De knapste jongen van de klas 33 - Slot

Rij in godsnaam wat rustiger! riep Luuk. Jordi is vast wel in goede handen bij die Jacco

Nadat ik uitgehuild had in de armen van Luuk besloten wij om samen naar Amsterdam te rijden.
Luuk wilde mij niet alleen laten vertrekken, want hij zou dan geen seconde rust hebben. Zo bezorgd
was hij al om mij. Op mijn laptop zocht hij heel snel en vakkundig de route op. Je kon wel zien dat hij
in het onderwijs zat. Daarna gingen wij op weg naar Amsterdam.

Klote dat ik nu niet met mijn eigen auto naar Amsterdam kan mopperde ik en keek opzij naar Luuk
die onderuit gezakt zat. Schat bekijkt het zo, als ik gisteren niet tegen je auto was op geknald had je
nu in je eentje naar Amsterdam gemoeten zei Luuk met een brede grijns en legde zijn hand op mijn
dijbeen. Even zaten wij in gedachten. Ik geloof nooit dat je dan in je eentje het adres gevonden zou
hebben grinnikte Luuk. Wie weet waar ik dan terecht was gekomen lachte ik nu ook. Ik heb voor
Jordi een andere vriend gehad, en die zei altijd dat ik een oriëntatie vermogen had van nul komma
nul! riep ik luid lachend. Dan ben ik nu toch jouw Tomtom grinnikte Luuk weer. Of mijn LuukLuuk
grapte ik. Lachend om deze gekke grappen reden wij toch best relaxt naar Amsterdam.

