Seks als transactiemiddel 8 - Een bijzonder Kerstverhaal

Riley stond heel verdrietig voor het graf van Jeroen. Na zijn overlijden was Riley compleet ingestort. Ook Stefan had er een behoorlijke klap van meegekregen. Binnen een jaar waren twee, lieve dierbare vrienden hem ontvallen. Hij kon het niet verwerken en had overplaatsing aangevraagd en gekregen. Het was alweer een maand geleden dat Riley ook van Stefan afscheid had moeten nemen. Vreselijk was dat afscheid geweest! Riley had gehuild als een klein kind, en moest weer terug op de been geholpen worden met behulp van een psycholoog. Gelukkig was hij sterk, en krabbelde weer langzaam overeind. De vriendschap met Sjors was definitief over. Sjors had Riley totaal in de steek gelaten! Hij was zelfs niet op de begrafenis van Jeroen geweest om Riley te steunen. De andere drie huisgenoten waren wel gekomen, maar pas nadat ze te horen hadden gekregen dat Riley een homoseksuele relatie had gehad met Jeroen. Dorian was de eerste geweest die de hand had gereikt naar Riley, en hem gezegd dat Riley altijd op zijn steun kon rekenen. De andere twee, Michael en Ralph, volgden daarna zijn voorbeeld. Sjors had een andere studentenkamer gevonden en was vertrokken. Zonder zelfs afscheid te nemen van Riley en zijn andere huisgenoten. Sindsdien had hij niks meer van zich laten horen!


Het was vandaag alweer drie maanden geleden dat Jeroen was overleden. Riley kwam hier elke week. Op elke zaterdagmiddag ging hij een uurtje praten met Jeroen. Dan stond en zat hij op zijn hurken voor het graf, en vertelde hem alles wat er de afgelopen week was gebeurd. Soms lukte het hem niet, dan huilde hij constant. Vandaag was het weer zon middag. Vanmorgen was hij triestig uit bed gestapt. Hij kon zelfs geen hap door zijn keel krijgen. Dorian zat bij hem aan tafel en liet hem maar begaan. Er tegen in gaan had toch geen zin. Dat had hij de afgelopen tijd wel gemerkt. Riley was kwaad op de hele wereld. Zwijgend had Riley zijn boterham gegeten. Ik ga naar Jeroen vanmiddag zei hij, en zette zijn bordje neer op de aanrecht. Dorian had bemoedigend op zijn schouders geslagen en hem veel sterkte gewenst. Als je daarna met iemand erover wilt praten, bel me. Ik laat je niet vallen zei hij zacht.

Met een zucht kwam Riley overeind. Hij had te lang op zijn hurken gezeten, en nu deden zijn benen pijn. De zon was toch nog doorgekomen vanmiddag. Rustig liep Riley naar het bankje, eindje verder op. Daar nam hij plaats, en keek om zich heen. In de verte was een andere jongen ijverig bezig met het schoonmaken van een graf. Hij had flink veel gereedschap bij. Telkens liep hij op en neer om zijn emmer te vullen met water. Het graf, waar hij mee bezig was, lag onder een grote dikke boom. Riley was er wel eens langs gelopen. Hij had toen gelezen dat er ook een jong iemand lag. Niet veel ouder dan hij zelf. Waarschijnlijk zal die overleden jongen wel familie van hem zijn. Riley sloot even zijn ogen en dacht terug naar de heerlijke tijd die hij had gehad met Jeroen. Heb jij hier ook familie op deze begraafplaats liggen? sprak plots een zachte stem. Riley opende zijn ogen. Naast hem zat de jongen, welke zo ijverig bezig was geweest met dat bewuste graf. Nee, geen familie. Wel een dierbare vriend zei Riley rustig. Twee mooie lichtblauwe ogen keken hem aan. Ogen die hem rust gaven. Mijn broertje ligt hier