Zigeunerjongens deel 2

Zigeuner jongens

Deel II

De volgende morgen werd ik wakker vanwege een pijnlijke ochtenderectie in combinatie met een volle blaas. Mijn penis was zo gezwollen en hard dat je er een spijker op kon recht slaan. Voorzichtig om de jongens niet wakker te maken klom ik uit bed, opende zachtjes de gordijnen en de porte-brisée. De koele ochtendlucht stoomde de slaapkamer binnen en verdrong de lucht van zweet, slaap en verschraalt sperma.

Naakt stapte ik het terras op en liep richting van de oude plataan die een prominente plaats in de tuin innam. Mijn geschut was nog steeds op oorlogssterkte en de druk op mijn blaas werd per seconde groter. Oh, wat moest ik pissen! Ik kon het niet langer ophouden. Verzaligd liet ik de natuur zijn loop. Het leek wel of er een stop uit het bad werd getrokken. Met grote kracht spoot de urine vanwege mijn erectie omhoog en kletterde in een boog tegen de boom. Oh, wat was dat lekker. Met dichte ogen stond ik te genieten van deze urinelozing. Er leek geen eind aan te komen. Om de laatste druppels te verwijderen, schudde ik mijn stijve flink uit en trok ik mijn voorhuid een paar keer terug over de ontblote eikel. Normaal gesproken zou ik mij op zo’n moment klaar getrokken hebben, maar nu, met de jongens…….. Ik was zo in gedachten met mij zelf bezig dat ik niet eens gehoord had dat Georgio ook wakker was geworden en eveneens geheel naakt naast mij stond te plassen.

Pulserend loosde hij zijn ochtendwater tegen de stam van de boom. Schudde eveneens de laatste druppels van z’n eikel en sloeg een diepe zucht. “Dat is soms net zo fijn als klaarkomen patron” zei hij.
Ik bromde zoiets van “oui, oui “ en keek schuin naar beneden en zag dat hij eveneens een ochtend erectie had gehad die nu langzaam afnam. Schoksgewijs verslapte z’n lul. Door dat ik nog steeds langzaan mijn voorhuid over mijn eikel aan het schuiven was, was mijn erectie eerder toe dan afgenomen.

De jongen keek met volle aandacht naar mijn gezwollen geslacht en vroeg; “moet ik het afmaken patron”. Ik sloeg mijn arm om hen heen en leidde hem naar het tuintafeltje en liet hem daar voorover bukken, zodat hij met zijn uitdagende kont omhoog stond. Ik trok z’n billen uiteen en drukte mijn tong tussen z’n heerlijke spleetje en begon zijn rozetje als een gek te likken, tot hij geheel ontspannen stond te kreunen van genot. Voorzichtig rekte ik vinger voor vinger z’n kringspier op en toen ik vond dat er voldoende ruimte was stak ik mijn nog steeds stijve leuter in zijn liefdesgrot. Hij jammerde even wat spoedig daarna overging in een hevig gesteun en gekreun naarmate ik langzaam mijn neuk tempo opvoerde.

Met mijn linker hand zocht ik z’n inmiddels door geiligheid weer hard geworden lul en trok hem af in het zelfde tempo als dat ik hem neukte. Doordat ik bij elke stoot z’n g-spot stimuleerde, kwam Georgio al spoedig klaar. Hij spoot z’n sperma in vijf stralen op de tuintafel. Bij iedere zaadlozing voelde ik z’n darmen samentrekken, zodat er voor mij ook geen houden meer aan was. Jankend als een hond en trillend op mijn benen spoot ik mij leeg in z’n darmen. Straal na straal na straal. Toen mijn geslacht eindelijk slap geworden was liet ik hem pas uit dit heerlijke kontje floepen. Moeizaam kwam Georgio omhoog en keek mij verliefd aan. Mijn sperma liep langs de achterkant van zijn benen naar beneden en vormde een klein plasje achter zijn hielen. Onze gezichten kwamen bijeen en opeens waren we aan het tongen en streelden onze handen elkaars lichamen. Door deze sensualiteit werden de hormonen weer gestimuleerd, en in tijd van een mum, stonden we weer met twee stijve palen tegen elkaar aan te rijden. Oh wat was dit lekker. Vrijen in de openlucht alleen verwarmd door de ochtend zon. We stonden ineen gestrengeld alsof we elkaar nooit meer zouden los laten. Ik voelde op mijn buik hoe Georgio’s voorvocht zich mengde met het mijne.

Terwijl we van elkaar aan het genieten waren, hoorde ik achter ons een bons. Daar kwam Mario al mopperen naar buiten gestruikeld in z’n blote niksie en zijn piemel parmantig omhoog vanwege zijn morgen erectie. “Ik moet plassen maar kan de wc niet vinden” sprak hij met een nog slaap dronken stemmetje. “Kom maar hier, dan mag je tegen de boom aanplassen” antwoordde ik. Op een holletje kwam hij aangelopen. De nood was blijkbaar erg hoog want met een zucht liet hij zijn morgenwater tegen de oude stam kletteren. “Waar waren jullie” vroeg hij al plassend “Ik was jullie kwijt”. Mario schudde de laatste druppeltjes van zijn piemel en kwam naar ons toelopen.

