Oui, oui.. een lekkere beurt in Paris!

Hoi, ik ben Tim en ben 22jaar oud. Afgelopen maand heb ik een reis gemaakt naar Parijs, hierbij deel 1. Als de recensies goed zijn volgt deel 2 snel....
We hadden toetsweek op school en ik had niets om te herkansen. Parijs is een van me dromen en ik kreeg daar nu dus de mogelijkheid voor om tegen een leuk prijsje de reis te boeken. Omdat de rest van me vrienden en studiegenoten nog toetsen hadden heb ik besloten om een busreis te kiezen, waarbij je met meerdere opstap gaat (en natuurlijk lowbudget, want ik blijf n student).

Een reis plannen naar Parijs is altijd leuk; Notre Dame, Eiffeltoren, Het Louvre en ga maar door.
De dag was aangebroken, met een groep zouden we in de bus stappen om vervolgens acht uur later in Parijs aan te komen. Na een hectische ochtend vol met stress kwam ik uiteindelijk precies op tijd aan bij de opstapplaats. Het bleek de laatste opstapplaats te zijn, dus overal zat al wel iemand. Ik besloot plaats te nemen naast een wat oudere man. Hij bleek Bert te heten en was in de vijftig, een echte middenklasser, spijkerbroek; vest en een kort koppie.
Eenmaal aan het rijden raakte ik met Bert in gesprek, hij was getrouwd, twee kinderen en had een eigen onderneming en ging er zo nu en dan even tussenuit. Parijs was voor hem bekend terrein en deze reis maakte hij vaker per jaar, volgens hem was het de stad vol beweging. Ik begreep echter niet goed wat hij bedoelde.
Een reis van acht uur is niet voor mij bestemd, na anderhalf uur was ik er al klaar mee om stil te moeten zitten. Bij de eerste rustplek had ik hoge nood. Ik liep de bus uit op naar het tankstation die voor op de parkeerplaats gevestigd was.
Aangekomen bij het tankstation was de toegang gratis, gelukkig maar want ik had ook hoge nood. Ik liep de deur door en een typisch tankstation toilet was zichtbaar. Vieze grond, muf lucht en bekladde muren. Ik hoorde een man in een hokje zitten en liep naar de urinoirs. Hup, broek los, zaakje eruit en pffff: eindelijk de opluchting! Een flinke straal produceerde ik.
Uit het hokje kwam gekraak, alsof iemand flink aan de toiletrol zat te trekken. Ik kneep na een tijdje mijn piemel af en stopte deze weer terug in me broek, weer klonk dat gekraak... het was helemaal stil in de ruimte en ik keek naar de deur. Er was niets te zien en ik liep door naar de wastafels, opende de kraan en waste me handen goed. Een plens door me gezicht heen en schrok van de aanraking op me schouder. Ik draaide me om met een nat gezicht en zag daar Bert staan.
Hij stond grijnzend voor me en met wat gevloek maakte ik duidelijk dat dit niet tof was, hij vroeg was ik hier deed aangezien de meeste mannen buiten op de parkeerplaats een boom opgezocht hadden.
Na wat uitleg had ik kenbaar gemaakt dat ik daar niet zo van ben, zeker het feit ik er ooit eens een boete voor kreeg tijdens het uitgaan. Bert moest erom lachen en ik keek naar hem. Uhuu.. Je gulp staat nog open zei ik toen vervolgens met een rood hoofd en hij keek omlaag. Met een verontschuldiging ging zijn hand naar de rits en trok deze op, ik keek even toe en ik kon niets anders dan zeggen dat hij een mooie bobbel had zitten. Niet stijf, maar wel mooi geschapen!
Met een lach maakte ik het gesprek tot een einde en gezamenlijk liepen we naar de bus om vervolgens weer een hele tijd in dat ding te zitten.

In tussen was Bert in slaap gevallen, een prima kans voor mij om eens goed zijn kruis te bekijken. Het was een flinke bobbel, ik merkte dat mijn verlangens als jonge homo student opspeelde en kreeg een flinke erectie. Ik verborg hem snel en deed me oortjes in voor de afleiding.
Vlak voor een van de grote voorsteden van Parijs moeten we nog een klein kwartiertje stoppen volgens de chauffeur, met wat tegenzin spring ik op en trek me jas aan. Ik loop de bus uit voor een frisse neus en even wat strek oefeningen.
Na die verplichte vijftien minuten mogen we allemaal weer de bus in en neem ik plaats, Bert slaapt nog steeds en is de bus niet uit geweest.
Het laatste stuk naar Parijs ging snel, enkele tientallen kilometers voor Parijs wordt al duidelijker dat je er bijna bent. De weg gaat van twee naar vierbaans en ineens reizen er allerlei gebouwen uit de grond.
Na een klein uurtje zijn we dan eindelijk in Parijs. De bus manoeuvreert zich handig door de kleine, zeer drukke straatjes vol autos en stoplichten. We zien allerlei mooie gebouwen en ik merk al snel op dat ook Bert weer wakker is.
Aangekomen bij het hotel moeten we omrijden, veel eenrichtingswegen en dus niet geschikt om even snel bij het hotel te komen. Met wat moeite weer de bus zich op de stoep te parkeren om ons er vervolgens met militaire precisie eruit te droppen.
Met koffer en al lopen we met de reisleiding mee naar het hotel. Bij aankomst blijken er twee persoonskamers te zijn. Aangezien Bert en ik al acht uur naast elkaar gezeten hebben was de keuze vrij snel gemaakt. We krijgen de sleutel mee; derde etage kamer nummer 3.7.
Met de zware koffer loop ik achter Bert aan de trap op; derde verdieping betekent dus drie trappen op. Zodra Bert de deur opent zien we een tweepersoonskamer. Een groot bed, twee nachtkastjes, een tafel, stoel, kast, een tv en een aparte badkamer.
Bert zet direct de koffer op bed en ik kijk hem raar aan.. waar is het tweede bed flap ik eruit en hij moet erom lachen. Een tweepersoonskamer heeft meestal maar één bed grijnst hij. Ik kleur wat rood, natuurlijk; dat had ik ook geweten.
Ik leg mijn koffer op de linkerhelft neer en open deze. Ik pak me felle boxershorts eruit en leg deze in de kast, ik werp een blik op Berts koffer en zie hoe hij jocks en wat strings eruit vist! Even bekijken we elkaars collectie en leggen ze dan apart van elkaar neer.............



Dit was deel 1.. Deel 2 volgt snel.