ook zei de jongen. Daar!, en hij wees inderdaad naar dat graf. Drie jaar geleden is Erik om leven gekomen door een verkeersongeval. Hij werd aangereden door een dronken automobilist, toen hij uit school kwam. Zijn fiets lag drie meter verderop. Erik heeft een week in coma gelegen. Hij was niet meer te redden. De Doktoren hebben daarna de stekkers eruit getrokken. Riley staarde naar de grond, en luisterde aandachtig. Sindsdien is mijn ma ziek. Haar jongste kind van zeventien jaar werd van haar afgenomen De jongen stopte met zijn verhaal. Wat is er met jouw vriend gebeurd? vroeg hij met een rustige stem. Riley slikte even. Jouw vriend had de jongen gezegd. Zijn vriend dat was Jeroen zeker geweest! Jeroen is overleden aan complicaties van een longontsteking. Hij zat in een rolstoel, en was gehandicapt zei Riley met tussenpozen van snikken in zijn stem. Hij had ook vocht achter zijn longen. Daarnaast had hij hartritmestoornissen, en na een tweede hartaanval konden ze niks meer voor hem doen. In de coma, waarin hij lag, is hij overleden. De jongen legde zijn hand op die van Riley. Waren jullie een koppel? vroeg hij zacht. Riley wreef een traan uit zijn ogen. Wij waren zeker een koppel De jongen kneep in zijn hand. Moedig man! Ik zie je altijd bij zijn graf staan, als ik op zaterdagmiddag het graf van Erik komt schoonmaken. Soms hoor ik je dan praten; soms zie ik je ook staan huilen zei hij weer Ik weet zeker dat jullie samen een mooi stel waren. Vreselijk om dan zo je geliefde te moeten verliezen sprak hij zacht. Beiden keken elkaar aan. Ik heet Dennis. Jij? vroeg hij na een moment. Riley. Ik moet nog het laatste werk afmaken. Daarna zouden we samen ergens iets kunnen gaan drinken. Maar alleen als jij ook zin hebt zei Dennis met een zachte stem, en gaf een kort kneepje in de hand van Riley. Riley knikte Zal ik je anders even helpen? Het zo warm, ik heb wel zin in een lekker koel drankje lachte Riley. Een moment keken de beiden jongens elkaar aan. Vlug sprongen ze van het bankje. Samen veegden ze de laatste bladeren van het graf van Erik af. Riley leegde de kruiwagen aan het eind van de begraafplaats, terwijl Dennis het gereedschap opruimde. Na samen nog even bij het graf van Jeroen stil gestaan te hebben, verlieten ze de begraafplaats.

Samen zochten ze een plaatjes op het terras. Het was voor begin oktober uitzonderlijk warm. Ik lus een koud biertje. Ik trakteer! zei Dennis. Dan doe ik met je mee riep Riley. Even later klonken Riley en Dennis op hun kennismaking. Woon jij hier ook in de buurt? vroeg Dennis In een studentenhuis zei Riley Ow. Studeer jij op de Universiteit soms? vroeg hij na een korte ogenblik. Riley knikte. Ow was weer de reactie van Dennis hierop. Jij? vroeg Riley nieuwsgierig. Ik kan helemaal niet zo goed studeren als jij zei Dennis zacht. Moet dat dan? vroeg Riley Ik werk in de plantsoenendienst van de gemeente zei hij een beetje verontschuldigend. Dat werk is ook belangrijk zei Riley hem aankijkend. Dennis boog een beetje zijn hoofd. Ik bewonder altijd de mooie plantsoenen in de stad zei Riley weer. Het hoofd van Dennis keek op. Echt waar? vroeg hij, enigszins en beetje ongelovig. Ik meen het zei Riley, en legde zijn hand op die van Dennis. En zeker als ze zo mooi worden bij gehouden door een leuke jongen zei hij zacht. Vleier zei Dennis, maar zijn gezicht fleurde op. Jij zegt dat