Nu hij geplast had werd zijn geslacht snel slapper en kleiner. Verwonderd keek hij naar onze stijve palen. “Wat waren jullie aan het doen”vroeg hij nieuwsgierig.
“We stonden wat te vrijen” zei ik tegen hem. “Mag ik ook meedoen” was z’n respons. “We waren net klaar en wilden gaan zwemmen” jokte ik. Dat wilde Mario ook wel. Zonder op ons te wachten huppelde hij richting het zwembad en nam zonder bedenking een snoekduik het water in.

De betovering was verbroken, dus begaven Georgio en ik mij ook richting zwembad. Even een koude douche en dan plons het water in. Dit deed ons zichtbaar goed. We trokken een paar baantjes. Het koude water tintelde verkoelend op mijn huid. Na een paar baantje klom ik uit het zwembad en keek naar de lucht. Het beloofde weer een prachtige dag te worden. “Kom jongens tijd voor het ontbijt. Eerst even aankleden, dan rijd ik naar de bakker terwijl jullie de ontbijttafel in orde maken”. Dat sprak het tweetal wel aan. “Ik heb reuze honger” zei Mario. “Ik lust ook wel wat” deed Georgio een duit in het zakje. We liepen weer teug naar de slaapkamer om ons af te drogen en aan te kleden.

De jongens waren alweer aan het stoeien. Ik maande ze tot kalmte. Ik droeg Mario op het bed te luchten en de slaapkamer op ter ruimen en Georgio koffie te zetten en de ontbijtboel op het terras gereed te maken. “Wel de tuintafel nog even schoonmaken hé” zei ik met een knipoog in het voorbijlopen en klom achter het stuur, startte de auto en reed naar de locale bakker voor twee verse baguettes en tien croissants. Bij de charcuterie er direct naast een paar plakken gegrilde ham en twee ons bacon. Voorzien van proviand vertrok ik weer richting boerderij.

De jongens hadden zich danig van hun taak gekweten. Alles stond klaar toen ik weer thuis kwam. Alleen het bacon nog in de pan, de eieren er bij de tomaten uit eigen tuin in plakjes gesneden en een lekkere sterke kop koffie. Snel bakte ik een dubbel portie bacon and eggs voor de knullen en mij zelf. Georgio schonk de koffie in en we konden aanvallen op ons ontbijt. Dat hadden we wel verdiend.

Ze lieten het zich goed smaken en na een goed half uur was alles schoon op. Wat konden die knapen bunkeren ik stond er gewoon van te kijken. Efficiënt ruimde Georgio alle ontbijtspullen op. Toen we klaar waren en schonk hij ons allen nog een kop koffie in. Genietend van de ochtend zon hielden we onze werkbespreking.

“We gaan vanmorgen het bos in om afgevallen takken te rapen en bomen bij te snoeien” zei ik. We beginnen vooraan en werken ons zo een weg naar achteren.
Achter het bos ligt Lac d’Amour een klein natuurlijk stuwmeertje. Als jullie zin hebben kunnen jullie daar ook nog zwemmen” zei ik.

Ik haalde de koelbox te voorschijn en vulde deze met mineraalwater en cola voor de jongens. In de kast vond ik nog een paar Marsen en stopte die ik ook in de koelbox.

Vervolgens liep ik naar de telefoon en belde de locale traiteur madame Joslin van l’ Auberge “Les Signeur de Volney” en vroeg haar of ze om twaalf uur een lunch voor vijf personen met wat koude en warme spijzen kon bezorgen bij de boerderij, want de jongens aten inderdaad voor twee. Dit bleek geen probleem, dus konden we aan de slag.

We liepen naar de grote schuur. Georgio wilde graag trekker rijden. Ik had geen bezwaar, maar dan moest Mario terug rijden. Alsof hij nooit anders gedaan had, reed hij vaardig de trekker naar buiten. Mario en ik koppelden de kar er achter en laadden het gereedschap op.

Half tien. Daar gingen we. Op naar het bos. De zon was al aardig warm, dus het werk in het koele bos was geen straf. De schade die de winterstormen hadden aangericht bleken mee te vallen. Wel lag er veel dood hout op de grond, daar moesten je jongens vanavond maar een vreugde vuur van maken. Gewapend met harken en rieken gingen we het dode hout te lijf en laadde het op de open kar achter de trekker.

Alleen de stammetjes of takken die arm dik of dikker waren, werden apart gelegd want die moesten tot brandhout gezaagd worden.
We schoten lekker op. Ook hier maken vele handen licht werk. Op een open plek kiepte we het dode hout. Dat werd straks een leuk fikkie. De stammetjes en dikke takken werden opgeladen om in het houthok tot brandhout verzaagd te worden.

Noen tijd diende zich aan de jongens hadden hun cola en marsen tijdens het werk verorberd en blijkbaar ook al verteerd, want ze hadden alweer trek. Ongeveer de helft van het werk was gedaan, dus nog een paar uurtjes van middag en het bos was ook weer schoon zo snel had ik het nog nooit gefikst.

