Het vijfde wiel 2

Alles is verzonnen.

Terwijl ik onder de douche stond dacht ik na, Tyrone was een leuke jonge, maar hij was geen Mathijs. Mathijs had iets, iets dat me aantrok, zelfs na al die jaren.
En Alexsander dan?: vroeg een stemmetje in mijn hoofd Hij heeft toch ook iets.
Het is Mathijs zijn broer, dat kan ik niet maken.
Tuurlijk wel. Een avondje dat Mathijs er niet is, je voert Alexsander dronken, geilt hem een beetje op, geen probleem.
Ik negeerde het stemmetje, het was te belachelijk voor woorden, ik en Alexsander, het was zelfs lachwekkend. Ik kon het hem niet aandoen, zeker niet na die keer dat Mathijs het alleen maar dacht, toen was het al bijna mis gegaan. Ik waste mijn haar en probeerde me niet te laten afleiden. Plots hoorde ik de deur open gaan.
Ben je daar?
Gelukkig Mathijs.
Eigenlijk sta ik op het dak.: grapte ik.
Hij lachte.
Mag ik er bij komen?
Tuurlijk, zijn we toch vrienden voor.
Even later sloten zijn handen zich om me heen, zachtjes kuste hij mijn nek.
Mathijs, ben je nog boos?
Waarover?
Dat gedoe met Alexsander?
Dat heb je me toch uitgelegd, geen enkel probleem.
Dus...je vergeet het?
Ja. He, wat is er? Je doet ineens zo nerveus.
Nix, ik hoor dingen.
En die zeggen dat ik boos op je ben?
Zoiets.
Mathijs draaide me om en keek me serieus aan.
Zolang je me vertrouwt, vertrouw ik jouw. Je kan me alles vragen, hoe gek ook. Ik heb veel rare dingen gedaan.
Ik had de vraag bijna gesteld, als op dat moment de deur niet weer was open gegaan.
Schieten jullie een beetje op.: riep Tyrone Of doen jullie een potje, wie het snelst kan verzuipen?


De rest van de avond verliep een stuk stroever. Ik was in de war en kon daardoor niet genieten van het gezelschap en de drukt. Mathijs, alsof hij een soort radar had, merkte het en vroeg telkens wat er was. Het was kwart over twaalf toen ik, in gedachte, aan een tafeltje ging zitten, plots tikte er iemand op mijn schouder. Ik keek op. Achter me stond een man, al wat ouder, maar duidelijk nog fit en jong in het hart. Het grappige aan hem was dat er een leeuwenstaart aan zijn broek zat. Het zag er grappig uit.
Neem me niet kwalijk, mag ik komen zitten?
Het staat u vrij.
De man ging zitten en keek rond.
Je lijkt ergens mee te zitten.: zei hij ineens.
Dat is zo.
Wil je het me vertellen, ik heb veel ervaring met allerlei problemen.
Ik dacht na, zou dit me misschien helpen, maar ik kende hem nauwelijks.
Ik zal mezelf eerst voorstellen, mijn naam is Maik. Ik sta bekend als, de vertrouweling, ik heb veel jonge mensen geholpen met verschillende problemen. Ik heb veel ervaring in mijn leven op gedaan. Mijn ouders hebben me achter gelaten toen ik vijf was, overal heb ik moeten vechten voor mijn plek, in het tehuis, op school, naschoolse clubs, zelfs op straat. Op een avond kwam ik een groep tegen die me wilde helpen, zeiden ze. Maar dan moest ik hun ook helpen, ik moest buiten wachten als zij supermarkten overvielen, in ruil daarvoor namen zij het voor me op. Maar, op een dag ging het mis. Ik werd gepakt terwijl ze uit een sigarenwinkel jatte. Een van hun wist een paar pakjes sigaretten in mijn jaszak te stoppen. Zij rende weg terwijl ik werd afgevoerd. Toen we voorbij reden stonden ze me uit te lachen. Ik was de dag daarvoor net achttien geworden, dus mijn strafblad stond vast. Ik besloot alles eerlijk op te biechten. Een maand gevangenis.
Hij liet een litteken op zijn wang zien.
De eerste dag dat ik daar was, raakte ik betrokken bij een gevecht, deze heb ik opgelopen met een mes. Gelukkig was het een groentemes, dus de snee was niet al te diep. Na die maand besloot ik vast werk te gaan zoeken, maar ja, met een strafblad. Het ging niet. Uiteindelijk kwam ik bij feestwinkel te werken, de eigenaar besloot me een kans te geven. Maar ik was nog niet uit de problemen. Een jaar na mijn aanname zag ik de bende weer. Ze probeerde uit de winkel te stelen, ze hadden ondertussen een nieuw slachtoffer gevonden. Toen ze mij herkende, dachten ze dat ik hen wel zou helpen. Maar de eigenaar had ondertussen al gebeld. Ik hield ze aan de praat. Toen ze de sirenes hoorde gooide ze een rek verkleedkleren boven op me.
Dit keer toonde hij me een hechting, net onder zijn haarlijn.
Ik werd geraakt door een scherpe kleerhanger. De politie dacht dat ik opnieuw de fout in was gegaan en arresteerde me. Ik moest een nacht op het bureau bleven terwijl de agenten alles onderzochten. De volgende dag lieten ze me gaan. Toen hoorde ik vreselijk nieuws. Die avond ervoor was er bij de feestwinkel een brandbom naar binnen gegooid, alles titel verwoest. Sam was in een klap alles kwijt, en ik ook. Wat een maand later overleed hij. Ik was hopeloos verloren. De eigenaar had mij als enige erfgenaam genoemd, hij had geen familie. Met het beetje geld dat hij me had nagelaten heb ik de winkel weer opgebouwd. Hij loopt nu al vijfentwintig jaar. Maar elke dag word ik er weer aan herinnerd, wat ik er voor verloren ben.
Een traan gleed onder zijn donkere zonnebril vandaan.
En jij, wat is jouw verhaal?
Ik moet kiezen tussen twee mensen, waar ik allebei dol op ben.
Hmm, liefdesproblemen, een lastige tak, omdat je altijd iemand kwetst.
Ik vertelde over Mathijs, onze jeugd en hoe ik hem weer had ontmoet. Daarna over Alexsander, en wat hij voor me had gedaan.
Mm, deze is wel heel moeilijk. Twee broers, zei je. En ze hebben allebei speciale waarde voor je. Heb je er al aan gedacht om ze allebei niet te nemen?
U bedoelt, iemand anders zoeken?
Ja, iemand die buiten jullie staat, dan meest je ze allebei niet.
Het is lastig, ik ken niet zo veel mensen.
Hier zijn er genoeg. Kijk een beetje rond, misschien vind je wel iemand.
Ik keek inderdaad even rond, er waren veel jongens en mannen, tieners, ouderen, maar niemand die me echt interesseerde. De man pakte een papier uit zijn zak en schreef daar iets op.
Hier, een telefoonnummer van iemand van jouw leeftijd. Bel hem eens, hij woont hier ook in de buurt.
Euh, bedankt.
Hij heet Steletto. Hij is heel beschermend en geeft veel om zijn vrienden. Als je zegt dat ik je heb gestuurd, dan vertrouwt hij je wel. Succes.
Daarna liep hij weg. Ik keek naar het papier, een mobiel nummer. Ik dacht na, was dit een kans?