Biologieles deel 1

Het zal zo'n 20 jaar geleden zijn geweest dat Meneer de Wit onze biologieleraar werd. De Wit is niet zijn echte naam natuurlijk, en alle andere namen heb ik ook veranderd. Ik zat op een Havo in Brabant in de 4de en Meneer de Wit was erg populair geworden. Hoewel iedere leraar zich bij de voornaam liet noemen schreef hij in de eerste les zijn naam op het bord: Meneer de Wit, biologieleraar. 'Laat er geen misverstand over zijn', zei hij, 'ik ben zo'n 20 jaar ouder, een stuk wijzer, rijker en machtiger dan jullie. We gaan respectvol met elkaar om en dat betekent o.a. dat jullie me met Meneer of Meester aanspreken.' Gejoel in klas en opmerkingen als 'rechtse bal', 'arrogante zak', 'eikel' en zo nog wat. Ik dacht alleen maar: hij heeft wel gelijk.
Tijdens de les werd hij weggeroepen en toen brak de keet natuurlijk uit, iedereen papier in de mond om een sappige bal te maken en tegen het bord gooien. Zo dat zal hem leren zeiden we tegen elkaar.
Hij kwam weer binnen, keek naar het bord, toen naar de klas en liep direct op Kees af. Kees was een klein ettertje en was inderdaad met het papierballenoffensief begonnen; hoe kon de Wit dat weten? Hij pakte Kees met een stevige greep in de nek en sleurde hem naar het bord. Drukte zijn neus tegen een grote papierbal en zei:'Opeten, deze is nog niet fijn genoeg gekauwd.' Kees liep rood aan en zei dat die niet van hem was waarop de Wit zijn neus tegen de volgende bal drukte:'deze dan?'
Met trillende vinger wees Kees zijn bal aan waarop de Wit hem die van het bord liet eten, hem toen boven de prullenbak hield en zei:'uitspugen'.
Hij zette de prullenbak midden voor het bord, ging zelf zitten en liet iedereen 1 voor 1 naar het bord komen om zijn papierbal er af te halen. Hierop volgde een donderspeech van 5 minuten over respect en normaal gedrag. We hoorden later dat zijn gebulder klaslokalen verder te horen was geweest.
Wij waren natuurlijk diep onder de indruk, zo niet geschokt en de volgende lessen heerste er een soort van gespannen wapenstilstand. Na enige weken bleek de Wit echter een goed gevoel voor humor te hebben, hij bracht zijn lessen boeiend en begon zelfs een beetje met ons te dollen. Het ijs was gebroken, en na een maand was hij verreweg de meest populaire leraar, die we ook buiten de school nogal eens tegen kwamen in de kroeg. Altijd toonde hij dan oprechte belangstelling voor je en regelmatig kregen we een biertje waarbij hij meestal zoiets zei als dat kinderen niet behoren te drinken, maar aangezien we het toch al deden, zou dat ene biertje van hem vast geen extra schade aanrichten.
Na ongeveer een half jaartje kwamen we er achter dat hij homo was, en hoewel het eigenlijk vrijwel niemand wat kon schelen begon Richard, een lange slungel die maar wat trots altijd vertelde dat al 2 meisjes ontmaagd had, vervelende opmerkingen te maken. Toen hij in de klas het ook een keer over vuile poepstamperij had en zuigend aan Meneer de Wit vroeg wat daar nou lekker aan is, besloot de Wit de rest van de les aan 'Homofilie' te wijden.
Ademloos heb ik geluisterd naar zijn verhaal over erfelijkheid, hersenstructuur, hormonen, en dat het geen rationele keuze is die je maakt. Zijn verdere betoog over liefde en aantrekkingskracht omdat een ander zo lekker ruikt, of zulke mooie lippen heeft, of zo leuk lacht. Over intimiteit, je zo ontspannen bij een ander voelen dat je geniet van een aanraking. Over erogene zones en het genot dat sex en klaarkomen geeft. Hij sloot af met de opmerking dat het meeste van wat hij verteld had ook voor hetero's gold, en dat jezelf aftrekken ook erg lekker was: 'Maar daar weten jullie vast alles al vanaf'.
En weer had hij de klas een hele les stil gehad en was er met een lachsalvo afgesloten.
De Wit, die maar een half programma draaide omdat hij naar eigen zeggen het geld niet nodig had maar lesgeven gewoon leuk vond, viel ook nog wel eens in voor andere vakken, en vlak voor de zomervakantie moest hij de laatste paar weken de gymles overnemen.
Na ons eerst flink afgemat te hebben met oefeningen, hardlopen en opdrukken, was het tweede lesdeel spel. 'Trefbal'. Een spel waarbij je vanuit het ene vak de spelers uit in ander vak moet proberen te raken met een bal om ze 'uit' te gooien. Ik was daar erg goed in omdat ik snel ben, volgens de andere jongens omdat ik zo'n dunne gratenbaal was dat ze me niet konden raken. Bij de helft ging vanwege de zomerwarmte en inspanning de shirtjes uit, en wat ik al hoopte, bij Yu ook. Yu was een Chinese jongen, niet erg groot, maar beresterk. Hij had een pezig atletisch lichaam waar ik heimelijk steeds naar keek en ik mocht hem erg graag omdat hij zo'n rustige zelfverzekerdheid had. Nadat hij een keer een paar bakstenen op het schoolplein doormidden had geslagen wist iedereen dat je met hem geen ruzie moest maken. Voor mij lag dat dus anders, maar hij had me een paar keer in bescherming genomen.
Enfin, ik bleef inderdaad als laatste over, maar dat kan ook zijn omdat Yu eigenlijk nooit op mij mikte.
'Oke, jongens, onder de douche nu, en dan als een speer naar huis om weekend te vieren;... en laat ik niemand van jullie vanavond in de kroeg zien! Oh, eentje moet nog hier blijven om te helpen het toestellenhok op te ruimen, vrijwilligers?' Waarop ze mij naar voren duwden met de opmerking dat ik toch nooit douchte. Gespeeld boos riep de Wit tegen mij dat ik een viezerd was en dat hij me straks persoonlijk wel eens onder de douche zou zetten en tegen de rest riep hij dat hij over 5 minuten zou komen controleren en dan niemand meer wilde zien. Kees antwoordde dat hij alleen maar kwam controleren om de jongens naakt te zien waarop de Wit zij pink omhoog stak en zei dat die kleine pikkies van hun toch niet interessant waren.'Zo, dan moet je die van Richard eens zien, da's een joekel!' riepen er drie in koor waarop ze elkaar aankeken en in een schaterlach uitbarsten. Lachend en dollend vertrok de hele groep richting douche en ik richting toestellenhok met een wat vreemd gevoel over zowel de opmerking van de Wit als van de andere jongens. Er hing een soort licht erotische sfeer opeens en ik voelde mijn pik wat gaan tintelen en halfstijf worden. Dat wordt straks thuis even lekker trekken dacht ik nog...............