maar omdat ik je trakteerde op een biertje zei Dennis weer, en trok zijn hand terug. Riley moest erom lachen. Als je zo verlegen doet, ben je nog leuker zei hij weer. Zit je me nou te versieren? vroeg Dennis met een kleine achterdocht in zijn stem. Misschien wel glimlachte Riley. Dennis keek hem nog altijd ongelovig aan. Meen je dat nou serieus? Of word ik in de maling genomen? vroeg hij daarna nog een keer. Riley keek Dennis serieus aan. Vandaag is Jeroen drie maanden dood. Hij zou het niet gewild hebben dat ik heel mijn leven zou blijven treuren over zijn dood. Ik denk dat hij mij vandaag daarom jou naar mij gestuurd heeft zei Riley. Het gezicht van Dennis werd nu ook ernstig. Hoeveelste is het vandaag? vroeg hij. Tweede oktober. Hoezo? vroeg Riley. Dennis begon ineens te grinniken. Vandaag is het ook drie jaar geleden dat Erik werd aangereden. Die twee hebben dat samen boven bekokstoofd wees hij met een vinger naar boven. Samen moesten ze er hard om lachen. Daarna keken ze beiden elkaar weer aan. Eind deze maand word ik negentien jaar zei Riley. Ik ben vorige maand tweeëntwintig jaar geworden zei Dennis. Jij hebt mooie lichtblauwe ogen zei Riley met aarzeling Vleier zei Dennis weer, maar hij kleurde een beetje. Riley legde zijn hand weer op de hand van Dennis. Ik vind je zo lief als je verlegen lacht zei Riley opnieuw. Zacht begon hij te strelen op de bovenkant van de hand van Dennis. Omdat het een klein tafeltje was, raakten beiden knieën elkaar. In de ogen van Dennis las Riley dat hij er van schrok. Rustig joh zei hij zacht. Ik wil je niet in de war brengen, hoewel ik het zelf nou wel ben zei Riley opnieuw Wat bedoel je? vroeg Dennis onzeker Komt door jou zei Riley zacht, en hij keek alsmaar naar Dennis. Door mij? vroeg Dennis nu nog meer onzeker. Ja zei Riley. Vragende ogen bleven hem aankijken. Waarom ben je in de war gebracht door mij dan? vroeg hij opnieuw. Ik voel mijn hart sneller kloppen. Mijn ademhaling is onregelmatig zei Riley. Dennis keek hem stil aan. Jij bent de eerste die ik in de war brengt zei Dennis daarna Ik zie je wel elke week op de begraafplaats, maar verder kennen wij elkaar toch niet? zei hij weer onzeker. Zeg mij eens eerlijk hoe jij je nu voelt? vroeg Riley. Eh..eh..ik kan dat even niet zo een, twee, drie zeggen hoor zei Dennis verdedigend. Riley trok aan zijn hand. Ook in de war? vroeg hij zacht. Dennis aarzelde Beetje wel nu zei hij daarna. Om Dennis nog meer in de war te brengen, legde Riley zijn andere hand op zijn knie. Zacht kneep hij erin. De hand van Dennis ging ook onder tafel, en hij probeerde de hand van Riley weg te duwen. Niet hier zei hij met een zachte zucht. Riley keek hem guitig aan. Dus ik maak wel wat bij je los? vroeg hij met een grinnikende stem. Geef maar toe dat je hart ook sneller klopt, schat zei Riley. En dat je broek krap komt te zitten grinnikte hij weer. Ssssssst! Stil nou! Straks horen ze het, en worden we van het terras weggestuurd probeerde Dennis Rileys geile bui nog enigszins te temperen. Helaas was het al te laat. Riley schoof dichterbij met zijn stoel, en liet zijn hand tussen de benen van Dennis glijden. Opnieuw probeerde Dennis hem tegen te houden. Riley! Stop! zei hij met een luidere stem. Sommige mensen keken om. Ik voel iets hards hier zei een plagende Riley. Stop! Gek! Hou op! Aaaah zei een geschrokken Dennis. Riley had zijn