2 fietsfanaten (deel 1)

Ik geloof dat wij in groep 7 zaten toen wij, Lars en ik, samen met onze ouders een keer meededen met de avondfietsvierdaagse en vonden het fietsen zo leuk dat wij elke vrij moment gingen fietsen. Naarmate wij ouder werden werd het verlangen naar fietsen steeds groter en gingen sparen voor een heuse wielrenfiets en de daarbij horende kleren. Het sparen duurde wel even maar ook daar komt weleens een einde aan. Na ongeveer 4 jaar gespaard te hebben konden wij eindelijk onze fel begeerde fietsen en kleren kopen en meteen dezelfde dag trokken wij er al op uit. Op een warme zomerdag besloten wij ondanks dat er sprake was van een hittegolf, toch te gaan fietsen. Iedereen, onze ouders en vrienden, verklaarden ons voor gek, maar wij lieten ons niet gek maken en kleden ons zo snel mogelijk om en pakten onze racefietsen uit de schuur en weg waren wij. Na ongeveer 65 km gefietst te hebben kwamen wij aan bij een grote meer en langzaam fietsten wij rond dat meer en overal zagen wij volle velden. Nadat wij het meer helemaal rond hebben gefietst vroeg Lars aan mij of ik ook zo zin had om te zwemmen? Ik knikte van ja en antwoordde beetje saai terug, alleen kunnen wij niet zwemmen vanwege wij geen zwemkleren mee hebben genomen. Eventjes werd er niks tussen ons gezegd en plotseling vroeg Lars aan mij, ik heb een stukje terug een paar mensen in een dicht begroeide struiken in zien lopen en denk dat daar achter een veld ligt waar ze naakt zwemmen? Aarzelend antwoordde ik terug, je bedoeld zeker of ik zin had om daar te zwemmen in mijn nakie? Ja waarom niet, wij kennen elkaar al vanaf onze geboorte, wij logeren regelmatig bij elkaar en douchen na het sporten dus hoeven wij niet voor elkaar verlegen te zijn. Dat klopt dacht ik in mezelf en onmiddelijk zei ik terug, maar daar zijn andere mensen die ons zien? Klopt zei Lars terug, maar die kennen ons niet en wij hen ook niet, dus wat let ons om daar niet te gaan zwemmen. Zelf had ik ook zin om te zwemmen en besloot met Lars mee te gaan. Daar aangekomen zagen wij inderdaad een smalle voetpaadje door de dichtbegroeide struiken, alleen onze fietsen konden wij niet door heen loodsen en op een onopvallende plek zetten wij onze fietsen tegen een boom op slot en aarzelend liepen wij door dat smalle voetpaadje. Inderdaad toen wij aan de andere kant van de struiken kwamen zagen wij een volle veld met naakte mensen. Er waren ook kinderen bij van onze leeftijd die wij vlak langs het water een spelletje volleybal spelen en toen ik hen zag spelen zag ik 1 volleyballer spelen met een stijve piemel. Inderdaad stoorde niemand om die ene gozer. En bij het zien van die ene gozer werd mijn zenuwen iets minder. Ondanks wij zagen dat het veld vol was liepen wij toch het veld langs om te kijken of er nog een vrij plekje was. Nergens zagen wij een plekje, wel een klein stukje langs de struiken was een klein stukje vrij en besloten samen om daar te gaan zitten. Eenmaal daar groeten wij de mensen naast ons. Het was een ietst oudere man met een jongen die kennelijk zijn zoon is of neef. Spontaan groeten zij ons vriendelijk terug. Langzaam kleden wij ons uit en renden wie het 1e het water in is. Na ongeveer 5 kwartier gezwommen en gedold te hebben in het water besloten wij langs de kant te drogen, alvorens wij weer op de fiets stapten. Helaas hadden wij geen kleed of handdoek om erop te zitten cq liggen en daar wij niet gewend zijn om naakt op het gras te gaan zitten, konden wij niet stil zitten vanwege het gekriebel van de grassprietjes. Onze buurman merkte dat wij niet stil konden zitten en lachend hoorde ik hem zeggen, last van de grassprietjes? Samen knikten wij met onze hoofden van ja en meteen draaide die jongen om en hoorde hem zeggen, waarom komen jullie niet op onze kleed zitten, groot zat en kunnen jullie meteen met ons meedoen een spelletje poker, tenminste als jullie dat kaartspelletje kennen. Verbaasd keken wij elkaar aan en Lars fluisterde tegen mij dat hij best zin had om 1 spelletje poker met hen te spelen en zonder op mijn antwoordt af te wachten stond Lars op en nam plaats op het kleed van onze buren. Ik kon natuurlijk niet achterblijven en volgde Lars. Ik zat net en meteen stelden wij elkaar voor, Die ouwe man heette Hans en is een oom van die jongen, Bram, die tegenover mij zat. Hans begon alle kaarten bij elkaar te halen en schudde de kaarten een paar keren. Normaal kijk ik nooit naar mannen, maar nu wij naakt zitten kon ik het toch niet even laten om naar het naakte lichaam van bram te kijken en tot mijn grote verbazing merkte ik dat bram en hans allebij geen schaamhaar hadden. Daar zal wel een goede reden voor zijn, maar kennelijk was ik zo geobserveerd dat ik niet in de gaten had dat bram naar mij keek en zag dat ik zijn lichaam aan het bewonderen was en heel geraffineerd zag ik zijn hand richting zijn slappe lul gaan en heel voorzichtig die slappe lul pakte en langzaam daarmee begon te spelen. Na enkele seconde later was het hem gelukt en zat hij voor mij met een stijve leuter. Zit niet zo met je piemel te spelen hoorde ik hans plotseling tegen bram zeggen, wat moet onze gasten daarvan niet denken? Ondanks de waarschuwing bleef bram rustig met zijn stijve lul spelen.


Vanwege tijdsgebrek moet ik helaas hiermee ophouden, deel 2 volgt zo spoedig mogelijk tot horens allemaal