Bezweet en voldaan reden we weer terug naar de boerderij. Madame Joslin stond op het punt te vertrekken toen we aankwamen. Ik begroete haar hartelijk en vroeg wat voor verrassing ons te wachten stond. Mario parkeerde de trekker in de schuur en kwam belangstellend bij ons staan. Om geen verkeerde indruk te wekken en slapende honden wakker te maken stelde ik de jongens voor als neven van een aangetrouwd familie lid die mij dit weekend kwamen helpen op de boerderij. Het leugentje ging er in als zoete koek. Tegen de jongens zei ik ga nog maar even zwemmen voor de lunch, dan kunnen jullie lekker afkoelen. Madame Joslin was het wandelende nieuwsblad van de vallei, zo vertelde ze dat er recent een camping geopend was aan de overkant van het Lac d’ Amour en dat monsieur Le Grand een bouwvergunning had gehad om drie fermettes te bouwen om deze te verhuren of te verkopen aan buitenlanders. Zo ging het nog wel even door met nieuwtjes, maar ja dat hoorde nu eenmaal bij de sociale verplichting in zo’n kleine gemeenschap. Eindelijk was er niets meer te vertellen en nam ik afscheid van haar.

Ze had zich met het déjeuner overtroffen. Een salade van koude haricot-vert met ham, een zijde koude gestoomde zalm met haar onvolprezen eigen gemaakte mayonaise, een koude vissalade en een gevulde gegrilde poulet de fermier. Als toetje had ze een hele schaal profitarolles gemaakt, gevuld met room en ijs. Heerlijk!

De schaal profitarolles zette ik snel in de koeling en riep de jongens om te eten. Dat hoefde ik geen twee keer te zeggen. Uit de kelder haalde ik een lekkere rosé, opende de fles en serveerde deze bij de lunch. Dit was een koningsmaal. Half aangekleed kwamen ze aangesneld. “Eerst netjes aankleden en dan aan tafel allez” Als uitgehongerde wolven vielen de jongens op de maaltijd aan. Ze smulden. Zo lekker hadden ze nog nooit gegeten. Wat een genoegen om ze zo’n plezier te kunnen doen. Het was een plezierige lunch. Ze kletsten over van alles en nog wat en hadden het dik naar hun zin.

“Na de maaltijd gaan we even uitbuiken jongens voor we weer aan het werk gaan” zei ik. Ditmaal ruimde de jongens samen de tafel af. De vuile vaat in de vaatwasser en de botjes in de afvalbak en de restjes eten naar de ganzen.

Ik had mij inmiddels geïnstalleerd op een van de banken bij het zwembad. Zo meteen zou ik nog wel een duik in het verkoelende water nemen. De jongens lieten er geen gras over groeien, ze kleden zich uit en sprongen direct in het verkoelende water, waar ze weer begonnen te stoeien.

Met genoegen zag ik het aan. Allengs begon hun stoeien steeds meer seksueel getint te worden. Ik zag dat ze probeerde elkaar bij het geslachtsdeel te pakken en elkaars balzak te kietelen. Mario probeerde het zwembad te ontvluchten, maar Georgio kon hem nog net bij zijn been weer terug in het water trekken. Bij de tweede poging lukte het beter. Mario was Georgio net te snel af en spurte het gazon op met z’n piemel hoog geheven. Georgio achter hem aan. Ook hij had een erectie.

Georgio probeerde hem via een sliding te tackelen. Even rollebolden de natte lijven om en om over het gras, toen wist Mario toch weer te ontsnappen. Hij was zo glad als een aal in een emmer snot. Georgio er weer achter aan. Eindelijk had hij hem te pakken. Georgio ging op zijn borst zitten. Mario kronkelde als een paling maar Mario kon hem met zijn knieën goed in bedwang houden. Langzaam schoof hij naar voren zijn stijve lul fier vooruit. Mario voelde instinctmatig wat er nu van hem verwacht werd. Bereidwillig opende hij zijn zwoele lippen en Georgio’s lul verdween in z’n mond. Ik zag Mario vol overgave likken en zuigen. Oh wat ging die Georgio lekker klaar gepijpt worden. Mijn eigen penis begon zich ook weer te roeren bij het zien van dit geile schouwspel. Zachtjes schoof Georgio heen en weer over Mario”s borst en neukte zo z’n broertje in z’n mond.

Langzaam maar zeker werden z’n ogen glazig en z’n ademhaling vlugger. Toch verhoogde hij zijn tempo van heen en weer schuiven niet. Minuten gingen voorbij en met een oerkreet spoot Georgio zijn ballen leeg in de mond van zijn broer. Aan zijn spasmen zag ik dat het zeker zes stralen waren. Kokhalzend slikte Mario zo goed en kwaad als het ging de levenssappen van zijn broer door. Sliertje sperma dropen uit z’n mondhoeken naar beneden. Gulzig likte zijn broer deze sperma restjes op om maar niets verloren te laten gaan. Mario likte zijn broers leuter netje schoon. Zelfs het eikelrandje werd niet overgeslagen. Rillend van genot onderging Georgio deze behandeling. Langzaam liet Mario de nog wel dikke maar thans slappe pik uit zijn mond glijden. Georgio rolde loom van zijn broer af op het gras.

Ik zat inmiddels weer met een rock harde bij het zien van dit geile schouwspel.

“He, en ik nou” zei Mario tegen Georgio. Maar die gaf geen krimp. Met gesloten ogen lag hij uit te hijgen van de stoei- en pijppartij.

Daar stond de kleine Mario dan met een beteuterd gezicht te kijken naar zijn onwillige broer met nog steeds een erectie en zonder dat aan zijn behoeftes tegemoet gekomen werd. Ik wenkte hem. Opgelucht kwam hij op mij af er van overtuigd dat ik bereid was om voor zijn probleem op te lossen.

