Biologieles deel 2
Met mijn gedachten ergens anders en een licht geil gevoel begon ik het bloedhete hok op te ruimen, binnen een minuut had ik nu echter ook mijn shirtje uit getrokken, niemand kon me toch meer zien. Ik was namelijk best verlegen over mijn tengere postuur en op die leeftijd slinkt je zelfrespect snel als je steeds gratenbaal genoemd word. Meneer de Wit kwam binnen en complimenteerde me meteen dat ik zo hard bezig was. 'Jij bent echt anders dan de andere jongens, he? Die zouden de kantjes er vanaf lopen!' Er kwam een glimlach rond mijn lippen, wat een aardige vent was dit toch.
'Maar volgens mij ben je in meer opzichten anders dan de andere jongens, is het niet?'
'Hoe bedoelt U meneer?' vroeg ik terwijl mijn gedachten direct richting die jongenslijven onder de douche schoten en ik volgens mij licht kleurde.
'Wel, ik zie je op het schoolplein je anders gedragen, je kijkt b.v. nooit echt naar de meisjes terwijl je wel gezellig met ze praat. Je bent af en toe het pispaaltje van de klas; zoals ze je nu weer als een man naar voren schoven om het toestellenhok op te ruimen is daar een voorbeeld van. Dan de manier waarop ik je vanmiddag b.v. naar Yu zag kijken; die heeft een mooi lijf, he?' Inmiddels moet ik echt een rooie kop hebben gehad en ik kon alleen maar 'Ja, Meneer.' uitbrengen. Ik werd wat licht in het hoofd toen hij vervolgde:' En misschien wil je wel nooit met de andere jongens douchen omdat je bang bent dan een stijve te krijgen; ik denk dat je jongens misschien leuker vind dan meisjes.' Ik was inmiddels gaan zitten omdat ik dacht dat ik flauw zou vallen. Mijn diepste geheim, waar ik het echt nooit met iemand over gehad had, daar sprak hij zomaar open en bloot over. Hoe kon hij dat weten, ik had nooit een jongen aangeraakt of gezegd dat ik hem leuk vond. Ik keek wel uit, dan zou ik echt door de hele klas uitgestoten worden. Ik staarde alleen maar naar de grond, maar zag niets meer; er welden tranen in mijn ogen op, mijn wereld stond op instorten.
'Andy', zei de Wit terwijl hij naast me kwam zitten,' je hoeft er niet over te praten, hoor, als je niet wilt'. Ik schudde alleen maar van nee, ik zou niet eens meer kunnen praten, het zou een grote snikpartij worden. Hij sloeg een arm om me heen en het was alsof ik een elektriciteitsstoot kreeg. Er ging een schok door mijn hele lichaam, dit wilde ik niet; ik zat daar half naakt realiseerde ik me opeens, en ik maakte dan ook een afschuddend gebaar. 'Sorry, Andy, ik begrijp dat je erg gespannen bent; ik wilde je alleen maar een beetje op je gemak stellen. Weet je wat, ik ga nu naar de kleedruimtes en gooi de andere jongens er uit, jij pakt jezelf een glaasje water en gaat daarna gewoon door met het opruimen. Ben ik over een paar minuutjes terug.'
Wat er daar gebeurde heb ik later in geuren en kleuren gehoord van diverse kanten, op dat moment hoorde alleen maar een luid 'Holy shit' van de Meester.
Wat bleek: hij was de kleedkamer binnengekomen waar nog zeker zeven van de jongens onder de douche bleken te staan met hun rug naar de ingang. 'Stelletje luie mormels' had de Wit gezegd,'en nu voor de duvel er onderuit, je afdrogen en wegwezen!' 'Verrassing!' had Kees geroepen, en masse draaiden ze zich om met allemaal een stijve leuter in de hand. Toen kwam dus het luide 'Holy shit!!' van de Meester.
Met een grote grijns keek hij rond van de een naar de ander en vroeg; 'Jezus, jongens, wat heeft dit te betekenen, trekken jullie je altijd samen af onder de douche of zo? Ik moet trouwens toegeven dat jullie gelijk hadden over Richard.' De Wit was volkomen verbouwereerd geweest en Kees zei hem:' Cadeautje voor de tofste leraar, we dachten dat U dit wel leuk zou vinden. Hebt U vanavond ook een keer wat leuks om U op af te trekken.' En de hele groep barste in het lachen uit, hetgeen natuurlijk een snelle afname van de pikgroottes betekende. Richard voegde er nog aan toe dat er verder niets achter gezocht moest worden, dat het gewoon een grapje was.
Enige tijd later kwam de Wit weer terug naar het toestellenhok en zei alleen maar:' Zo, die zijn allemaal weg, en hoe gaat het intussen met jou, ik zie dat je al bijna klaar bent'. Ik had mijn shirtje inmiddels weer aangetrokken om me wat minder oncomfortabel te voelen. Ik durfde niet naar hem op te kijken, ik schaamde me zo diep.
'Knul, kom eens even zitten,' zei de Wit, en met zijn vlakke hand maakte hij een paar klapjes naast hem op het houten bankje, ten teken dat ik daar moest gaan zitten. Ik ging zitten, met mijn hoofd gebogen en mijn handen gevouwen in mijn schoot, de vloer was nog steeds het enige waar ik naar kon kijken. 'Niet iedereen is hetzelfde', begon hij,'Je bent een jonge knul en wilt vanzelfsprekend graag bij de groep horen, daarom wil je wel hetzelfde zijn. Je doet dus je best om op de anderen te lijken en verbergt die dingen die de populaire jongens waarschijnlijk zouden afkeuren. Je gedachten kunnen ze gelukkig toch niet lezen zal je denken als je b.v. naar Yu kijkt.'
Hij had weer gelijk.
' Maar je voelt je wel degelijk anders, en vertel me eens eerlijk, waar denk je aan als je jezelf aftrekt, of misschien beter, aan wie denk je dan?
Ik haalde alleen maar mijn schouders op, ik kon hem toch niet gaan vertellen dat ik inderdaad meestal aan Yu dacht, of nog erger, ook wel eens aan hem. Nee, ik kon niet toegeven dat ik jongens leuker vond. Ik had het wel eens geprobeerd, me af te trekken met een meisje in gedachten, of met een Playboyfoto, zoals de andere jongens deden, maar ik kon het niet. Altijd gingen mijn gedachten dan weer naar b.v. de jongen die mij die Playboy had gegeven, of hoe de fotograaf er uit zou zien. Bij de echte seksboekjes, die ook sommige jongens hadden, keek ik altijd alleen maar naar de mannen met hun stijve pikken, en de lekkerste foto's waren die waarop sperma te zien was. Ik had niet opgemerkt dat het al een tijdje stil was geweest toen de Wit zei:' Je gedachten moeten ver afgedwaald zijn', en terwijl hij mijn hoofd optilde sprak hij:'je ogen zijn nat en leeg, kom joh, laat het er maar uit komen' en hij legde mijn hoofd op zijn borst terwijl hij zijn armen om me heen sloeg. Nu voelde het wel goed aan, die warmte, iemand die me begreep. Ik begon te snikken en kon niet meer stoppen...............
7612 keer gelezen
Score: 8
(van aantal stemmen: 400)
Je moet eerst inloggen om te kunnen stemmen.