Via de A27 waren wij vanuit Breda gereden richting Utrecht, om bij Vianen daar de A2 te nemen
richting Amsterdam. Het was behoorlijk druk op de weg, omdat het al laat in de middag was en
spitsuur. Schuifelend reden wij Amsterdam-Zuid binnen. Ik werd steeds nerveuzer en nerveuzer en
moest echt moeite doen om niet mijn concentratie te verliezen in het drukke verkeer.
Wij moeten richting de Nieuwmarkt schat zei Luuk toen ik niet goed oplette en Amsterdam-Oost
koos. Gelukkig kon ik nog corrigeren en zat alweer snel op de juiste weg. Langzaam naderde wij de
binnenstad. Ik zou hier voor geen goud willen wonen zuchtte ik en voelde het klamme zweet met
straaltjes over mijn rug lopen. Ach, als je hier een tijdje woont dan wen je er vanzelf wel aan zei Luuk
en zat echt relaxt onderuit gezakt. Ik had spijt dat ik Luuk niet had gevraagd om te rijden. Dan had ik
wat rustiger kunnen worden. Soms gingen mijn gedachten op de loop en was ik bang hoe ik straks
Jordi aan zou treffen bij die Jacco. Daardoor lette ik niet goed op en trapte alweer te hard op het
gaspedaal. Arjen! Kom op man! Blijf je concentreren op het verkeer! Straks zullen we wel zien hoe
het met Jordi gaat riep Luuk weer toen ik bijna een aanrijding had met een tram. Gelukkig trapte ik
op tijd op de rem, anders hadden wij er tegen aan gebotst. Blijf opletten! zei Luuk nu wat rustiger,
want hij zag wel aan mij dat ik even de kluts kwijt was. Hey schat zei hij en legde zijn hand weer op
mijn dijbeen. Zal ik anders het stuur overnemen? Ik heb voor de zekerheid mijn rijbewijs ook mee
genomen, want ik had wel zo\\\'n donkerbruin vermoedde dat het in de binnenstad te druk voor jou zou
zijn Hij keek mij aan en ik aarzelde even. Jij begint mij al goed te kennen grinnikte ik en keek om
mij heen voor een parkeerplaats. Even later waren wij van plaats gewisseld en zat ik uit te puffen.
Je kon wel zien dat Luuk veel meer ervaring had in een drukke stad dan ik. Heel soepel en rustig
reed hij met het verkeer mee. Vrij vlug waren wij al bij het Waterlooplein. Vandaar uit reed Luuk via de
de Houtkopersdwarsstraat richting de Jodenbreestraat. Op het kruispunt Jodenbreestraat en
Uilenburgersteeg sloeg Luuk linksaf richting Wijk Lastage. Lijkt wel alsof jij hier woont zei ik met
verwondering. Ik heb ergens in het verre verleden een blauwe maandag gezeten op de AHK zei
Luuk. Ik keek hem niet begrijpend aan. Dat is de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten schat
proestte Luuk uit van het lachen toen hij keek naar een blijkbaar wel heel onnozel gezicht wat ik trok.
Omdat Luuk niet snel door kon rijden was het voor mij een mooie gelegenheid om eens goed rond
te kijken. Op de wegwijsborden zag ik vele bezienswaardigheden. Vlak voor de Sint Antoniesluis zag
ik een bord staan wat wees richting Museum Het Rembrandthuis en verderop ook een aanwijsbord
richting de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten. Langzaam zakte de zon achter de vele
gebouwen en begon de avond te vallen. Nog even volhouden lieverd zei Luuk geruststellend toen hij
zag dat ik nerveus op mijn horloge keek. Als het meezit met het verkeer dan zijn wij over ongeveer
15 tot 20 minuten in de Kromboomssloot gracht In de Sint Antoniesbreestraat moest Luuk stapvoets
rijden omdat er een ongeluk was gebeurd. Het verkeer werd geregeld door een verkeersregelaar en
stond nu haast stil. Na ongeveer 5 minuten kon Luuk weer sneller rijden en sloeg even later rechtsaf
de Snoekjessteeg in. Vlug reed hij nu door en kwamen wij terecht op de Snoekjesgracht. Met een
soepele beweging van het stuur reed Luuk de Kromboomssloot gracht op. Welk huisnummer moeten
wij hebben? vroeg hij en keek opzij. Ik keek mijn ogen uit naar alle hoge grachtenpanden die er
stonden. Hallo! Op welk huisnummer moeten wij zijn? vroeg Luuk weer en gaf mij een stoot tegen
mijn arm. He? zei ik geschrokken. Ja schat, die vriend van jou heeft blijkbaar het rijke gedeelte
van de hoofdstad gevonden grinnikte Luuk weer. Hier staan appartementen en penthouses waar je
U tegen zegt Luuk ging nu langzamer rijden zodat ik het stukje krant kon opzoeken. 59 L zei ik.
Stom verbaasd keek ik naar het gebouw waarvoor Luuk nog net een parkeerplekje had kunnen vinden.
Volgens mij houdt die Jordi van jou wel van spelletjes lachte Luuk toen wij uitstapte. Hier heeft
vroeger de spelletjesfabriek De Oude Jumbo gestaan wees Luuk. Mijn mond viel open van verbazing.
Voor ons stond een groot 17e eeuwse karaktervolle pand. My God! kon ik alleen nog maar zeggen.
Hoe is die in vredesnaam hier terecht gekomen? vroeg ik mij af. Nou ben ik toch echt wel benieuwd
naar die Jordi van jou lachte Luuk. Het appartement waar wij moeten zijn is op de kapverdieping van
het voormalige spelletjesfabriek De Oude Jumbo zei hij weer. En als ik mij niet vergis hebben ze
in 2007 zeer luxe appartementen gebouwd, compleet met lift en een adembenemend uitzicht over de
gracht. Ik wist werkelijk niet wat ik hierop moest zeggen. Wie hier kan wonen moet echt goed in de
slappe was zitten. Dit zijn ook nog eens rijksmonumenten zei Luuk. Kom schat. Ik wil wel eens zien
wie die Jacco is, en horen hoe Jordi hem aan de haak heeft geslagen!

