Fysio

Alweer wat jaartjes geleden. Ik ging de 4 daagse van Nijmegen lopen. Samen met 3 vrienden. Hele dagen getraind met 2 van hen. De nummer drie studeerde in Wageningen en kon niet meetrainen. Met al heel wat kilometers in de benen wij begin juli naar Nijmegen. Onderdak is schaars maar vanuit mijn studietijd had ik nog wel wat relaties daar. Dus met wat luchtbedden en slaapzakken ging dat wel lukken. Bovendien, de slaapuurtjes waren toch schaars. En omdat deze vrienden hetero waren als de pest was er ook op dit vlak weinig spectaculairs te verwachten.

Een echte wandelaar ben ik zeker niet. Ik loop wel veel hard, dagelijks 10 km, fiets en zwem veel en had voor mijn 30 jaar een lekker strak lijf. Maar daar ging het deze 4-daagse niet om.
Geheel tegen de verwachting in was onze 4e vriend, die nooit mee kon trainen de beste wandelaar. Ach, het is soms oneerlijk verdeeld. Wat mij wel een beetje opbrak was het advies van een geroutineerde 4-daagseknar. Niet op die moderne sportschoenen lopen maar op degelijke lederen stappers. Ik had dit advies niet in de wind geslagen en liep kilometer na kilometer op mijn stevige gereformeerde stappers zoals ik ook bij het trainen had gedaan. Maar nu was het dag na dag lopen. Aan het einde van de 2e dag kreeg ik wel wat last van mijn scheenbeen. Eigenlijk kreeg ik overal last van maar dat wilde ik niet onderkennen. Ik loop door tot ik erbij neerval. Als het niet op mijn fysieke kwaliteiten lukt dan maar op karakter was mijn statement. En zo heb ik het ook gehaald. Na de 4e dag de St Annastraat door met vrienden en familie aan de kant. Het deed alles vergeten.

Vergeten wel maar voelen niet. Dezelfde avond nog kon ik er niet meer omheen. Ik had een flinks scheenbeenontsteking opgelopen aan mijn beide benen. Ik wist ook dat dit geen klacht was om te ontkennen. (wist ik natuurlijk al eerder maar dat verdomde karakter hé…..) Gelukkig kon ik gelijk weer door met werk en daar had ik fysiek wel wat rust. Benen omhoog en doorgaan. Toch viel het tegen. Na 1 week was het nog steeds niet over. Dus ik maar naar de huisarts. De wind van voren kreeg ik daar. Benen omhoog en fysiotherapie als remedie.

Dat viel tegen. Nou ja die rust. De fysiotherapeut echter allerminst. Dat was een leuke kerel van 38 jaar oud. Wist alles van de 4-daagse en van nog veel meer. Omdat in die tijd het aantal behandelingen nog niet beperkt was, en mijn kwaal “chronisch” ontstond er wel een band met de fysiotherapeut. Harrold heette hij en een stoere Fries. Zo heel veel over zijn privesituatie wist ik niet. En hij niet over de mijne. Maakte ook niet uit er viel genoeg over sport, vakanties en onze werkzaamheden te praten tijdens de wekelijkse behandelingen. Dat ik homo was is ook nooit voorbij gekomen. En omdat ik er lekker stoer uitzag was het ook niet snel te veronderstellen.

En tijdens zo’n behandeling lig je daar dan op zo’n behandeltafel. Jeans en sokken uit en hij maar kneden, wrijven en strekken aan mijn been. Links, rechts. Van knie naar teen.
