Noordkaap4

dag 1 deel b
Na de geile scheerbeurt aan de Niehuuser See gingen we met nog volle ballen
verder op weg naar het eindpunt van die dag: Kopenhagen. Het kriebelde nog
wel een beetje tussen mijn benen.
"En wat was dan jouw geilste ervaring?" vroeg ik na een aantal kilometers om
het gesprek weer op gang te brengen. "Daar hoef ik niet lang over na te
denken", zei Bas, "mijn boottochtje met mijn neef Erik." En na mijn "Vertel!"
stak hij van wal. Toen hij slaagde voor zijn Havo-examen, leefde zijn vader nog
en vroeg wat voor cadeautje Bas wilde hebben. Bas wilde graag een zeiltochtje
met de boot maken die zijn ouders in die tijd hadden, een schouwtje met de
naam "de Zeekoe". Voldoende slaapplek voor vier personen en gemakkelijk te
hanteren met zijn tweeën, tenminste: wanneer één van de twee
bemanningsleden zeilervaring had. En dat mankeerde er aan bij Bas: hij had wel
regelmatig meegezeild, maar had zich nooit bekwaamd in de echte
zeilmanskunst. Ook had hij zijn vaarbewijs nooit gehaald. Gelukkig was er een
gewillig familielid die het wel zag zitten een paar weken door te brengen op de
Waddenzee, want dat was het volgende punt op het verlanglijstje van Bas: een
tochtje over het Wad, naar Vlieland, Ameland en Schiermonnikoog. "Erik is een
zoon van tante Annie en is een kleine twee jaar ouder dan ik", zei Bas. "Hij had
toen niet alleen zijn vaarbewijs, maar ook zijn rijbewijs al. Mijn moeder heeft
me op de zaterdag met haar autootje naar Emmen gebracht en is met de trein
teruggegaan, zodat we haar autootje hadden om alle spullen mee te nemen.
Tegen een uur of elf zijn we via de Aldi naar Akkrum gereden waar de boot in
de haven ligt. We hebben de boel ingepakt en zijn richting Dokkummer Nieuwe
Zeilen gevaren. Het weer was schitterend, een lekker zonnetje, maar omdat er
weinig wind was, schoten we niet hard op. De tocht was echter prachtig. Die
avond is er niets gebeurd, we hebben gekookt, een biertje gedronken en doken
al snel nadat het donker was geworden de kooi in, allebei met een
onderbroekje aan in onze eigen slaapzak. Het was warm die nacht. De volgende
morgen heeft Erik gebakken eieren met spek voor me gemaakt en tegen twee
uur 's middags zaten we op het Lauwersmeer, een eindje van de sluis van
Lauwersoog af. Het was warm die dag, wel een graad of 30 en we stonden in
onze Bermuda en een tshirtje op het dek, zwaar ingesmeerd. 's Morgens
hadden we nog naar het weerbericht geluisterd, zelfs geprobeerd om Piet
Paulusma op Radio Friesland te verstaan. Alleen een kleine plaatselijke
onweersbui, maar waar die zou komen wist niemand te vertellen. Opeens werd
het donker vanuit het zuidwesten en Erik riep dat het beter was dat de zeilen
gestreken zouden worden. Erik bediende de grootschoot en ik was belast met
het strijken van de zeilen en ze opbinden. Alleen de fok stond nog toen het
ineens begon te regenen en niet zo'n klein beetje: het leek wel of ze boven de
hoofdkraan hadden opengedraaid. Ik weet nog dat ik de fok naar beneden
gekregen heb, summier heb vastgemaakt en dat ik rillend van de kou naar het
achterdek ben gestrompeld, waar Erik probeerde de boot op de motor naar de
kant te varen. Ik stond te rillen als een espenblad en daarna weet ik niets meer,
tot ik wakker werd.
Erik lag tegen me aan, het dekbed over ons heen. Ik hoorde de regen op het
dek kletteren. Hoe kwam ik hier zo verzeild? "Je was behoorlijk onderkoeld",
zei Erik, "dus heb ik je maar uitgekleed, je onder de wol gestopt en om je warm
te maken ben ik ook maar bij je in de kooi gekropen, een oude beproefde
manier om een zeeman weer bij zijn positieven te brengen."
Ik voelde zijn pik tegen mijn billen drukken en kon er niets aan doen: vanzelf
begon jodokus een eigen leven te leiden. Ik merkte dat ik een stijve kreeg en
daarnaast kreeg ik het onbedwingbare gevoel om te moeten plassen. Het leek
me geen prettig idee om met een joekel van een erectie naar buiten te moeten,
vooral niet in de regen, maar er zat niets anders op: ik moest gewoon
ontzettend nodig. "Ik moet plassen", zei ik en met mijn handen voor mijn kruis
probeerde ik een weg te vinden naar buiten. Eenmaal buiten leek het net alsof
er geen einde aan mijn urinestralen kwam, ik wist niet dat een mens zoveel kon
piesen. Toen ik met mijn laatste stralen bezig was kwam Erik naast me staan,
gekleed in gouden kettinkje en horloge en ik zag een grote straal uit zijn leuter
tevoorschijn komen. Geil! En niet alleen die gele straal maakte me geil, ook de
stand van zijn pik wond me vreselijk op: hij stond daar net als ik met een joekel
van een erectie te pissen. Zijn ballen waren helemaal opgetrokken en het leek
net alsof hij geen zakje had. "Opwindend weertje, is het niet?" was zijn vraag. Ik
wist niet hoe ik het had. Wat moest ik nu met die situatie? "Pas maar op", zei
Erik, "straks raak je weer onderkoeld". Gelijk had hij, het regende nog steeds
en ik dook de kajuit weer in. Het was er een puinhoop: natte handdoeken.
