De helpende hand

Mijn parttime baantje slokt veel tijd op en de “baas” doet vaker een beroep op me dan ik zou willen. Het is al een paar keer voorgekomen dat hij me naar Limburg stuurde. Gevolg van afstand en tijd is om dan een hotelletje te zoeken. Natuurlijk maken de verdiensten veel goed. Na het avondeten neem ik nog een pilsje en zoek dan m’n mandje op want morgen is het weer vroeg dag. Lig ik in bed dan voel ik me eenzaam en denk waarom ben ik hier niet samen met John? Dan hoop ik te dromen van onze ontmoeting waar het allemaal mee begonnen is. Meestal sla ik dan de hand aan mezelf want anders val ik toch niet in slaap. Het blijft behelpen.

De volgende ochtend bedenk ik dat het wel leuk zou zijn als John eens een keer met me meeging. Liefst met een overnachting, dat zou kikken zijn. Ik heb het er wel met hem over. Na het ontbijt stap ik in de auto om nog een aantal adressen af te werken en rond een uur of drie ga ik weer richting huis. Als ik tegen zessen de parkeerplaats van de baas opdraai ben ik blij dat het er voor deze dag weer opzit. Ik pak m’n scootertje om naar huis te rijden. Na een snelle hap kijk ik nog wat TV en duik, na een zware dag, het bed in. Nog even naar John aan de overkant, hier woont hij, kijken maar daar geen teken van leven.

Als ik de volgende ochtend wakker word gooi ik het raam open. John is in zijn garage,waar ik vanuit mijn raam zo naar binnen kijk, aan het knutselen en begroet me met ‘uitgeslapen Marco?’ Dit is de mijn kans vraag of hij het druk heeft.
‘Hoezo?’ is zijn reactie.
‘Ik heb morgen een ritje naar Den Helder om een paar computers te installeren en kan dan wel een extra handje gebruiken. Als je zin hebt om mee te gaan komt dat mij goed uit.’

‘Geregeld hoor, ik ben morgen toch alleen’ zegt John.
‘Kan je er dan voor zorgen om ongeveer acht uur klaar te staan dan heb ik de auto opgehaald en kunnen we meteen vertrekken’ zeg ik tegen John.
Hij steekt een duim omhoog en de afspraak is gemaakt.
De volgende ochtend sta ik extra vroeg op om er voor te zorgen dat ik op tijd de geladen bedrijfswagen op kan halen.
Precies op de afgesproken tijd rij ik bij hem voor de deur. Bij John gaat de deur open en hij komt naar buiten. Door het openstaande raam wens ik hem ‘goede morgen, stap in.’ Voor ik het goed en wel besef zit hij naast me om aan het avontuur te beginnen.