Mijn strakke lijf, daar was ik mij wel bewust van. In combinatie met sportieve kleding wist ik ook wel dat ik er leuk uitzag. En leuke kleding hield niet alleen op bij de jeans en shirts. Ook eronder was ik altijd vrij trendy. De ene keer een leuke slip, de andere keer een boxer. Gelukkig was er keus genoeg. Het duurde ook niet lang of Harrold maakt er opmerkingen over. Dat veel van zijn patienten de “Zeeman look” hadden doelend op mijn spannende boxer. Het had ook duidelijk zijn interesse. Voor mij een stimulans om in het vervolg nog beter voor de dag te komen. Maar ook een test hoe hij er zich voor interesseerde. Zo had ik ook nog ergens een wijde boxer in de la liggen. Totaal niet opwindend voor het reguliere werk maar hier een prima testobject. De splitjes in de zijnaden waren een beetje rond en hoog. Het leuke eraan was dat wanneer je ermee op de behandeltafel lag/zat er op een subtiele manier met het uitzicht gespeeld kon worden. Zonder dat ik er zelf zicht op had was van af mijn voeten er een goed zich op de binnenboel. En het werkte merkte ik. Door heel nonchalant het been waar Harrold niet aan werkte wat op te trekken en de knie te buigen gaf ik hem een prima zicht op mijn pik en ballen. Alhoewel het scheren in die tijd nog niet zo trendy was als nu was bij mij alles lekker kaal. Harrold moet dat ook gezien hebben maar hij liet niet merken. Wel moest hij 2 maal even de kamer uit. Voor mij een reden de boel even te herschikken zodat bij binnenkomst het er nog uitnodigender uitzag. En ik zag aan Harrold dat bij het binnenkomen hij er ook gelijk naar keek. Zag ik het nou goed, had hij ook een flinke paal in zijn jeans? In ieder geval was hij een professional. Hij zat niet aan delen waar hij niets te zoeken had en maakte er ook geen opmerkingen over. Wel liep de behandeling behoorlijk uit maar doordat ik steeds de laatste patiënt was maakte dat niet uit. Als tipje van de sluier gaf hij wel eens dat er toch niemand op hem wachtte. “ik leef voor mijn werk” was zijn verhaal.

Inmiddels was ik ook weer wat aan het sporten gegaan. Veel te vroeg zei Harrold en ik moest het beamen. Ik voel het gaf ik aan. Ik heb er wat last door in de spieren van mijn bovenbeen en en vanaf mijn heup naar over mijn rug naar mijn schouderbladen toe. Het zal wel door het gebrek aan training komen gaf ik aan. Zou kunnen gaf Harrold aan maar hou het in de gaten. Wanneer het zo blijft even langs de huisarts jongen, was zijn antwoord.
En een week later wat het het eerste wat hij vroeg. Nog net zo gaf ik aan maar niet langs de dokter geweest. Geen tijd en het zal wel meevallen. “Ik zou het niet onderschatten” zei Harrold. “Je hebt maar een lijf en dat is te mooi om er slordig mee om te gaan” . zei hij met een knipoog. Wat bedoelde hij hiermee? Ik gaf hem gelijk maar ook dat zo’n bezoekje aan de huisarts toch niets opleverde. Hooguit nog meer fysiotherapie grapte ik. Nou als je dat denkt wil ik er wel even naar kijken hoor. Dan probeer ik wel even wat verlichting te brengen als je belooft naar de huisarts te gaan als de klachten over 2 weken niet minder zijn geworden. “doe je shirt ook maar even uit” sommeerde hij zonder op mijn antwoord te wachten. Deze keer erop had ik een heel strakke, witte boxer aan. Zo’n lycra ding wat aan je verbeelding niet overlaat. Met alleen deze boxer aan lag ik dus op de behandeltafel op mijn buik. Vanaf mijn nek, tussen de schouderbladen door gingen zijn vaardige handen naar beneden. Hij pakte het elastiek van mijn boxer beet en schoof het heel kundig en discreet een flink stuk omlaag. Zo was mijn rug dus tussen schouder en onderkant billen voor hem zijn werkterrein. Terwijl hij hier zich bekwaam mee bezighield had ik inmiddels hele andere gevoelens. Ik lag daar zo terwijl er een waanzinnig knappe vent mijn rug masseerde. Al duwend wreef mijn lul ook over de behandeltafel. Niet zonder effect kan ik je wel zeggen. Een effect dat ook niet te verbloemen was toen Harrold plotseling zei: “draai je maar om”. Tja, daar lag ik dan. Niets verhullend met een paal van 20 cm in mijn witte boxer. Om het allemaal nog te accentueren had het voorvocht mijn eikel in mijn boxer zelfs transparant zichtbaar gemaakt . Ik