Een verbroken vriendschap

Vervolg op, het vijfde wiel.
Alles is verzonnen.

Geschrokken maakt ik me los uit de greep van Steletto.
Wacht even, zei ik, Ik kijk wel wie het is.
Steletto glimlachte op dezelfde stond manier naar me als eerder.
Ik wacht hier wel.
Met een blij glimlach liep ik naar de gang en opende de deur. Mijn hart vergat een slag toen ik de persoon achter de deur zag, Mathijs.
Hey, gelukkig ben je er nog, zei hij opgelucht.
Hij deed een stap dichterbij en wilde me een kus geven. Ik schudde hem van me af. Hij keek teleurgesteld.
Wil je niet?, vroeg hij.
Ik heb bezoek. Wat wil je?
Mathijs schrok van mijn reactie.
Sorry, ik kwam alleen even kijken of je nog leefde. Je was zo kort af aan de telefoon.
Ik wilde gewoon even alleen zijn. Kan je nu weer gaan.
Oh, oké. Sorry. Spreken we nog wat af?
Later misschien. Ik wil het er nu niet over hebben.
Nou, tot later dan.

Ik deed de deur dicht en bleef even een moment staan. Ik voelde me rot.
Kom op, zei de andere Tom, Zet je schouders eronder. Je was zo dichtbij.
Doe ik er echt wel goed aan?
Tuurlijk wel. Nou, kom op.
Ik liep weer naar de kamer en ging naast Steletto zitten. Hij pakte mijn hand.
Gaat het wel?
Euh... ja. Het gaat weer.
Zullen we een filmpje kijken? Of wil je door gaan?
Nee, een film is goed.

Tijdens de twee films die we keken lag ik tegen Steletto aan. Zijn arm lag om me heen en hij streelde zachtjes mijn schouder. Na de tweede film lag ik met mijn hoofd op Stelettos schoot. Hij streelde zachtjes door mijn haren.
Gaat het echt wel? Je bent er niet helemaal bij.
Ik beet op mijn lip.
Je gaat nu niet uit de school klappen, hoor je, siste de andere Tom.
Nee, het gaat, zei ik.
Steletto omhelste me.
Je kan alles vertellen.
Ik streelde over zijn boxer. Plots, tegen de spanning, kneep ik in de bult. Steletto kreunde. Ik bleef kneden. Alle frustratie moest er even uit. Ik trok de boxer naar beneden en nam de grote paal in mijn mond, met mijn hand knede ik zijn ballen. Steletto kneep hard in mijn schouders. De pijn was fijn. Er was eindelijk iemand die om me gaf, en nu was het geen lullige vriendschap. Ik nam zijn pas diep in mijn mond, ik dacht alleen nog aan Steletto. Dat hij bij me moest zijn, en blijven. De andere Tom leek Mathijs op te sluiten, hij kwam niet een keer naar voren, geen schuld, geen pijn, geen twijfel. Alleen Steletto.
Plots kwam Steletto klaar in mijn mond. Ik spuigde de paal uit en hoest. Steletto klopte bezorgd op mijn rug.
Gaat het wel?
Ja,ja. Het was een verassing.
Als je het vaker doet, dan want het wel.
Ik ging weer rechtop zitten en hoest nog na.
Ik denk dat we voor de volgende keer even moeten wachten.
Deed ik het dan niet goed?
Jawel, je deed niets fout. Maar ik wil je nu eerst leren kennen. Misschien eerst een paar keer op date.
Afgesproken, wat dacht je van morgen? Ik organiseer een picknick.
Lekker, leuk. Ik kom graag. Maar blijf nog even.
Plots klonk het geklepper van de brievenbus. Opgewekt liep ik naar de gang. Er lag een envelop op de mat, met mijn naam erop. Geintereseerd maakt ik hem open. Mijn opgewekte gevoel ebpte meteen weg. In de envelop zat om foto. Ik en Steletto waren erop te zien, terwijl we de snackbar verlieten. Er zat ook een brief bij.
Als je niet wil dat deze en andere bij de verkeer de personen terecht komen, dan hou je nu op met die onzin.

Thomas.
ThomasvR1996@mail.com