Noordkaap deel 2

dag 0-deel 2

"Hoe lang ken je Bas nu al?"

Deze vraag van mijn moeder spookte door mijn hoofd terwijl ik de laatste tassen
en dozen in de hal neerplofte. Nu zo'n 7 jaar dus, maar tussen kennen en kennen
zit een groot verschil. Ik kende wat van zijn achtergrond, maar ook niet alles.
Ik kende zijn lekkere kontje en zijn wiebelende pikkie boven een donkere dot
schaamhaar, maar alleen van afstand! Ik had de nodige biertjes met hem
gedronken, maar wist niets van zijn liefdesleven; dat thema was nooit
aangeroerd. Dus kennen? En met die knul ging ik nu een weekje of vier, vijf in
een campertje naar de Noordkaap! Al mijn spullen stonden inmiddels in de hal en
na met mijn moeder afgesproken te hebben dat ik om half zes thuis zou komen om
nog één keertje samen te eten, liep ik de drie straten af naar het huis van Bas.
Vandaag zouden we nog wat laatste boodschappen doen en de camper inpakken. Het
liep inmiddels tegen tienen.

"Je weet de weg naar boven!" zei Truus, de moeder van Bas, nadat ik haar een
dikke pakkerd had gegeven. "Hij heeft een feestje gehad van het transportbedrijf
waar hij komt te werken en is weer eens in het holst van de nacht thuisgekomen.
Wacht even een paar minuten, dan kun je een kan met koffie meenemen." Truus is
een schat van een mens, zo'n echt moedertype wiens zoon geen kwaad kan doen, hoe
bont hij het ook maakt. Ze vond het maar wat fijn dat Bas weer definitief bij
haar "in huis" kwam, zoals zij dat noemde, zelfs al kreeg hij een eigen opgang
naar zijn appartement in de vorm van een trap en een lift. Ja, Bas had het goed
voor elkaar: op jonge leeftijd al een carrièrebaan en een appartement. En Truus
vond ook dat ze maar bofte met een zoon in huis. "Hier is de koffie, kopjes
heeft Bas wel boven staan. Je kunt overal in: de deuren boven zijn niet op slot,
omdat ze aan het verbouwen zijn. Maar wees niet bang, vandaag komen de
bouwvakkers niet", zei Truus nog terwijl ik aanstalten maakte om met een
thermoskan koffie twee verdiepingen omhoog te klimmen.

Inderdaad, in alle deuren staken sleutels en het was een verschrikkelijke
puinhoop boven. Sommige muren waren al weggebroken en de muren van de
liftschacht waren al opgetrokken. Overal lagen stapels stenen en stond
gereedschap. De kamer van Bas had een nieuwe ingang gekregen en die deur stond
op een kiertje.

Ik duwde de deur open en het eerste wat ik zag was dat de kamer van Bas een stuk
groter geworden was. De gangmuur was weggebroken zodat er over de gehele lengte
twee meter bijgekomen was. Door het verdwijnen van de muur was de kamer bijna
vierkant geworden, zo'n 7 bij 6,5 meter. Wel kon je duidelijk zijn wat het
nieuwe stuk was: je keek zo op de betonnen vloer, terwijl in het oude gedeelte
vloerbedekking lag. Ik moest even wennen aan het licht in de kamer, of beter
gezegd aan het gebrek aan licht, want alle gordijnen waren hermetisch gesloten.
Overal stonden verhuisdozen, een complete puinhoop. Het tweepersoons bed van Bas
stond nog op de oude plek: in de hoek onder een raam en hij was niet wakker
geworden toen ik binnenkwam. Ik zette de koffiepot neer op de tafel en deed
voorzichtig de gordijnen naar het dakterras open. Toen ik naar het bed van Bas
liep, kon ik mijn ogen bijna niet geloven: in zijn slaap had hij het dekbed van
zich afgeschoven en daar lag hij, zoals hij geboren was. Nee, verkeerde woorden,
iemand die net geboren is heeft geen stijve pik! Want dat was de eye-catcher:
een stuk jongensvlees zoals ik nog niet vaker was tegengekomen! Een paaltje van
zo'n 16 centimeter lag in al zijn glorie op een strakke buik te liggen. De
onderkant kwam uit in een bos met donker schaamhaar en je kon duidelijk de twee
ballen in het zakje zien liggen: koud had hij het dus niet. Aan de bovenkant
werd de eikel half bedekt door de voorhuid. Ik kreeg spontaan ook een stijve die
volgens mij uit mijn strakke onderbroekje moest kruipen. Gelukkig zat er nog een
ruime sportbroek overheen zodat Bas het niet zou zien als hij toevallig nu zijn
ogen opendeed. Ik weet niet hoelang ik heb staan kijken, maar toen Bas zich op
een bepaald moment bewoog, kwam ik bij uit mijn verdoving en ging op zoek naar
een paar koffiekopjes. Het was trouwens of er een aardbeving had plaatsgevonden:
niet alleen had de verbouwing voor een flinke puinhoop gezorgd, ook Bas zelf had
daar een steentje aan bijgedragen: niet alleen stonden er overal verhuisdozen,
kledingstukken lagen her en der verspreid, cd's en dvd's waren in een hoekje van
de kamer neergegooid, vuile kopjes en zelfs een vuil bord stonden op de tafel.
Eén ding was zeker: als Bas al een werkster had, was die er de laatste dagen
niet geweest.

