Sander en Micky 2

Alles in dit verhaal berust op fictie.

Een beetje onzeker zette Sander de zak op tafel en ging naast Micky zitten. De sfeer was gespannen, en er hing een vleugje in de lucht van iets wat Sander niet kon thuisbrengen.
Micky zei nix, hij keek Sander alleen aan. Net toen die dacht dat Micky zou zeggen dat hij een grap maakte vroeg Micky: Sander, hoe lang kennen we elkaar al?
Lang. Vanaf groep vijf.
Precies, en, tenminste voor mij, is dat zo n lange tijd, dat kan niet zomaar voorbij gaan.
Sander keek zijn vriend aan, die keek serieus terug
Sander, ik heb iets gemerkt aan mezelf. Ik ben graag bij je, ik ben verdrietig al jij verdrietig bent. Ik wil iedereen die jouw pijn doet in elkaar slaan. Ik ben jaloers op mensen die jouw aan het lachen maken.
Je hebt me niet zomaar weggestuurd he?: vroeg Sander.
Micky schudde zijn hoofd.
Nee, ik wilde hier onze avond van maken, je vertellen wat ik voor je voel.
Micky draaide zijn hoofd weg. Sander pakte zijn hand.
Micky, ook voor mij zijn al die jaren niet zomaar voorbij gegaan. Ook ik heb gevoelens, voor jouw.
Micky keek hem aan, hij had tranen in zijn ogen.
Meen je dat?
Sander knikte.
Helemaal. Ik zie je graag. Ik ben dolgelukkig dat ik je vriend ben.
Micky boog naar voren en plantte een kus op Sanders wang.
Geweldig: zei hij Ik ben zo blij, om bij jouw te zijn.
Kom: zei Sander We gaan eten
De avond verliep goed. Film, patat, cola en een netgeboren
liefde. Later die avond lag Micky met zijn hoofd op Sanders schoot. Sander keek hem aan, wat een geluksvogel was hij. En het zou nog veel mooier worden.
Word Vervolgd

Vragen, opmerkingen en ideeen: Thomasvr1996@gmail.com