Omdat het de laatste dagen weer behoorlijk warm is heb ik voor alle zekerheid een korte broek aangetrokken. John dacht er blijkbaar anders over omdat hij het tegenovergestelde aanheeft. Ik vraag hem dus meteen of hij het niet te warm heeft zodat ik desnoods de airco aan kan zetten.
‘Geen probleem, ik kan de pijpen er afritsen en in het ergste geval trek ik hem tijdens de rit helemaal uit.’
De kogel is door de kerk, we snappen elkaar en lachen ons rot.
‘Marco, als je straks een leuke koffietent tegenkomt stop dan, dan kan ik je op een bakkie trakteren.’
‘Meestal rij ik door tot Alkmaar om voor de eerste keer te stoppen’ zeg ik ‘maar als je het eerder wil dan moet je dat maar kenbaar maken.’
‘Ja zeg, jij bent de baas en ik pas me dus gewoon aan alle wensen die je hebt’ lacht John geil.
Intussen heeft hij zijn schoenen uitgedaan en zijn broekspijpen er af geritst. Hij heeft het duidelijk naar zijn zin. Er vallen af en toe opmerkingen die duidelijk verraden dat de temperatuur niet alleen in de cabine stijgt. Intussen zijn we Haarlem gepasseerd en zeg ’je begint zeker wel trek te krijgen?. Ik heb wel behoefte aan wat nats.’
Hierop haakt John natuurlijk ‘Het ligt er aan wat je hiermee bedoelt, ik heb altijd wel iets bij de hand.’
Hierbij pakt hij zichzelf in zijn kruis waarop ik hem meteen zeg dat hij dat beter bij mij kan doen. Dat is niet tegen dovemansoren gezegd en zachtjes legt hij zijn hand tegen de binnenkant van mijn bovenbeen aan. Hierbij voel ik hoe hij zachtjes met mijn ballen begint te spelen en het laat zich niet raden dat ik snel met een enorme stijve lul achter het stuur zit. Ik moet natuurlijk wel alle aandacht op de weg houden maar daar heb ik, ondanks mijn geiligheid, weinig moeite mee.
‘Hoe ver wil je dat ik ga Marco?’
‘Wat mij betreft tot het einde maar laten we maar wachten tot het moment dat we samen kunnen genieten’ zeg ik. Hij blijft me verwennen maar in die houding is het niet zo gemakkelijk. Toch geniet ik zo dat ik intussen een zeiknat kruis gekregen heb. Daar heeft hij wel een oplossing voor en legt zijn hoofd op mijn schoot om me lekker te pijpen. En dan te bedenken dat dit allemaal tijdens het rijden gebeurd. Eigenlijk onverantwoord.
‘Zeg John, hou je er rekening mee dat we nog maar drie kilometer van onze koffiestop verwijderd zijn. Ik vind het geweldig dat je me zo heerlijk pijpt maar koffie komt er zo niet van hoor.’
Met een geile bek gaat hij lachend weer rechtop zitten om zijn schoenen aan te trekken. Ik heb intussen mijn lul weer opgeborgen. Ik draai de parkeerplaats op en zet de auto neer. We lopen naar het wegrestaurant waar we allebei eerst nodig moeten pissen. We laten ons de koffie goed smaken om vervolgens, na een klein half uurtje, onze reis te vervolgen.

Als we ons om half elf melden bij de portier van het bedrijf, waar de computers afgeleverd moeten worden, worden we verzocht even te wachten tot de contactpersoon opgeroepen is. Even later komt er een (mooie) jonge knul aanlopen en stelt zich voor als Frank.
‘Zo boys, blij dat jullie er zijn.Volgen jullie me maar’ zegt hij op een heel speciale en uitdagende manier.
Marco en ik kijken elkaar met een blik van verstandhouding aan.
John zegt dan ook prompt
‘Wat denk jij? Volgens mij kunnen we zo uit de kleren’
‘Je hebt het zelfde idee’ zeg ik ‘maar wees voorzichtig, dat risico kunnen we niet nemen, het is tenslotte een klant. Laten we er in elk geval niet op ingaan.’

Op de plaats van bestemming krijgen we instructie waar de computers moeten komen te staan. Voor het geval dat er problemen zijn geeft Frank ons zijn mobiel nummer. Hij is voor alles bereikbaar zoals hij dat gladjes zegt.
‘Voor mij kan hij de boom in hoor John’ grijnst Marco. Dit ligt er te dik bovenop. Kom aan de slag, computers uitpakken, plaatsen en aansluiten is in korte tijd voor elkaar. Nu nog Frank op piepen en vragen of de beheerder het geheel wil activeren en testen. Als even later een zekere Leo telefonisch meldt dat het geheel op afstand bekeken en in orde bevonden is kunnen we bij de afdelingschef laten aftekenen en zit onze missie er op. Alles is erg meegevallen en kunnen op ons gemak een broodje gaan eten.
‘Wat doen we John’ vraagt Marco ‘Rijden we naar het strand? Het is prachtig weer en hebben alle tijd. Kunnen daar wel iets vinden om wat te eten.’
‘Ik vind het een prima idee Marco. Jammer dat we geen zwembroek bij ons hebben.’
‘Dat is geen probleem. Ik weet daar wel een stuk strand waar je helemaal geen zwembroek nodig hebt dus zullen we maar.’
‘Okay, maar je laat me niet voor lul lopen, liggen of staan hoor!’ Grapt hij.

De borden wijzen ons naar het strand waar we een parkeerplaats opzoeken. Iets te eten is spoedig gevonden en na een broodje en een frietje maken we ons op voor het strand. Uit de auto heeft Marco een grote plaid meegenomen en daarop kunnen we prima zitten.