Hij kwam naast mij staan. Zijn pik produceerde een flinke hoeveelheid voorvocht, die ik op mijn vingers smeerde. Ik vroeg hem zich om te draaien en begon zij liefdesgrotje te vingeren. Steeds mijn vingers even nat nakend aan zijn lekkende lul. Voorzichtig drukte ik mijn gladde vinger naar binnen en naar buiten en even later voegde ik een tweede vinger aan dit spel toe Mario stond te kreunen van genot . Ik maakte mijn broek los, ontknoopte de knopen van mijn boxer en haalde mijn reeds voor de strijd gereed staande stamper naar buiten. Toen vroeg ik hem schrijlings achterstevoren op mijn harde paal te gaan zitten. Soepel verdween deze in zijn heerlijk nauwe jongens kutje. Met mijn rechterhand nam ik zijn stijve en masturbeerde hem rustig in het tempo dat hij zelf aangaf naar z’n hoogte punt. Ik voelde aan de druk op z’n darmen en de omklemming van z’n kringspier dat zijn orgasme niet ver weg meer was.
Plotseling was het daar. Trillend en rillend kwam hij klaar zijn pulserende lul spoot sperma fluim na sperma fluim over mijn benen. Er leek geen eind aan te komen.

Ondertussen bleef ik hem gewoon door aftrekken. Hij zat als een slang te kronkelen op mijn paal. Toen kom ik het ook niet langer meer uitstellen en spoot zijn darmen vol met mijn levenssappen. Golf na golf werd mijn sperma zijn darmen in gespoten, tot mijn zaadballen de productie staakten en mijn lul zich verslapte. Toen hij slap genoegwas kwam hij langzaam omhoog en mijn lul floepte uit zijn jongenskutje gevolgd door lange slierten geil die door de zwaarte kracht naar beneden kwamen zakken.

Loom kwam ik overeind, gaf hem een knuffel en ontdeed mij van de rest van mijn kleding. Toen dook ik het verkoelende water in. Even later volgde de jongens. We zwommen wat en speelden wat met een bal. Na een kwartiertje waren we voldoende afgekoeld om het werk weer te hervatten.

We kleden ons aan en Georgio ging de trekker weer halen. Ik sloot af pakte de koelbox met drinken in en sprong samen met Mario op de kiepwagen. Al hobbelend kwamen we na ca. 10 minuten weer in het bos aan.

Opnieuw harken, kappen en zagen en dood hout verzamelen. Ik had de jongens vanavond het grootste kampvuur van hun leven beloofd, dus ijverig verzamelden ze al het dode hout dat ze konden vinden. De berg dood hout op de openplek werd alsmaar groter en hoger. De jongens hadden er zichtbaar plezier in om het grootste kampvuur van Frankrijk te bouwen ze sjouwden al het dode hout dat ze maar konden vinden naar de bult

We waren bijna klaar en bezig de stammetjes en dikke takken op de kiepkar te laden toen we stemmen hoorden. Verbaasd keken we op. Wie kon hier nu wezen. Dit was privaat bezit en dat is in Frankrijk heilig. Wie zou de brutaliteit hebben om omgevraagd van de rivieroever en het daar achtergelegen bos gebruik te maken. Ik maande de jongens tot stilte en als indianen slopen we richting waar de stemmen vandaan kwamen, zorgvuldig uitkijkend waar we onze voeten zouden plaatsen, zodat we geen geluid zouden voortbrengen. We waren nu vlak bij het meertje. Alleen een rand van kreupelhout en een strook hoog gras zat er nog tussen ons en de oever.

Voorzichtig keek ik door het kreupelhout en zag zeven tieners die aan het voetballen waren. Vijf jongens en twee meisjes. De jongens droegen alleen een sport of zwembroekje, de meisjes een bikini. Iets verder op lagen nog twee meisjes in bikini op een handdoek in het gras te zonnen. Hoe komen die nu hier in dit niemandsland. Er was geen andere manier om hier te komen dan over mijn land of door het meer over te zwemmen of te varen. Ik had de boerderij en het land nu 7 jaar in bezit en had hier nog nooit een sterveling gezien.

Plotseling herinnerde ik mij de woorden van mevr Joslin. Dit waren natuurlijk camping bezoekers. Op zich had ik er niet zoveel moeite mee dat deze kinderen hier speelden en lagen te zonnen maar dan was vooraf een vraag van de campingbeheerder of ik daar al dan geen bezwaar tegen had toch wel op z’n plaats geweest. Wat te doen? Deze kinderen weg sturen. Dat vond ik flauw. Zij konden er niets aan doen. Ze wisten immers van niets.

Blijkbaar werd er weer een goaltje gemaakt, want een gejoel steeg op van het geïmproviseerde speelveldje. De andere twee meisjes kwamen nu ook overeind en liepen naar hun voetballende kameraadjes om ze verder toe te juichen en op te zwepen tot grotere prestaties.

Georgio en Mario zuchten. “Wij zouden ook wel graag een balletje willen trappen patron” zei Georgio. Dat kon ik mij wel voorstellen.
“Ga maar vragen of jullie mee mogen doen” antwoordde ik. Ik had het nog niet gezegd of de jongens schoten er als een pijl uit een boog vandoor, roepend en gesticulerend dat ze graag wilde meespelen.

