Het vijfde wiel, 7

Steletto kek me met een soort stonde glimlach aan.
Hey, was je er weer?
Ik vroeg me af wat die jonge in vredesnaam had gedaan.
Sorry van dat shirt, ik had het warm.
Ik keek op de term meter, 28 graden. Steletto klopt op de plek naast hem.
Kom toch lekker zitten.
Toch een beetje schuchter nam ik plaats.
Gedraag je niet zo idioot.: siste de andere Tom.
Het gaat toch wel met hem?: dacht ik terug.
Tuurlijk wel, nou, kom op, tanden op elkaar.
Ik gaf Steletto zijn bier. Die nam meteen een grote slok.
Nou, waarvoor moest ik komen?: vroeg hij.
Het leek me wel leuk om een samen aan dag van te maken.
Vind je vriendje dat niet erg?
Ik werd direct rood.
Grapje. Ik kan me niet voorstellen dat iemand als jij niemand heeft.
Langzaam ontspande ik. Steletto bleek al even ontspannen en relaxt als de avond ervoor. Hij luisterde goed naar me en vond geen onderwerp raar. Na twee uur was ik dicht tegen hem aan gekropen, zijn arm lag om me heen en hij wreef over mijn schouder.
Tom? Mag ik iets vragen?
Tuurlijk.
Zou ik... zou ik je mogen aanraken?
Ik keek hem aan.
Ik bedoel, gewoon, je armen en je borst?
Oh, ik denk het wel.
Stelettos hand verdween voorzichtig onder de rand van mijn shirt. Hij streelde zachtjes mijn buik, zijn handen hand lag op mijn wang, hij keek me vriendelijk en geruststellend aan. Ik hield mijn adem even in, hij was heel voorzichtig. Zijn hand gleed even langs mijn tepels, een trillende zucht ontsnapte aan me. Hij pakte en van mijn handen en legde die op zijn borst. Mijn vinger goed en over die spieren, ze leken wel van staal. Zijn gezicht was plots dichtbij, heel dichtbij. Ik vol de warmte van zijn lippen, een seconde voordat die de mijne aanraakte. Ik sloot mijn ogen en genoot optimaal van het moment. Stelettos tong gleed zachtjes naar binnen. Ik stond het toe. Zijn handen gleden over mijn rug, ik rilde. Het was zon stoere jonge, en toch hij zo voorzichtig, alsof ik van glas was. Zijn handen leden langs mijn rug naar beneden, lager dan mijn broeksband. Hij kneep zachtjes in mijn billen. Mijn aandacht was nog steeds bij zijn mond. Plots liet hij los en zijn mond gleed zachtjes langs mijn nek. Voorzichtig zette hij zijn tanden in mijn schouder, net als dat wolven deden. Zijn handen hadden ondertussen mijn lul bereikt. Zachtjes trok hij eraan. Mijn stem trilde van de spanning. Steletto keek me aan.
Vind je het fijn?
Je bent geweldig.: bracht ik met moeite uit.
Mooi, want ik voel echt iets voor je. Wat het is weet ik niet, maar ik voel me veilig, en op mijn gemak bij je.
Veilig, je bent tien keer sterker dan ik.
Ik bedoel meer in de zin dat ik je alles wil vertellen.
Hij omhelsde me. Ik legde mijn armen om zijn schouders en knuffelde terug. Zo bleven we een tijdje zitten. Plots ging de bel.