Verhalen

Je moet je registreren of inloggen om een verhaal te kunnen plaatsen.

• 28-09-05

  Zweden ... een vervolg - deel 8 (einde)

  "Is het eigenlijk wel normaal dat wij hier zitten te wachten?" vroeg Johan aan Tim. "Ja, gut, weet ik veel." "Eigenlijk best wel stom om hier zo te zitten." "Maar ik wil wel graag weten hoe het gegaan is. Jij niet dan?" "Ja best wel maar het lijkt zo bemoeizuchtig vind je niet?" "Nou ja, dat weet ik niet. Vind het meer belangstelling. Ja, dat is een beter woord." "Maar toch is het eigenlijk wel raar!" "Wat is er raar als ik vragen mag?" De stem van Eva deed hen in de benen springen. "Nou, nou. Het lijkt wel of jullie een schuldig geweten hebben." "Nee, hoor," stamelde Tim. "Nou, wat is er raar dan?" Tim keek Johan aan maar deze deed het omgekeerde. "Geloof niet dat ik veel verder kom met jullie. Maar … daarvoor kwam ik eigenlijk ook helemaal niet. Hebben jullie Bengt misschien gezien. Het is al na elf uur en hij was niet thuis. Ik begin me echt een beetje ongerust te maken …" Tim en Johan keken haar glazig aan. "Alsjeblieft zeg! Wat is er aan de hand. Kunnen jullie niet eens meer 'ja' of 'nee' zeggen. Nou als dat het is, is schudden of knikken ook goed hoor!" "Bengt … euh … is bij Per … binnen …" kwam het er met horten en stoten uit bij Johan. "En dan laten ze jullie op de veranda buiten zitten. Tjonge dat is nog eens Zweedse gastvrijheid zeg. Daar ga ik meteen iets aan doen!" En vastberaden draaide ze zich om. "Misschien is het beter dat je niet naar binnengaat," reageerde Tim snel. "Het is namelijk nogal privé." "Privé????" "Ja … euh …" "Verdomme jongens," vloekte Eva, "vertel me wat er aan de hand is of laat me anders naar binnen gaan. Van dit soort spelletjes houd ik niet!" Tim en Johan gingen weer zitten en er werd nog even gewacht maar uiteindelijk nam Johan het woord. "Per en Bengt hebben seks met elkaar!" Zijn hoofd was ontzettend rood en dat van Tim nog roder. "WAT????" Het grote ding van Per ging er helemaal in en Bengt genoot ontzettend alhoewel hij dat heerlijke gevoel van die vingers niet meer gehad had en dat wilde hij heel graag terug. "Stop," zei hij, "laten we een ander standje proberen." Per trok zich helemaal terug en daarna ging Bengt op z'n rug liggen. Hij trok zijn benen op en legde ze tegen Pers schouders aan. "Nu er weer in lieve Per." Per deed niets liever dan dat. Het strakke gevoel om zijn stijve lat wilde hij maar wat graag weer terug hebben. Vrijen met Eva was altijd heel heerlijk en fijn maar zo strak als een jongenskontje was, was haar kut absoluut niet. En juist dat heerlijk strakke gevoel wond hem ontzettend op. Het penetreren deed Bengt weer even flink pijn, dat zag hij maar toen stootte hij met grote halen snel door. Bengt voelde hoe de staaf langs het overgevoelige plekje ging en de elektrische lading verspreidde zich weer. God, wat was dat heerlijk. Wild begon hij met zijn hoofd heen en weer te slaan terwijl het zweet uit zijn poriën leek te gutsen en hij zich met zijn vuisten vastgreep in het onderlaken. Hij kreunde en wilde dat er geen eind aan zou komen aan dat geram in zijn kontgaatje. Nooit mocht dit stoppen. Per vond het net zo overheerlijk. De aandrang om klaar te komen werd groter en groter en alhoewel hij best een zaadlozing uit kon stellen wilde hij dat dit keer niet. Hij wilde de jongen zijn witte spul laten voelen. Wild stootte hij heen en weer in het gaatje waarbij zijn lat enkele keren helemaal uit de jongenskut geraakte. De nieuwe penetratie liet de jongen schreeuwen. Niet van pijn maar van genot dat overduidelijk op zijn gezicht af te lezen viel. "Ik ga komen, ik ga komen," schreeuwde Per luidkeels. "Oh jaah, oh jaah," kermde Bengt. "Spuit me helemaal vol lieverd!" En met dat spoot Per zijn zak leeg in zijn vriend. Zijn lijf schokte nog lang na voordat hij stil op de jonge jongen bleef liggen. "Was het goed voor jou?" "Uitstekend Bengt. Heb nooit geweten dat het zo goed zou zijn om een jongen te nemen." "Al mijn fantasieën vallen hierbij in het niet, Per. Echt het is ongelofelijk om dit te mogen meemaken." "Ja …" "Wat is er je kijkt zo triest ineens!" Per trok zich uit de jongen terug en ging naast hem liggen. "Wat moeten we met Eva?" "Shit!" reageerde Bengt. "Ik was haar eventjes helemaal vergeten maar ja … wat moeten we met haar!" Heel lang bleef het stil. "WAT???" klonk het nogmaals en zo mogelijk nog verbaasder uit de mond van de jonge vrouw. "Willen jullie zeggen dat Per en Bengt binnen … nu … seks met elkaar hebben?" De tijd om te hakkelen, te stamelen, te zwijgen en dus het probleem uit de weg te gaan was voorbij zo beseften Tim en Johan maar al te goed. "Ja, Per en Bengt hebben seks met elkaar en ik kan begrijpen dat je dat heel erg vindt maar …" "Hahahahahahahaha," klonk de lach waaraan bijna geen einde leek te komen. Lange tijd achtereen bleef ze lachen en er helemaal niets van begrijpend keken Tim en Johan elkaar verbaasd aan. "Shock wellicht?" vroeg Johan zich schouderophalend af. "Hysterische lachbui?" was Tims optie. "Nee," zei Eva tussen haar lachen door, "niets van dat alles." "Maar wat dan wel? Ik begrijp hier niets van. Je aankomend man ligt in bed met je broertje en jij begint te lachen?" luidde Tims antwoord. "Ja! Omdat het jullie waarschijnlijk wel gelukt is wat ik al jarenlang probeer te bereiken?" "Huh???" klonk het uit twee monden tegelijk. "Schuif allebei wat op dan kan ik tussen jullie in komen zitten." De jongens deden zo en terwijl Eva zich de tranen van het lachen uit de ogen wiste, ging ze bij hen zitten. "Jullie zitten hier niet voor niets terwijl mijn aankomend echtgenoot en mijn broertje boven liggen te rommelen … en dus hebben jullie hier een handje of misschien wel een heel grote hand in gehad. Waar of niet waar!" "Waar," beaamde Tim. "Oké en ik vind het absoluut niet erg vandaar mijn lachbui omdat ik zelf al jarenlang probeer hetzelfde te bereiken. Maar mij wilde het maar niet lukken!" "Echt?" "Ja. Per en Bengt zijn vanaf het allereerste moment dat ze elkaar zagen verliefd op elkaar. Het was bij de kennismaking. Ze gaven elkaar een hand en bleven elkaar ongelofelijk druilerig aankijken. Ik heb Bengt een por in zijn zij moeten geven en ben bewust op Pers voet gaan staan om ervoor te zorgen dat ze elkaar loslieten en ook de rij achter ons nog aan de beurt zou komen." De spanning was bij de jongens verdwenen en ze glimlachten toen ze zich het tafereel voor ogen haalden. "Die twee hadden vanaf dat allereerste moment iets met elkaar. Ik kon het me toen nog niet goed voorstellen wat precies omdat ik mijn broertje nou eenmaal niet zag als iemand die van jongens hield maar … langzaamaan begon dat gevoel bij mij te komen maar met Per was ik er eerst niet zo zeker van. Zeker niet toen hij met mij begon te flirten. Eerst was ik geweldig in paniek. Een flikker die met mij wat wilde! Gewoon walgelijk vond ik het maar … hij was zo ontzettend lief en aardig dat ik gewoon door de knieën ging voor hem. Ik kon hem niet weerstaan. Ik vergat hetgeen ik gezien had en viel als een blok voor hem. Maar … toen we het voor het eerst met elkaar deden, herinnerde ik me alles weer en vond ik het eigenlijk vreselijk vals van mij dat ik het gedaan had omdat ik wist dat Bengt eigenlijk eerder verliefd op Per was geweest. Vanaf toen heb ik geprobeerd om ervoor te zorgen dat ze dichter bij elkaar kwamen. Ik ging vaak 's avonds weg en zorgde er dan voor dat Bengt bij Per was terwijl hij net zo goed alleen thuis had kunnen blijven eigenlijk. Maar als ik hem daar weer ophaalde en hem diep in de ogen keek, wist ik dat er weer niets gebeurd was. Diep van binnen had ik het al opgegeven dat ertussen hen iets zou gebeuren en nu … nu ineens zijn jullie gekomen en is het toch gebeurd. Jullie zijn echte engelen weten jullie dat." En nadat ze dat gezegd had, draaide ze zich naar hen toe en kuste hen beiden op de wang. "Maar … hoe hebben jullie het nou eigenlijk voor elkaar gekregen?" "Nou door gewoon met beiden te praten, te ontdekken dat ze iets voor elkaar voelden en het vreselijk jammer te vinden dat er nooit iets zou gebeuren." "Ja … en verder?" Johan en Tim begonnen samen hun plan uit te leggen. "Ik wil er eigenlijk nu niet over nadenken," zo verbrak Per de stilte. "Wat bedoel je?" "We hebben juist zo ontzettend van elkaar genoten. Ik in elk geval wel van jou …" "Ik ook van jou, lieve man van me!" "Dat ik gewoon niet over de mogelijke problemen die zullen komen wil nadenken. Zullen we afspreken dat we daar morgen samen over verder praten?" "Ja, dat lijkt me een goed idee. Misschien zijn we dat wat ontwaakt uit onze gelukzalige roes," antwoordde Bengt. "Nee, geen roes lieve Bengt. Ik heb dit prachtigs heel bewust ervaren en zal dit eerste moment, want ik hoop dat er nog heel veel zullen volgen, altijd blijven koesteren." "Ik ook Per, alleen kan ik niet zulke prachtige woorden ervoor vinden als jij doet." Per lachte en drukte zijn lippen nog eenmaal op die van de jongen. "Ik hou van je Bengt!" "Ik ook van jou Per!" Ze stonden op van het bed en liepen naar de badkamer toe om een snelle douche te nemen. Daarna trokken ze zwijgend hun kleren aan. Beiden een beetje bedrukt omdat ze afscheid van elkaar zouden moeten nemen. Ze sloten de deur van Pers slaapkamer achter zich en liepen hand in hand de trap af naar beneden. De