bult gevonden en kneep erin. Hou op! riep hij iets harder. Willen de heren zo vriendelijk zijn om het terras te verlaten. Dit is een net terras klonk ineens een stem achter hen. Geschrokken draaiden Dennis en Riley zich om. De ober had op een afstandje alles gezien, en hij was zelfs door andere gasten ook nog eens erop gewezen. Zwijgend stonden de beiden jongens op en liepen het terras af. Shit man! Kon je niet je fikken thuis houden? Straks weet iedereen het, en kan ik mijzelf nergens meer vertonen bromde Dennis naar Riley. Riley keek opzij. Je vond het anders ook wel lekker om in je kruis gepakt te worden grijnsde hij terug. Dat kon Dennis niet ontkennen. Stil liepen ze door. Opeens pakte Riley de hand van Dennis. Dennis keek weer opzij. Jij laat er ook geen gras over groeien grijnsde hij terug, en greep ineens in het kontje van Riley. WHAHHAHAHAA! gilde Riley door de straat. Proestend van het lachen liepen ze door. Waar gaan wij naar toe, schoonheid? klonk geil in het oor van Riley. Hijzelf kon Dennis niet meenemen naar het studentenhuis. Zijn huisgenoten zouden het niet appreciëren als hij op zijn kamer ging liggen rollebollen met een andere jongen. Dus moesten ze naar een andere plek. Er kwamen bij beiden heftige lustgevoelens boven drijven. Ineens duwde de verlegen Dennis de brutale Riley tegen een muur. He! riep Riley nog, maar meer kon hij niet meer uitbrengen. De warme lippen van Dennis zaten aan de zijne gekleefd. Voor het eerst na al die maanden werd het warme gevoel in zijn lichaam opgewekt. Ook dat gold voor Dennis. De warmte die hij ook in zijn lichaam voelde ontwaken besefte hem dat hij wel degelijk aantrekkelijk was voor andere mannen. Heel zijn leven stond in het teken van twijfel. Doe ik mijn werk wel goed? Vinden ze mij wel aardig? En wat zou iedereen zeggen als ze horen dat ik een homo ben? Maandenlang had hij Riley elke zaterdag gezien op het begraafplaats. Hij had hem van een afstand goed bekeken, want Riley was exact het type jongen waarop hij verliefd zou kunnen worden. Thuis in bed fantaseerde hij telkens hoe hij met hem zou vrijen. Om dan zalig te gaan liggen rukken, en zijn sperma te laten spuiten.
Vanmiddag zag hij hem weer aankomen lopen. Meteen ging hij langzamer werken. De jongen stond een hele tijd voor dat graf, daarna zakte hij door zijn knieën. Een hele tijd zat hij gehurkt. Dennis had gezien hoe de jongen met een zucht omhoog was gekomen, en even met zijn benen zwaaiden, omdat ze waarschijnlijk wel pijn gedaan zouden hebben van zo lang gehurkt gezeten te hebben. Wat was het toch een knappe jongen! Normaal verliet hij weer de begraafplaats, maar vanmiddag was hij gaan zitten op het kleine bankje. Dennis had gezien hoe de jongen zijn ogen had gesloten. Stil was hij ook naar het bankje gelopen en ernaast gaan zitten. En nu stonden ze te vrijen in een straat tegen de muur van een vreemd huis. Het samen vrijen met hem was nog zaliger dan Dennis had durven hopen. Even keken ze elkaar aan. Daarna gingen ze door met elkaar te kussen. De vonken vlogen er nog meer vanaf. Beiden hijgden en hielden elkaar stevig vast. Heftiger werden de lustgevoelens, welke ook zijn uitwerking had. Dennis stootte met zijn harde bult tegen die van Riley. Ik wil met je naar bed. Ik wil je nemen zei een hijgende geile Dennis, tussen het vrijen door. Ondeugende jongen giechelde Riley. Kom mee!