Nieuwsgierig liep Luuk snel naar binnen. Nog steeds een beetje in de war en toch ook wel een tikkie
bang hoe ik Jordi aan zou treffen volgde ik hem achterop. Bij de lift drukte Luuk op de knop en niet
lang daarna kwam de lift omlaag en opende de automatische deuren. Geruisloos steeg de lift naar
boven. Boven uitgestapt leek het wel alsof wij in een andere wereld stapte. Zelfs Luuk was er stil van
geworden. De appartementen waren gebouwd met hoogwaardig materiaal. Dat kon je wel goed zien.
Op een plaquette stond de naam van ontwerper Ronald Hooft. Stil zwijgend zochten wij naar het
appartement waar Jordi zou verblijven. Even later stonden wij voor de deur van huisnummer 59 L.
Aan jou de eer schat zei Luuk met een knipoog, en deed een stap opzij. Nerveus drukte ik op de bel.
Even later werd de deur opgemaakt en daar verscheen een adembenemende knappe gast!
Hij had prachtig kort donkerhaar en keek met zijn grijs/groene ogen ons vriendelijk aan. Op zijn lichte
pantalon droeg hij een chique turquoise overhemd met korte mouwen. Aan zijn voeten droeg hij ook
chique zwarte leren schoenen. Ik schatte hem wel zeker bijna 2 meter lang. Verder was hij sportief
atletisch gebouwd. Jullie komen voor Jordi zei hij en opende de deur verder. Ik kon alleen nog maar
knikken en stapte voorzichtig naar binnen. Luuk volgde mij zwijgend. Het leek wel een paleis waar wij
nu waren. Welkom! Ik ben Jacco stelde Jacco zich voor en gaf ons een hand. Luuk en ik stonden
rond te kijken naar het schitterend duur interieur. Luuk keek mij aan met een blik wat veel zeggend
was. Ik ben blij dat je snel gekomen bent zei Jacco tegen mij. Jordi ligt boven te slapen. Hij weet
niet dat ik je gebeld heb, dus hij kan misschien wel eens heel prikkelbaar gaan reageren. zei Jacco
en keek mij ernstig aan. Hoe erg is het met hem? vroeg ik Op zich valt het allemaal wel mee. Hij
heeft een diepe snee in zijn rechter onderarm wat gehecht is. Verder rauwe knokkels van het slaan,
en hij had ook een bloedneus, maar die was snel gestept zei Jacco. Nu pas zag ik een traan blinken
in zijn ogen. En met jou? vroeg Luuk wijzend naar zijn hand. Eh, ik heb een snee in mijn hand van
een glas wat brak toen ik aangevallen werd zei hij weer. Stil stonden wij naar hem te kijken.
Jullie zullen zeker wel koffie lussen na zo\\\'n lange reis? vroeg Jacco. Beiden knikte wij. Jacco ging
ons voor naar de woonkamer, waar wij samen plaats namen op de grote ruime leren zitbank.
Ongelooflijk mooi hier! kon ik alleen nog maar uitbrengen en bleef rondkijken.Wat een luxe zei Luuk
zacht. Even later kwam Jacco aangelopen met een dienblad. Dure porseleinen kopjes met heerlijke
vers gemalen koffie werd op de salontafel gezet. Jacco nam zelf plaats tegenover ons. Lachend keek
hij ons aan. Laat je koffie niet koud worden. Straks krijgen jullie een rondleiding zei hij met een
glimlach. De koffie smaakte heerlijk na zo\\\'n zo lange rit. Ik zal eens gaan kijken of Jordi al wakker
is zei Jacco met een stem die best wel bezorgd klonk. Hij stond op en liep weg. Luuk en ik keken
elkaar aan en zeiden nog steeds niks. Wat voor werk doet die gast man? doorbrak Luuk de stilte.
Dit is een peperduur penthouse van zeker wel, pakweg, anderhalf miljoen euro Ik verslikte mij bijna
bij het horen van dit bedrag.Anderhalf miljoen euro?? vroeg ik verbaasd. Zeker wel, als het al niet
meer is! zei Luuk. Wij zitten in de binnenstad van Amsterdam. Ik schat dat je hier ook nog iets van
servicekosten krijgt en die zullen ook niet gering zijn, zeker meer dan 200 euro zei Luuk weer.
Anderhalf miljoen euro! zei ik en mijn verstand stond even stil. Kosten Koper schat zei Luuk weer.
Dus als je bij de notaris bent geweest en betaald dan ben je zeker wel een miljoentje lichter
grinnikte hij. Het was maar goed dat ik mijn koffie op had en terug gezet op de salontafel, anders was
mijn kopje zeker van schrik op de grond gevallen. O My God! zei ik en sloeg mijn hand voor mijn
mond. Dus die Jacco moet wel echt een goeie baan hebben, of hij moet een rijke erfenis in de wacht
gesleept hebben grinnikte Luuk weer. Niet lang daarna hoorden wij Jacco weer aankomen gelopen.
Jordi is wakker hoor en ik heb hem voorzichtig verteld dat jij hier bent zei hij Hij was eerst een
beetje pissig, maar later wel eigenlijk blij dat ik je gebeld had. Snel stonden wij op en volgden hem
naar de steile trap, welke ons leidden naar de slaapkamer.