stond in dubio. Net doen alsof mijn neus bloedde, een kwinkslag of weet ik veel wat. Gelukkig redde Harrold de situatie door mij een slag voor te zijn. “Niets menselijks is je vreemd” zei hij met een glimlach. “Ik heb dat ook altijd hoor wanneer ik er zo bijlig”. Ik liet het maar een beetje over mij heenkomen en glimlachte een beetje beschaamd. Toch vond ik het ook wel heel geil. Volgens mij zag ik in de jeans van Harrold ook de contouren van een flinke paal. Of was dit suggestie? Terwijl Harrold zich weer helemaal uitleefde op mijn onderbeen lag ik dus nog alleen in mijn boxer te boel aan te kijken. Na het onderbeen ging hij door om de spieren in mijn bovenbeen te behandelen. Met wat massageolie smeerde hij het rechterbeen in. “Pas op voor vlekken in je boxer hoor” zei hij. Ik pakte hierop het broekje beet en trok het wat hoger op. De vrijgekomen ruimte werd ook gelijk meebehandeld. Nog hoger trok ik het op, in gedachten de uitvinder van het lycra bejubelend. Even later ging Harrold verzitten om het linkerbeen te doen. Ook hier trok ik mijn boxer gelijk maar flink omhoog. Niet voor niets merkte ik al snel. Met zijn warme handen kreeg ik hier ook een heerlijke massage. Ik kon er niets aan doen maar ik kreeg een megapaal in mijn boxer. Het kon Harrold ook niet ontgaan. Sterker nog, naarmate mijn paal schoksgewijs steigerde drukte hij zijn vingertoppen dieper in mijn liezen. “ik kan er niets aan doen Harrold maar ik word zo onwijs geil van masseren op deze plekken, sorry hoor. Ach, heel normaal hoor. Je erogene zones lopen hier synchroon aan je overbelaste spierbundels” gaf hij aan. “Als professional zit ik hier niet mee. En als mens?” was mijn vliegensvluggen wedervraag”. Deze was eruit voordat ik er erg in had. “Ehe, als mens vind ik het ook een heel fraai gezicht” was zijn wat verlegen antwoord. Doordat hij duidelijk moeite had om zijn professionele en emotionele benadering te scheiden nam ik maar even het voortouw. “Dan vind ik het ook prima. Sterker nog ik vind het eigenlijk heel lekker als je dit zo doet. Maar dan als vriend en niet als professional” Hij grinnikte een beetje en maakte de behandeling af. Na enkele minuten kneden was de behandeling afgerond en met een klein tikje op mijn navel zei Harrold: “klaar meneer, tot de volgende keer maar weer. Zelfde tijd”? “Ja en zelfde behandeling graag” gaf ik aan.

Het werd een week waarin ik e.e.a. nog wel een paar keer in gedachten beleefde. Ook een week die wel een maand leek te duren. Een week waarin ik iedere nacht spuitend klaarkwam met Harrold in mijn gedachten. Ook een week waarin ik op zoek was naar de leukste boxer of de meest uitdagende slip om toch maar vooral er zoveel mogelijk spanning uit te kunnen halen. Zowel voor Harrold als mijzelf. Nou heeft Leeuwarden niet echt een uitgebreid aanbod in leuke mannenslips. Gelukkig moest ik nog even naar Groningen waar de keuze veel mondialer is. Ik kocht er voor 120 euro 2 boxers en 1 slip. De verkoper was bij het passen ook meer dan behulpzaam maar daarover later meer. Om het er niet al te dik bovenop te laten liggen deed ik bij de behandeling een redelijk neutrale, en matig rekbare Aussibeumslip aan. Het elastiek in de benen gaf ook al niet veel mogelijkheden. Wel was de inhoud uiteraard geprononceerd zichtbaar. Eenmaal binnen bij Harrold z’n praktijk gaf hij zo achteloos mogelijk maar zeer trefzeker aan ”ik begin met je rug, alleen boxer aanhouden. Is goed heb alleen geen boxer maar een Aussibumslip” zei ik even gedecideerd. “Hmm, eens even kijken of dat wel werkbaar is” grinnikte Harrold. Met alleen dit broekje aan ging ik op mijn buik liggen op de behandeltafel. “Brrrr, wat koud” was mijn reflex. “Dat is beter voor je maar ik zal de verwarming wel een tandje hoger zetten” gaf Harrold aan. Ik dacht even dat hij bedoelde dat door die sterke afkoeling mijn spieren wel zouden samentrekken en ook mijn pik zich zou gedragen. Maar niets was minder waar. “25 graden, genoeg voor meneer? Wel lekker ja, hoe heter hoe beter” gaf ik aan. De behandeling ging van start. Met gedreven handen werd mijn rug tussen de schouderbladen gemasseerd. Lager en lager tot aan de rand van mijn slip. “Mooi broekje, moet natuurlijk