stemmen van buiten drongen door de horrendeur ineens tot hen door en maar al te duidelijk was de lach van Eva te horen. Verschrikt keken ze elkaar aan. "Shit!" riep Bengt uit. "Kom op Bengt. Laten we doen alsof er helemaal niets gebeurd is. We hebben gewoon wat geschaakt of zo. Net zoals we anders doen." "Oké maar ik hoop niet dat ze veel vragen gaat stellen want ik kan ontzettend slecht liegen." "Ik ook jongen." Met lood in de schoenen liepen ze verder naar beneden. De gang door en dan de horrendeur open. "Zo ben je daar eindelijk, Bengt Ülvasson! Konden jullie geen einde krijgen aan jullie spelletje!" Bengt en Per keken elkaar verschrikt aan. "En wie heeft er dit keer gewonnen met schaak?" De rode kleur verdween van hun wangen en beiden begonnen ze zenuwachtig wat te glimlachen. "Per natuurlijk. Je weet toch dat hij altijd de overhand heeft!" zei Bengt. "Maar hij wordt steeds beter hoor. Het kost me echt steeds meer moeite om hem te kunnen verslaan vandaar dat het ook zo lang duurde dit keer. Het spijt me dat je zo lang hebt moeten wachten lief," verontschuldigde Per zich waarna hij op haar toeliep en haar een kusje gaf. "Heren, heren, heren," verzuchtte Eva. "Ik snap heus wel dat het niet gemakkelijk is om eerlijk te vertellen dat het geen schaak was dat jullie gespeeld hebben maar ik weet het al dus vertel mij, nee vertel ons want deze twee knapen willen net zo graag als ik weten hoe het gegaan is, of het goed was." "Huh maar hoe … " stamelde Bengt en Per speelde voor zijn echo. "Gut … ja … hoe … ik heb gewoon altijd al geweten dat jullie een oogje op elkaar hadden en heb dat zelfs altijd aangemoedigd maar jullie kwamen maar niet dichter bij elkaar en nu gelukkig, dankzij deze twee engelen, wel." Johan en Tim kleurden voor de zoveelste keer rood in het gezicht. "Nee echt! Jullie zijn echt engelen. Waren jullie er niet geweest dan hadden Jut en Jul elkaar nooit gekregen. Dan waren ze steeds om elkaar heen blijven drentelen zonder die laatste stap te durven zetten. Of niet soms?" "Ja, ik denk het wel," zei Bengt. "Ik weet het wel zeker. Als jullie er niet geweest waren, had ik nooit zover durven gaan. En daarom wil ik jullie heel hartelijk bedanken," zei Per waarna hij op hen toeliep, zijn armen spreidde, hen een voor dicht tegen zich aandrukte en stevig op beide wangen kuste. En Bengt, Bent deed het nog eens dunnetjes over. "Kom laten we thee gaan drinken," stelde Eva voor. En met z'n vijven liepen ze het huis in. Het water kookte snel en een 10 minuten later zaten ze allemaal achter een dampende mok, gloeiend hete thee. Voorzichtig dronken ze ervan om niet hun lippen te branden. "Eva?" "Ja, Per?" "Maar hoe moet het nou verder met ons drieën?" "Wat is het probleem dan Per?" "Ik hou van jou maar ook van Bengt en wil het genot van seks met geen van jullie beiden missen eigenlijk." "Dat hoeft ook niet, lieverd," zei ze terwijl ze zijn hand beetpakte. "Ik weet dat je mans genoeg bent om je liefde voor ons beiden tot uitdrukking te brengen." Per kleurde. "Die kleur staat je lief, Per!" "Maar als men in het dorp …" "Als ze willen praten, doen ze dat maar Per. Ik heb daar lak aan. Ik hou van jou en van Bengt. Bengt houdt van mij en van jou. En jij houdt van Bengt en mij. Wat is daar mis mee?" "Niets maar …" "Sttt Per. Alles komt goed." Toen de mokken leeggedronken waren, gingen Johan en Tim terug naar hun huisje. Maar niet nadat de andere drie hen nog eens uitvoerig bedankt hadden voor hun rol in het geheel. Eva liet opnieuw de benaming 'engel' vallen en dat deed hen opnieuw kleuren. Was hetgeen zij dan gedaan hadden echt zo bijzonder geweest? Ze hadden twee mensen die vreselijk veel van elkaar hielden bij elkaar gebracht, was dat zo bijzonder? Johan was bekaf en wilde eigenlijk niet meer douchen maar zo zijn bed in duiken. 'Geen stinkerds bij mij in bed,' had Tim gezegd en hem aan zijn haren mee naar de badkamer getrokken. Onder het frisse water van de douche hadden ze zich schoon gewassen. En daarna waren ze heerlijk tegen elkaar aan in bed gekropen. "Tim?" "Ja?" "Zou je mij een plezier willen doen?" "Heb je nu nog zin in seks dan?" "Ja waarom niet?" "Geilerd!" "Moet jij zeggen." Heel even was het stil. "Wat heb jij gedaan met Bengt?" "We hebben elkaar alleen maar gezoend en gestreeld meer niet dus hoor!" "Hmmm." "En jij en Per?" "We hebben elkaar gepijpt en hij heeft mij ontzettend goed gelikt en daarom heb ik zo'n ontzettend groot verlangen, nog steeds, om lekker geneukt te worden." "Nee hè!" "Alsjeblieft, lieve Tim. Zou je het bij mij willen doen?" "Je weet dat ik het niet zo graag doe Johan …" "Ja, ik weet het maar voor deze ene keer." "En bovendien kan ik er helemaal niets van. Ik kom altijd veel te snel klaar en dus is er geen hol aan voor je." "Laat die beoordeling maar aan mij over! Alsjeblieft?" "Oké dan maar verwacht niet iets bijzonders hoor?" "Alles wat jij doet is goed, lieve Tim." "Slijmerd! Welk standje heb je het liefst?" Johan draaide zich op zijn buik en spreidde zijn benen. Antwoord genoeg dus. Tim streelde met zijn handen over de strakke, witte billen van Johan en hoorde hoe hij begon te kreunen. Hij duwde de billen iets uiteen en gleed langs de bilnaad. Hij spuugde in zijn hand en op zijn vingers en maakte het gaatje daarmee soepel. Johans gekreun werd heviger. Langzaam liet Tim een vinger naar binnen glijden. Johans bovenlijf veerde op om daarna weer op het bed neer te zakken. "Lekker?" "Jaaaa, heel goed lieve Tim." Tim ging verder en bracht een tweede vinger erbij. Langzaam begon hij hem te vingerneuken. Hij genoot van het genot dat Johan tentoonspreidde. Wow, nooit geweten dat je met zoiets simpels iemand al zo kon plezieren, dacht hij bij zichzelf. Zijn eigen pik was al behoorlijk hard. Eventjes begon hij met zichzelf te spelen om hem op volle kracht te krijgen. Daarna spuugde hij opnieuw in zijn hand en smeerde het uit over zijn schacht. Toen legde hij zich tussen Johans benen en zette de eikel tegen zijn natte gaatje. Zijn pik verdween gemakkelijk naar binnen. Johan slaakte een langgerekte kreet toen de pik naar binnendrong. "Ohhh, lieverd, wat heerlijk, wat lekker!" Met elke beweging gleed de lul van Tim dieper naar binnen en toen hij er helemaal in zat, begon hij neukbewegingen te maken. Johan begon steeds harder en harder te kreunen. Hij was hier slecht in, hij wist het maar deed zijn best. Na een paar keer op en neer gegaan te zijn, spoot hij zich leeg. Even bleef hij nog op Johan liggen maar toen trok hij zich terug. "Zie je wel dat ik hier slecht in ben?" "Jongen, zeur niet! Ik wilde geneukt worden en jij hebt dat prima gedaan. Het is toch niet nodig om een hoogstandje neer te zetten?" "Nee?" "Nee! Absoluut niet. Ook al was je na een tel al klaargekomen, was het mij goed geweest. Je hebt het bij mij gedaan en dat was alles wat ik van je vroeg. Kom hier!" Hij trok Tim tegen zich aan en tongde hem diep. "Oh lieve Johan," kreunde Tim diep nadat ze elkaar losgelaten hadden. "Wist wel dat je van me hield!" "Hou op! Laten we gaan slapen." In de pastorie was Bengt als eerste naar bed gegaan. Eva en Per hadden beneden nog wat gekeuveld met elkaar maar toen was het ook weer hen tijd geworden om te gaan slapen. Eva had besloten om niet meer naar hun eigen huis te gaan deze nacht. De dorpsbewoners mochten ervan denken wat ze wilden. Toen ze naakt bij elkaar in bed lagen en het licht hadden uitgedaan vroeg Eva: "Ben je gelukkig Per?" "Ja, zo ontzettend gelukkig als nu heb ik me nog nooit gevoeld. En jij? Ben jij gelukkig?" "Ja, ook ik ben zielsgelukkig. Denk je dat Bengt ook gelukkig is. Ik wil heel graag dat hij het is weet je. Heb mijn hele leven lang niets anders voor ogen gehad dan hem gelukkig maken nadat onze ouders …" "Ik weet het lieverd. Je bent echt geweldig voor hem geweest." "Ik denk dat ik hem vannacht nog iets gelukkiger kan maken." "Hoe dan?" Ze bracht haar mond bij zijn oor en fluisterde hem er iets in. "Zeker weten?" Ze knikte. Bengt lag in zijn bed en was al bijna in slaap. Het was een prachtige avond geweest. Voor het eerst in zijn leven was hij echt intiem met iemand geweest, had hij seks met iemand gehad van wie hij ontzettend veel hield. Er werd op de deur geklopt. "Binnen." Per kwam ongekleed de kamer binnen. "Hoi. Slaap je al?" "Bijna." "Eva vraagt of je misschien bij ons zou willen komen liggen." "Echt?" "Ja!" "Natuurlijk wil ik dat graag. Wow!" En zo viel de nacht in dat kleine Zweedse dorpje dat Völdershafn heet. Een nacht die donker was maar bol stond van liefde. Liefde van mensen voor mensen in welke verhouding dan ook. Wordt t.z.t. vast en zeker vervolgd …

• 28-09-05

  Echte liefde - deel 1