Tussen de vuile vaat stonden nog een paar schone kopjes en ik schonk me vast een
kopje in. Het werd toch tijd dat Bas wakker werd! Misschien zou de cd-speler
wonderen doen? Er zat al een schijfje in en toen ik het ding aanzette werd de
kamer gevuld met muziek van Enya, niet helemaal mijn voorkeur, maar och. Ik ging
op de stoel bij het bed van Bas zitten en wachtte, wachtte tot hij wakker zou
worden. Er leken eeuwen voorbij te gaan, maar daar zat ik niet mee: ik had een
riant uitzicht op een mooie ochtendlul. In werkelijkheid waren het geen eeuwen,
maar bestond die eeuwigheid uit slechts iets meer dan één nummer: "a day
without rain". Ik heb het later opgezocht: het eerste nummer duurde 2 minuten en
37 seconden. En geen wonder dat Bas er niet wakker van werd, het was een heel
rustig nummer. Halverwege het tweede nummer werd hij wakker, maar "sail away"
had dan ook meer kabaal. Ik heb zelden iemand zo verbaasd wakker zien worden:
"Lanny wat doe jij hier? Hoe kom je hier binnen? Zit je hier allang?" Toen hij
na een tijdje tot de ontdekking kwam dat hij in al zijn glorie op bed lag,
probeerde hij eerst het dekbed over zich heen te trekken, maar toen hij bemerkte
dat hij er boven op lag zei hij: "Och, je zult wel vaker een stijve leuter
hebben gezien!" en vervolgens vroeg hij "Heb je koffie mee naar boven genomen en
zet meteen die pokkenherrie uit?"

Ongegeneerd ging hij rechtop zitten. Zijn piemel wees parmantig naar het
plafond. "Doe me maar een bak koffie, ik kan het geloof ik best gebruiken. En
geef me eens een handdoek aan, je komt toch langs die stoel!" Ik liep eerst naar
de koffiepot, schonk een mok vol, zette de muziek uit en ging vervolgens met
handdoek en bak koffie naar hem toe en vroeg lachend: "Wat wil je eerst, de
koffie of de handdoek?" Hij kreeg de koffie.

"Tijd voor een douche", sprak Bas, stond op en met zijn pikkie parmantig naar
voren en de handdoek in de hand ging hij richting douche. "Je vermaakt je wel
even 10 minuutjes hè?" waren zijn laatste woorden. Tja, ik had me liever in die
tien minuten met hem vermaakt, maar goed, je kunt niet alles hebben. Hij liep
met zijn strakke billenpartij de deur uit. Egaal bruin, zag ik, je kon niet zien
dat hij ooit een zwembroek gedragen had. Ik zag de afstandsbediening van de tv
liggen en drukte op de aanknop en vleide me intussen op de tweezitsbank die voor
de tv stond. Het dvd-kanaal stond voor en er zat nog een dvd in het apparaat in
de pauzestand, al kon ik niet goed thuisbrengen wat voor film het was.
Schijnbaar had Bas gisteren de film op stop gezet om hem vandaag verder te
kijken. Ik was benieuwd wat voor smaak hij had. En dat leverde de volgende
verrassing op! Bas had de film stopgezet bij een nieuwe scène want het telwerk
van de dvd gaf 0:00 aan. Er kwam een jongen van een jaar of 20 het beeld
ingelopen met een masker op, ging de deur van een huis binnen waarin de hoek van
de kamer in een uitgesneden pompoen een kaars stond te branden. Haloween? De
knaap begon in zijn kruis te wrijven en haalde vervolgens een vervaarlijk
uitziende pik uit zijn broek en begon er aan te rukken. Even later kwam er een
tweede knaap met een masker binnen en nam het rukwerk over. Vijf minuten later
lagen ze bloot aan elkaars pikken te sabbelen en toen...

