Het vijfde wiel 6

Alles is verzonnen
De volgende dag werd ik met een intens gelukkig gevoel wakker. Steletto was echt een God en hij waardeerde me zoals ik ben, dat had me het meest in hem aangetrokken. Ik probeerde het gelukkige gevoel vast te houden, maar langzaam werd dat ingenomen door iets anders, je raad het al, schuld. Hoe had ik kunnen afspreken zonder Mathijs ook maar iets te zeggen.
Ach, kom nou., hoorde ik iemand zeggen.
Ik keek opzij, niemand.
Wie is daar? Riep ik.
Ik, stomme idioot.
Het was de stem in mijn hoofd, dezelfde die me die avond daarvoor zo idioot had laten gedragen.
Wat wil je, je hebt al genoeg veroorzaakt.
Nou, iets vriendelijker mag wel. Ik help je alleen.
Door Mathijs af te kraken?
Kom nou, je vindt hem een lol. Het is een aandachtszoeker. Ik wil wedden dat hij je alleen maar wil hebben omdat dat leuk staat.
Je kletst.
Nee, echt niet. Trouwens, ik ben je ware stem. Je vindt hem helemaal niet leuk, je maakt het jezelf maar wijs. Kom op, durf los te gaan.
Ik beet op mijn lip, was het waar? Vond ik Mathijs eigenlijk helemaal nix?
Wat wil je dan van me?
Ik kan je helpen. Ik kan je Alexsander en Steletto geven.
Je bedoeld, of,.
Nee, echt niet. Allebei tegelijkertijd, in dezelfde kamer, helemaal voor jouw.
Ik merkte dat ik een stijve kreeg bij dat idee, de stem grinnikte.
Zie je, je wilt het wel.
Waarom zou je me helpen? Wat levert het jouw op?
Heb je het nog niet door, ik hoor bij jouw, alleen kan ik dingen zien die jij niet ziet. Je hebt veel te lang aan andere gedacht, je familie, school. Nu is het tijd dat je aan jezelf denkt. Ik doe al het werk, jij krijgt al het plezier.
En je doet niemand fysiek pijn?
Beloofd. Ik bestuur je alleen, net als bij een computerspelletje. Jij hebt alle controle, en als je het zelf wil doen, hoef je het maar te denken. Als het heet wordt, dan ben jij weer.
Ik merkte dat ik het aanbod wel aantrekkelijk vond, hij de lasten, ik de lusten.
Ik doe het, besloot ik.
Brave knul. Nou, goed dan. Vandaag zie je de eerste, jij moet gewoon normaal doen, ik doe al het werk.
Ik stond op en kleedde me aan. Mijn ouders waren weg, dat zouden de rest van de week en het hele weekend zijn.
Perfect, zei mijn andere kant, Goed, de eerste stap, het probleem wegwerken, bel Mathijs maar.
Ik pakte mijn mobiel en drukte het mobiel nummer van Mathijs in.
Hey hallo, zei Mathijs vrolijk, Wat kan ik doen.
Ik voelde dat de andere Tom me overnam. Nu was het alsof ik van een afstand naar mezelf keek.
Hey, met mij, hoorde ik mezelf zeggen.
Leuk dat je belt. Je ouders zijn toch weg? Zal ik langskomen?
Liever niet.
Waarom niet?
Omdat ik wat tijd voor mezelf wil.
Oh, oké. Goed dan. Dan zie ik je later wel.
Ja, tot dan.
Moest dat zo bot?, Vroeg ik.
Soms moet je duidelijk zijn. Goed, stap twee, het lekkers zoeken. Bel Steletto maar. Nodig hem gewoon uit.
Ik drukte het mobiel van Steletto in. Een keer ging hij over, twee keer, drie. Toen werd er opgenomen.
Hey Tom, leuk dat je belt.
Heb je zin om langs te komen?, Vroeg ik, Mijn ouders zijn er de rest van de week niet, dus we kunnen het gezellig maken.
Oh, ja, dat lijkt me leuk. Moet ik nog wat meenemen?
Zie maar, ik heb genoeg in huis.
Nou, dan zie ik je over tien minuten.
Tot zo.
Ik legde op.
Perfect, zei de andere Tom, Je leert het wel.
En nu?
Gewoon wachten. Ga maar wat aan je huiswerk doen.

Het volgende kwartier was ik behoorlijk nerveus. Ik probeerde me te concentreren op mijn Engels, maar het lukte niet echt. Na eindeloos wacht ging de bel. Snel liep ik en opende de deur. Meteen keek ik tegen een grote bos rozen aan. Pas bij mijn tweede blik zag ik de juwelen van Steletto.
Verassing, vind je ze mooi?
Prachtig, zei ik, Dat hoefde toch helemaal niet.
Gewoon om te laten zien hoeveel ik je waardeer.
Je kent me net een dag.
Maakt het uit. Ik wil je graag te vriend houden.
Gebeurt ook wel. Kom binnen, wil je wat drinken?
Heb je bier?
Ik beet even op mijn lip.
Kom op nou, verluisterde de andere Tom, zeg nou ja.
Euh... jawel.
Als het mag he, het hoeft niet.
Nee, nee, het is goed. Ga maar in de kamer zitten. Ik pak het wel.
Kom op nou, zei de andere Tom toen ik in de keuken stond, Je wist toch dat het er was.
En jij weet, net zo goed als ik, dat ik het nooit drink.
Neem nou eens risico, het ging zo lekker.
Ik pakte een blik bier en een fles cola uit de koelkast en liep naar de kamer. Daar kwam ik voor een verassing te staan. Steletto zat op de bank, maar hij had zijn shirt uit gedaan. Zijn gespierde lijf glom in het zonlicht

Thomas
Thomasvr1996@mail.com