De onmogelijke liefde

De onmogelijke liefde.

Hij was nog geen 50 en ik nog geen 60, wij konden elkaar van vroeger.
Hij woonde destijds vlak bij mijn vriendin, was een mooie vent en wist op jonge leeftijd al dat hij homo was.
Ik wist niet dat hij destijds een oogje op mij had, al vond ik hem wel mooi, mijn vriendin ging voor alles.
Jaren later, kreeg ik belangstelling voor mannen en kwam ik op bullchat.
Op een dag kreeg ik contact met een man, uiteindelijk wisselen we foto’s uit, hij herkent mij gelijk, maar zegt het niet. Na enige tijd maken we een afspraak bij hem thuis, hij woont in dezelfde stad als ik en heeft daar een eigen zaak. Als ik daar kom praten en ik zie iets, net alsof ik hem ken. Wij praten wat en verteld hij wie hij is, ja dus nu weet ik het weer, het is die knappe vent van vroeger.
Uiteindelijk vrijen we en zoenen we. Belanden in bed en hij leert mij om te genieten van het liefdes leven met een man. Uiteindelijk raken we aan elkaar verslaafd en genieten volop van de seks met elkaar. Hij wordt verliefd op mij, maar ik ben nog getrouwd. Na veel gedoe besluiten we om te stoppen, beiden hebben we verdriet en missen elkaar. Na twee jaar ontmoeten we elkaar weer, ik ben dan weduwnaar. Weer raken we bij elkaar in bed, en nu ben ik het die verliefd word, en bij hem wil zijn. Uiteindelijk besluiten we weer te stoppen, want hij heeft een vast vriend die weet van zijn liefde voor mij en hem niet wil laten gaan. Maar het doet pijn, want ik ben nog steeds verliefd en verslaafd aan die heerlijke seks met hem.
Ja ik mis hem en wil hem. Wat is het leven soms moeilijk, mocht ik het maar over doen. Dan was hij denk ik wel van mij geweest, want als ik toen wist wat ik nu weet, ja dan had ik hem nooit laten gaan.