  De zon bescheen het nog steeds zorgelijk kijkende gezicht van de jongeman in het bed. Hoelang kende ik Ap nu eigenlijk al? Onze eerste kennismaking moet geweest zijn in de periode dat ik tot het besef kwam dat ik van mijn studiebeurs en de karige maandelijkse toelage die ik van mijn biologische verwekker kreeg niet in staat was mijn vaste lasten, mijn leven en mijn studie te bekostigen. Een week voor mijn achttiende verjaardag vond ik ’s ochtends aan het ontbijt een stel sleutels naast mijn bord met een korte mededeling van mijn vader in zijn nette handschrift: --- Hierbij de sleutels van het adres Eenhoornstraat 21. Ik verwacht dat je niet langer dan 7 dagen nodig zult hebben om te verhuizen. --- Verder lag er nog een beschrijving bij van hetgeen ik verondersteld werd te betalen. Gas, water, elektriciteit, voeding, verzorging en een eventuele telefoon kwamen voor mijn rekening en de rest van de kosten zou hij betalen. Dat was het dan. Het einde van onze relatie die altijd al niet zo heel veel had voorgesteld eigenlijk maar die sinds de dood van mijn moeder (ik was toen 15) alleen nog maar slechter geworden was. Ik had altijd veel beter met haar kunnen opschieten. Kon uren met haar kletsen en hielp haar als ze kleren ging kopen iets wat mijn vader dus nooit deed. Mijn vader had het altijd te druk, voor zover ik me kon herinneren. Te druk met zijn baan, zijn werk in de gemeenteraad en al die andere dingen die zijn interesse schenen te hebben boven zijn vrouw en zoon. Zelfs onze vakanties schoten er vaak bij in omdat hij zich niet vrij kon maken en als we dan wel eens gedrieën op pad waren dan nam hij nog zoveel leeswerk mee dat mijn moeder en ik er alleen opuit moesten trekken. Zij had van mijn voorkeur voor jongens geweten en had mijn vader op haar sterfbed plechtig laten beloven dat hij altijd van me zou blijven houden en voor me zou zorgen zo lang dat nodig was. Waarschijnlijk was hij dat ook wel van plan geweest maar toen hij de pornoboekjes op mijn kamer ontdekte, verdwenen zijn goede voornemens als sneeuw voor de zon. Schreeuwend van woede gooide hij de boekjes voor me op de grond. Hij schold me uit voor van alles en nog wat en echt als hij me met een stel naakte jongens in de woonkamer had aangetroffen druk bezig met groepsseks had het haast niet erger kunnen zijn. Vanaf dat moment sprak hij niet meer met me. We leefden als twee losstaande entiteiten langs elkaar heen. Het enige dat hij nog deed was zorgen dat ik goed te eten kreeg. Maar elke avond aan tafel zitten met iemand die van plan is geen woord met je te wisselen is nou niet echt goed voor de spijsvertering naar mijn idee. Ik gedroeg me die jaren thuis netjes en nam nooit een vriendje mee naar huis omdat ik de zaak niet nog verder op de spits wilde drijven. Op alle manieren probeerde ik te voorkomen dat één van ons beiden zou exploderen. En zo leefden we bijna drie jaar lang in stilzwijgen naast elkaar in dat ene huis dat zoveel liefde had gekend in betere dagen. Zeven dagen had ik absoluut niet nodig en nog diezelfde avond had ik al mijn persoonlijke bezittingen met behulp van een aantal goede vrienden overgebracht naar de Eenhoornstraat. Vanaf dat moment heb ik mijn vader nooit meer gezien. Beiden schijnen we daar geen behoefte aan te hebben. Ik maakte dat schooljaar mijn VWO af en stond op de diploma-uitreiking helemaal alleen en miste mijn moeder vreselijk. Die avond sliep ik voor het eerst samen met een jongen die ik goed kende en zijn aanwezigheid en aandacht waren een grote troost voor mij. Daarna begon ik aan mijn studie geschiedenis. Het eerste jaar verliep prima en ook het tweede begon heel goed maar toen begon ik toch te merken dat mijn financiële situatie niet echt rooskleurig te noemen was. Mijn spaargeld had door de inrichting van mijn woning, je koopt toch altijd wat nieuwe spulletjes tenslotte, een dieptepunt bereikt en regelmatig stond ik bij het pinapparaat dat mij dan vriendelijk meedeelde dat mijn saldo niet toereikend was en dat ik verzocht werd het aan te vullen. Tijd dus om maatregelen te nemen. Ik begon met wat bezuinigingen en probeerde wat minder pizza’s te halen en zelf te gaan koken. Puinhoop in het begin natuurlijk maar langzamerhand kreeg ik met behulp van wat vriendinnen er slag van. De eerste knijpronde werd gevolgd door een tweede en daarna haalde ik de buikriem nog eens flink aan maar toen was de maat voor mij echt vol. Nog meer beknibbelen zou betekenen dat ik alle ruimte zou verliezen. Velen gaan dan met hangende pootjes terug naar hun ouders maar dat kwam natuurlijk, gezien hetgeen ik hierboven geschreven heb, totaal niet in aanmerking. Ik zou de woorden gewoon niet uit mijn strot kunnen krijgen. Mijn woning had echter twee ruime slaapkamers waarvan ik er een gebruikte als studeerkamer. Een ongekende luxe eigenlijk en na veel wikken en wegen besloot ik dat het best wel mogelijk zou moeten zijn om die kamer te gaan verhuren. Het kwam er echter nog niet meteen van want ik vond eigenlijk ook wel dat ik een heel stuk van mijn pas verworven, zij het niet vrijwillig gekozen, vrijheid kwijt zou raken. Bij vrienden en vriendinnen had ik mijn gedachten echter al wel gedropt en zo kwam het dat op een dag in een koude januari maand een jongen bij mij aan tafel aanschoof in het restaurant van de universiteit. “Hé, ik heb gehoord dat jij een kamer te huur hebt. Klopt dat?” Ik nam hem nauwkeurig op, dat doe ik meestal met jongens, en hetgeen ik zag beviel me uitstekend. “Heb je interesse dan?” Niet echt een positieve reactie maar ik was ook niet erg vrolijk op dat moment dus wat zou ik me anders voordoen dan ik was. “Als we het over de voorwaarden eens kunnen worden misschien wel!” Hij bleef ook wat op de vlakte en nog eens nam ik hem goed in ogenschouw. Lang, zeker in vergelijking met mijn 1 meter 65 centimeter, halflang blonde haren, brede wenkbrauwen, aardig grote neus, wat sproeten op de vleugels daarvan en onder zijn ogen, smalle mond met mooie rode lippen en een kin met een kuiltje erin. “Nou dan moeten we die maar eens gaan bespreken,” zei ik met een glimlach. “Maar vooraf wil ik wel dat je weet dat ik homo ben.” Misschien verklaar je me nu wel compleet voor gek maar ik hou er gewoon van om vooral over dat onderwerp open te zijn. Ik zit in heel veel democratisch gekozen overlegorganen binnen het universiteitswereldje en heb overal vooraf aangekondigd wat mijn seksuele geaardheid is zodat ze me later nooit kunnen verwijten dat ik dat verzwegen zou hebben. “Ja, dat heb ik ook gehoord en heus dat maakt me niets uit. Ik zal niet voor je verleidingen vallen,” antwoordde hij lachend. Een jongen met humor, dat mocht ik wel. Over de ‘voorwaarden’ die hij had genoemd had waren we snel klaar want daar had ik eigenlijk helemaal nog niet over nagedacht. Zover was ik nog niet! Zelfs toen hij me naar de prijs vroeg wist ik nog geen antwoord te geven. “Kom het eerst maar eens bekijken,” stelde ik voor en zo kwam het dat hij diezelfde avond nog bij me langs kwam. Hij bekeek de studeerkamer die de zijne dus zou worden en ik zag aan zijn ogen dat het hem prima beviel. Ook de rest van het huis liet ik zien. “Nou,” zei ik na de rondleiding, “dan nu maar de voorwaarden.” Ik plofte op de bank neer en hij nam tegenover me plaats in een luie stoel. We kwamen een huurprijs overeen en daarna bespraken we nog wat dingen zoals het schoonmaken van het huis, het halen van boodschappen, het buitenzetten van de afval en al die praktische dingen die ik anders altijd allemaal helemaal alleen had moeten doen. “Het lijkt me een prima deal, Jordan.” “Mij ook Ap. Een biertje?” Dat sloeg hij niet af. Ap was een prima huisgenoot die al de gesloten overeenkomsten keurig nakwam. Met de door hem betaalde huur kwam ik echter niet meteen uit de problemen want toen hij bij me introk, bleek dat hij nog minder persoonlijke bezittingen had dan ik toen ik bij mijn vader was weggegaan. De eerste weken sliep hij in een slaapzak op zo’n dus campingmatrasje op de grond. Ik vond dat niets en toen ik weer over wat saldo beschikte, kocht ik een tweepersoonsbed voor op zijn kamer en toen die afgeleverd werd, stuitte dat op nogal wat weerstand. “Je bent knettergek, man! Je denkt toch niet dat ik dat van je aanneem?” verweerde hij zich toen ik voorstelde dat we het bed in zijn kamer zouden installeren. Enigszins kon ik het me wel voorstellen want het gaf wellicht zijn eigenwaarde een deuk. Maar anderzijds? “Zanik niet jongen! Het is mijn huis en bovendien als je ooit eens vertrekt, verhuur ik jouw kamer als zijnde gemeubileerd en dan krijg ik er nog veel meer geld voor dan jij me nu betaald!” Zo verkocht ik hem mijn ‘liefdadigheid’ en hij trapte er natuurlijk niet meteen in. “Wat wil je ervoor terug?” vroeg hij angstvallig. “Niets! Je hoeft heus niet met mij dit bed in hoor!” Hij kreeg een boei en ik sleepte het grote pak naar zijn kamer toe en begon het te ontdoen van het verpakkingsmateriaal. Snel kwam hij me helpen en gelukkig was de handleiding duidelijk en bleken alle onderdelen, bouten, moeren en schroeven aanwezig te zijn. Die avond sliep hij voor het eerst in zijn eigen kamer in mijn huis in een bed. Het samen bezig zijn die avond had mijn hoofd echter behoorlijk op hol gebracht. We hadden ons beiden behoorlijk in het zweet gewerkt en de geuren die we verspreidden, hadden mijn lustgevoelens behoorlijk opgewekt. Ik had dan wel gezegd dat hij niet met me naar bed zou hoeven maar ik zou er geen bezwaar tegen gehad hebben als hij dat wel had gedaan. Het bleef echter bij solistisch handwerk die avond. In de maanden daarna werd zijn kamer langzaamaan van mijn aan hem verdiende geld ingericht en zelf stak ik er ook nog het een en ander in. Steeds protesteerde Ap en iedere keer walste ik over hem heen. In de vakantie ging Ap niet naar zijn ouders of zo en toen ik hem er voorzichtig naar vroeg, kreeg ik een groot gedeelte van zijn levensverhaal te horen. Een triest relaas vol van verwaarlozing en mishandeling. Een moeder die van