Het groepje schrok zich een ongeluk. Waar kwamen deze knullen nu opeens vandaan. Verbouwereed keken ze de twee jongens aan. Ik besloot in te grijpen en liep op mijn gemak naar de groep kinderen toe. Maakte mij bekend als de properitaire en vertelde de kinderen dat ze eigenlijk in overtreding waren en hier helemaal niet mochten zijn. Zoals nette Franse kinderen betaamt, begonnen ze zich uit te putten in excuses die ik met een achteloos gebaar van mijn hand weg wimpelde. Ik deelde hen mede dat ze hier best mochten spelen, maar de natuur niet mochten vernielen, dat ze rustig konden door voetballen en dat Georgio en Mario het leuk zouden vinden om te mogen meespelen. Er bleek geen bezwaar tegen deze deal, dus de jongens trokken hun T-shirts uit, werden ingedeeld en het spel ging door. Wat een genot om naar al die zwetende jonge lijven te kijken.

Na ongeveer een kwartier hadden de meisjes geen zin meer. Ze wilde terug naar de camping. Mijn veronderstelling was dus juist gebleken. De jongens echter wilde van geen ophouden weten, dus er ontstond een padstelling. De meisjes konden het meertje overzwemmen of de roeiboot nemen. Maar als zij de boot namen, moesten de jongens naar de overkant zwemmen. Geen aanlokkelijk idee als je net anderhalf uur intensief aan het voetballen bent geweest. Ik bood aan de meisjes naar de overkant te roeien en met de boot terug te komen. Dat was het ei van Columbus. Ik liet de meisjes instappen en roeide vervolgens kalm naar de camping aan de overkant, hielp de dames uitstappen en voer vervolgens weer terug.

De jongens waren nog steeds aan het voetballen al hoewel het meer op rugby leek. Regelmatig rolde een kluwen half naakte jongens voorbij op zoek maar de bal. Het zweet gutste van hun lichamen. Ze glommen in het zonlicht.

Inmiddels was het zes uur geworden en aperitief tijd, bovendien moest ik nog boodschappen doen en de kiepkar moest nog gelost worden, dus wenkte ik Georgio en deelde hem mede dat het zowel genoeg was. De jongens vonden het jammer dat ze mee terug moesten. “Je mag ook blijven voetballen, maar dan moet je terug komen lopen” zei ik. Toch minstens een half uur lopen. Mario vroeg hoe lang de jongens hier bleven. Ze zouden maandagmorgen weer vertrekken.
“Patron, mogen we vanavond nog spelen”vroeg hij. “En het vreugde vuur dan” vroeg ik hem. Oeps dat was hij even vergeten. “Vreugdevuur” vroeg een van de voetballers. Georgio vertelde hem dat ze vanavond het grootste kampvuur van Frankrijk gingen maken. Trots vertelde hij van de grote berg met dode takken die hij en z’n broer in de loop van de dag verzameld hadden. “Wil je het zien” vroeg hij aan z’n nieuwe vrienden. Dat leek hun wel cool vet. Als een volleerde woudloper ging hij hen voor naar de openplek waar een immense berg met dood hout lag. “ Gaan jullie dit echt in de fik steken? “ vroeg een andere jongen. Enthousiast knikte hij van ja. “Mogen wij ook komen fikkie stoken”, vroegen ze in koor. Daar kon ik geen bezwaar tegen maken, “maar oude kleren meebrengen want je gaat erg naar brand en rook stinken”. “Is geen kleren ook goed” vroeg een ander. “Wat je wilt” antwoordde ik neutraal. “Hoe laat moeten de jongens vanavond hier zijn patron” vroeg Mario. “Tussen tien en half elf” antwoordde ik. Vervolgens werd er door de jongens op z’n Frans afscheid genomen en klommen Mario en Georgio op de kiepkar. Ik startte de trekker en keerde huiswaarts om het avondmaal gereed te gaan maken.

Thuis laadden ze netjes de stammetjes en dikke takken af en stapelde ze op in het houthok. Mario reedt de kiepkar naar de wagenschuur en parkeerde de trekker er naast. Sloot de grote deuren en liep richting zwembad. Georgio lag al in het water. De jongens waren moe van het werk en het voetballen. Rustig dobberde ze wat rond op een luchtbed en een rubberen binnenband. Hun gereedschap gekrompen tot mini size vanwege het koele water.

Een barbecue leek mij weer het meest gemakkelijk, dus op naar de supermarkt voor een vleespakket voor zes personen, sla, komkommer, en een grote bak salade Strasbourgienne. (Aardappelsalade met schijfje rookworst) en een groot karton bier voor vanavond.

De avondmaaltijd verliep weer op prettige wijze. De jongens konden haast niet wachten tot we klaar waren, want daarna zou er lekker fikkie gestookt worden in het bos.

Nadat alles opgeruimd was, haalde ik het groot pak bier uit de koeling en deed de 24 flesjes in de grote koelbox. Vervolgens zocht ik in de wagenschuur een kan met oude dieselolie, vermengd met wat benzine of terpentine, laadde dit alles in de oude Mehari (een soort open terreinwagentje op basis van een 2CV). De jongens klommen in de laadbak, zich ontfermend over de koelbox en de jerrycan. Op naar de openplek in het bos voor het vreugde vuur.

Al hobbelend en waggelend kwamen we aan. Een aantal jongens, die ze die middag hadden leren kennen waren er al de overige zouden na de maaltijd wel komen.