"Het doet me deugd dat de gast dezelfde smaak heeft als de gastheer", hoorde ik
Bas zeggen. Betrapt keek ik achterom. Daar stond een grijnzende Bas, nog steeds
in zijn blootje, maar nu met een halfstijve penis. "Daar ongeveer heb ik
gisteravond de film stopgezet, misschien kunnen we samen verder kijken?" Zonder
te vragen kwam hij naast me op de tweezitsbank zitten en legde zijn hand op mijn
been. Ik wist niet wat ik moest zeggen. Bas verlegde zijn hand naar mijn kruis.
"Volgens mij is die grote jongen een beetje aan wat meer ruimte toe", zei hij,
"ga eens even staan". Met één ferme ruk trok hij mijn sportbroek naar beneden.
"Dat nauwe onderbroekje staat op knappen", was zijn volgende opmerking, "laten
we de verpakking van het cadeautje ook maar verwijderen". Voor ik het wist stond
ik met een joekel van een stijve voor hem. "Weet je dat ik nog nooit een stijf
besneden pikkie van zo dichtbij heb gezien?" zei hij, terwijl hij mijn leuter in
de hand nam en hem eens van alle kanten goed bekeek. "Best interessant",
mompelde hij goedkeurend. "Kom, ga weer naast me zitten, gaan we eerst een
beetje geil naar dat filmpje kijken". Ik ging weer naast hem zitten, maar wist
niet goed waar ik naar kijken moest: naar de weer klimmende pik van Bas of naar
de film waar intussen een derde bloterik ten tonele was verschenen. "Je mag de
mijne ook wel vasthouden hoor", zei Bas, "hij bijt niet!" Voorzichtig legde ik
mijn hand op de pik van Bas en even later zat mijn vuist er stevig omheen
gekneld. Bas hield de mijne vast en begon langzaam maar zeker rukkende
bewegingen te maken. Ik volgde zijn voorbeeld. "Doe je het een beetje kalm aan",
zei Bas, "ik sta al op scherp!" "Dan doen we het straks nog een keertje
dunnetjes over", zei ik, boog me voorover en nam zijn eikel tussen mijn lippen.
Ik had al wel eens vaker pik geproefd, maar deze smaakte net iets anders.
Misschien kwam het wel door de Badedas die hij onder de douche gebruikt had of
de combinatie van de douchegel met zijn voorvocht, wie weet? Ik had één hand om
zijn pik, mijn lippen om zijn eikel en mijn andere hand speelde met zijn ballen.
Ik begon hem te pijpen, met lange halen probeerde ik zover mogelijk zijn vlees
in mijn mond te nemen. Het duurde maar een paar minuten tot het ik hem voelde
verstijven. "Jezus man, ik kom", schreeuwde hij en probeerde zijn pik uit mijn
mond te trekken. Ik liet hem echter niet gaan. Met een paar ferme stralen kwam
hij klaar en spoot zijn sperma in mijn mond. Die kon het allemaal niet verwerken
en ik voelde zijn zaad langs mijn lippen naar beneden druppelen. Wat ik
binnenhield kon ik doorslikken. Het was de eerste keer dat ik jongensvocht van
een ander proefde. Het smaakte bijna hetzelfde als het mijne, een beetje ziltig.
Bas ging achterover liggen, terwijl ik hem helemaal leeg zoog. "God wat was dat
lekker", zei hij.

"Jouw beurt", zei Bas na een paar minuten en drukte me plat achterover. Hij ging
op zijn knieën voor de bank zitten, schoof mijn T-shirt naar boven en nam mijn
pikkie in zijn mond. Uit mijn ooghoeken zag ik dat de jongens op het scherm
inmiddels ook een stukje verder waren gekomen. Er hing er eentje op een stoel en
de andere twee stonden aan weerszijden van hem. Alle drie waren ze aan het
rukken alsof hun levens ervan af hingen. Ik kwam klaar terwijl de eerste knul op
het scherm ook zijn kwakkie dumpte. Alleen kwam het bij hem op de buik van de
liggende jongen terecht, terwijl mijn zaad door Bas werd verorberd op dezelfde
manier zoals ik dat bij hem gedaan had.