Achter in een ruim bed zat Jordi recht overeind. Langzaam liep ik naar hem. Arjen zei hij zacht en
keek mij aan. Nieuwsgierig keek hij naar Luuk die een eindje achter mij bleef staan. Wie is hij?
vroeg hij. Dat is Luuk zei ik en ging naast hem op de rand van het bed zitten. Op het gezicht van
Jordi waren nog duidelijk de beurse plekken te zien. Met een verwrongen gezicht van de pijn keek
hij mij weer aan. Wat heb je mij laten schrikken schat zei ik met een brok in mijn keel. In mijn
ooghoeken zag ik hoe Jacco Luuk voorzichtig toefluisterde om ons alleen te laten. Samen verlieten ze
de slaapkamer. Wie is die Jacco? vroeg ik zacht. In de ogen van Jordi blonk een traan en ik zag
hem slikken. Kalm maar zei ik om hem wat gerust te stellen. Maar hoe ben je in vredesnaam hier
terecht gekomen? vroeg ik weer even later. Probeer je wat te ontspannen, en vertel mij rustig schat
wat er allemaal de afgelopen dagen met je gebeurd is zei ik vriendelijk en gaf hem zacht een kus.
Beetje bij beetje begon Jordi mij te vertellen over hoe hij in de trein naar Amsterdam ene Sander had
leren kennen en dat hij was meegegaan naar een modellenbureau. Daar hadden ze hem gezegd dat
hij een super mooie jongen was die veel geld kon verdienen met modellenwerk. Zelf wilde hij eerst niet,
maar Sander had hem uiteindelijk zover gekregen dat hij toch maar voor een proefopdracht voor een
opdrachtgever helemaal uit de kleren was gegaan. Met grote ogen van verbazing luisterde ik naar het
verhaal van Jordi. Op de set had hij Jacco leren kennen die hem geregeld een glas water was komen
brengen omdat de lampen zo heet waren. In de pauze hadden ze elkaar beter leren kennen en samen
verder gepraat. En je cursus dan? onderbrak ik hem. Jordi vertelde dat hij de cursus gewoon was
blijven volgen. Hij bekende eerlijk dat hij op het modellenbureau een nacht had doorgebracht met
Jacco en dat de liefdes vonken over waren gesprongen bij beiden. Een schok ging door mij lichaam!
Zijn jullie verliefd op elkaar? vroeg ik, maar wist eigenlijk al het antwoord. Jordi staarde voor zich uit
en knikte voorzichtig. Ik ben nog nooit zo verliefd geweest Arjen zei hij even later en legde zijn hand
op de mijne. In mijn ogen voelde ik de tranen branden. Daarna pakte hij een mapje wat naast hem op
bed lag en gaf die mij. Vragend keek ik hem aan. Lees maar zei Jordi zacht. Met trillende handen
deed ik het mapje open en las Contract Verbaasd keek ik naar hem. Ik ben aangenomen als model
voor die opdrachtgever waarvoor ik die naaktsessie gemaakt heb zei Jordi zacht.
Door mijn tranen heen las ik met flarden het contract en wist dat ik Jordi nu kwijt was. Ook bij hem
biggelden de tranen over zijn wangen. Onze handen zochten elkaar en wij hielden elkaar stevig vast.

