grootst mogelijke stelligheid. Tim glimlachte en dacht bij zichzelf dat er nog heel veel andere lekkere dingen waren maar die hadden niet zoveel van doen met eten!

Eva had een uitstekende Italiaanse maaltijd klaargemaakt en met elkaar maakten ze er een fles heerlijke rosé bij soldaat. En naast het feit dat het eten prima smaakte was het ook heel gezellig aan tafel. Eva en Bengt hielden het gesprek bijna continue gaande en niemand ontsnapte eraan wel eens met volle mond aan de conversatie deel te nemen.
Toen de ovenschalen leeg waren, verontschuldigde Eva zich en togen de mannen aan het werk. Met z'n vieren was de afwas zo gedaan en toen Tim uitdrukkelijk zei dat hij terug naar het huisje ging, gaf hij Johan een vette knipoog. Johan antwoordde dat hij zo snel mogelijk zou volgen.

Bengt liep met Tim mee naar het huisje en nam daar met een vriendelijke groet afscheid van hem en ook dit keer werd er een knipoog uitgewisseld. Binnengekomen schopte Tim zijn schoenen uit en strekte hij zich uit op het bed. Het duurde niet lang voordat hij buiten geluid hoorde. Hij had er speciaal op gelet en daarom viel het hem dit keer wel op. Zou hij druk bezig zijn geweest met Johan dan zou hij het opnieuw niet gehoord hebben.

"Hé, Bengt," riep Tim vanaf het bed, "je mag wel binnenkomen hoor. Johan is er nog niet en het zal nog wel even duren voor hij komt ook." De jongen stond op van zijn geknielde houding.

"Ja?"

"Ja, hij heeft nog wat te doen bij Per en dus kun je gerust binnenkomen."

"Oké!" Bengt klauterde door het open raam naar binnen en stapte voorzichtig de kamer in.

"Waarom kom je niet gezellig bij me zitten," zei Tim terwijl hij het kussen van Johan tegen het hoofdeinde van het bed zette zoals zijn eigen ook stond.
Bengt voelde zich niet helemaal op zijn gemak. Het feit dat Johan er niet was, vond hij prima maar wat als hij ineens binnen zou komen.

"Kom nou maar gerust. Johan komt niet terug. Ik weet het zeker." Bengt liep op het bed toe en ging ietwat nerveus naast Tim zitten.

"Weet je het zeker?"

"Ja, heel zeker. We hebben namelijk samen afgesproken dat we vanavond zullen proberen om jou en Per, ik weet dat hij je geheime vriend is, bij elkaar te brengen." Bengt sprong in de benen.

"Nee, dat kan niet! Dat mag niet!"

"Ik kan me voorstellen dat je het er moeilijk mee hebt Bengt maar je hele leven jezelf kwellen met een droom, met een fantasie is niet prettig joh."

"Het is Per niet!"

"Lieve Bengt, uit jouw verhaal, het verhaal dat Per aan Johan gedaan heeft en de blik in jouw ogen vanmiddag toen wij het dorp binnenkwamen, kan ik niet anders concluderen dat hij het is op wie je verliefd bent en het enige wat jij moet zien te aanvaarden is dat dat helemaal niet erg is."

"En als dat nou wel eens erg is … als iedereen …"

"Shit met iedereen Bengt. Je moet gaan voor jezelf en voor Per! Wat iedereen ook zou mogen denken - hetgeen jij trouwens helemaal niet weet - je moet aan jezelf leren denken. Nu!" Bengt ging op de rand van het bed zitten.

"Maar … ze zullen heel slechte dingen denken van Per. Ze zullen hem misschien wel uit zijn ambt zetten en wat dan?"

"Tot nu toe is daar nog helemaal geen reden toe. Jullie hebben nog helemaal niets gedaan wat niet zou mogen. Ten tweede is het niet strafbaar meer. Je bent 16 en bovendien weet niemand ervan. En wat wij willen doen is jou en Per alleen maar leren om te voelen dat het niet erg is om je gevoel de boventoon te laten voeren. Tot nu toe hebben jullie, denk ik, steeds alles met je verstand gedaan. Niet dan?" Bengt knikte. "'Het kan niet want Per is zoveel ouder als ik ben. Het kan niet want hij is dominee …'"

"Ja, ja ik weet het maar ik durf gewoon niet. Ik durf hem niet aan te raken terwijl ik heel graag wil." Tim pakte de hand van Tim beet en legde deze voorzichtig tegen zijn wang aan.

"Is dit zo erg Bengt? Voelt dit vreemd?"

"Nee, absoluut niet. Heel goed juist."

"Oké en dat is het enige dat ik met je ga doen. Je laten voelen hoe goed het voelt om iemand anders aan te raken. Meer hoeft er niet te gebeuren tenzij je meer wilt natuurlijk!"

"Ik weet het niet."

"Nee, en dat hoeft ook nog niet. Stapje voor stapje lieve Bengt dat is het beste." Hij trok de jongen naar zich toe en deze kwam dichtbij hem zitten nu. "Ik ga met mijn lippen de jouwe aanraken Bengt en dan zien we wel wat er gebeurt. Oké?" Bengt knikte alleen maar en toen de lippen van Tim heel dicht bij de zijne waren, zag Tim hoe hij zijn ogen sloot. Hun lippen raakten elkaar en Tim opende zijn mond om met zijn tong tegen Bengts lippen te spelen. Hij opende ze voor hem en toen hun tongen elkaar raakten, ontstond er een hevig spel dat ze uit ademnood moesten afbreken.

"Wow, Tim! Dat was geweldig," hijgde Bengt.

"Ja, niet dan?"

"Nooit geweten dat het zo … zo goed kon zijn."

"Seks met een jongen is vreselijk goed Bengt, geloof me." Tim legde zijn hand tegen de bovenarm van de jongen en begon hem zachtjes te strelen.
Bengt zuchtte diep en genoot van elke aanraking. Dit gevoel was heerlijk. Dit strelen zou voor hem voor altijd mogen doorgaan.

Wordt vervolgd...