de ene naar de andere man trok met een fles sterke drank in de hand en hem op 12-jarige leeftijd had gedumpt op de stoep bij de Kinderbescherming. Daarna een rits pleegouders bij wie hij het ook niet echt had kunnen vinden en nu dan eindelijk op zichzelf. De tranen brandden me achter de ogen maar ik voelde dat hij niet zat te wachten op mijn medelijden. “Ik ben gewoon hartstikke blij dat dat alles nu achter de rug is,” besloot hij. “Eindelijk doe ik nu wat ik wil. Ik leef zoals alleen ik dat wil!” Moedig gesproken woorden maar toch had ik zo mijn bedenkingen. Die ‘grote stoere’ jongen had volgens mij wel degelijk een arm om hem heen nodig. Maar ik was niet degene die dat zou doen. Ik paste wel op. Ik zou niet willen dat hij het gevoel kreeg dat ik misbruik maakte van zijn zwakheid en de gelegenheid. Die vakantie leefden we ons echt uit. Het was een on-Nederlandse zomer met echt gigantisch mooi zomerweer en tot diep in de nacht zaten we ’s avonds buiten. Ook gingen we heel vaak naar het strand. We bezochten de bioscoop en gingen naar de disco. Ik had af en toe ’s avonds en ’s nachts een vriendje op bezoek en ook de tweede plek in het tweepersoonsbed van Ap werd regelmatig beslapen zij het dan door iemand van het vrouwelijke geslacht. Mijn derde jaar brak aan en begon heel hectisch. Eerst was er het gedoe met Ap en zijn vrienden. Hij trok op met een stel jongens die nou niet bepaald goede manieren hadden naar mijn maatstaven gerekend dan. Nou zou ik wel de laatste zijn geweest die daar opmerkingen over gemaakt zou hebben maar toen de buren begonnen te klagen over het lawaai in de straat als zijn vrienden hem in de vroege ochtenduren thuisbrachten en toen een buurvrouw vertelde dat ze gezien had hoe een van hen in haar bloemenbak had gepist, moest ik toch in actie komen. Dus, op een avond toen we samen thuis aten begon ik erover. Hij werd boos en liep kwaad van tafel weg. Tien minuten later kwam hij woest weer terug. “Je gunt het me niet hè dat ik eindelijk echte vrienden heb! Dat kun je niet uitstaan hè! Jij hebt niet zulke vrienden!” Een stomme opmerking natuurlijk want ik had vrienden en vriendinnen zat. En bovendien, zulke vrienden als die van hem daar zat ik niet op te wachten. “Kom op Ap, dit ben ik niet van je gewend. Ik heb niets tegen die vrienden van je maar wel wat tegen hun manieren. We moeten wel rekening met elkaar houden hier in de buurt. Heel veel mensen hebben kleine kinderen. En het kan toch ook wel gewoon wat rustiger!” Ap vluchtte weer naar zijn kamer en de hele avond zag ik hem niet meer. De volgende ochtend aan het ontbijt bood hij mij zijn verontschuldigingen aan en vertelde hij dat hij wel iets zou bedenken om de overlast te voorkomen in het vervolg. En inderdaad hetgeen hij verzonnen had werkte. Daarna raakte ik verliefd. Een prachtige jongen achter de kassa van de bioscoop bracht mijn hoofd compleet op hol. Nadat ik die week alle vier de films die in zijn bioscoop draaiden had bekeken en we op die laatste avond tijdens de pauze met elkaar aan de praat waren geraakt, vroeg hij me mee uit. Ik durfde en kon geen nee zeggen. Het klikte uitstekend tussen ons en vanaf dat moment kwam hij regelmatig bij mij thuis. Uitgaan deden we haast niet meer. De eerste tijd had ik, geheel in tegenstelling tot alle andere vriendjes die ik daarvoor gehad had, geen seks met hem. Ik voelde dat dit wel eens een serieuze relatie zou kunnen worden. Hij was 24 (wel iets ouder dan ik dus) maar zo verschrikkelijk mooi. Hij had donker, kort haar en was erg lang, ik schijn iets te hebben met lange jongens. Met zijn 1.87 was hij 22 centimeter groter dan ik was. Slank, aardig gespierd en gewoon een ontzettend lekker kontje. Na twee maanden sliep ik voor het eerst met hem alhoewel, dat zul je wel begrijpen, er geen oog werd dicht gedaan. Ik had verwacht dat hij me meteen fel zou nemen omdat hij altijd toespelingen daarop maakte en ik zeker wist dat hij liever al veel eerder seks met mij had willen hebben. Ik vergiste me echter gigantisch! Chris liet me ervaren dat er nog heel veel meer te beleven viel in de herenseks dan dat ik tot dan toe meegemaakt had. Ik voelde me nog echt een groentje bij hem. Die eerste keer waren we beiden snel uit de kleren maar toen ging alles heel relaxt en kalm aan. Chris legde me op mijn rug neer en begon me met zijn tong overal te verwennen. Zijn tong was in mijn mond, mijn oren en onder mijn oksels. Een vreselijk kietelig gevoel in het begin maar naarmate het langer duurde ook vreselijk opwindend. Ik had al vanaf het begin dat we op bed gingen liggen een stijve en wist niet dat ik nog harder dan hard kon worden. Ohhh, het was gewoon geweldig met hem. Hij liefkoosde mijn hele lichaam met zijn tong, lippen en handen en toen hij na een tijd die een eeuwigheid geduurd leek te hebben het topje van mijn stijve in zijn mond nam, explodeerde ik meteen. Hij dronk me leeg en likte mijn eikel helemaal schoon. “Wow, jij was geil zeg!” “Geen wonder met zo’n minnaar als jij!” verzuchtte ik. Hij lachte naar me. “Mag ik je nemen?” Ik knikte en nu was die felheid, die ik al eerder verwacht had, er wel. Ik draaide me op mijn buik en zonder verder voorspel liet hij zijn pik bij mij naar binnen gaan. Natuurlijk deden we het wel safe. Hij was groot en keihard en het deed best wel wat pijn maar ik wilde hem gewoon heel graag plezieren en dus zei ik niets. Het pijnlijke gevoel ging snel voorbij en ik genoot net zo als hij deed. Onze adem, hijgen en kreunen in dezelfde cadans werkten we toe naar zijn hoogtepunt. Met een geweldige oerkreet kwam hij in me klaar. Meteen trok hij zich terug en verwijderde het condoom van zijn lul. Ik boog me naar zijn kruis toe en likte en zoog aan hem net zolang tot hij weer in erectie was. Toen hij me vroeg me op mijn buik te draaien, dacht ik dat hij me meteen weer wilde nemen. Hij trok echter mijn billen naar zich toe en begroef zijn mond in mijn spleet. Met zijn tong begon hij mijn gaatje te bewerken en alhoewel dat al wel vaker bij mij gedaan was, deed hij het op zo’n geraffineerde wijze dat ik compleet uit mijn dak ging. Het leek alsof zijn hele tong op en neer in mijn reet ging. Wild sloeg ik met mijn hoofd heen en weer en het zweet gutste me van mijn lijf. Ik schreeuwde dat hij me moest nemen maar het enige dat hij deed was steeds opnieuw zijn tong in mijn holletje steken. Ik verloor elk besef van tijd en toen hij dan eindelijk zijn staaf in me stak, had ik het niet eens door. Hard nam hij me terwijl ik op mijn knieën en handen voor hem zat en dit keer duurde het ontzettend lang voor hij zich leegspoot. Ik was helemaal op maar had me nog nooit zo heerlijk gevoeld! Chris was een prima minnaar. Ik ben in de seks niet speciaal een upper of een bottom maar hij duidelijk dus wel. Ik mocht aan zijn billen zitten en zijn bilnaad strelen met mijn vingers maar verder ging het bij hem niet. In het begin vond ik dat wel jammer omdat ik hem ook graag had willen laten zien hoe gepassioneerd ik de liefde met hem zou kunnen bedrijven maar uiteindelijk maakte het me niet uit, ik hield van hem en hij verzekerde mij, zeker tijdens de seks, dat hij ook ontzettend veel van mij hield. Ik was ontzettend vrolijk in die tijd en zelfs Ap merkte dat op. “Tjonge, tjonge, komt je vriendje weer langs vanavond,” merkte hij dan op als ik fluitend en zingend door het huis liep. Ik gunde hem dan een big smile en plaagde hem. “Zeker jaloers hè, dat jij niet zo’n lekker ding aan de haak hebt geslagen.” “Ik gun het je jongen maar snap gewoon niet wat jullie homo’s er nou lekker aan vinden.” Levendige discussies over homoseks bloeiden in die tijd tussen ons op. Maar Ap bleef bij zijn standpunt dat hij kontneuken toch wel het meest smerige vond dat hij zich maar kon voorstellen. Ik verzekerde hem dat mannen daar echt gigantisch gevoelig zijn en dat het alleen maar een taboe is dat ze daar niet aangeraakt willen worden. “Zullen we het eens uitproberen?” Vanonder zijn brede wenkbrauwen keek hij me aan en schudde heftig met zijn hoofd. “Laten we het leuk houden, Jordan!” En daarmee was ons gesprek beëindigd. In die periode was alles rozengeur en maneschijn. Ik was hopeloos verliefd zoals dat dan heet. Chris was de man voor mij en heus niet alleen vanwege de goede seks die we hadden. We konden ook heel serieus met elkaar praten en ik merkte dat we meestal op dezelfde golflengte zaten. Ook over onze toekomst begonnen we te spreken en ik voelde gewoon dat ik de vent voor het leven gevonden had waarop ik had zitten wachten. Dit was de man waar ik de rest van mijn leven mee zou slijten. Ap vond hem ook leuk en ook met z’n drieën raakten we soms verwikkeld in maatschappelijke discussies. Chris voerde verbaal dan altijd de boventoon en had heel vaak ook wel gelijk al wilden wij dat absoluut niet altijd toegeven. December brak aan en tijdens de Sinterklaas die we met z’n drieën vierden, plaagde ik Chris in een gedicht met het feit dat hij zich niet door mij wilde laten neuken. Chris en Ap kregen beiden een gigantisch rode kop bij mijn erotisch getinte gedicht. En ik maar lachen! Het werd een reuze gezellige avond en vol verwachting keek ik uit naar de komende Kerst. Echter, in de week voor de Kerst kwam Chris op een avond langs en meteen bij zijn binnenkomst merkte ik al dat hij niet zo was als gewoonlijk. Hij was