Fitness Trio 15

*** Vervolg van het verhaal, wat een onderbroken is voor mijn bijzonder Kerstverhaal**

Samen bekeken ze de penistrofee terwijl ze een glas cola dronken. Hoe verzin je het! grinnikte Rick alweer. Dat ding heeft hij twaalf jaar geleden gewonnen. Vraag me toch af waar hij het al die tijd verstopt had zei Jason weer. Rick zat te rekenen. Hij heeft hem gewonnen in het jaar 2002. Toen was hij tweeëntwintig jaar, toch? Als hij er zon hekel aan heeft, waarom toch bewaard al die jaren? vroeg Rick zich weer af. Zal wel een emotionele waarde aan vast zitten zei Jason op zijn beurt. Wat ben je eigenlijk van plan met dat ding, schat? vroeg Rick ineens. Weet ik nog niet. Eerst eens kijken wat Karsten ons erover kan vertellen, want het is wel een beetje vreemd dat zon prachtige trofee hier verborgen staat in een oud atelier, en niet bij hun eigen thuis op zolder bijvoorbeeld zei Jason bedenkelijk. Beiden vrienden dronken hun glas cola leeg en zaten verzonken in gedachten. Ik ga nog eens zoeken naar die sleutel zei Rick even later, en hij stond op. Ok schat, ik zoek mee zei Jason, en keek op.

Binnen was het nog altijd een puinhoop van de vele dozen en blikken verf, welke opgestapeld stonden. Tjasse liep hen constant achterop en wilde ook aandacht. Jij bent een lieve hond zei Jason en aaide hem over zijn kop. Tjasse keek hem dankbaar aan en likte over zijn hand. Zoek sleutel Tjasse zei Rick voor de grap. Ja hoor, alsof hij weet waar die ligt grinnikte Jason. Tjasse keek op naar Rick en liep naar hem toe. Zoek sleutel voor baasje zei Rick weer. Tjasse keek hem aan en rende plots weg, de tuin in. Goed gedaan schat lachte Jason en trok en laatje open in de keuken. Gadverdamme! Wat een plak zooi! riep hij, en zwaaide met zijn hand de lucht in. Rick keek op en proestte het uit van het lachen. Mietje grapte hij weer. Daarna moest hij snel bukken, want een grote pollepel vloog door de lucht zijn kant op. Zo waren ze druk aan het zoeken toen ineens Tjasse terug de keuken in kwam gelopen met iets in zijn bek. Eerst had Rick het niet door, maar toen hij achteruit stapte hoorde hij ineens een zacht piepgeluid. Verbaasd keek hij achterom en zag Tjasse liggen. Voor hem lag een sleutelhanger met een sleutel eraan. Jason! Kijk hier nou! Tjasse heeft de sleutel gevonden! kraaide hij uit van verbazing. In no time stond Jason bij hem. Rick raapte de sleutelhanger op, en zwaaide er vrolijk mee de lucht in. Waar heeft hij die nou gevonden? vroeg Jason zich af. Maak niks uit waar, belangrijker is nu of het de goede sleutel is van het souterrain! grijnsde Rick. Haastig liepen de twee vrienden naar de deur, welke leidde naar het souterrain. Rick viel bijna van de trap, zon haast had hij om te zien of de sleutel paste op de deur. Kijk uit man! Straks lig je beneden met een gebroken been! riep Jason hem na. Nieuwsgierig kwam Jason ook de trap afgelopen. Gespannen keken ze naar elkaar. Zou de sleutel passen? Nerveus deed Rick de sleutel in het slot. Hij paste!! Voorzichtig draaide hij naar links. Klik, klik hoorden ze. De deur was opengedraaid! Even moesten ze diep adem halen. Voorzichtig duwde Rick tegen de deur. Hij klemde verschrikkelijk. Kom, help even duwen zei hij tegen Jason. Samen gaven ze de deur een duw. Krak hoorden ze. Die deur is al lang niet meer open geweest. Kijk eens wat een spinnenkoppen! wees Jason omhoog naar de deurstijl. Doe nou maar die deur verder open. Straks mag je zoveel spinnenkoppen kijken als je wilt zei Rick gehaast en duwde verder. De muffe warme lucht kwam de twee nieuwsgierige vrienden tegemoet. Ook was het er donker. Rick zocht met een hand naar het lichtschakelaar. Klik, het licht ging aan. De vrienden moesten even knipperen met hun ogen. Het souterrain was niet groot. Ook waren er geen ramen. Het was er warm, en het rook er erg muf. Verder was het een lege ruimte. Moest Douwe daar nou zo panisch over doen? riep Rick in eerste instantie. Het souterrain is leeg! riep hij weer. Samen stonden ze midden in de kamer en keken rond. Maar waarom mochten wij dan niet hier gaan kijken? vroeg Jason zich