De knapste jongen van de klas 24

(Belevenis van Jordi in Amsterdam)
..Met een grote zucht plofte Jordi neer op de bank in de treincoupé. Hij had zojuist afscheid genomen
van mij en was op weg naar Amsterdam. De aankomende week had hij een verplichte cursus om
hogerop te komen voor zijn werk. Jordi nestelde zich in het hoekje van de bank bij het raam en keek
naar buiten. De komende uren zat hij in de trein en daarna was het nog een flink eind lopen naar
het hoofdkantoor van TNT post.

De ogen van Jordi vielen een beetje dicht door het eentonig geluid van de trein. Op de achtergrond
hoorde hij allerlei geluiden, maar reageerde er niet op. Langzaam doezelde hij weg in gedachten.
Hij merkte niet eens dat er iemand recht tegenover hem kwam zitten. Pas op het moment toen hij een
tik voelde tegen zijn voeten keek hij op. Voor hem zat een andere jongen. Jordi kreeg het plots warm.
De jongen tegenover hem had mooi geknipt kort donker haar en hij keek met bijzondere mooie donkere
blauwe ogen Jordi aan. Verder was hij chique gekleed in een net lichtgrijs pak met daaronder een
hagelwit overhemd en daarop een felrode stropdas. De schoenen die hij droeg waren van echt leer
en hadden de kleur zwart. Ow sorry, ik lette niet op zei hij met een mooie stem en gaf Jordi een
lach, waardoor je kleine kuiltjes zag verschijnen in zijn wangen. Zijn super knappe gezicht bracht Jordi
even van zijn stuk. Ook op weg naar de hoofdstad? vroeg hij aan Jordi en pakte een tijdschrift uit de
tas die hij naast hem op de bank had gezet. Eh..ja.. zei Jordi nog steeds wat afwezig met zijn
gedachten en totaal verblindt door de schoonheid voor hem. Dagje uit? vroeg hij weer en sloeg een
pagina van zijn tijdschrift om. Eh…nee…cursus voor werk zei Jordi. Jammer, anders had ik je wel
even mee willen nemen naar het modellenbureau waar ik naar toe moet om je voor te stellen aan
Jean-Luc. Die had je dan meteen kunnen inschrijven als nieuw model, want je ziet er perfect uit om
modellenwerk te doen zei de jongen weer. De mond van Jordi viel open van verbazing.
Modellenwerk?..Ik?? vroeg hij met een grotere verbazing. Meen je dat nou echt, of zit je me te
stangen vroeg Jordi. De jongen sloeg zijn tijdschrift dicht en keek Jordi aan. Geloof me schat, ik heb
een oog voor mooie jongens. Jij bent er zo een! Hij gaf Jordi een knipoog. Even slikte Jordi.
Maar ik heb me nog helemaal niet aan je voorgesteld. Niet netjes van mij. De jongen stak zijn hand
uit en zei Hallo, ik heet Sander. En jij?. Jo .Jordi zei Jordi wat aarzelend en stak ook zijn hand uit.
Mmm..wat een leuke naam. Die past echt goed bij je. zei Sander wat vlijend. Jordi kreeg het weer
opnieuw warm en begon te blozen. Hahaha lachte Sander. Wat ben jij toch een schatje en hij gaf
Jordi ineens een tikkie op zijn knie. Hoe oud ben je eigenlijk Jordi? vroeg hij even later. Ik ben
vorige week 19 jaar geworden zei Jordi hem niet begrijpend aankijkend.
De deur van de coupe ging open en daar verscheen de conducteur om de kaartjes te knippen.
Sander pakte uit de binnenzak van zijn colbert een portefeuille en zijn kaartje werd als eerste geknipt.
Vlug zocht Jordi in zijn tas naar zijn kaartje en gaf deze aan de conducteur. Hij zag in zijn ooghoeken dat Sander hem alsmaar aan bleef kijken en hij voelde zich er heel ongemakkelijk door.
De conducteur knipte zijn kaartje, wenste de heren nog een goede reis en liep naar de volgende
coupe. Mag ik weten wat voor cursus je gaat doen in Amsterdam? vroeg Sander daarna.
Eh, ik moet een hele week naar het hoofdkantoor van TNT Post. Het is soort bijscholing zei Jordi hem.
