Een onvergetelijke verjaardag.

Mathijs, ik moet je iets vertellen. Wat dan? Ik ben homo.
Dat waren de woorden waarvan ik dacht dat ze een eind hadden gemaakt aan mijn vriendschap met Mathijs. Want na die woorden heeft hij nix gezegd. Sterker. Hij verwijderde me als vriend. Laat het me uitleggen. Ik heet Tjeert. Mathijs was, en is nu gelukkig weer, mijn beste vriend op de basisschool geweest. Onze klas was heel hecht. Altijd hielpen we elkaar. Maar, zoals Bones zei, elk team heeft een sleutelpersoon. En dat was ik. Het ging mis op het moment dat ik van school moest wisselen, prive redenen. Het contact verwaterde, totdat ik een keer een week eerder vakantie had. Ik besloot in de pauze langs te gaan. Ik zag hem meteen staan. Hij zwaaide. Ik liep naar hem toe, we kletste wat. Opeens kwamen er twee jongens naar ons toe. Hey Mathijs, we gaan een ettertje in elkaar slaan. Kom je mee? Ja zo Met open mond staarde ik hem aan. Wat nou? Jij die vecht? Maakt het uit? Ja. Jij vecht niet Dan ken je me blijkbaar minder goed dan je zou willen. Ik zuchtte. Kan ik je deze zomer beter leren kennen? Kan niet, we verhuizen naar Amerika. Zonder een woord te zeggen liep ik het plein af, Mathijs staarde me na.
Goed, vier jaar later. Ondertussen wist ik dat Mathijs terug zou komen. Ik natuurlijk dolblij. Maar, twee dingen. Een kennen jullie al, het tweede, hij had een vriendin. Ik wist al genoeg van mezelf om te weten dat ik jaloers was, groen van jaloezie. Ik wist dat het tussen Mathijs en mij nooit wat zou worden. Dus probeerde ik een vriend te zijn. En toen volgde die chat. Gelukkig had ik al zijn foto\\\'s gekopieerde. Ik scheurde Melissa, zoals ze heette, eraf en maakte een collage op een bladzijde van mijn fotoboek. Soms, als ik moe was, trok ik me af bij zijn fotos. Vooral een foto waarop hij in pak op een trouwerij was wond me op. Die had ik in een klein voormaat in mijn portemonnee gestopt. Goed, over tot de orde van de dag.
Op een middag, toevallig mijn verjaardag, zat ik in de bus op naar huis. Achter me zat een jonge met een cappition. Hij zat daar wel vaker, dus bestede ik geen aandacht aan hem. Ik stapte uit bij mijn halte en liep naar mijn straat, vijf minuten lopen, ideaal. Ik wilde de sleutel uit mijn zak halen, maar iemand pakte mijn hand vast, ik keek verschrikt op. Dat was de man met de hoedie. Wie bent u? : vroeg ik geschrokken. De man deed zijn hoddie af, het was Mathijs. Wat doe jij hier? Ik wil met je praten, alsjeblieft. Nu, vandaag? Ik ben jarig Daarom juist. Ik kan je niet uit mijn kop krijgen. Ik moet met je praten. Maar de gasten... Mathijs pakte me vast en begon me te zoenen. Lang, intens en heerlijk. Mijn handen zochten steun aan de deurklink. Mathijs drukte me tegen de deur en zoende door. Ik wilde het moment zo lang mogelijk rekken en opende mijn mond. Meteen schoot zijn tong naar binnen. Wild begon hij me te tongen. Het was duidelijk dat hij zich hierop had verheugd. Plots raakte mijn handen de steun van de klink kwijt. De voordeur klapte open en we vielen door de deurpost. Ik keek op. Ik dacht echt: hoe zuur kan je het hebben, het was mijn moeder. Wat doen jullie nou? : vroeg ze. Ik keek haar aan. Ik heb zojuist het mooiste cadeau van mijn leven gekregen. Zonder schaamte begon ik Mathijs weer te tongen. Met mijn handen kneedde ik zijn billen, die gevangen zaten in zijn spijkerbroek. De gangdeur ging open. Wat gebeurt hier toch: mijn oma. Mij kon het nix schelen, Mathijs telde alleen. Zeg heren. Doe dat lekker boven. Goed idee zei ik. Ik flikkerde mijn schooltas in een hoek trok Mathijs mee de trap op. Je hebt gasten: riep mijn moeder. Kan me nix schelen: riep ik onbeleefd terug Mathijs is mijn gast Eenmaal op mijn kamer duwde ik hem op bed en begon hem weer te tongen. Het maakte allemaal niet meer uit. Mathijs was bij me, ik was jarig. Dit werd de meest onvergetelijke verjaardag. Mathijs duwde voorzichtig op mijn borst. Stop, ik ben je een verklaring schuldig Helemaal niet. Jawel. Ik heb je als een hond behandelt. Terwijl je me altijd hielp, me altijd aan het lachen maakte. Goed dan. Maar ik pak eerst wat te drinken. Kijk ondertussen maar wat rond. Ik liep naar beneden. In de keuken kwam ik mijn moeder tegen. Tom, dit kan je niet maken. Je hebt gasten. Ik plofte. Mam, denk je dat me dat ook maar iets kan schelen. Mathijs is me komen opzoeken, hij heeft me uit zichzelf gekust. Die gasten kunnen me nix schelen, het gaat mij om Mathijs. Nu even. Ik heb me daar later echt rot over gevoeld. Ik graaide een fles cola, twee glazen, een zak chips en zo\\\'n tube met smeerkaas in de vorm van een koksmuts van het aanrecht en liep naar boven.
Ik trof Mathijs met zijn broek naar beneden aannop mijn bed, hij had een foto in zijn hand, een familiefoto van mijn vaderskant. Aan de ene kant werd ik kwaad, aan de andere kant was ik nieuwsgierig. Ik wilde wel weten wie er zo interessant was, misschien ik wel. He: zei ik. Mathijs keek geschrokken op. Snel legde hij de foto weg. Sorry: zei hij.