veel stiller en toen we gedrieën koffie dronken kwam er haast geen woord over zijn lippen. Ap voelde waarschijnlijk dat er iets aan de hand was en liet ons al snel alleen. “Ga je mee naar bed?” vroeg Chris. Ik knikte en ging met hem naar de slaapkamer. We kleedden ons uit en toen we in bed lagen, werd hij al snel levendiger. Echter het was niet zo leuk als anders! Meteen draaide hij mij op mijn buik en begon mij hard te neuken. Het deed me echt zeer en ik had gewoon het idee dat hij er niet helemaal bij was met zijn gedachten. Ik vond het onplezierig maar wilde niet vervelend doen en liet hem dus begaan. Hij kwam klaar, trok zich terug, verwijderde het condoom en toen ik hem wilde gaan verwennen, duwde hij me weg. “Ik moet met je praten,” zei hij en ging op de rand van het bed zitten. “Nu?” vroeg ik verbaasd. “JA! NU!” Zijn stem was dwingend en hard. Verbaasd ging ik naast hem zitten. Als je het had kunnen zien, zou je het waarschijnlijk een vreselijk idioot gezicht gevonden hebben: twee naakte jongemannen naast elkaar op de rand van het bed. Ik legde een arm om zijn schouder heen maar hij duwde die meteen weg. “Wat is er toch met je!” riep ik verbaasd uit. Het bleef een poosje stil. “Ik dacht dat je wilde praten!” Opnieuw stilte. “Zeg dan toch ook iets!” Ik begon me kwaad te maken. Wat was er toch met hem aan de hand? “Jordan, ik hou ook van iemand anders!” Ik schrok vreselijk en sprong meteen in de benen. “Wat?” “Ik hou ook van iemand anders, Jordan en wil daar gewoon eerlijk over zijn.” “En heb je ook seks met hem?” “Ja.” De jongen waarvan ik zo hield, waar ik stapelverliefd op was, waar ik alles voor over had, waarmee ik een toekomst wilde opbouwen, was ook verliefd op iemand anders en onderhield ook met hem een seksuele relatie. “En weet hij van mij?” “Nee.” “Shit, man! Je bedriegt mij maar ook hem dus! Godverdomme Chris!” “Voor mij is het ook moeilijk Jordan.” “Val toch om man! Doe niet zo zielig LUL! Jij bent degene die misbruik maakt van anderen dus hou dat zielige gedoe maar voor je!” “Jordan, je begrijpt het niet! Ik heb het er vreselijk moeilijk mee dat ik van jullie beiden hou. Ik weet niet wat ik moet doen?” “Ik wel. Het beste is dat je meteen maakt dat je wegkomt!” Hij stond op en liep op me toe. “Maar ik wil jou niet verliezen Jordan.” Hij strekte zijn hand naar me uit. “Waag het niet me aan te raken!” “Maar Jordan ik hou van je en … “ Zijn hand kwam toch dichterbij en raakte mijn schouder aan en echt geloof me ik heb nog nooit iemand bewust geslagen maar dit keer schoot mijn rechtervuist genadeloos uit en raakte ik hem keihard op zijn kaak. Meteen ging hij onderuit. Ik stapte over hem heen en draaide me bij de deur om. “Shit, Chris. Je bent de grootste klootzak die ik ooit ontmoet heb!” schreeuwde ik met alle kracht die ik in mijn longen had. “Je bedriegt mij, je bedriegt hem! Donder je op man! Ik wil je nooit meer zien!” Met tranen in mijn ogen liep ik de woonkamer in en ging in de fauteuil zitten. Een paar minuten later kwam hij gekleed de slaapkamer uit en verdween. Meteen nadat de voordeur in het slot was gevallen kwam Ap de kamer binnen. “Wat is er aan de hand? Is het uit tussen jullie twee?” Toen hij me zag zitten, liep hij naar mijn slaapkamer toe en kwam met mijn badjas terug. “Hier, doe aan,” zei hij, “anders vat je nog kou en dat kan hij niet waard zijn.” Ik voelde me totaal opgebrand. Vijf maanden lang had ik van die hufter gehouden, had ik hem het beste van me gegeven. En nu, zomaar, meldde hij me dat hij ook van een ander hield! Ik stond op. De badjas die Ap op mijn schoot had gelegd viel op de grond en zonder me er verder om te bekommeren liep ik naar bed terug. Tranen met tuiten huilde ik die nacht om de grote liefde die ik verloren had. Toen ik de volgende ochtend tegen halfacht met een barstende koppijn aan het ontbijt verscheen, verklaarde Ap met voor gek. “Man, waarom blijf je niet gewoon lekker in je bed liggen. Je ziet eruit alsof je geen oog hebt dichtgedaan.” “Heb ik ook niet!” antwoordde ik bars. “Nou dan, wat doe je dan op!” Ik at wat en besloot toen toch om maar terug te gaan naar bed. Ap loste een paracetamol voor me op in water en nadat ik dat, zij het met wat tegenstribbelen, naar binnen had gewerkt, ging ik terug naar mijn slaapkamer om daar in een gigantisch diepe slaap te vallen. Tegen vijf uur werd ik pas weer wakker. Ik voelde me een stuk beter dan die ochtend en stapte meteen onder de douche. Het water verkwikte me maar bracht ook het gevoel in mijn lijf weer terug. De tranen kwamen opnieuw en vormden met de stralen van de douche één stroom. “Gaat het weer wat?” vroeg Ap toen ik gekleed en wel aanschoof aan de keukentafel. Ik bromde wat. “Trouwens,” begon hij, “ik word knettergek van Chris. Hij heeft tot nu toe elk uur gebeld en schijnt je perse te willen spreken!” Hij schepte mijn bord vol met boerenkool en sneed een stuk worst voor me af. “Nou ik hem niet!” “Maar ik neem straks niet weer op hoor!” kondigde hij aan. Ik keek hem aan en begon hem te vertellen wat er gebeurd was. Gewoon omdat ik het met iemand moest delen. We werden onderbroken door de telefoon. “Neem hem op Jordan!” “Nee, ik ben niet thuis!” Ik stond op, trok mijn jas in de hal aan en liep naar buiten. Het was snijdend koud en de gure, ijskoude wind benam me zowat de adem. Toch keerde ik niet om naar huis maar bleef ik doorlopen. Ik wist niet waarheen. De ene straat ging over in de andere zonder dat ik precies wist waar ik was. Ik liep maar door en door en uiteindelijk kwam ik uit in de buurt van het huis waar ik met mijn ouders had gewoond. Achter ons huis liep de spoorbaan en een eindje verderop was een overgang die de verbinding vormde met het industrieterrein aan de andere kant van de spoorlijn. Naast de overweg waa aan de linkerkant een grote diepe kuil. Toen ik klein was, was mijn moeder altijd doodsbenauwd geweest dat ik daar met mijn vriendjes zou gaan spelen. En natuurlijk deden we dat ook wel. We bouwden daar onze hutten en de allereerste keer dat ik seks met een jongen had, was het daar geweest. Maar altijd hadden we groot ontzag gekend voor de treinen die regelmatig voorbij kwamen. Daar in die kuil ging ik in het gras zitten. Vier keer in het uur raasde er een trein voorbij en de bellen van de overweg stoorden me in het geheel niet in mijn lange overpeinzing. Ik nam uitvoerig de tijd om alle dingen op een rijtje te zetten en kwam tot de conclusie dat ik door zou moeten gaan. Er was geen weg terug alleen maar een toekomst zonder Chris. Moe, koud en stram stond ik op en wandelde terug naar huis. Tegen middernacht kwam ik daar aan en Ap was vreselijk kwaad op me. “Jij, klootzak! Wil je dat nooit meer doen!” “Wat?” Ik was me werkelijk van geen kwaad bewust. “Wat? Durf je dat nog te vragen?” Ik haalde mijn schouders op en met grote vraagtekens in mijn ogen keek ik hem aan. “Je weet het werkelijk niet hè?” Ik schudde mijn hoofd. “Ik heb me vreselijk zorgen over je gemaakt, idioot!” Hij trok me naar zich toe en sloeg zijn armen om me heen. Langzaam begon ik te huilen. Ik doorweekte zijn shirt en zijn T-shirt maar hij liet me begaan. Op de bank ging ik verder met mijn relaas over Chris dat door diens telefoontje die middag was onderbroken. “Het is goed dat je met hem gebroken hebt Jordan. Hij is je niet waard.” Ik glimlachte omdat ik dat als een compliment beschouwde. “Dank je Ap. Je bent een goede vriend voor me.” “Maar…, hij blijft maar bellen. En misschien is het toch goed dat jezelf met hem gaat praten.” Ik schudde het hoofd. “Geen denken aan!” Op datzelfde moment ging de telefoon weer. Geheel in tegenstelling tot wat ik zo juist nog beweerd had, liep ik kordaat naar het apparaat en meldde me: “Met Jordan.” Inderdaad het was Chris. Ik liet hem uitpraten maar hoorde half niet wat hij allemaal zei omdat het me geen ene malle moer meer kon schelen wat hij te zeggen had. “Waarom zeg je niets?” hoorde ik ineens. “Ohh, je was uitgepraat?” “Ja en ik wil graag weten wat je ervan vindt!” “Chris, omdat Ap knettergek van dat ellendige getelefoneer van je wordt, stel ik voor dat je morgenavond langs komt om te praten. Ik beloof je helemaal niets en Ap zal er bij zijn. Zorg dat je er om acht uur bent.” Ik legde de hoorn op de haak. “Zeg, waarom moet ik erbij zijn?” “Omdat ik wil voorkomen dat ik hem nog een keer op z’n bek sla.” “Wat??? Heb je hem een mep verkocht?” “Ja,” zei ik glunderend. “En het was goed raak ook want hij ging meteen plat.” “Ja, dan wil ik er heel graag bij zijn. Ik wil gewoon zien hoe goed je hem geraakt hebt,” lachte hij. “Nee,” ging hij serieus verder, “ik kan het me voorstellen dat je er graag iemand bij wilt hebben. Ik zal er voor je zijn!” Dat was Ap, een echte vriend. Chris was keurig op tijd en de hufter had een bloemetje voor me meegenomen. Zonder een bedankje, daar was ik echt voor ik de stemming, nam ik ze aan en terwijl hij een plaatsje zocht in de woonkamer legde ik ze op de keukentafel neer. Hij zat op de bank in de ene hoek en Ap in de andere. Toen ik Ap aankeek zag ik een vrolijke schittering in zijn ogen. De blauwe plek op Chris’ kaak was overduidelijk te zien. “Nou, zou ik maar zeggen,” begon ik, “het lijkt me goed dat je maar begint te praten. Dan hebben we dat gehad!” “Tjonge wat een klote instelling zeg!” reageerde Chris woedend. “Als dat de insteek van