Ik had ze gezegd oude of geen kleren aan te trekken, want deze zouden vreselijk naar rook en brandlucht gaan stinken. De meeste droegen alleen een oud T shirt en sportbroekje of zwembroek. Ik hoorde geplons en geproest en jawel, daar waren ook de andere knullen. Ze waren het meertje over komen zwemmen. Dapper hoor! Al nahijgend van de forse zwempartij kwamen ze naar de open plek. Het gehele voetbal team was compleet, dus het vreugdevuur kon ontstoken worden.

Ik sprenkelde het brandbare mengsel zo goed en kwaad als het ging over de takkenberg, maakte een soort fakkel van wat oude lorren die ik met een aansteker aanstak. Op verschillende plekken stak ik de houtberg aan die weldra in lichte laaien stond. De jongens dansten er als indianen omheen, steeds verder terug deinzend voor de immense hitte die het vuur verspreide. Het zweet liep ze met straaltjes over het gezicht. De eerst T. Shirts werden al uitgetrokken en snel volgde de rest.

Voor muggen hoefde men niet bang te zijn. De rook kollom die uit het vuur opsteeg zou alle muggen in wijde omgeving wel weg houden.

Zeven half naakte lijven die na de zoveelste ronde dans het voor gezien hielden en een veilige plek zochten om naar het vuur te kijken en onderling sterke verhalen uit te wisselen. “Hebben jullie dorst” vroeg ik. Nou dat hadden ze, dus ging ik met het koude bier rond. Dat smaakte. Ik bleek niet de enige die voor drank gezorgd had. Jean-Luc, een van de jongens die op de camping verbleef, had een fles rum van een onbekend merk bij zich en een paar literflessen cola. Dit zou een lange hete avond worden.

De jongens besloten om bij het flakkerende licht van de brandende hout berg een spelletje te kaarten. Dat viel niet mee, want er waren vele soorten kaartspelen en ieder kende een ander spel. Ze werden het eens over pokeren.
Maar pokeren zonder geld is niets aan. Geen van allen hadden ze een cent op zak. Dus goeder raad was duur. Strip poker dan stelde één van de jongens voor.

Dat leek ze wel wat, maar dan zouden ze snel klaar zijn, want de meeste hadden nog maar een of twee kledingstukken aan. “Doe dan strippoker met opdrachten” gaf ik als hint. Even lieten ze dit op hun inwerken en werd toen met al gehele instemming aangenomen.

Ik ging nog een keer met het bier rond en het spel begon. Ze zaten met z’n achten in een kring, nog steeds glimmend van het zweet. De zwoele avond, de warmte van het vuur, en het gestage stijgen van het alcohol percentage maakte het tot een dolle boel.

Al spoedig zat de eerste in z’n blote gat. Als hij nog een keer verloor, zou hij een opdracht moeten uitvoeren. Ik was benieuwd wat ze voor hem in petto hadden.

Ik had de passagiersstoel uit de auto geschoven en naast de Mehari gezet. Een loge plaats! De jongens waren zo in het spel verdiept dat ze mij niet eens opmerkte.

Weldra zaten drie van de acht jongens in hun Adamskostuum. Ik zag nu ook de cola fles rond gaan, die voor ongeveer 1/3 met rum gevuld was en voor de rest met cola was aangelengd. De stemming steeg en de sfeer werd aldoor broeieger.

De eerst opdracht. Een jongen Gérard geheten werd opgedragen zijn piemel stijf te maken en stijf te houden, maar zich niet af te trekken. Alexandre was ook de klos ook hij moest op z’n knieën gaan zitten en ook z’n piemel stijf maken.

Voor we een kwartier verder waren zaten ze allemaal in hun blote kont al of niet met een stijve jonge heer. Er waren jongens die van al die pikken duidelijk opgewonden raakten. Ze hadden of kregen spontaan een stijve zonder er iets voor te doen.

Een pikken parade van acht lullen in alle soorten en maten. Dikke stompe, lange dunne, kromme en rechte met glanzende uit de voorhuid kruipende eikels en waarvan de eikel achter het voorhuidje verscholen bleef. Het viel mij op dat al deze jongens goed bedeeld waren want kleiner dan 16 cm, schatte ik, was er geen een. Het leek er wel of de jonge generatie allemaal grotere voortplantingsorganen hadden dan 15 á 20 jaar geleden.

Wat een heerlijk gezicht deze stijve leuters waar al dan niet zachtjes aan getrokken werd. Vol nieuwsgierigheid volgde ik hun spel. Wie zou er overgaan tot de eerste interactie. Tot nu toe waren ze nog alleen met zich zelf bezig geweest en was er over en weer nog geen lichamelijk contact geweest. Maar omdat ze nu allemaal met een stijve jongeheer zaten, moest de volgende opdracht een interactieve zijn. Ik was benieuwd.

Georgio mocht het zeggen. Hij zat op z’n knieën, zijn plasser parmantig omhoog. Z’n eikel glom in het licht van de nog steeds brandende takkenberg. Hij viel beslist niet uit de toon. Z’n pik behoorde tot een van de lekkerste die er tussen zat.

Hoe creatief zou hij zijn, zonder schokkend te worden. Een jongen die Jean Claude heette had verloren en zat in spanning z’n opdracht af te wachten. Jean Claude was een wat slungelachtige magere jongen met een moeilijk in te schatten leeftijd. Z’n pik was ook slungelachtig en mager. Wel lang maar beslist niet dikker dan een forse duim. Hij stond half stijf en z’n eikel deed een verwoede poging zich onder zijn vooruit uit te worstelen, wat slechts gedeeltelijk lukte. Jean-Claude moet mij pijpen, maar niet klaar laten komen werd de opdracht. En passant ging de colafles nog een keer rond en ieder nam een forse teug. De stemming steeg en werd steeds losser. De remmingen vielen weg.