tshirts en shorts lagen verspreid over de vloer. "Hier heb je een droge
handdoek", zei Erik, maar hij gaf hem niet aan mij, hij begon mijn haren en
daarna mijn rug af te drogen. Na enkele tellen kwam hij bij mijn billen terecht
en hij besteedde bijzondere aandacht aan mijn bilspleet. Ik deed mijn benen iets
verder uit elkaar zodat hij van achteren ook bij mijn ballen terecht kon.
Voorzichtig ging hij met de handdoek naar beneden, eerst mijn linkerbeen en
toen mijn rechter. "Omdraaien", zei hij en ik volgde zijn bevelen slaafs maar vol
spanning op, zenuwachtig voor het vervolg. Erik begon weer aan de bovenkant,
veegde de druppels van mijn gezicht, mijn hals en kwam vervolgens bij mijn
tepeltjes terecht. Die kregen een extra beurt, hij zorgde ervoor dat ze flink
gingen opzetten. Ik keek hem eens goed aan. Zelden heb ik zo'n geile blik in
iemands ogen gezien. Zijn zwarte krullen hingen in slierten naar beneden. Na
mijn buik kwam hij bij mijn kruis terecht, volgens mij zijn uiteindelijke doel.
Zachtjes schuurde het katoen over mijn eikel. Ik nam de handdoek van hem
over en begon ook bovenaan: eerst zijn zwarte krullen, daarna zijn
poppenkoppie met die zaadvragende ogen. Daarna zakte ik naar beneden, eerst
naar zijn haarloze borsten en daarna naar zijn navel. Een paar centimeter lager
begon het zwarte struikgewas. En uit dat struikgewas stak een lekker stukje
mannenvlees. Ik kon een naadje zien lopen van zijn balzak tot aan zijn eikel. En
die eikel was onbedekt, een lekker paddenstoeltje stond parmantig te lonken
aan het einde van zijn paal. Ik kon me niet bedwingen en nam dat lekkere stuk
vlees in mijn mond. Eric ging zitten zodat hij met zijn hand bij mijn leuter kon
komen. Het moet een geil gezicht geweest zijn: ik was Eric aan het pijpen,
terwijl hij met de ene hand zijn lul aan het rukken was en met zijn andere aan
mijn paaltje zat te trekken. Erik trok mijn hoofd van zijn pik af en gaf me een
tongzoen. Het was de eerste keer dat ik getongt werd door een vent. Hij
draaide zich om en begon als een gek aan mijn pik te zuigen. Ik draaide me zo
om dat ik zijn pik weer in mijn mond kon nemen. Met mijn hand begon ik zijn
balzak (of wat er nog van over was) te verkennen. Erik bewerkte mijn eikel
intussen met zijn mond, terwijl hij mijn pik tussen zijn duim en wijsvinger aan
het bewerken was. ik hield het niet meer, na een paar minuten spoot mijn witte
vocht over mijn buik en gelijktijdig proefde ik het zilte nat van Erik in mijn
mond. Ik kon het amper binnenhouden, zijn witte drellen liepen langs mijn kin
naar beneden. Erik draaide zich om en likte mijn gezicht schoon. Daarna begon
hij mij opnieuw te tongen, terwijl zijn hand weer richting mijn kruis ging. Wilde
hij mijn halfharde jodokus opnieuw tot leven wekken?"
"Een geil ventje, die neef van je", was mijn korte samenvatting van het verhaal
dat Bas vertelde. "Ik vertel je nog wel meer verhalen over die vakantie", was
het antwoord van Bas.
We schoten lekker op: vanaf Kolding naar Odense en via de E20 naar
Kopenhagen. De Storebaeltbrug kostte een paar cent, maar dan heb je ook
wat: De verbinding bestaat uit twee bruggen van 6,6 en 6,8 kilometer lengte,
die beide op het eilandje Sprogø uitkomen. De lengte van de verbinding is 18
kilometer. Ook het treinvervoer maakt sinds 1997 gebruik van de brug (ten
westen van het eilandje) en de 8 kilometer lange spoortunnel tussen Sprogø en
Seeland. Ik weet het niet meer precies, maar volgens mij hebben we zo'n 25
euro betaald voor de overtocht.
Na de brug was het niet ver meer naar onze camping in Kopenhagen.