dit gesprek is dan kan ik misschien beter meteen maar gaan?” “Als je wilt?” antwoordde ik heel kalm. “Nee, dat wil ik niet! Ik wil je terug Jordan en ik weet dat jij me ook graag terugwilt. Kun je het niet gewoon vergeten en me vergeven?” “En die andere vriend van je dan?” “Ja, dat is het probleem dus. Ik houd van hem en wil ook hem niet kwijt.” “Dan hebben we dus eigenlijk geen enkele gespreksstof Chris! Want ik wil niet iemand die het ook tegelijkertijd met een ander doet.” “Laat het me uitleggen, oké.” “Ja, ik had toch gezegd dat je maar moest beginnen met praten.” “Nooit geweten dat je zo kloterig kon doen Jordan.” “Nee, meestal ben ik ook niet zo alleen maar bij sommige mensen!” Ap zat stil in zijn hoekje en aan zijn pretgezicht zag ik dat hij zich verkneuterde. En eigenlijk vond ik het ook wel leuk, tot nu toe dan. “Hein en ik kennen elkaar al ons hele leven lang. We zaten samen op de peuterspeelzaal, op de basisschool, op voetbal, op de middelbare school en waren ook bijna altijd bij elkaar: gezworen kameraden door dik en dun. Toen we veertien waren bemerkten we echter dat er meer was dan alleen maar onze vriendschap. We kregen iets seksueels met elkaar en genoten daar beiden enorm van. Toen we gingen studeren was het vanzelfsprekend dat we naar dezelfde universiteit zouden gaan en samen een flatje zouden bewonen. En zo gebeurde dus. Onze vriendschap ging als vanzelf over in verliefdheid en daarna liefde voor elkaar en daarom kan ik Hein ook niet aan de kant zetten. Zijn hart zou breken maar het mijne ook.” Terwijl hij had gesproken was ik steeds meer met walging vervuld geraakt. Waarom doet iemand dan zoiets als hij gedaan had, als je zoveel van iemand houdt? “Echter, heel af en toe heb ik de behoefte aan iemand anders in mijn armen. Is alles me een beetje te beklemmend en wil ik dat ‘huisje, boompje, beestje’ gedoe niet. Dan zoek ik iemand om mee te rommelen en meestal lukt dat uitstekend. Maar bij jou werd het anders Chris! Ineens werd ik opnieuw verliefd, waren er vlinders in mijn buik je weet wel.” “Ja, ik weet het Chris. Dat had ik dus ook bij jou.” “Echt ik ben nog steeds verliefd op je en wil alles doen om het weer goed te maken.” Hij stond op en nam een paar passen in mijn richting.” Meteen stond ook ik op. Uitdagend stond ik daar mijn rechterhand gebald tot een vuist. “Hé Chris, als ik jou was zou ik maar uitkijken,” mengde Ap zich in het geheel. “Houd je kop man. Bemoei je er niet mee!” beet Chris van zich af. Ap maakte een afwerend gebaar maar hield zijn mond niet. “Een nieuwe opdoffer staat je niet zo goed denk ik!” Woest keek Chris in zijn richting en als blikken hadden kunnen doden, hadden we daar met een lijk gezeten. Toen Chris me nog dichter naderde kwam de waarschuwing van mijn kant. “Echt Chris, het lijkt me beter dat je weer gaat zitten. Ik wil je niet in mijn buurt hebben!” “Kom Jordan, ga met me naar bed en ik geef je een nacht zoals je nog nooit beleefd hebt. Ik … “ “Nee Chris, dat is dus het probleem. Je blijft niet een hele nacht want je moet naar Hein terug! Hij zal je missen. Daarom gingen we dus ook nooit uit! Je was gewoon bang dat vrienden je zouden zien met een ander naast je. Je wilt me, maar alleen voor de seks en verder niet!” “En wat is daar mis mee? Ben ik niet goed in bed? Heb je niet enorm genoten van alles wat ik met je gedaan heb?” “Klootzak! Je begrijpt het nog steeds niet hè!” Hij haalde zijn schouders op. “Nee, ik denk dat je het wel begrijpt maar het gewoon niet wilt begrijpen.” Ik keek hem woedend aan. “READ MY LIPS!” schreeuwde ik hem toe. “Ik wil liefde en niet een relatie die alleen maar gebaseerd is op de seks die jij te bieden hebt. Ik wil met mijn vriend de stad in kunnen gaan zonder dat hij bang is met mij gezien te worden. Ik wil trots zijn op mijn vriend en niet een KLOOTZAK als jij!” “Geef me een paar uurtjes om het goed met je te maken … “ “SHIT,” mengde Ap zich in het twistgesprek. “Net beloof je hem nog een hele nacht en nu nog maar een paar uurtjes?” “Bemoei je er niet mee!” brieste Chris. “Chris, het is over en uit. Je uitleg heeft je helemaal niets geholpen. Het heeft me alleen nog maar duidelijker laten zien dat je een hufter bent. Alsjeblieft ga nu en val me nooit meer lastig.” Ik liep naar de keuken, pakte de bloemen van de tafel en terug in de kamer duwde ik ze hem in zijn handen. “En maak hier Hein maar blij mee! Hij zal het nodig hebben als hij wist hoe jij werkelijk in elkaar steekt.” Een paar maal ging de mond van Chris open alsof hij zocht naar woorden maar ook telkens klemde hij zijn kaken weer opeen. Hij liep naar de hal en ik volgde hem. Hij legde de bloemen op de grond neer en trok zijn jas aan. Daarna pakte hij ze weer op. “Jordan … “ “Alsjeblieft Chris laat me met rust!” Ik opende de deur voor hem en liet hem uit. Zachtjes sloot ik de deur achter hem. Dit hoofdstuk was afgesloten. Goddank het was afgesloten! Toen ik terugkwam in de kamer had Ap koffie voor ons ingeschonken. Ik nam naast hem plaats op de bank. Hij legde een arm om me heen en trok me tegen zich aan. “Goed gedaan, maat!” “Ja, weet je het zeker?” “Ja, heel zeker Jordan. Hij is je niet waard. Zodra hij een ander lekker ding zit, zou hij je laten vallen als een baksteen. Geloof me! Het gaat hem alleen maar om de seks en zijn eigen plezier.” Natuurlijk had Ap gelijk en natuurlijk wist ik dat ook wel maar toch deed het nog zo’n pijn. Met de Kerst waren we dus met zijn tweeën en ondanks mijn verdriet had ook ik een leuke tijd. Ik ging veel met Ap uit en op Eerste Kerstdag aten we samen in een peperduur restaurant. Al me al geloof ik dat we meer genoten van het gedoe om het eten heen dan van het eten zelf. Zat werden we er in elk geval niet van want dezelfde avond nog moesten we een portie frites nemen om niet van honger om te komen. Ik stortte me weer geheel op mijn studie en dat was ook wel nodig want mijn verliefdheid had het studietempo geen goed gedaan. In de weekends waren we altijd samen op pad. Al tijden had Ap niemand meer mee naar huis genomen en toen ik hem er eens naar vroeg vertelde hij me dat hij verliefd was maar niet de juiste stappen durfde te zetten. “Waarschijnlijk is er alleen van mijn kant verliefdheid in het spel en ik wil geen modderfiguur slaan.” “Man, je moet het gewoon proberen. Lukt het niet dan is het einde verhaal maar geef de moed niet te snel op. Je weet maar nooit.” Ap knikte wat maar wat hij nou precies dacht dat kon ik natuurlijk niet weten. Half januari ging Ap een keer niet met mij uit in het weekend omdat hij iets afgesproken had met zijn vrienden. Je weet wel, dat luidruchtige stel waar ik het al eens eerder over heb gehad. Ze zouden een feest, of iets dergelijks, met elkaar hebben en daar wou Ap ook heen. Natuurlijk was dat voor mij geen probleem. Hij zag ze door de week ook wel vaker en dat het nu toevallig in het weekend was daar stoorde ik me niet aan tenslotte hadden we toch niets samen? Die zaterdagavond bleef ik dus alleen thuis en echt het kwam me heel raar over. Sinds weken was ik weer eens helemaal alleen. De wond die ‘Chris’ heette begon al aardig te helen en eigenlijk dacht ik helemaal niet meer zo vaak aan hem en dat was maar goed ook! Ik besloot wat te gaan lezen en toen het twaalf uur was geworden en Ap nog niet terug was, vond ik dat helemaal niet vreemd. Anders kwam hij ook vaak heel vroeg in de ochtend pas thuis. Echter er was iets vreemds dat me weerhield om naar bed te gaan. Ik kon het niet precies omschrijven maar om de een of andere reden begon ik me ongerust te maken. Het werd zo erg dat er van lezen helemaal niets meer kwam. Ik legde het boek weg en ijsbeerde door de kamer. Af en toe keek ik door het keukenraam naar buiten of ik hem nog niet aan zag komen. Hard gebel deed me opschrikken tijdens mijn zoveelste heen en weer gang door de kamer en snel liep ik naar de deur toe. Ik opende hem en schrok vreselijk. “Hé flikkertje. We komen je lieve vriendje thuisbrengen is dat niet aardig van ons?” Voor de deur stonden twee van Aps vrienden breed grijzend met tussen hen in Ap in een vreselijke staat. Zijn hoofd hing voorover zodat ik zijn gezicht niet kon zien. “Appie voelt zich niet helemaal lekker, geloof ik,” zei de een. “Nee, niet helemaal,” lachte de andere. “En we zijn nog wel zo lief voor hem geweest.” Ze begonnen te lachen. Voor ik wist wat er gebeurde dumpten ze hem in mijn armen. Daar stond ik met dat grote lijf van Ap tegen mij aan. Hij is veel groter dan ik ben en dus raakten zijn knieën zowat de stoeptegels. “Nou je redt je wel met hem hè.” En daarmee draaiden ze zich om en liepen luid lachend in de richting van de auto die met draaiende motor een eindje verder in de straat stond. Een van hen draaide zich om en rende naar me terug. Hij propte iets onder mijn oksel en zei: “En zeg hem maar dat we een heel leuke avond met hem gehad hebben en dat we hopen dat hij zich alles zal herinneren.” Hoonlachend begaf hij zich naar de wagen die inmiddels voor mijn deur stond. Hij stapte in en met vreselijk motorgeronk en luid getoeter reed de auto de straat uit. Links en rechts gingen de deuren open en werden er boze blikken in onze richting geworpen. De deuren gingen echter ook allemaal weer dicht. Daar stond ik met dat zware lichaam van Ap in mijn armen en ik wist niet wat ik moest doen. Wordt vervolgd...