"Gut Lanny, dat we hier zo lang mee gewacht hebben", zei Bas, terwijl hij naast
me op de bank kwam zitten. "Even een vlekje wegwerken", was zijn vervolg en hij
begon te likken aan mijn mondhoek waar nog een paar druppels sperma zaten. Het
duurde niet lang of hij had zijn werkgebied verplaatst naar mijn mond en voor
het eerst van mijn leven kreeg ik van een man een geweldige tongzoen. De vonken
sloegen er vanaf, zo ging Bas tekeer. Ik hield hem stevig vast, alsof ik bang
was hem kwijt te raken. Mijn pikkie die in eerste instantie ingestort was, begon
weer tekenen van leven te vertonen. "Zeg geile beer, niet meteen weer hè? Laten
we even chillen". Bas maakte zich los uit mijn armen, zette de dvdspeler uit en
zei: "Ik moet eerst even een sigaretje roken, ga je mee naar buiten?" Hij greep
een pakje Gaulloises en een aansteker van de tafel, pakte twee badlakens uit de
kast, opende de schuifdeur naar het dakterras en ging naar buiten. "Zal ik de
koffie meenemen?" riep ik hem na. "Doe maar, al is het eigenlijk tijd voor een
glas champagne", was het antwoord van Bas.

De zon stond al vrij hoog aan de hemel, het was inmiddels ook al tegen elven en
eind juni. Ik had me eerst afgevraagd of we wel in onze blote kont naar buiten
konden, maar toen ik het terras eens goed in me opnam zag ik dat het helemaal
geen kwaad kon. Aan de overzijde stond de muur van het huis van de buren en aan
weerszijden was er een schutting van rieten matten opgetrokken, niet hoog, maar
hoog genoeg om eventuele inkijk tegen te houden. "Wanneer we terugkomen is het
hier ook opgeknapt", zei Bas, "een hoveniersbedrijf komt dit platje volgende
week onder handen nemen. Nieuwe meubels en flink wat planten in een pot; je zult
het niet meer herkennen als we van de Noordkaap terug zijn." Ik was eigenlijk
niet zo geïnteresseerd in het uiterlijk van het dakterras, niet in de huidige
hoedanigheid en niet hoe het er in de toekomst uit zou zien. Ik was alleen
geïnteresseerd in MIJN Bas, die nu op een oude stretcher was gaan liggen waar
hij eerst een badlaken overheen gedrapeerd had. Hij had zijn benen wat uit
elkaar liggen zodat ik goed naar zijn speelgoed kon kijken dat er nu onschuldig
bijlag: een slap pikkie met daaronder zijn twee kroonjuwelen in een naar het
leek fluwelen zakje. Ik schonk nieuwe koffie in en ging naast hem liggen op een
tweede stretcher. "Moet jij ook een sigaretje?" "Eentje dan", zei ik, want
eigenlijk rook ik nooit, tenzij je vindt dat een sigaret of 20 per jaar ook
roken heet.

"Vertel eerlijk", zei Bas, "dit soort dingen heb je vaker bij de hand gehad, is
het niet?", terwijl hij mij een aangestoken sigaret aangaf. "Ja", antwoordde ik
eerlijk, "maar jij ook! Maar we hebben binnenkort een week of vier, vijf de tijd
om dat allemaal aan elkaar op te biechten is het niet? Vertel eens eerlijk: heb
je dit allemaal in scène gezet vandaag? In de blote reet in je bed liggen, met
een stijve naar de douche gaan en stiekem een geile porno in de dvd-speler laten
zitten?" "Nee", antwoordde Bas, "echt niet. Ik heb wel al maanden zitten denken
hoe ik jou zou kunnen versieren, maar dit is allemaal heel natuurlijk gegaan. Ik
slaap altijd in mijn blote reet en gisteravond heb ik met een zatte kop nog naar
die porno zitten kijken. Ik heb helemaal niet gedacht aan onze afspraak van
vandaag. Geloof het of geloof het niet!" "Ik geloof je", zei ik, terwijl ik
voorzichtig een hand op zijn bovenbeen legde, "ik droom al een paar jaar van
jou, maar dacht dat je zo straight was als een knul maar zijn kon." "Dat heb je
dan goed mis, Lanny. Maar we hebben elkaar nu gevonden, is het niet en ik vind
het jammer dat dat niet veel eerder gebeurd is" We rookten onze sigaretten op en
daarna deed ik mijn ogen dicht, mijn hand nog steeds op het bovenbeen van Bas en
dommelde wat weg. Zijn opmerking "Hè dromer, we hebben nog behoorlijk wat te
doen vandaag", bracht me weer tot de werkelijkheid terug. "Laten we even gaan
douchen en dan eens kijken wat we allemaal nog moeten doen", zei Bas. "Laten we
eerst eens even kijken wat we allemaal nog moeten doen en daarna pas gaan
douchen; het is nog veel te lekker hier", was mijn antwoord. "Jij je zin", zei
Bas, terwijl hij naar binnen ging en met een notitieblok en een pen terugkwam.

