Seks als transactiemiddel 6 - Een bijzonder Kerstverhaal

Er verstreken een paar weken. Op de Universiteit hadden de vrienden drukke colleges, maar dat nam niet weg dat Riley geregeld langs ging bij Jeroen. Samen zaten ze dan te praten over van alles, en soms belanden ze daarna weer in bed. Sjors vond dit niet altijd even leuk, want hij was wel een beetje jaloers geworden over het feit dat Jeroen meer aandacht kreeg dan hijzelf. Als hij het terloops ter woord bracht dan zei Riley dat hij er helemaal niks achter moest zoeken. Jeroen was een dierbare vriend geworden, niks meer en niks minder. En de seks die ze met elkaar hadden was gewoon bedoeld als transactiemiddel. Hoewel Sjors ook wel wist dat Riley het deed om Jeroen wat meer warmte en aandacht te geven, voelde hij er zich niet prettig bij. Steeds meer ontstonden wederzijdse irritaties aan beiden kanten, en dat eindigde dan in een ruzie. De laatste dagen spraken ze niet meer met elkaar. Afgelopen weekend was Riley, in de nacht van zaterdag op zondag, ook nog eens blijven slapen bij Jeroen! Sjors had dit gestoken, omdat Riley en hijzelf nog nooit samen hadden geslapen. Zondagmiddag was Riley, niks vermoedend, weer naar huis gekomen, en had hij de volle laag gekregen van Sjors. De andere jongens waren zelfs komen kijken, wat er aan de hand was. En toen was er hommeles in de tent! Kwaad was Sjors weggelopen. Bij terugkomst was Sjors naar zijn eigen kamer gegaan, en heel de zondag daar gebleven. De volgende dag stond zijn gezicht nog altijd op onweer, en was Riley alleen naar de Universiteit gelopen. Alweer had Sjors de hele dag niet gesproken.

De dagen werden langer, en het weer steeds beter. Riley was ook vaker weg dan anders. De klanten die hij had gaven hem afleiding. Sjors was zelf ook op jacht gegaan, en had een meisje aan de haak geslagen, waar hij mee optrok. Riley gevoelens voor Jeroen werden ook anders dan bij het begin toen ze elkaar leerden kennen. Was hij verliefd op Jeroen? De andere jongens van het studentenhuis wisten nog altijd niet dat hij homoseksueel was, en dat wilde hij graag zo houden.

Het was al laat die vrijdagavond, toen het mobiel van Riley afging. Hallo? Zei Riley, die juist van plan was om te gaan slapen. Hij had de gehele avond liggen lezen op zijn bed. Sjors had hij ook al weer niet gezien die dag. Spreek ik met Riley? Vroeg een stem aan de andere kant, welke Riley enigszins een beetje bekend voorkwam. Spreek je mee. Met wie spreek ik? Vroeg hij argwanend, omdat er geen nummermelder te zien was op zijn mobiel. Doet er even toe. Ik ben de verzorger van Jeroen zei de stem aan de andere kant van de lijn. Jeroen is vanavond met spoed opgenomen in het ziekenhuis met een longontsteking. Hij heeft mij gevraagd je te bellen, om dit te zeggen. Met een ruk zat Riley overeind in zijn bed. Wat? In het ziekenhuis? Longontsteking? Vroeg hij geschrokken. Paar dagen geleden was Riley bij Jeroen geweest, en vond dat hij er inderdaad niet gezond uitzag. Hij zag grauw en moest ook veel hoesten. Op zijn advies om naar de dokter te gaan had Jeroen gezegd dat het wel meeviel. Zo erg was het nu ook niet weer niet! En nu lag hij plots in het ziekenhuis met een longontsteking.
Even moest Riley schakelen met zijn gedachten. Tranen sprongen in zijn ogen. Nu pas besefte hij hoe verliefd hij op Jeroen was geworden, en zorgen om hem maakte. De verzorger zei dat Riley de volgende dag op ziekenbezoek mocht gaan in het ziekenhuis. Dat zou Jeroen wel fijn vinden. Die nacht sliep Riley ontzettend slecht. Angstige voorgevoelens bekropen hem. Veel warde dromen had hij.