• 28-09-05

  Echte liefde - deel 2

  De buitenlucht was koud. Het was tenslotte januari en alhoewel er nog niet echt veel winters weer was geweest, hadden meteorologen voorspeld dat er best nog wel eens een flinke winter aan zou kunnen komen. De kou werkte echter op mij niet echt ontnuchterend want lange tijd stond ik daar in de positie waarin ik door twee vrienden van Ap was gemanoeuvreerd. Ik stond daar met zijn bewusteloze lijf in mijn armen en wist me geen raad. Maar verdomme, ik kon daar toch ook niet de hele nacht blijven staan! Voorzichtig probeerde ik hem mee het huis in te slepen maar al snel gaf ik die poging op. Aan de overkant van de straat bewoog een gordijn en even later ging er een deur open. Een jongeman keek in onze richting en ik waagde hem aan te roepen. “Hé, zou je mij een handje kunnen helpen?” Hij sloot de deur achter zich en stak in zijn overhemd de straat over. “Hoi, kan ik je helpen?” “Ja, mijn vriend is er niet helemaal bij geloof ik en als je mij zou kunnen helpen hem naar binnen te krijgen zou ik je erg dankbaar zijn.” Geen woord van wat ik gezegd had was gelogen. “Natuurlijk help ik je.” Even leek het of hij besluiteloos bleef staan maar toen bleek me dat hij de situatie in ogenschouw had genomen en naar een oplossing had gezocht. “Het lijkt me het beste dat je hem eerst in mijn armen legt dan kun jij hem daarna bij zijn benen pakken en dragen we hem zo naar binnen.” Ik knikte. Het was een goed idee. Hij stak zijn armen onder die van Ap door en nam hem van me over. Toen de last me uit de armen werd genomen slaakte ik een diepe zucht. “Wow. Hij is niet echt zwaar maar als je met zo’n doods gewicht staat valt dat toch flink tegen.” “Je hebt iets laten vallen,” zei de jongeman en hij wees op iets dat naast me op de grond lag. Ik bukte me en pakte het op. Dat was het dus dat die vent me onder mijn oksel had gedrukt: een short van Ap. Meteen begonnen de radertjes in mijn bovenkamer te draaien en allerlei scenario’s schoten door mijn hoofd. “Verdomme,” vloekte ik. “Kom laten we hem snel naar binnen brengen!” Ik pakte Aps benen en zo liep ik achteruit het huis met hem in. Ik trapte de deuren open en liep zijn slaapkamer in. Daar moesten we natuurlijk draaien en dat ging niet echt handig maar ja, met je voeten op het hoofdkussen slapen dat doet alleen Pippi Langkous! We hijgden beiden even uit toen Ap daar lag. “Ik heet Peter,” zei mijn overbuurman en hij stak mij zijn hand toe. “Ik ben Jordan en dat daar is Ap.” “Weet je wat er aan de hand is met hem?” Ik schudde mijn hoofd. “Maar je hebt volgens mij wel een vermoeden!” “Ja, en dat is niet zo’n net idee eigenlijk. Maar ik wil geen beschuldigingen uiten voor ik het zeker weet.” Ik liep naar het bed van Ap toe en schoof de mouwen van zijn trui omhoog om zijn polsen te bekijken. “Shit!” Daarna trok ik hem zijn schoenen en sokken uit en bekeek ik zijn enkels. “SHIT!!!” “Wat denk je dat er gebeurd is?” “Dit bracht me op het idee.” En ik liet hem Aps short zien. “Ja, en?” Ik keek hem aan en merkte nu pas dat hij duidelijk jonger was dan wij. Hij kon niet veel ouder dan 18 zijn misschien nog wel iets jonger zelfs. En de blik in zijn ogen was nog zo onschuldig. “Ik moet een dokter bellen,” zei ik en liep naar de woonkamer toe. Meteen keerde ik echter ook weer terug. “Ik weet niet eens wie mijn huisarts is en ik weet ook niet of Ap er wel één heeft.” Mijn vader had me ooit het een en ander aan verzekeringspapieren opgestuurd maar die had ik ongeopend ergens, God weet waar, opgeborgen. “Wacht maar,” zei Peter. “Ik weet wel iemand die kan helpen. Hij is arts. Tenminste als je het goed vindt?” “Natuurlijk!” Ik wees hem de telefoon en hij haalde vanuit zijn portemonnee een briefje waarna hij een nummer intikte. Ik liep inmiddels terug naar Ap en hoorde van afstand de korte antwoorden die Peter zijn gesprekspartner gaf. “Hij komt zo,” zei de jongen toen hij terug was. “Maar mag ik van je weten wat je vermoeden is?” Ik keek hem opnieuw aan en twijfelde hevig. Moet je zo’n jonge jongen met zoiets confronteren. Ach, als straks die dokter er was zou ik het toch moeten vertellen. “Kijk,” zei ik en toonde hem de striemen op Aps polsen en enkels. “En met dit,” ik pakte de short van het bed, “vermoed ik dat ze hem anaal verkracht hebben.” “Is hij een homo?” “Nee, ik ben de homo van ons tweeën.” Peter bloosde hevig. “Sorry ik had het je liever niet verteld maar je wilde het zelf weten.” “Ja, dat geeft ook niet,” zei hij. Het viel me nu eerst op dat hij met een ‘zachte g’ praatte. Het klonk leuk. Het wachten duurde lang maar uiteindelijk ging de bel. Peter deed open en kwam meteen weer terug met een lange man (maar ja, voor mij is bijna iedereen lang) van een jaar of 35 die dik aangekleed was. “Brrrrr, wat is het koud,” bromde hij. “Vertel eens wat is er aan de hand, wat kan ik doen,” en hij ontdeed zich van zijn handschoenen, winterjas en sjaal. “Ap hier is bewusteloos thuisgebracht en ik heb het sterke vermoeden dat hij anaal verkracht is,” antwoordde ik. “Is hij je vriendje?” vroeg hij met een duidelijke insinuatie in zijn stem. “Nee, niet op de manier waarop u het bedoelt,” antwoordde ik venijnig maar door het gebruik van ‘u’ toch beleefd. Ik weet het niet maar iets in deze man stond me niet aan. “Ikzelf ben homo maar hij is hetero en we hebben niets met elkaar.” ”Waarop zijn je vermoedens gebaseerd?” Wat ik Peter had laten zien liet ik nu ook aan hem zien. “Ja, dat ziet er zo op het eerste gezicht niet mooi uit. Wil je even een bakje met lauwwarm water voor me gaan halen?” Ik liep naar de badkamer en hoorde hoe Peter en de man begonnen te praten. Toen ik met het water terug bij de deur was, bleef ik even staan kijken. “Heb je gecheckt of hij gedronken heeft?” “Ja, maar ik kon niets ruiken,” antwoordde Peter “Drugs?” “Nog niet gedaan maar ik doe het meteen.” Peter boog zich over Ap heen en tilde een voor een zijn oogleden op. “Negatief.” “Goed dan kunnen we dat uitsluiten.” Ik liep de kamer binnen en zette het bakje met water neer op het nachtkastje naast Aps bed. “Sorry van zonet,” zei de arts. “Ik had me wat netter kunnen gedragen.” “Geeft niet, tenslotte heb ik u uit uw bed laten bellen.” Hij stak mij zijn hand toe en stelde zich voor als ‘Jansen’. “Weet je of Ap medicijnen of zo gebruikt?” “Nee, hij woont hier sinds het vorige jaar maar ik heb nooit gezien dat hij iets innam. Hooguit een keer een paracetamol of zo maar verder niets.” “Oké, dan moeten we hem maar eens gaan onderzoeken.” Samen met Peter ontknoopte hij Aps spijkerbroek en trok deze voorzichtig naar beneden. Meteen kwam zijn blote lijf tevoorschijn. Ik rilde bij de gedachte aan wat ik vermoedde dat gebeurd was. Vakkundig draaiden de beiden Ap op zijn buik en toen ze zijn bilspleet nader begonnen te onderzoeken, zag ik de bloedsporen. Tranen welden op in mijn ogen. Ik kon het gewoon niet langer aanzien en liep de kamer uit. Buiten op de gang bleef ik geleund tegen de muur staan. Steeds hoorde ik het mompelend gepraat van Jansen en Peter en heel af en toe hoorde ik Ap kreunen. Ik veegde met de rug van mijn handen mijn ogen droog en snoot eens flink mijn neus. Toen ik na een tijdje terug de kamer in ging, dekten de arts en Peter Ap juist toe. “En?” vroeg ik nieuwsgierig en belangstellend tegelijk. “Het spijt me je te moeten zeggen dat je veronderstelling helemaal gelijk was.” Ik balde mijn vuisten en voelde al het bloed uit mijn gezicht wegtrekken. “Ga zitten,” en Jansen wees me gebiedend op de stoel die naast het bed stond. “Het is nu geen tijd voor ondoordachte dingen. Je moet zorgen dat je je hoofd koel houdt. Je vriend hier heeft je nu nodig!” Zittend op de stoel en de arts aankijkend knikte ik. Wat was ik van plan geweest? Had ik ze in mijn eentje willen aanvallen? Ik weet het niet maar de harde realiteit kwam langzaam weer terug in mijn lijf en ik besefte dat dan een onmogelijkheid was. “De sporen zijn overduidelijk. Het slijmvlies is op diverse plaatsen beschadigd en ook heb ik spermaresten aangetroffen.” “Dus die hufters hebben niet eens een condoom gebruikt?” Als antwoord schudde hij zijn hoofd. “En daarom wil ik eigenlijk meteen een aids-test laten uitvoeren maar daarvoor heb ik officieel zijn handtekening nodig tenzij … “ Vragend keek hij me aan. “Ik teken alles,” verklaarde ik. In zijn tas zocht Jansen naar een formulier en terwijl ik het doorlas en mijn handtekening eronder zette, namen hij en Peter wat bloed af bij Ap. Nadat ze klaar waren, overhandigde ik het papier aan Jansen. Voordat ik de vraag kon stellen hoelang we op de uitslag zouden moeten wachten zei hij me al wanneer het testresultaat er zou zijn. “En zijn bewusteloosheid, dokter? Waar is dat doorgekomen?” “Hij heeft geen verwonding aan zijn hoofd, noch is er sprake van overmatig alcoholgebruik