af. Ik zie niks bijzonders, alleen die dozen daar wees Rick naar een hoek. In de hoek stond een grote stapel dozen. Samen liepen ze er naar toe. Wat zou er in die dozen zitten? vroeg Rick zich af, en stak zijn hand uit. Rick! Afblijven! riep Jason nog, maar het was al te laat. De bovenste doos was al opengetrokken. Nieuwsgierig dat ze beiden waren keken ze erin. Help hem eens optillen, dan zetten wij hem in het licht zei Rick. Jason wilde nu toch ook wel weten wat erin zat en hielp zijn geliefde. De doos was helemaal gevuld. Bovenop lag een handdoek gelegd. Rick trok de handdoek weg. De beiden vrienden zagen oude fotoalbums liggen. De doos was helemaal gevuld. Jason telde er zeven. Rick bladerde erin. Het waren oude zwart-fotos van vroeger. Ze herkende Douwe toen hij jong was. Ook zagen ze familiefotos uit het gezin waar Douwe vandaan kwam. Hmmm, is dat alles? zei Rick enigszins balend. Rick stond op en liep terug naar de dozen. Er stonden er nog vier te wachten. In de tweede doos zat ook niet veel bijzonders. Oude antieke dingen. Schilderijen die niet veel waard waren. Kleine klokjes, en zelfs verroest bestek. Ik weet werkelijk niet wat die vent met al die rommel moet! riep Rick weer geërgerd. Rustig schat! zei Jason. Er staan nog drie dozen daar wees hij. Beetje teleurgesteld keek Rick naar de twee dozen, waar niet veel in zat. Nog een doos? vroeg Jason na verloop van tijd. Er zal toch iets te vinden moeten zijn? kreunde Rick bij het opstaan. Doos drie was een stevigere doos dan de andere twee. Er zat zelfs touw om geschoven. Jezus, alweer rot touw! riep Rick en trok eraan. Doe nou voorzichtig! riep Jason, toen hij Rick wild aan het touw zag trekken. Eindelijk was het touw eraf. Bij het wegtrekken van de handdoek zagen ze een paar grote portretten van oude mensen. Familie van Douwe zeker? vroeg Rick. Vast wel knikte Jason en stak zijn hand dieper in de doos. Auw! riep hij ineens Wat is er? Zit je vinger in een muizenklem schat? grinnikte Rick toen hij Jason hoorde roepen, terwijl hij een oud portret bekeek van een vrouw. Achterop las hij Dreweske,16 juni 1985 .Wat is dit nou? vroeg Jason, en hield iets omhoog. Rick keek op. Jason zwaaide met een grote speld in zijn handen. En zo te zien een dure! Laat eens kijken zei Rick en nam de speld over. Het leek wel een broche. Shit man! Dat lijken wel diamantjes! riep Rick plots. Op de broche zaten kleine diamantjes. Rick telde in de vluchtte al snel 30. Jason keek weer in de doos. Hier! En deze halsketting dan! zei hij, en hield een grote halsketting omhoog, welke ook vol zat met dezelfde diamantjes als van de broche. Douwe bewaart hier zijn kapitaal man! grinnikte Rick. Zelf plukte hij ook nog bijpassende oorhangers onder uit de doos. Ook weer bezet met dezelfde diamantjes. Zou dat van zijn overleden vrouw zijn? vroeg hij even later, toen ze de doos gesloten hadden. Ik heb geen foto van een vrouw beneden in de woonkamer zien hangen zei Jason weer nadenkend. Nog twee dozen te gaan zei Rick en liep alweer naar de hoek. Dat zijn geen dozen, maar kisten riep hij, bij het beter bekijken ernaar. Kisten? vroeg Jason nieuwsgierig, en kwam aangelopen. Het waren inderdaad kisten. Grote zwarte kisten. Het geheim van Douwe? vroeg Rick, nu toch wel een tikkie nerveus geworden. Zwijgend keken ze samen ernaar. Openmaken? vroeg Jason weer. Jason probeerde het slot wat er opzat los te maken. Het lukte niet. Kijk, daar heb je een klein sleuteltje voor nodig wees hij naar het slotje. Wacht! riep Rick, en pakte de sleutelhanger uit zijn broek. Hier zei hij, en gaf Jason het kleine sleuteltje, welke ook aan de hanger hing. Ik voel ons net een paar kwaaie jongens die op strooptocht zijn zei Jason nerveus, en hij stak het sleuteltje in het slotje. Ook die paste. Klik hoorden ze weer. Jason haalde het slotje van de kist en opende de deksel. De kist lag vol met oude mappen. Dikke, oude zwarte mappen. Wat is dit? riep Rick, en hij pakte de bovenste map. Omdat hij zo nerveus was lette hij niet op, waardoor een stapel oude papieren op de grond vielen. Vlug raapte Rick de papieren op en legde ze