"Wat moet er allemaal komen? Wat mogen we meenemen? Drank?" Ik had gisteravond
voor de zekerheid op Internet opgezocht wat je naar de Scandinavische landen mee
mocht nemen en onthouden wat je in Zweden mocht invoeren: 2 liter sterke drank
(boven 22%), 6 liter zware wijn (15-20%), 26 liter wijn (< 15%), 32 liter zwaar
bier, 400 sigaretten. Bas noteerde: twee grote flessen Schotse whisky, 8 dozen
rode wijn, 3 dozen bier à 24 stuks en 20 pakjes Gaulloises. Op een andere site
zagen we later dat je nog veel meer bier mocht meenemen, maar dan wat lichter.
"Moet allemaal ruim voldoende zijn. Troost je, jij hoeft aan die sigaretten niet
mee te betalen Lanny, ook al steek je er af en toe eentje op. Wijn en bier bij
de Lidl, whisky bij de slijter en sigaretten bij de sigarenboer. Verder? Eten?"
Langzaam maar zeker werd ons boodschappenlijstje compleet. Bas haalde nog even
een inventarislijst uit zijn kamer die hij gedownload had van Internet en we
kwamen tot de ontdekking dat we alles hadden met uitzondering van een asbak
("Daar gebruiken we wel een leeg conservenblik voor"), kaarsen, veger en blik,
dweil, zaklantaarn en een brandblusser ("Allemaal te koop bij de Blokker,
behalve die brandblusser, daarvoor moeten we even naar Halford"). Theedoeken en
dat soort dingen had ik al in mijn bagage zitten, Bas had aan een kurkentrekker
gedacht.
Door al het gepraat was ik helemaal vergeten dat we in onze blote kont op het
dakterras zaten. Voor Bas scheen het helemaal de normaalste zaak van de wereld
te zijn: "Ik loop als het even kan altijd in mijn blootje rond". Vandaar
natuurlijk dat je bij hem niet kon zien waar normaal gesproken een zwembroek
hoort te zitten. "Douchen en dan boodschappen doen", commandeerde Bas, trok me
overeind en nam me met zijn arm om mijn nek mee naar binnen. "Handdoeken mee en
dan door de puinhoop naar de douche!"
De douchecabine was maar klein, we konden er amper met zijn tweeën in. Ik voelde
bij elke beweging die ik maakte een stuk Bas en dat zorgde ervoor dat Jodokus
zich weer meldde. Binnen no time had ik weer een stijve waarmee je de
Eiffeltoren zou kunnen stutten. Ook bij Bas kon je merken dat al dat
blotevleescontact hem niet onberoerd liet. Ook bij hem wees zijn pisgaatje naar
boven. Wanneer je goed keek kon je de hormonen zien vliegen: twee knapen, begin
twintig die tot de ontdekking waren gekomen dat ze elkaar wel mochten! Bas waste
mijn haar, ik schrobde daarna zijn rug en kwam al snel bij zijn billen terecht.
Met flink wat douchegel ging ik het gedeelte tussen zijn twee helften te lijf.
"Weet je wat nog niet op ons lijstje staat?", vroeg Bas met een hijgende stem.
Hij gaf meteen het antwoord: "Condooms en glijmiddel, ik wil dat je me gaat
neuken!" "In dit holletje?" vroeg ik, terwijl ik heel voorzichtig één vinger in
zijn kontgat drukte? "Ja", zei Bas, "en dan het liefst elke avond!" Ik had één
vinger in zijn hol en mijn andere hand ging naar zijn kruis. Binnen de kortste
keren was ik hem weer aan het rukken. "Smeer mijn kont in met Badedas en probeer
er nog een vinger in te krijgen", zei hij, na een tijdje flink soppen en
proberen drukte ik een tweede vinger bij hem naar binnen. Ook hij ging op zoek
naar mijn pik en mijn hol en in een standje onmogelijk loosden we allebei voor
de tweede keer die dag ons kwakkie. Als de doucheruimte maar klein genoeg is en
de nood hoog. We spoelden ons af en zagen slierten sperma in het putje
verdwijnen, daarna droogden we elkaar af en zagen hoe onze pikkies weer
langzamerhand hun ruststand innamen, al waren ze nog wel wat groter dan wanneer
we onder de squashdouche vandaan kwamen.
We liepen naar de kamer terug en kleedden ons aan: het kon niet de hele dag
feest zijn. Werk aan de winkel. "We zullen maar een pot maken", zei ik tegen
Bas, "een soort huishoudpot waar we beiden evenveel in doen en wanneer het potje
leeg is, moeten we weer vullen." Bas was het met me eens, dus onze eerste stop