niet besmeurd raken met massageolie” gaf Harrold aan en tegelijkertijd trok hij het halverwege mijn billen. Verder lukt ook niet omdat het rondom veel strakker zat dan die boxer van de vorige keer. Na enige tijd de rug en billen kwam de achterkant van mijn bovenbenen aan bod. Een deel dat de vorige keer niet was meegenomen. Nu werd mijn bilpartij vanaf de onderzijde meegenomen. Natuurlijk moest het broekje weer omhoog en trok Harrold het met raffinement tussen mijn bilnaad door. Of het door de temperatuur kwam, die inmiddels gehoorzaam naar de 25 graden was gehobbeld, door de behandeling of door beiden, ik kreeg het bloedheet. En ik niet alleen. Ook Harrold zag er verhit uit. Zweetpareltjes op zijn voorhoofd en heerlijk hete handen. Ik maakte er een opmerking over waarop Harrold zei: “Ja allemaal om jou te plezieren hoor, jij had het toch koud”. “Je hebt ook veel te veel aan. Als ik jou job had zou ik in een short met alleen een wijd T-shirt werken”. “Ja dat zou ik ook wel willen maar mijn patiënten stellen dat niet op prijs” gaf hij aan”. “nou wat mij betreft pas je je aan aan mijn outfit hoor. Ik ben wel wat gewend blufte ik”. Ik zag dat Harrold hier om moest lachen maar hij kneedde rustig door. Nu had hij een spier te pakken aan de binnen-bovenkant van mijn been. Om hem wat meer ruimte te geven spreidde ik mijn benen wat meer en die extra ruimte benutte hij meteen. Een zucht kon ik niet onderdrukken. “Niet te heftig?” vroeg Harrold meteen. Ik schudde ontkennend met mijn hoofd. Als ik nu iets had gezegd was mijn stem hees geweest door het geile gevoel. Dat hoefde Harrold nu ook weer niet te horen. Nog niet tenminste. Zonder mijn slip tussen mijn billen weg te trekken gaf hij het commando “omdraaien nu”. Nou het uitzicht zal wel verpletterend zijn geweest voor Harrold maar hij liet niets blijken. Onmiddellijk ging hij achter de tafel zitten en begon aan mijn rechter enkel te trekken. Mijn linker been trok ik maar wat op en het zal wel een boeiend uitzicht geweest zijn. Een liggende kerel met een mega bobbel in zijn slip. Het was ook het uitzicht waar Harrold naar staarde en het feit dat hij wat zwaarder ging ademen was niet slechts denkbeeldig. Na mijn rechterbeen kwam links aan de beurt en daarna het deel tussen de knie en heup. Heel voorspelbaar inmiddels. Wat alleen anders liep was de rekbaarheid van de Aussibum. Eenmaal masserend mijn lies bereikt liep Harrold vast. Ik deed nog moeite om mijn slip wat omhoog te trekken en Harrold schoof met zijn vingertoppen onder het elastiek naar de aanhechtingen, zoals hij dat specificeerde, maar echt soepel ging het niet. Ik merkte het aan hem en vroeg: “kan je erbij of zit mijn slip te strak?” Hij antwoordde met een droge keel, wat hees: “Ja, die aanhechtingen zijn cruciaal voor een goede massage en daar kan ik zo net niet bij” Voor mij het moment om een troef uit te spelen: “Tja, als het voor je behandeling prettiger is dan doe ik dat broekje toch uit” en zonder op antwoord te wachten roetste de Aussibum via mijn benen naar beneden en belandde naast de behandeltafel. Alleen wat weerstand ondervond het broekje bij het overwinnen van de bobbel die mijn megapaal inmiddels had gevormd. Deze klapte dan ook met kracht tegen mijn buik, een luide plop leverde het op. Het ontlokte Harrold de uitspraak: “Zo er is meer dat behoefte had aan ruimte. Zal ik je een handdoek geven om over je heen te leggen?” “Ja doe maar, voor jou ook niet zo’n prettig gezicht om zo te moeten doorwerken”, was mijn antwoord. Harrold ging hier snel tegenin door te zeggen: “Nee, nee, voor mij maakt het niet uit hoor. Anatomisch is het heel natuurlijk en voor mij persoonlijk is het hooguit wat afleidend. Ik kan mij alleen voorstellen dat je je zo bloot voelt” Nou dat bloot voelen maakt mij niet uit. De hele zomer lig naakt te zonnen op het strand of op mijn dakterras. Nee nee voor mij geen witte billen. Dat had ik de vorige keer al gezien” zei Harrold, en ging door met “Lekker is dat hé, zo in je blootje zwemmen en zonnen. Ik doe het ook altijd net als naar de sauna.” Hierop gaf ik aan dat dat dan wel een contrast was met de vele lagen kleding die hij nu aanhad en dat het contrast voor mij de enige