Onverwachte Verwachting, 4

De deur ging open en een van mijn andere huisgenoten verscheen, Nick.
Hey, moest je weer tot laat werken?
Ja, en is dit weer wat nieuws.
Nick was een beetje gek, hij had altijd van die aparte dingen. Aardappelpannekoeken, hij had soms blauwe lokken in zijn haar, droeg dieren kettingen.
Ach, je moet wat, slaap lekker.
Jij ook.
Ik stapte in de douche en draaide de deur op slot. Nadat ik me had ingezeept en mijn haar had gedaan dacht ik na. Een vriend zou fijn zijn, bedacht ik me. Zoals hier, dan kon hij mijn rug doen, bijvoorbeeld. Of ik, een geheim feestje voor hem organiseren. Romantisch diner, samen de stad in. Er was een ding dat ik niet begreep. Tuurlijk, ik had mijn behoefte wat betreft homo-zijn, maar waarom moest dat altijd een hoofdtrol spelen in een relatie? Ik ken genoeg homo\\\'s die zich wel konden gedragen, die echt niet meteen met je onder de lakens hoefde, waarom begreep niemand dat? Ik keek in de spiegel, of verwachte ik misschien te veel? Bestonden dat soort mensen niet? Ik droogte me af en kleedde me aan. Rugo was ondertussen gearriveerd. Hij zat rustig op bed.
Hey, ben je er eindelijk? Ik werd ongerust.
Ik dacht na.
Niet te veel he, daar word je zo moe van.
Ik ging bij hem zitten. Hij sloeg een arm om me heen.
Gaat het wel?
Gewoon, dingen.
Ga maar lekker slapen. Morgen is het gelukkig weekend.
Hij gaf een kus in mijn nek en streek over mijn arm, kneep zachtjes.
Het wond me toch wel weer op. Ik streek over zijn vacht. Mijn hand lag in de zijne, die omsloot hij. Zijn mond ging lager, over mijn borst, zijn handen wreven over mijn rug. Ik kreunde zachtjes. Plots werd ik weer wakker.
Stop, ik wil dit niet, niet nu tenminste.
Oh, oke, dat is je goed recht, kom maar.
Rugo tilde me op en legde me op bed, waarna hij me instopte. Hij gaf nog een kus op mijn voorhoofd en stapte toen in zijn eigen bed, nadat hij de kaarsen had uitgeblazen. In het donker keek ik naar het venster, die werd verlicht door een straatlantaarn, het sneeuw. Ik vroeg me af, zou het ooit goedkomen?