Terwijl hij dit aan het vertellen was viel hem op dat de ogen van Sander telkens afdwaalden naar de bult
in de strakke jeans die hij droeg. Leuk zei Sander en keek Jordi aan. We zitten ook heel de week
intern daar zuchtte Jordi. Sander trok zijn wenkbrauwen wat op, maar zei niks. Jordi ging verzitten
en spreidde daardoor zijn benen wat open. De mooie bult die erin zat was heel duidelijk te zien, omdat
hij van Sander wat geil was geworden. Nog altijd denderde de trein verder door naar Amsterdam en
Jordi voelde zich nog steeds wat ongemakkelijk door Sander. Jordi kon Sander moeilijk peilen wat
voor iemand hij was. Was hij echt hetero? Of was hij misschien wel biseksueel en probeerde hij hem
te versieren? Of toch ook homoseksueel en op jacht naar een avontuurtje? Hoe dan ook, Jordi voelde
feilloos aan dat Sander hem constant zat te bekijken, nee, hij zat hem gewoon ordinaire te begluren!
En waarom zei hij in het begin dat hij geschikt was voor modellenwerk? dacht Jordi telkens. Goed hij
zag er knap uit en had ook een mooi sportief uiterlijk. Maar misschien ook geschikt voor model? Nee,
dat was niks voor hem. Nog even en dan waren ze op Centraal Station in Amsterdam. Dan had hij
weer frisse lucht en kon hij op zijn gemak wandelen naar het hoofdgebouw van TNT Post. Even alle
rare gedachten uit zijn hoofd laten waaien.

Met veel kabaal reed de trein Centraal Station van Amsterdam binnen. Toen hij tot stilstand was
gekomen stond Jordi op. Sander had inmiddels zijn tijdschrift in zijn tas gestopt en ook opgestaan.
Hoever moet je lopen naar dat hoofdkantoor? vroeg hij toen ze samen waren uitgestapt en op het
perron stonden. Eh..weet ik niet zei Jordi en pakte de plattegrond uit zijn tas en keek erop.
Sander kwam dichterbij hem staan. Jordi rook een heerlijke parfumgeur. Zo dat is een behoorlijk eind
lopen zei Sander Ik wil niet vervelend doen, maar houdt er maar rekening mee dat je zeker een uur
moet lopen, en dan moet je nog flink doorstappen zei Sander vervolgens. Jordi keek hem aan en
liet een zucht. Hoe laat moet je je daar melden? vroeg Sander weer.Eh..de eigenlijke cursus begint
morgen pas. Vandaag is het binnenkomst en kennismaking zei Jordi hem niet begrijpend aankijkend.
En hoe laat is die kennismaking dan? vroeg Sander nieuwsgierig. pfff…vanavond pas, denk gelezen
te hebben zo rond 8 uur zei Jordi. Sander keek op zijn horloge. Deze wees bijna half 1 aan.
Mooi, dan trakteer ik jou op een lekkere lunch zei hij. Jordi had ondertussen ook trek gekregen en
hij vond het eigenlijk wel een goed idee. Vlakbij het Centraal Station stond een leuke lunchroom en
daar gingen ze naar binnen. Sander was er blijkbaar al meer geweest want de bedienden groeten hem
uitbundig en wezen hem en Jordi naar een klein tafeltje in een rustig hoekje achter in de zaak.
Ze hebben hier de lekkerste broodjes van heel Amsterdam zei Sander. Jordi keek op de kaart en
zag een scala van verschillende broodjes. Een vriendelijke serveerster kwam aangelopen en schreef
de bestelling op. Even later zaten hij en Sander te smullen van rijkelijk belegde broodjes met koffie.
Veel werd er niet gezegd. Wel zag Jordi telkens dat Sander hem alsmaar bleef observeren. Soms
leek het wel dat zijn ogen hem van top tot teen zat te scannen.
Sander had tijdens de lunch zijn mobiel uit zijn tas gehaald en op tafel gelegd. Zo af en toe keek hij
erop en at zwijgend door. Soms hoorde Jordi een piepgeluid en zag Sander een of ander berichtje
lezen wat hij ontving. Zelf beantwoorde hij ook een inkomend berichtje en het leek wel of hij er soms
om moest grinniken. Zo nu en dan keek hij naar Jordi en at weer door.