reden was om mij wat ongemakkelijk te voelen. Harrold moest hierop wel lachen “Als ik geen professional was had ik mijn kleding allang aangepast maar ja, de beroepseer schept nu eenmaal verplichtingen” Terwijl ons gesprek zo doorging bleek mijn lul maar strak naar voren wijzen. Er druppelde een pareltje voorvocht uit dat spiegelde in de halogeenverlichting. Harrold zag het ook. “Toch die handdoek maar even doen” wijzend op het kloddertje dat inmiddels net onder mijn navel was gevallen en een draadje trok naar mijn paarse eikel. “Hoeft niet hoor” en met het topje van mijn vinger tipte ik het weg en likte het op. “Hmmm, net kaviaar, ook een likje” blufte ik. Harrold wist niet wat hij zeggen moest. Ik zag aan hem dat hij het graag zou willen maar zijn professionaliteit zat hem duidelijk in de weg. Om hierin wat duidelijkheid te scheppen, ook in mijn eigen belang, gaf ik aan: “Heus Harrold, ik bied het je aan als vriend en niet als therapeut hoor. Hier hoort niemand wat over, al leggen ze mij op een pijnbank. Een pijnbank zoals deze haha” De twijfel bij Harrold verdween niet onmiddellijk maar ik zag wel een bobbel in zijn broek die zijn gedachte verklaarde. Ik wees hem hierop door met mijn rechtervoet licht tegen zijn zak te tikken. “Hou op, hou op ik sta op ploffen” en hij liep naar de wastafel om een glas water te pakken. Terwijl hij hier stond zag ik dat hij in de spiegel mij nauwlettend in de gaten hield. Ik zag ook dat hij zijn tong langs zijn lippen liet gaan. Wij hadden duidelijk oogcontact en voor mij was het een reden om ongegeneerd een knipoog te geven. Harrold zat klem. Zijn dubbele gevoel hield hij niet lang meer vol. Niet alleen in zijn hoofd spookte het ook in zijn broek stond het op klappen. Wat ooit dubbelgevouwen in zijn slip had gebungeld stond nu te kloppen tegen zijn rits. “Sorry” zei Harrold en hij greep met zijn rechterhand tussen zijn broeksband en herschikte kennelijk iets. “Hulp nodig?” was mijn opmerking om zijn twijfel nog verder op te voeren. “Waar ben jij mee bezig jongen, je speelt met vuur” gaf Harrold als antwoord. “Ach, ik zit voorlopig in een situatie die veel relaxter is dan die van jou. Ik lig hier lekker prinsheerlijk en wordt op kosten van mijn verzekering gemasseerd door een van de leukste kerels van Friesland. Welke homo wil dat nou niet?
Het woord homo had de uitwerking als een toverspreuk. Als was het een explosie trok Harrold zijn shirt over zijn hoofd uit. Ik zag een borstpartij als een sixpack verschijnen. Stevige tepels met een ringetje door de rechter. Maar het hield nog niet op. Harrold was niet meer te houden. Zijn schoenen, sokken en jeans vlogen de kamer door. Daar stond een waanzinnig stoere vent voor mij met een knoepert van een paal in zijn boxer. Mijn vermoeden dat het klem gezeten had werd bevestigd door een vlek van het voorvocht. Dit zat op een plek waar zijn eikel inmiddels al lang voorbij was gegroeid. In no time stond deze kerel voor mij en met mijn vinger kon ik het voorvocht voelen. Ik likte aan mijn vingers en kreunde hierbij. Het geluid viel in het niet bij de oerkreet die Harrold sloeg toen ik hem bij zijn ballen greep. “Je wilt dit echt?” was zijn laatste zin maar op het antwoord wachtte hij niet meer. Hij boog over mij heen en slurpte mijn pik in zijn mond. Inmiddels was ik natuurlijk ook niet passief gebleven en greep naar die megapaal die in die lycra boxer aan duidelijkheid niets te wensen overliet. “Scheur hem, scheur mijn boxer van mijn reet” riep Harrold tegen mij. Dat was tegen geen dovenmansoren gezegd. Alhoewel het niet zo makkelijk scheurt als een verwassen Zeemanonderbroek was ik natuurlijk ook tot behoorlijk wat in staat. Met een krachtige haal lukte het mij om die boxer zo te scheuren dat er een besneden paal van 21 cm uit naar voren sprong. Zoveel vlees ging mijn stoutste verwachtingen te boven. Onmiddellijk dook ik met mijn mond over zijn pik. Het zout van het voorvocht smaakte inderdaad naar kaviaar. Het werd een heftige sexpartij die een ontlading had als en tsoenami. Over deze details kom ik later nog wel eens terug maar je kan je voorstellen dat het een supergeile ervaring was. Een die veel te mooi was om bij één te laten………