Aarzelend en zich nogmaals moed in drinkend kroop Jean-Claude naar de overkant en nam manmoedig de stijve van Georgio in z’n mond en begon er op te sabbelen als een hongerige baby aan een fopspeen aangemoedigd door de zeven overige jongens, die bij het zien van dit geile spel hun handen niet van hun lullen konden houden. Hier en daar zag ik dat bepaalde jongens erg geïnteresseerd waren in een ander geslachtsdeel dan hun eigen en werden er omzichtig pogingen gedaan om daar fysiek mee in kontact te komen.

Na vijf minuten vond Georgio het blijkbaar voldoende want hij ontsloeg Jean-Claude van zijn verplichting en het spel ging verder. De slag was voor Alexandre en Jean-Luc was de verliezer. Aangemoedigd door het succes van Georgio wilde hij zich ook wel eens laten pijpen. De cola fles ging nogmaals rond en ieder nam wederom een flinke slok. Alle jongens werden nu in een melige, en raakte in een seksueel geladen stemming.

Jean-Luc kwam op Alexandre af en hapte naar zijn worst. Dit werd de rest van de jongens blijkbaar te veel. Als een man, vielen ze op elkaar aan. Al stoeiend en rollebollend over de mosachtige bosgrond. Een kluwen van armen, benen en stijve pikken. Enkele probeerde verwoed een voorbij komenden penis in hun mond te krijgen, anderen deden pogingen een onderliggende te penetreren of een stijve leuter van een andere knul in zijn handen te krijgen om af te trekken.

Ik genoot met volle teugen van dit zeer geil en opwindend uitzicht. Ik kon mij niet langer bedwingen en bevrijde mijn inmiddels staalhard geworden penis uit z’n benarde positie en begon mij ongegeneerd heel langzaam te masturberen.

Blijkbaar had iedereen nu z’n speelkameraadje gevonden, want er kwam enige orde in de mensen kluwen. Veel standjes soixant-neuf en hier en daar waren jongens bezig een ander af te trekken. Mario had blijkbaar andere plannen, want die lag het liefdesgrotje van Jean-Luc uit te lebberen, terwijl hij z’n rechterhand langzaam over zijn stijve heen en weer liet gaan.

Een jongen zat er een beetje verloren bij. Het was Patric zou later blijken. Een kort gedrongen jochie met een dikke stompe pik en een grote paddestoelachtige blote eikel.
Ik had toch al de nodige pikken in mijn leven gezien en gehad, maar zo’n dikke knoest bij zo’n jonge knul had ik nog nooit gezien.

Gebiologeerd zat ik naar hem te kijken hoe hij zich langzaam naar een hoogtepunt aan het werken was. Zijn korte maar dikke vingers konden de omvang van zijn geslacht niet omvatten dus had hij zich een eigen wijze van aftrekken eigen gemaakt waaraan hij zichtbaar plezier beleefde. Strak bleef ik hem aankijken terwijl ik zachtjes mij zelf aan het verwennen was.
Plotseling bemerkte hij mijn belangstelling op en keek gefascineerd naar mijn trage afruk bewegingen.

Voorzichtig stond hij op zonder een moment zijn afruk tempo te verhogen of verlagen al rukkend kwam hij naar mij toe. Loom liet hij zich naast mij op het gras zakken met z’n rug tegen de Mehari.

“Hoe heet je”, vroeg ik hem “Patric” zei hij schor van geiligheid, want wat hij in mijn hand zag beviel hem wel. Zonder op verder antwoordt te wachten begon hij te vertellen. Het zat hem blijkbaar hoog. “Hij had nog niet zo lang geleden een meisje gehad. Z’n eerste vriendinnetje. In het begin was het allemaal koek en ei, maar toen ze elkaar wat verder wilden leren kennen, ging het verder dan alleen maar zoenen en toen ze z’n buiten proportionele dikke pik zag was de liefde snel bekoeld. Zo’n dikke wilde ze niet in haar grotje hebben. En nu wisten ook al haar vriendinnen dat, dus kans op verdere verkering met meisjes uit z’n kennissen kring kon hij wel vergeten”.

“Is dat je enige ervaring” vroeg ik traag door trekkend. Blozend moest hij erkennen dat hij wel eens een ruk spelletje met enkele vrienden deed maar verder was hij nog nooit gegaan. Ondanks z’n dikke pik was het een lekker jong. Kort gedrongen en gespierd. Net als z’n lul.

Ik liet mij van mijn stoeltje zakken en ging naast hem in het gras zitten . Trok hem tegen mij aan. De drank en de betovering deed de rest. Ik drukte mijn lippen op de zijne en wurmde mijn tong naar binnen. Even was er geen reactie. Toen kreeg de passie de overhand en werden alle acties beantwoord met reacties. Vurig kuste hij mij terug. Al zijn opgekropte passie zat in zijn zoenen. Het was opzwepend geil en vurig passioneel. Het voorvocht stroomde rijkelijk door deze zinnenprikkeling ik voelde het toen ik voorzichtig zijn lid beroerde.