Wat zou je er van vinden om met mij mee te gaan naar het modellenbureau waar ik naar toe moet?
vroeg Sander ineens. Dan kan je gelijk zien waar ik werk, en ook kennis maken met Jean-Luc ging
hij verder En als het te laat word dan breng ik je met een auto van het bureau naar het hoofdkantoor
Het kwam op zon danig uit zijn mond, dat tegenspraak onmogelijk leek. Weet ik niet hoor probeerde
Jordi nog, maar Sander schudde stellig zijn hoofd. Ga mee joh! Ik zal er hoogst persoonlijk voor
zorgen dat je op tijd op het hoofdkantoor bent zei hij en keek hem smekend aan. Jordi aarzelde nog
een moment en stemde uiteindelijk maar toe. Al was het maar om van zijn gezeur af te zijn.

Sander had vlug een taxi geregeld. Samen stapte we vlug in en de taxi reed weg.
De taxi stopte niet lang daarna voor de ingang van het modellenbureau. Sander betaalde de rit en
samen liepen ze het gebouw binnen. Mooi op tijd Sander zei een wat ouder uitziende man, die hun
tegemoet kwam gelopen. Hij keek naar Jordi en gaf hem een hand. Welkom, ik heet Jean-Luc
stelde hij zich netjes voor. Jordi zei Jordi.
De ogen van Jean-Luc scande Jordi van top tot teen. Weer kreeg Jordi er een ongemakkelijk gevoel
ervan. Jordi moet voor cursus in Amsterdam zijn en ik breng hem straks wel even weg met de auto
zei Sander. We hebben elkaar ontmoet in de trein zei hij daarna. Ow zei Jean-Luc alleen maar.
Hij zou anders goed passen in die nieuwe opdracht die vanmorgen is binnengekomen ging hij verder
Verbaasd keek Jordi naar de beiden heren. Eh..wat bedoelt u daarmee? vroeg hij met vragende blik.
Sander keek hem nu ook al zo raar aan. Laat me je eens even goed bekijken zei Jean-Luc, en liep
een rondje om Jordi. Ik zei hem in de trein ook al dat hij een perfect model zou zijn zei Sander tegen
Jean-Luc.Hmmm…tja..hij ziet er inderdaad echt goed uit. Prachtig gebouwd lichaam. Mooie stevige
gespierde benen, en vooral een knappe kop erop zei Jean-Luc weer. Hey halloo! Staan we hier op
de paardenmarkt of zo? riep Jordi. Sander en Jean-Luc keken elkaar aan en grinnikte even.
Kom eens mee zei Jean-Luc en trok Jordi zowat onderste boven. Bijna struikelend over zijn voeten
liep Jordi mee, gevolgd door Sander. Ze liepen het gebouw door, daarna gingen ze een steile trap
top en kwamen even later in een grote ruimte met veel lampen en cameras. Jordi keek zijn ogen uit!
Dit had hij nog nooit gezien. Een andere man met een camera om zijn hals kwam aangelopen.
Is dit een kandidaat voor de nieuwe opdracht? vroeg hij aan Jean-Luc.Jordi schrok er zo van en
deed een paar passen achteruit. Helemaal niet! riep hij en wilde zich omdraaien. Jordi komt gewoon
even kijken, meer niet zei Jean-Luc. Ow, jammer. Hij is precies wat we zoeken zei de man weer.
Opnieuw was Jordi van zijn stuk gebracht. Waar ben ik nou weer in verzeild geraakt? dacht hij gelijk.
De opdrachtgever wilt een model die stoer en knap uitziet. Ook met tatoeages, en niet bang om
naakt voor de camera te willen staan ging hij verder. Hey maat! Jij denkt toch zeker niet dat ik in
mijn blote kont voor je camera ga staan? riep Jordi weer. Iedereen die Jordi dit had horen roepen
moesten hard lachen. Zeg schatje, jouw kontje mag er best wezen hoor! lachte de man met de
camera weer.En met wat je van voren in je broekje gevuld hebt zitten kan je veel geld mee verdienen
lachte hij weer. Jordis gezicht liep rood aan.
Rustig joh, laat je je niet opnaaien door hem zei Sander, en kwam bij Jordi staan. Maar bedenk wel
dat je niet vaak zon aanbod aangeboden krijgt in je leven Sander keek Jordi heel serieus aan.
Grote twijfel overmande Jordi nu. Hij keek telkens van Sander naar Jean-Luc, dan weer naar de man
met de camera. Weet je wat? vervolgde Sander We lopen nu samen naar de kantine en dan gaan
we eerst wat drinken. Dan kan je rustig nadenken of je het wilt doen. Goed idee Sander zei
Jean-Luc. De opdrachtgever komt toch pas over een uurtje, dan hoeft Jordi pas te beslissen