terug in de map. Jason doorzocht ook de kist en zag dat het heel veel mappen waren. Kijk hier nou! riep Rick en wapperde met een bladpapier. Gerechtelijk Bevel stond bovenaan. O My God! riep hij weer bij het doorlezen. Douwe is gearresteerd geweest wegens bewezen moord op zijn echtgenote!! gilde hij het uit. Gelijk sprong Jason op. Moord?! riep hij ongelovig. Lees zelf maar! riep Rick weer. Zijn gezicht trok helemaal wit weg. Met grote verbazing las Jason het ook. Douwe was in de jaren tachtig gearresteerd wegens bewezen moord op zijn eigen vrouw! Beiden kregen er kippenvel van. Van schrik liet Jason het blad vallen. Bewijs van moord op zijn vrouw? vroeg Rick alweer. Onmogelijk! zei Jason weer. Als dat zo zou zijn geweest dan hadden Troy en Karsten nooit vriendschap met hem gesloten zei hij nadenkend. Het staat er toch??!! gilde Rick panisch. Kalm schat suste Jason die de schrik in de ogen van zijn vriend las. Het zal allemaal wel berusten op een enorm groot misverstand. Ik geloof nooit dat Douwe bewust zijn vrouw heeft gedood Jason bekeek de mappen die nog in de kast lagen. Het waren allemaal juridische stukken van de rechtbank uit Leeuwarden. Vind je ergens nog een map waarin staat of hij het nou wel of niet gedaan heeft? vroeg Rick even later. Jason schudde zijn hoofd. Nergens zei hij uiteindelijk. Welke datum stond op die foto van die vrouw? vroeg hij nadenkend. 16 juni 1985 zei Rick. Jason pakte het papier van het gerechtelijk bevel. Hier staat 22 december 1985 zei hij, wijzend ernaar.Kan he? Nadat ze alles onderzocht hadden, hebben ze hem toen gearresteerd zei Rick weer wat kalmer. Ik zie Douwe geen moord plegen, onmogelijk! zei Jason weer. Zeg nooit nooit schat. Van wie je het niet verwacht zijn meestal de grootste moordenaars! wierp Rick tegen. Beiden vrienden zaten zwijgend op de grond. Rick wees naar de laatste kist. Durf jij die nog open te maken? vroeg hij met een trillende stem. Voor hem was het zoekavontuur geëindigd. Jason keek op zijn horloge. Deze wees al bijna drie uur aan. Aarzelend keek hij ernaar. Kom! Alles netjes terug zetten. Voor mij is het gedaan zei hij beslist. De mappen werden terug gelegd op dezelfde manier hoe ze hen aangetroffen hadden. Zorgvuldig sloot Jason de kist. De andere dozen werden ook weer teruggezet op volgorde. Zwijgend knipte Rick het licht uit, en sloten de deur van het souterrain goed dicht. Wat doen we met de sleutelhanger? vroeg Rick ineens toen ze in de keuken stonden. Shit! Daar kwam Tjasse mee aangelopen zei Jason. Ze keken rond waar Tjasse was, maar zagen hem nergens. En nu? Vroeg Rick vertwijfeld. Veel tijd om erover na te denken hadden ze niet, want er klonk een claxon van een auto. Daar was Karsten al! Rick liep vlug de richting op waar Tjasse vandaan was gekomen met de sleutel. Jason ging Karsten begroeten.

Verbaasd bekeek Karsten de penistrofee. Wêr hawwe jimme dy trofee fûn?(1) wilde hij weten, en bekeek de ingepakte trofee aandachtig.Ik heb het toevallig aangetroffen in het atelier van Douwe zei Jason rustig. Karsten keek op. Tafallich? Stie hy dêr iepen en bleat teprijken?(2) vroeg hij enigszins ongelovig. Ondertussen was Rick ook weer teruggekomen, en ging naast Jason staan. Dat ook weer niet viel hij zijn vriend bij, en stak stiekem zijn duim omhoog, ten teken dat hij de sleutel gelukkig kwijt was. Wêr dan?(3) wilde Karsten opnieuw weten. Hey makker. Wij hebben hem gevonden en hoe maakt toch niks uit? riep Rick weer. Karsten keek de twee vrienden bedenkelijk aan, en besloot maar verder niks meer erover te vragen. Tjasse werd opgesloten in huis. De sleutel van de deur wierp Jason door de brievenbus naar binnen, zoals met Douwe was afgesproken. De penistrofee van Troy werd achter in de kofferbak gelegd en door Karsten zorgvuldig bedekt met een plaid. Troy moest hem eens vinden! In diepe gedachten verzonken over de andere vondst, eerder die middag, vertrokken ze weer richting de Peperstraat.
Vertaling van het Fries naar het Nederlands:
(1) Waar hebben jullie die trofee gevonden?
(2) Toevallig? Stond hij daar open en bloot te prijken?
(3) Waar dan?