Oh was zou ik deze stamper graag in mijn liefdesgrot ontvangen. Ik vroeg hem of hij mij wilde neuken. Dat was een geheel nieuwe ervaring voor hem. “Ik heb nog nooit geneukt” moest hij erkennen. Nog een maagd en ik mocht hem alles leren. Maak je vingers nat met je voorvocht en vinger mijn jongenskutje gaf ik hem als opdracht. Aarzelend maakt hij zijn vingers nat en begon voor het eerst van z’n leven een man te vingeren. Steeds gaf ik hem technische aanwijzingen, die hij terstond uitvoerde. “Eerst mijn kringspier oprekken met een vinger Patric,
dan nog een vinger en nog een vinger want je hebt zo’n heerlijke dikke stomp”. Gewillig gaf hij gehoor aan mijn instructies, z’n vingers steeds nat makend met het voorvocht dat rijkelijk bleef stromen.

Na een kwartier vond ik dat ik ruim genoeg moest zijn om hem te ontvangen. Ik vroeg hem op de autostoel plaats te nemen en wat onderuit te willen gaan zitten. Zijn neukstaaf stond nu recht omhoog. Langzaam zakte ik op z’n genotsknobbel. Een stekende pijn schoot uit mijn rectum omhoog oh wat deed dat zeer de tranen sprongen in mijn ogen. Met mijn tanden op elkaar liet ik mij langzaam zakken.

Toen ik z’n knoest eenmaal geheel binnen had hapt ik naar adem en wachtte even tot de pijn wat afnam. Langzaam begon ik te bewegen en langzaam verdween de pijn om plaats te maken voor een ongelofelijk geil gevoel. Iedere wip voelde ik z’n knoest mijn G-spot raken, zoals die nog nooit geraakt was. Oh ik ging straks spontaan klaar komen, zonder mijn leuter aan te raken. Kronkelend wipte ik voorzichtig op en neer. Patric lag onder mij luid te kreunen. De oh’s en ah’s volgde elkaar in een steeds sneller tempo op.

Ik wilde hiervan zo lang mogelijk genieten, dus stopte het wippen en kronkelde alleen nog wat. Ik opende mijn ogen en zag de orgie van de naakte jongenslijven op nog geen meter afstand. Oh wat werd hier een zaad verspild. Regelmatig zag ik fonteinen van sperma de lucht in schieten op lijven en monden gespoten worden. Slechts één koppel was werkelijk aan het neuken en dat was Mario en Jean-Luc.

Al dit geil gedoe en de constante stimulering van mijn G-spot was voldoende om ontzettend klaar te komen. Met kracht spoot de lading uit mijn stijve leuter op Patric’s benen en knieën. Oh, wat was dit klaar komen!. De genotsgolven bleven door mijn lichaam schieten, waardoor mijn sluitspier en darmen zich krampachtig rond zijn neukstaaf sloot. Dit was hem te veel. Snuivend en kreunend kwam hij klaar en spoot mijn darmen vol met zijn levenssappen. Er leek geen einde aan te komen ik voelde z’n dikke eikel keer op keer pulseren tegen mijn darmwanden. Toen viel zijn lichaam slap. Alsof hij leeg liep. Ik voelde zijn knots langzaam iets in omvang afnemen en dat was het. Slapper kon zo’n dik ding zeker niet worden. Langzaam stond ik op en liet zijn knots uit mijn jongenskutje ploppen.

Patric lag nog steeds met gesloten ogen als een lappenpop op het autostoeltje. Zo iets intens had hij nog nooit meegemaakt. Hij was volledig uitgewoond. Langzaam liet ik hem bij zinnen komen door hem opnieuw te kussen Begerig beantwoorde hij mijn zoen. Deze belevenis zou hij z’n hele leven niet vergeten en zou misschien wel bepalend zijn voor zijn toekomstige seksuele voorkeur.
Ik hielp hem overeind en liepen naar de steeds minder actief wordende groep jongens toe. De meeste hadden hun kruit al minstens één en soms tweekeer verschoten. Daar stonden nog twee jongens elkaar verwoed af te trekken. Aan het tempo zag ik dat deze rukpartij in de eindfase was beland. Aan de vertrokken gezichten was te zien dat de zaadlozingen niet lang meer op zich zouden laten wachten. Aan hun kreten was te horen dat het moment suprème daar was trappelend met hun benen loosde hun kwakkie in het gras voor hen.
Blijkbaar was het niet de eerste zaadlozing vanavond, want het was meer een lange sliert geil die zonder al te veel druk de penis verliet, dan de bekende brandweerslang. De druk was duidelijk weggevallen.

Het vuur was inmiddels een grote smeulende rood gloeiende hoop. Perfect om een everzwijntje te roosteren. Half dronken van drank en geiligheid hingen de jongens tegen elkaar aan. Het was inmiddels half twee geworden. Sommige jongens wilden rond het kampvuur blijven slapen, enkele anderen wilde terug naar de camping. Alzo geschiedde.

Mario en Georgio wilden wel blijven. Ik zocht een oude plaid in de Mehari gaf het aan ze aan de jongens en maakte aanstalten tot vertrek. Ik was net bezig de autostoel weer in de slee te schuiven toen Patric weer naar mij toe kwam. “Kan ik vannacht bij u slapen” vroeg hij. “En je ouders”, vroeg ik

“Ik ben met Jean Claude en die blijft vannacht hier bij het kampvuur” zei hij. “Stap maar in”, zei ik en startte de Mehari en reed terug naar de boerderij