op dit boodschappendagje zou een pinautomaat zijn. We zeiden tegen Truus "Tot
straks" en kropen in het busje dat de komende weken ons huis zou zijn. Omdat we
veel geld wilden pinnen moesten we beiden naar onze eigen bank, dus dat werd een
stop bij twee pinautomaten. Daarna de Lidl, de Halford, de Blokker, de
sigarenboer en de slijter. Toen we de slijter verlieten zei Bas: "Breng jij die
flessen maar even naar de auto, ik kom eraan" en ging terug de slijterij in.
Even later kwam hij bij het busje terug met een fles champagne in zijn hand. "We
hebben wat te vieren vanavond", zei hij. Een beetje beschroomd gingen we even
later de drogisterij in, je haalt immers niet alle dagen mannencondooms en
glijmiddel toch? Met de bus reden we naar mijn huis, waar we alle boodschappen
een definitief plekje in de bus gaven, ook mijn bagage kreeg een plaatsje. Het
was inmiddels vijf uur geworden, ik zou thuis eten. Bas gaf me een dikke zoen
plat op mijn bek en zei "Ik ie je straks wel verschijnen, zal de champagne vast
goed koud zetten!" en reed naar zijn huis terug.
"Volgens mij heb je Bas vandaag beter leren kennen", zei mijn moeder
glimlachend, "ik zag hoe jullie afscheid namen. Nou mijn zegen heb je jongen, ik
hoop dat je gelukkig bent. Krijgt je vader dus toch nog gelijk!" "Hoe bedoel je
dat mam", vroeg ik. "Je vader heeft altijd gezegd: onze Lanny heeft geen
vrouwenvlees, maar we hebben je nooit gevraagd hoe de vork in de steel zit".
"Och mam, je hoort het vanzelf wel een keer", zei ik en gaf haar een stevige
pakkerd. "Ik neem aan dat je snel wilt eten en dat meteen wilt vertrekken?",
vroeg ze. "Je bent een lieverd, mam", antwoordde ik. We aten niet snel daarna
met zijn tweetjes, mijn vader was zoals gewoonlijk op zakenreis. Deze keer zat
hij ergens in Thailand en zou pas over een paar dagen terugkomen. "Ga je je niet
vervelen zo in je eentje?" vroeg ik plagend. "Laat mij maar schuiven", was haar
antwoord. Na het eten hielp ik nog even met afruimen en toen werd het tijd voor
het afscheid. Je weet wel hoe dat gaat: een bezorgde moeder die vraagt of je wel
aan dit hebt gedacht en aan dat en of je wel regelmatig zult bellen. Maar de
uitsmijter van mijn moeder zal ik niet vergeten: "Jullie doen het toch wel
veilig, jongen?"
Het liep tegen zevenen toen ik bij Truus in de woonkamer zat, Bas was nog
beneden. Ze hadden het eten net achter de kiezen. "Je had hier zo een pizza mee
kunnen eten", zei Bas, waarop Truus reageerde met "Die jongen moest toch
afscheid van zijn moeder nemen, Bas!" We dronken nog even gezellig koffie in de
tuin en moesten wel 100 vragen beantwoorden. Hoe ver we zouden rijden per dag,
wat we zouden koken of dat we in een restaurant zouden eten, waar we zouden
slapen. Het leek wel een waar kruisverhoor. Na een klein half uurtje konden we
ons uit het gezelschap van Truus bevrijden met de mededeling dat we nog
behoorlijk wat te bespreken hadden en vroeg weg wilden de volgende ochtend. "Ik
zwaai jullie morgenvroeg wel uit hoor", zei Truus nog, "ook al is het om vijf
uur!" "Ze meent het allemaal zo goed", zei Bas, "maar soms kan ik er niet meer
tegen." Op zijn kamer gaf hij me eerst een heftige zoen en zei "Zo nu zijn we er
alleen nog maar voor elkaar. Zullen we nog even buiten in het zonnetje gaan
zitten?" Het was een zwoele avond en daarmee bedoel ik in eerste instantie de
temperatuur buiten. "Kleren uit", zei Bas, "je moet je aan de huisregels
houden!" De handdoeken lagen nog op de stretchers en even later kwam Bas met de
fles champagne en twee glazen aanlopen. Ik keek vol bewondering naar hem: ik
moest hem binnenkort toch eens vragen of hij wat Indisch bloed had, hij leek
lichtgetint, maar dat zou natuurlijk ook van het zonnebaden kunnen komen. Hij
had een mooie bos donker haar met een paar krullen. Twee donkerbruine ogen
straalden uit zijn mooie koppie. Hij had het figuur van iemand die aan sport