Hoe was jouw week? vroeg Jordi toen wij wat gekalmeerd waren. Met een zucht legde ik het mapje
neer en keek hem enigszins schuldig aan. Jordi zag dit en schoot in een onbedaarlijke lachbui en
trok meteen een pijnlijk gezicht die hij van het lachen kreeg. Ik zie het al zei hij tussen het lachen door
Jij heb je ook niet als een celibataire monnik gedragen. Kom op lieverd biecht je verhaal maar op,
want zo te zien is die Luuk niet voor niks met je meegekomen! zei hij met een brede grijns.
Ik vond dat ik nu ook alles eerlijk aan Jordi moest vertellen en zocht even naar mijn woorden.
Langzaam, maar wel heel rustig, vertelde ik hoe ik op de maandag bij AH op een vulkar was gebotst
en daar Rob had leren kennen. Jordi keek mij aan, maar zei niks. Ik vertelde hoe ik heel gênant
opgewonden was geraakt van hem, en hem diezelfde avond nog had opgepikt bij het magazijn van AH.
Jordi\\\'s gezicht gaf geen enkele uitdrukking tijdens mijn verhaal. Langzaam vertelde ik hoe Rob met
mijn naar ons huis was gegaan, en hoe wij daar samen de liefde hadden bedreven en uiteindelijk
in bed waren belandt. Aan de ogen van Jordi zag ik hoe hij na zat te denken Daarom was je zo
afwezig met je gedachte als ik je belde? onderbrak hij mij. Ik knikte Hmm zei Jordi en zweeg weer.
Ik vervolgde mijn verhaal en zei dat Rob als bijverdienste privé-escort deed bij een aantal klanten die
hij in zijn escortklanten kring had opgebouwd, om zo een luxe leventje te kunnen leiden. Toe maar!
zei Jordi. Hij wilde jouw dus ook als klant hebben? onderbrak hij weer.Nee zei ik Nee?? vroeg
Jordi met verbazing. Hij was verliefd op mij geworden zei ik zacht. Verliefd? vroeg Jordi met een
nog grotere verbazing. Ja zei ik met een zucht. Maar omdat ik hem eerlijk opbiechtte dat ik met jou
al een relatie had werd hij kwaad en is toen teleurgesteld vertrokken zei ik Jordi aankijkend.
Dat vind ik nou wel heel eerlijk van je! riep Jordi lachend en gaf mij een kus. Arme Rob lachte hij
Wat zal hij gebaald hebben omdat jij al een relatie had. Op mijn gezicht verscheen een flauwe lach.
En die Luuk, waarmee je naar hier bent gekomen? vroeg hij een moment later. Op mijn gezicht kwam
een andere uitdrukking. O nee toch hé? lachte Jordi Jullie zijn ook hartstikke verliefd op elkaar!
Vertel! Vertel! Waar heb je die knappe vent opgeduikeld? Toch ook niet bij de AH? lachte hij
Op mijn gezicht kwam ineens een blijere uitdrukking en ik zei Dit ga je nooit geloven schat!. Luuk is
letterlijk met een botsing tegen onze auto in mijn leven gekomen. Botsing?? riep Jordi verschrikt
Rustig maar. Ik heb niks en Luuk ook niet. Hij moest uitwijken voor een scooter wat hem tegemoet
kwam gereden en hij botste finaal met zijn auto tegen de onze. Nog steeds bleef Jordi mij verschrikt
aankijken. Hoe kan dat? Het is in onze straat eenrichtingsverkeer! riep hij weer Dan moet hij wel
heel erg van het padje zijn geweest! ging hij verder.Ik maande Jordi tot rust en vertelde hem waardoor
Luuk zo van slag was geraakt. Nu luisterde Jordi met grote verbazing naar mijn verhaal. Niet normaal
man! zei hij tussendoor Arme Luuk zei hij, toen hij hoorde hoe Luuk misbruikt was door een jongere
gast die hem daarna dumpte als een stuk vuil en ook nog een trap na gaf. In mijn ogen blonken enkele
tranen. Jordi sloeg, zo goed en zo kwaad als het ging, zijn arm om mijn schouder.
Ook ik ben nog nooit zo verliefd geweest Jordi bekende ik hem. Jordi gaf mij een kus op mijn wang
en samen zaten wij een moment voor ons uit te staren.

Als jullie honger hebben dan moeten jullie nu naar beneden komen schatten! zei ineens een stem.
Verschikt keken Jordi en ik op. Bij de wastafelmeubel stond Jacco met een grote schort aan.
Nu pas roken wij hoe heerlijk het naar eten rook. Al die tijd was het ons niet opgevallen.
Ik heb honger als een paard! riep Jordi en sloeg het dekbed weg. Even smolt ik toen ik weer zijn
naakte lichaam zag. Trek wel je kleren aan schat. Dit is een hele nette buurt! riep Jacco lachend.
Stel je voor dat de overbuurman ineens door zijn raam kijkt en jou naakt rond ziet lopen, dan is mijn
goede reputatie meteen om zeep Lachend zag ik hoe die 2 verliefde gasten elkaar zaten te jennen.
Nette buurt? riep Jordi lachend Wie weet zit die overbuurman s avonds zelf wel in zijn blote kont
achter zijn laptop stiekem geile porno te kijken, terwijl zijn vrouw in bed ligt te slapen..hahaha
Luid proestend van het lachen over deze opmerking hielp ik Jordi uit bed en overgelukkig dat wij zo
eerlijk tegen elkaar geweest waren gingen wij naar beneden.
Zo en nu wil ik ook wel eens met jou kennis maken makker lachte Jordi grijzend naar Luuk.
Want wie tegen mijn Arjen opbotst en eraan blijft plakken moet wel een heel bijzonder iemand zijn!
Blozend over deze lieve opmerking gingen wij naar beneden om lekker te gaan eten.

*** Dit was het laatste deel van dit verhaal. Als je er van genoten hebt dan zou ik het leuk vinden om
er een reactie ervan te mogen ontvangen. Stuur je reactie naar: eloyenluuk@gmail.com ***