Afgesproken uiterlijk om vier uur weer richting huis te gaan. Hebben voorlopig uren de tijd. We kleden ons uit en liggen binnen vijf minuten spiernaakt languit in het zand van de zon te genieten. We hebben allebei wel zin om even te gaan zwemmen maar bij gebrek aan handdoeken zien we daar in eerste instantie maar vanaf. John heeft toch wel behoefte aan wat verkoeling en gaat dan toch maar de zee in. Na een minuut of tien is hij terug en ploft nat in het warme zand om op te drogen. Dat is bij deze temperatuur geen punt en dus besluit Marco het zelfde te doen.
Intussen is het half vier geworden en stelt Marco voor om voorzichtig maar richting parkeerplaats te gaan. Na al het zand zo goed als mogelijk afgeveegd te hebben kleden we ons aan en lopen op blote voeten richting auto.
‘Heb je trek in ijs?’ vraag John.
‘Ja, doe mij maar een Calipo met sinaasappelsmaak. Lekker groot en dik, daar kan zo je heerlijk op zuigen.’
’Nou dan neem ik dezelfde want ik vind dat een goed idee van je.’
Al likkende lopen we naar de parkeerplaats waar Marco de achterdeur van de VITO bus opent om er de spullen in te gooien. Bij mij komt de gedachte op dat dit een prachtig plekje is om eens lekker met elkaar te rotzooien. We hebben dan wel lekker naakt naast elkaar op het strand gelegen maar door de omstanders niet het lef gehad een vinger naar elkaar uit te steken. Als Marco mij de bus in ziet staren zegt hij ‘zal ik hem even naar de ander kant rijden. Daar staan geen andere auto’s en kunnen dan nog even relaxen en ontspannen.’
Gretig knik ik ja. Zo gezegd, zo gedaan. De VITO staat nu onder de bomen op een betrekkelijk verlaten plekje. De cabine wordt afgesloten en stappen via de achterdeur naar binnen. Via een ruit, in het tussenschot, valt er voldoende licht naar binnen en kunnen door de voorruit de parkeerplaats opkijken.Binnen enkele seconden hebben onze lippen elkaar gevonden, gevolgd door minuten durende tongpartij. Alle vezels in ons lijf staan gespannen. Dan zakt Marco door zijn knieën om mijn eikel stevig te verwennen Gretig pijpt hij me en scheuten van genot vloeien van top tot teen. Luid kreunend voel ik zijn tong alle plaatsen bewerken, hij gaat verder omlaag om mijn ballen in zijn mond te liefkozen. Wat een genot. Als Marco weer omhoog komt zoeken eerst onze lippen elkaar op. Zijn nek, oorlellen en hals zoen ik zo dat hij het kippenvel van genot over zijn hele lichaam heeft. Dan zak ik door mijn knieën en pijp hem zo diep als mogelijk. Ik voel zijn eikel achter in mijn keel kloppen. Dan trek ik terug en draai hem om. H ij kan nu door de voorruit zo de parkeerplaats opkijken.Op mijn knieën zit ik achter hem en trek zijn billen uiteen. Als ik hem lekker aan het rimmen ben zegt hij plotseling ‘we krijgen bezoek, er komt iemand op een mountainbike deze kant op’.

Ik sta op en samen volgen we de fietser die rechtstreeks op ons afkomt. Het is een mooie getinte jongen, bloot bovenlijf en strak in het vel. Een maroc boy met en lekkere kop die volgens ons op zoek is naar een avontuurtje. Hij stopt zo dat hij, staande op zijn fiets, door de voorruit naar binnen kan kijken. We vragen ons af of hij ons kan zien? Aan zijn reactie te zien moet dat wel. Hij steekt zijn tong uit met ronddraaiende beweging langs zijn lippen. Dan maakt hij een geile kus beweging en drukt zijn lippen vol tegen de voorruit. Een natte afdruk blijft p het glas achter. Als die niet geil is weten we het niet meer.