doet, maar niet bij het overdrevene af: niet te breed in de schouders, maar aan
zijn bovenarmen kon je zien dat hij wat aan zijn conditie deed. Bas was smal in
de heupen en had net als ik een wasbordbuikje, ondanks de nodige pilsjes die we
regelmatig dronken. Onder aan zijn buik zat een dot zwart schaamhaar en daar
bungelde een klein slangetje. Hij had een prachtig klokkenspel, de ene bal hing
wat lager dan de ander. Zijn zak was bijna onbehaard, zou hij zich scheren? Hij
had een vrij lange voorhuid die onder de eikel tot een soort slurfje samenkwam,
zoals je dat veel bij kleine jongentjes ziet. Dat slurfje gaf hem een
jongensachtig uiterlijk. Twee stevige benen maakten zijn goddelijke lichaam
compleet. En daar kwam hij aanlopen, mijn droomprins, met de champagne om te
vieren dat we elkaar gevonden hadden. Aan zijn hele houding kon je zien dat het
voor hem de natuurlijkste gang van zaken was om in je blote kont rond te lopen.
Ik kreeg het er warm van en voelde tussen mijn benen dat niet alleen mijn ogen
dat lichaam bewonderden. Hij zette de fles en de glazen neer, verplaatste de
stretcher een beetje zodat er wat ruimte ontstond, zette de glazen tussen ons in
en knalde de fles open. Het merendeel van de wijn kwam inderdaad in de glazen
terecht, dus ook met een champagnefles wist hij om te gaan. Ik ging rechtop
zitten toen hij mij een glas aanreikte. "Op een mooie vakantie, Lanny", zei hij,
"ik denk dat ik het met je getroffen heb en wat na de vakantie komt, zien we dan
wel weer!" We klonken en namen beiden een ferme slok.
"Morgen eerst naar Emmen, even wat afgeven bij tante Annie en daarna door naar
Kopenhagen", zei Bas. Ik was al bijna vergeten dat we wat in Emmen af moesten
geven, maar goed: het lag bijna op de route. Bas had de overzichtskaart van de
Anwb bij zich en het volgende uur gaven we ons over aan routesuggesties en
champagne.
"Het wordt wat frisjes", zei ik op een gegeven moment, "gaan we naar binnen of
doen we wat kleren aan?" "Laten we maar naar binnen gaan", zei Bas, "ik moet de
ergste troep ook nog een beetje opruimen en we moeten even een verzameling dvd's
en cd's bij elkaar zoeken. Een biertje gaat er nog wel in hè?" Bas liep naar de
koelkast en kwam met twee beugels Grolsch terug. "Glas erbij?", vroeg hij. "Niet
nodig", was mijn antwoord, "het zit al in glas." Bas begon de vuile vaat te
verzamelen en naar de keuken te brengen en ik deed een poging om orde op zaken
te stellen in de verzameling dvd's en cd's. "Zoek ook een paar leuke natuurfilm
uit", zei Bas. Bas bleek een liefhebber te zijn van het werk van Stephen King,
ik kende een paar titels die voorbij kwamen en sommige ervan wilde ik nog best
wel een keertje weer zien. The green mile bijvoorbeeld, een film over een
gevangenisbewaarder in in de jaren dertig. Hij is hoofd van 'Death Row' waar een
aantal ter dood veroordeelden wacht op hun executie. Ik zocht een aantal Kings
uit. Ook in het genre "natuurfilms" was Bas goed voorzien, hij bleek zo'n beetje
de hele Bel Ami collectie te hebben. Ook van dit "type" films stopte ik er een
paar in een doos en natuurlijk kwam mijn haloweenfilmpje bovenop te liggen.
"Cd's moet je zelf maar uitzoeken, Bas", riep ik, "ik ben niet zo dol op dat
Ierse en Keltische gedoe van je." Gelukkig had ik thuis al een selectie gemaakt
van mijn lievelingsmuziek, zodat ik in ieder geval af en toe wat "normaals" kon
beluisteren. De vuile was die her en der slingerde werd in een wasmand
gedeponeerd en al snel zag de kamer er weer toonbaar uit, voorzover je tijdens
een verbouwing van toonbaar kon spreken. Inmiddels liep het al tegen elven.
"Ik heb nog wel een tandenborstel voor je", zei Bas toen ik opmerkte dat mijn
toiletartikelen allemaal in de bus lagen en een schone onderbroek heb ik morgen
ook wel voor je. We liepen naar de badkamer om onze bekkies even te schrobben.
"Laten we ons ook maar vast scheren", zei Bas, "voel je niet zo aan als