Bezorgd zat Riley aan het bed van Jeroen. Zijn ogen waren gesloten, en hij had een zware ademhaling. Verdrietig streelde Riley door de haren. Een verpleegster kwam soms kijken, en vertrok weer. Harm, de broer van Jeroen, zat aan de andere kant van het bed. Ik wist niet dat jij zo bezorgd om hem was zei Harm zacht. Riley keek hem aan. Jeroen is een dierbare vriend geworden, en wij hebben al veel met elkaar gepraat over het leven, en zo zei Riley zacht. De hand van Jeroen zocht ineens de zijne. Harm zag dit en keek een beetje verbaasd. Waarschijnlijk had Jeroen dit ook gehoord, en zijn hand vriendschappelijk op die van Riley gelegd. Of gaat jullie vriendschap verder dan alleen maar praten? Vroeg hij plots. Riley keek naar Jeroen, en hij voelde de tranen in zijn ogen prikken. Harm stak zijn hand uit en legde deze op de hand van zijn broer. Een veel betekenende blik naar Jeroen en Riley behoefde geen nadere uitleg. Jullie zijn verliefd op elkaar zei hij heel beslist. Riley draaide zijn hoofd naar Harm en knikte zacht. Weet waar je aan begint, Riley zei Harm. Mijn broer is hulpbehoevend, en zal altijd verzorgd moeten worden. Denk er goed over na! Maar wie ben ik om jullie liefdesgeluk in de weg te staan? Zei hij ernstig. Riley keek weer naar Jeroen. Als je van iemand houdt dan ga je voor hem door het vuur zei hij zacht, terwijl hij door de haren van Jeroen bleef strelen. Daardoor had hij niet in de gaten dat de ouders van Jeroen inmiddels binnen waren gekomen. Ze keken heel verrast toen ze Riley naast het bed van hun zoon zagen zitten. Nog meer ontroerd waren ze door de tranen, welke over de wangen van Riley stroomden. Zwijgend bleven ze achter het bed staan kijken, en wilden dit ontroerde liefdestafereel niet storen. Ze zagen hoe telkens de handen van de twee geliefden elkaar zochten. Nog altijd bleef Riley naar Jeroen kijken, en sprak zacht. Soms gaf hij hem tedere kussen op zijn wang. Ineens merkte hij dat er mensen naar hem stonden te kijken. Blozend dook hij met zijn hoofd tussen zijn armen. Hij realiseerde zich dat ze alles gezien en gehoord hadden. De moeder van Jeroen kwam bij hem staan en pakte hem vast. Ik wist niet dat jij en Jeroen een relatie met elkaar hadden? Zei ze met een vriendelijke zachte stem. Riley kon even niks zeggen. De tranen stonden nog altijd in zijn ogen. Maar jongen toch zei de moeder van Jeroen, en omarmde hem. Jeroen komt er weer helemaal bovenop hoor, en dan kunnen jullie samen weer leuke dingen doen lachte ze, met een brok in haar keel. De vader en broer van Jeroen knikte ook. Zeker komt Jeroen er bovenop! Zei Harm zacht, en hij keek hoopvol naar zijn ouders. Een verpleegster kwam kijken hoe de toestand van Jeroen was. Na de bezoektijd nodigde de ouders Riley uit om bij hen thuis te gaan lunchen. Ze wilden nader kennis maken met het vriendje van hun zoon. Dankbaar aanvaardde Riley deze lunchuitnodiging. Hij vond het ook heel bijzonder dat ze hem deze uitnodiging hadden gedaan. De lunch smaakte hem voortreffelijk!

Kort na de lunch ging de telefoon bij de vader van Jeroen. Wat? Is Jeroen overgebracht naar IC? Vroeg hij geschrokken, en keek naar zijn vrouw. De moeder van Jeroen trok helemaal wit weg, en greep naar de hand van Harm. Hoe erg is? Vroeg ze zacht. Bel jij Stefan om hem dit door te geven, Harm? Vroeg de vader meteen aan zijn zoon, nadat hij het gesprek had afgesloten. Wij rijden meteen naar het ziekenhuis. Jullie komen straks? Riep hij. Geschrokken keek Riley naar Harm. Harm zocht contact met Stefan, en reden daarna samen met grote spoed naar het ziekenhuis. De toestand van Jeroen was plotseling achteruit gegaan na bezoektijd. De verpleging en artsen hadden eerst gedacht dat dat kwam doordat Riley hem te veel had opgewonden, door zijn strelingen. Maar na een uur was de koorts nog steeds niet gezakt, en was het vocht achter zijn longen zelfs toegenomen. Jeroen lag stil aan hart-longmachine. Zwijgend en stil staarde Riley naar zijn vriend. Hij had niet eens gemerkt dat iemand achter hem was komen staan, en zijn hand op zijn schouder legde. Pas toen hij plaats wilde maken voor de ouders van Jeroen, zag hij wie het was. Een schok ging door hem heen. Stefan? Zei hij zacht. Stefan keek hem ernstig aan. Riley moest even tot bezinning komen. Dat was de Stefan die hij weken geleden had ontmoet, en die telkens ineens zomaar vertrok. Zacht sprak Stefan met de ouders van Jeroen, terwijl Riley op een afstandje bij Harm stond te kijken naar Jeroen, die in een diepe coma was geraakt. Er waren overal ernstige en verdrietige gezichten te zien in de kamer van Jeroen.
De komende uren was het bang afwachten of de toestand van Jeroen zou verbeteren.

De gehele zaterdagmiddag zat hij in het ziekenhuis bij de ouders en broer van Jeroen. De toestand bleef eerst nog wat stabiel. Echter, vroeg in de avond verslechterde het weer. Alle zeilen moesten de artsen bijzetten om hem weer terug op niveau te brengen. Even scheen het te lukken, maar later op de avond kreeg Jeroen een hartaanval. Deze hartaanval veroorzaakte nog meer paniek bij de ouders, broer en Riley. Riley had geprobeerd Sjors te bereiken om hem te vertellen waar hij was, maar hij kreeg de voicemail. Uiteindelijk had hij maar ingesproken, en gehoopt dat Sjors iets zou laten horen. Helaas, er kwam geen enkele reactie terug van Sjors. Verdrietig bleef Riley waken bij het bed van zijn vriend. Jeroen lag nog steeds in een diepe coma. Riley week geen minuut, wat zeg ik, geen seconde van zijn zijde! Ver na middernacht stond de vader van Jeroen naast hem. Ga maar naar huis jongen, als er verandering is in de toestand van Jeroen dan bellen wij meteen Riley keek opzij. Ik wil helemaal niet naar huis. Ik blijf bij Jeroen zei hij met een zachte snik. Riley draaide zijn hoofd terug naar Jeroen, en streelde weer door zijn haren. Plots voelde hij een hand op zijn schouder. Wil je dan wel met mij mee naar huis, Riley? Vroeg Stefan, die had gehoord wat Riley gezegd had tegen de vader van Jeroen. Met tranen in zijn ogen keek Riley naar hem. Stefan pakte zijn hand en gaf er een korte ruk aan. Kom dan maar jongen zei hij zacht. Riley gaf Jeroen nog een laatste kus op zijn mond, en liep daarna met Stefan de kamer uit.