‘Wat denk je John, zullen we een triootje wagen? Wij zijn samen en hij is alleen dus wat kan ons gebeuren?
‘Marco, we nemen de gok en zien wel wat er van komt’

We doen de achterdeur open om te vragen wat hij wil. Zonder iets te zeggen stapt hij gelijk naar binnen. Omdat hij ons in onze blote reet ziet zakt hij direct omlaag en begint ons beurtelings te pijpen. We leggen onze handen op zijn hoofd en kroelen door zijn haar, masseren zijn tepels en wrijven hem zachtjes waar we maar kunnen. Hij kreunt zachtjes van genot en kijkt ons met zijn lieve donkere ogen lachend aan alsof hij zeggen wil, doe ik het goed?
Marco geeft me een blik van verstandhouding en maakt een hoofdbeweging van “laat hem maar opstaan”. We pakken hem samen onder zijn armen en tillen hem overeind. Wat een lekker ding is het! John kan de verleiding niet weerstaan hem stevig op zijn bek te kussen en hem te tongen. In zijn boxer is de vorm van een flinke erectie te zien. John pakt zijn boxer aan beide kanten beet en trekt deze met een flinke ruk van zijn reet. Wat een heerlijk stuk besneden vlees.
Dan verbreekt Marco de stilte en vraagt ‘je hebt toch zeker wel een naam hè lieverd?’
‘Ja, natuurlijk heb ik een naam. Noem me maar Rachid Ik ben een Marokkaan en homo. Alleen mag mijn familie dat nooit weten. Dan vermoorden ze me.’
‘Je denkt toch niet dat wij zo’n lekker ding zullen verlinken’ zegt John

Het gesprek heeft de drie jongeheren enigszins doen verslappen maar daar komt vlug een eind aan als Rachid weer op de knieën gaat en John zijn lul weer vol in de bek neemt. Hij pijpt of zijn leven ervan afhangt. Marco is achter Rachid gaan staan en trekt met twee handen zijn bilnaad uit elkaar om er een grote klodder spuug tussen te laten vallen. Met zijn vinger maakt hij rondraaiende bewegingen. Dan drukt Marco eerst één vinger en daarna twee vingers naar binnen waarbij Rachid kreunt van genot. Intussen gaat Rachid stevig door met John te pijpen. Marco is zo geil geworden dat hij de kop van zijn lul tegen het natte sterretje van Rachid aanzet. Deze vindt het zo fijn dat hij zijn naad wat tegendruk geeft met andere woorden: kom op met die lul van je. Dat is voor Marco het signaal om door te stoten. In volle lengte gaat zijn staaf naar binnen en hij pompt als een bezetene. Terwijl Marco Rachid neukt wordt John flink gepijpt. Aan het gekreun van John te horen begint die zijn hoogtepunt te naderen. Hij waarschuwt Rachid maar die wil er niets van weten, hij pijpt stevig door met als gevolg dat hij een mond vol warm zaad te verwerken krijgt. Tot de laatste druppel slikt hij alles door. Door dit alles is Marco niet in staat het nog langer op te houden en spuit zijn warme kwakkie in de darm van Rachid. Kreunend en steunend komen John en Marco weer bij hun positieven, Jezus, wat was dat heerlijk. Rachid kijkt ons voldaan aan. ‘Was het naar wens jongens?’
‘Nou, dan mag je wel zeggen’ oppert Marco en John vult aan “maar je bent nog niet van ons af voordat jij ook lekker klaargekomen bent. Als je dat wil natuurlijk’
‘Wat dacht je wat’ zegt Rachid ‘jullie denken toch niet dat ik me dit buitenkansje laat ontnemen, ik wil graag gepijpt worden, rimmen en tongen’
Marco en John voldoen graag aan zijn wensen en geven hem een beurt waar hij nog lang aan terug zal denken. Na een kwartiertje komt hij kreunend van genot klaar. Hij wil zijn warme zaad, uit John zijn mond, over zijn lichaam voelen en het daarna helemaal uitsmeren.
‘dit laat ik opdrogen als een herinnering aan deze belevenis’ zegt Rachid

Marco schrikt van de tijd maar ja, het avontuur met Rachid is zeker de moeite waard geweest. En kunnen altijd de schuld aan een file geven waarin we (niet) zijn terechtgekomen.

We pakken elkaar nog eens lekker bij onze lullen en tongen uitbundig. Rachid geeft zijn GSM nummer voor het geval we nog eens in de buurt mochten zijn en nemen dan hartstochtelijk afscheid.
Wij rijden huiswaarts want hebben nog wel wat voor de boeg maar hebben onderweg veel, heel veel om over na te praten.