schuurpapier!" Even later gluurden er twee ingezeepte koppies in de spiegel.
"Scheer je je eigenlijk ook van onder?" vroeg ik, terwijl ik naar zijn
klokkenspel wees. "Ja, mijn ballen regelmatig, zou jij ook eens moeten doen",
zei Bas. "Tijdens de reis mag jij dat een keertje bij mij doen", was mijn
antwoord, "lijkt me best geil!" "Daar hou ik je aan", was het antwoord. Met een
paar wegwerpscheermesjes werkten we onze kinnen en kaken bij en met goed wat
aftershave werden de wonden dichtgebrand.
"Vind je het erg om onder mijn dekbed te kruipen of moet ik er even een nieuwe
overtrek om doen", vroeg Bas. Een domme vraag dus: hoe meer het bed naar Bas
rook, hoe lekkerder ik het zou vinden. We kropen lekker dicht tegen elkaar aan
en lieten het dekbed nog maar even aan het voeteneinde liggen: we gaven genoeg
hitte af. Ik voelde hoe de pik van Bas tegen de mijne in vorm kwam. "Laat hem
eens bewonderen", zei ik en ging zo liggen dat ik zijn pikkie goed kon bekijken.
Ik stroopte zijn voorhuid helemaal naar beneden, zodat zijn eikel helemaal
zichtbaar werd. "Eigenlijk ziet hij er zo niet gek veel anders uit dan dat
besneden pikkie van mij", zei ik, "Je houdt alleen een paar rolletjes vel over".
"Laat eens zien", zei Bas en legde onze twee leuters tegen elkaar aan. "Tja",
zei hij, "inderdaad, allebei een blote eikel, maar als ik mijn velletje naar
voren beweeg is het wel weer heel anders." Eigenlijk zat er best een behoorlijk
verschil tussen de twee stukken vlees, bij mij zag je een eikel en dan een
strakke pik eronder met een randje waar vroeger de voorhuid begon, bij Bas was
het een blote eikel en een hoop vel. Bas kroop bovenop me en begon zijn pik
uitvoerig over de mijne te wrijven terwijl zijn mond de mijne opzocht. Bas
smaakte naar Maccleans, maar ik denk dat hij dat ook van mij zou vinden.
"Lekkere strakke billen heb je," zei hij, terwijl een van zijn handen zich onder
mij wrong en hij even met zoenen ophield. Hij kneep me zacht in één van mijn
billen. Intussen verkende ik zijn rug en het duurde niet lang of mijn handen
kwamen ook bij zijn billen terecht. "Ik wil twee pikkies in mijn hand", zei hij
en trok me in zithouding op bed. Hij sloeg beide benen zo om me heen dat hij
onze twee leuters samen kon nemen in zijn hand en begon ons beiden af te
trekken. Intussen zocht hij mijn mond op en begon me weer uitgebreid te tongen.
Dit feest ging zo'n paar minuten door en toen zei ik dat het mijn beurt was. Ik
legde zijn lekkere bruine snikkel tegen de mijne en zorgde ervoor dat ik beide
eikels goed kon bewerken. Het duurde niet lang of ik voelde zijn lichaam
verstijven en met een diepe kreun spoot zijn sperma over mijn hand, een paar
stralen kwamen ook op mijn buik terecht. Het bleek een goed glijmiddel te zijn
voor mijn besneden pikkie want binnen een minuut voelde ik weer een warme
stroom. Nu kolkte mijn pikkie leeg voor de derde keer die dag. We zakten
achterover, bleven dicht tegen elkaar aanliggen. Het was of een soort lijm onze
twee lichamen aan elkaar liet plakken. Ik liet een hand door zijn haren glijden
en begon lieve woordjes te mompelen. Bas begon aan mijn oorlelletje te knabbelen
terwijl zijn handen bleven strelen over mijn rug en billen. Ik had me in mijn
hele leven nog niet zo gelukkig gevoeld. Ik geloof dat we wel een half uur zo
zijn blijven liggen, elkaar strelend, kusjes geven op alle plekken waar we maar
bij konden. We hadden weinig woorden nodig, voelden dat het goed was.
Bas stond op om een washandje en een handdoek te halen en toen hij terugkwam
poetste hij me helemaal schoon.
"Weet je trouwens dat ik een afgrijselijk ochtendhumeur heb?"vroeg Bas. "Heb ik
vanmorgen anders niets van gemerkt", was mijn antwoord. "Toen was het niet meer
echt ochtend", zei Bas, "Ik bedoel meer 's morgens in alle vroegte moet je me
gewoon met rust laten. Vanaf een uur of negen gaat het wel weer." Ik dacht: "Dat
zien we morgen wel weer" en in elkaars armen vielen we in slaap.