en er zijn ook geen drugs in het spel. En daarom moet ik aannemen dat het een shock is. Hetgeen ik me heel goed kan voorstellen.” Hij zag de bezorgde blik op mijn gezicht en klopte me op mijn schouder. “Het gaat weer over jongen. Hij zal hier volledig van herstellen en als er nog problemen zijn, kom dan meteen langs, hier is mijn kaartje.” Hij stopte het kaartje in mijn hand en klopte me nogmaals geruststellend op mijn schouder. Peter liet hem uit en ik hoorde hen in de hal nog wat met elkaar praten. Toen hoorde ik de buitendeur open en dicht gaan. Ik steunde mijn gezicht in mijn handen en huilde bittere tranen. De terugkomst van Peter merkte ik niet eens op. Pas toen hij een arm om me heen sloeg en zich tegen me aantrok wist ik dat hij er weer was. Manmoedig veegde ik de tranen weer weg en verontschuldigde me. “Is niet nodig Jordan. Het is ook vreselijk wat er gebeurd is en als zijn vriend heb je daarover natuurlijk verdriet. Kom laten we naar de kamer gaan. Ap wordt de eerste 12 uren zeker niet wakker. Jansen heeft hem iets kalmerends ingespoten.” Hij pakte mijn hand vast en leidde me Aps slaapkamer uit. “Wil je dat ik wat te drinken maak voor je, koffie of thee?” “Nee, het is het beste dat je naar huis gaat. Je hebt al zoveel voor ons gedaan!” “Ben je mal. Bovendien is het zondag nu en heb ik toch niets bijzonders te doen. Koffie of thee?” Ik koos voor de koffie. Weer alleen kon ik niet voorkomen dat de tranen opnieuw kwamen. Hoe konden mensen iemand anders zoiets aandoen. Volledig tegen zijn wil seks met hem hebben en dan op zo’n gruwelijke wijze. Ze hadden hem vastgebonden aan handen en voeten en hem daarna zonder condoom geneukt! En hij was niet eens homo! Peter kwam terug met de koffie, zette de mokken op de tafel en ging naast me zitten. “Nee, veeg je tranen nu niet af,” zei hij toen ik opnieuw de handen in mijn ogen drukte. “Laat ze nou gewoon maar stromen. Dat is veel beter dan je verdriet te verbergen.” Luid begon ik te snikken en het leek of ik er nooit meer zou kunnen ophouden. Peter zat naast me en legde een arm om mijn schouders heen. Zo bleef hij naast me zitten tot ik eindelijk wat kalmeerde. “Zo, heeft het je goed gedaan?” “Ja, sorry dat ik me zo aanstel maar … “ “Ben jij gek? Dat is geen aanstellen man! Kom op, houd je zelf niet voor de gek. Je beste vriend ligt daar halfdood omdat een stelletje klootzakken misbruik van hem heeft gemaakt. En dan noem jij jouw reactie aanstellen?” Ik keek hem aan en moest gewoon glimlachen om zijn heftige reactie. “Sorry, je hebt helemaal gelijk. Dank je dat je bij me bent gebleven.” “Ja, het is al goed Jordan. Ik ben blij dat ik heb kunnen helpen. Gut het was maar goed dat ik zeiken moest anders had ik je daar nooit zien staan. Terwijl ik toch echt ook wel andere deuren gehoord meen te hebben?” “Ja, maar die gingen allemaal weer dicht en niemand stak een hand uit!” “Maar gelukkig was ik er.” “Ja, bedankt.” “Als je nou niet ophoudt met ‘sorry’ en ‘bedankt’ te zeggen dan doe ik je wat en hij trok zijn arm om zijn schouders steviger aan.” “Oké ik stop al. Een patiënt hier in huis is meer dan genoeg.” “Ja, helemaal gelijk. Hé ik drink mijn koffie op en dan ga ik maar weer eens mijn bed opzoeken. Ik kom morgen nog wel even langs als je het goed vindt.” Peter keek op zijn horloge en ging verder. “Zo tegen drie uur vanmiddag zal hij wel weer uit zijn kunstmatige slaap komen en wil ik er, als je het goed vindt, graag bij zijn om wat tips te kunnen geven.” “Tips, oh gut ik heb je nog zo weinig kunnen vragen?” “Geeft niet. Ik studeer medicijnen en ben nog maar eerstejaars maar weet, omdat mijn vader ook arts is net zoals de rest van de familie, toch al wel het een en ander en bovendien heeft Jansen me de nodige instructies gegeven. Hij is een van mijn docenten en bovendien een vriend van onze familie ik ken hem al jaren. Maar ik ga nu echt weg.” Hij dronk zijn mok in een paar teugen leeg, riep me een groet toe en was verdwenen. Alleen bleef ik achter. Nadat ik mijn koffie had opgedronken, ging ik nog even bij Ap kijken. Hij lag rustig ademend in bed maar zijn gezicht was van pijn vertrokken en ik kon hem daar gewoon niet helemaal alleen laten liggen. Ik zocht in Aps kast naar zijn campingmatrasje en slaapzak en maakte zo een slaapplaats voor mezelf op de grond naast zijn bed. Slapen lukte eerst echter nog niet. Ik was veel te onrustig en als ik al even in slaap viel dan ging mijn verbeelding zo met me op de loop dat ik alles meemaakte wat Ap meegemaakt moest hebben. Pas toen het een beetje licht begon te worden viel ik dodelijk vermoeid in slaap. Met een schok schrok ik wakker. Meteen zat ik rechtop. Hoorde ik de bel. Ik schoot mijn slaapzak uit en liep me de slaap uit de ogen wrijvend naar de deur toe. “Zooo! Jij ziet er verfomfaaid uit zeg! Heb je niet eens de moeite genomen om je uit te kleden voor je in bed kroop?” Ik knikte bevestigend naar Peter die frisgewassen en geschoren, ik rook deodorant en after shave, voor mijn deur stond. “Ook nog niet ontbeten?” “Ik weet niet eens hoe laat het is,” reageerde ik slaperig. “Het is bijna twee uur. Als jij je nu eens gaat douchen dan maak ik een ontbijt voor je klaar en als je het goed vindt, eet ik zelf ook wat mee. Ik heb altijd honger.” Tegenstribbelen had geen zin want voor ik het wist had hij mij in de richting van de badkamer geduwd. Bewust liet ik het water van de douche steen en steenkoud. Ik rilde maar wist ook weer meteen dat ik volop leefde. En toen ik de handdoek over mijn lijf wreef begon ik helemaal te tintelen. Het voelde prima. In mijn slaapkamer schoot ik in frisse kleren en zo liep ik terug naar de keuken waar Peter eieren met spek had gebakken. Het rook geweldig en vol overgave stortte ik me op mijn ontbijt. “Heb je je vergeten te scheren?” “Nee,” mompelde ik met volle mond, “ik scheer me niet elke dag. Vind ik sexy staan!” Peter begon te blozen. “Sorry, ik wilde je niet in verlegenheid brengen.” “Ach, geeft niets. Gaat wel weer over,” zei hij maar hij ontweek mijn blik duidelijk. Na het eten gingen we naar Aps kamer. Peter haalde een stoel uit de keuken op en daar gingen we bij elkaar zitten om te wachten op zijn ontwaken. De zon scheen door een kier in de gordijnen en viel op zijn zorgelijk kijkende gezicht. Het leek een eeuwigheid te duren. Eindelijk sloeg hij zijn ogen op. Meteen was er de schrik in zijn blik! Ik beet op mijn onderlip. Ap gilde keihard en meteen zat ik op mijn knieën naast zijn bed. Hij sloeg wild om zich heen en sprong het bed uit en rende naar het toilet toe. We konden hem niet tegenhouden. Hij sloot de deur achter zich en bleef daar tijden zitten. “Dit is niet goed Jordan we moeten die deur openmaken,” zei Peter nadat we al een aantal malen op de deur gebonsd hadden. Ik haalde een schroevendraaien uit onze gereedschapskist en zo draaiden we het slot open. Ap lag onderuit gezakt naast de pot en ik zag hoe er een bloederige massa ik de pot lag. Peter had het ook gezien en zei: “Dat was te verwachten!” We tilden hem op en brachten hem terug naar zijn bed. Peter was handig en vlug en voor ik wist wat hij allemaal deed, had hij Ap netjes verschoond en weer onder de dekens liggen. “Sorry, dat ik zo doorpak maar … “ “Ik ben blij dat je het doet Peter want ik weet me echt geen raad!” Ap kwam weer bij en begon te schreien. Meteen zat ik weer naast hem en streelde met mijn linkerhand door zijn haar en over zijn gezicht. En dan zeg je ineens allemaal van die stomme dingen. ‘Het is goed’, ‘je bent veilig hier’, ‘het zal nooit meer gebeuren’ en nog veel meer van die rare dingen maar je doet het alleen maar om die ander gerust te stellen. “Alsjeblieft …” kreunde Ap, “laat me alleen … ik wil alleen zijn.” Peter tikte me op mijn schouder en gebaarde dat ik mee moest komen de kamer uit. “Waarom?” vroeg ik hem op de gang. “Gun hem het alleenzijn voor een tijdje. Hij heeft dat nodig. Hou er rekening mee dat dit een heel lange tijd kan duren. Hij is niet alleen lichamelijk gekrenkt maar ook geestelijk, vergeet dat niet!” Oh gut en daar had ik dan zoals een moeder tegen een klein kind tegen hem aan zitten te praten en nooit aangedacht. “Maar ik … “ “Ja, je bedoelt het goed.” Hij legde zijn arm om mijn schouder en nam me mee naar de keuken. “Maar laat hem gewoon even. Hij komt vanzelf wel weer in zijn gewone doen maar het kan een tijdje duren.” Voor ik het wist zat ik achter een dampende mok koffie aan de keukentafel. Echt Peter is geweldig in dit soort dingen en ik … ik ben een kluns en dat zal ook wel nooit anders worden. Toen Peter tegen zes uur ’s avonds wegging hadden we er een middag van flauw ouwehoeren opzitten en echt ik voelde me een stuk beter. Bij de deur drukte hij me nogmaals op het hart om Ap niet te veel op de huid te zitten maar er wel voor te zorgen dat hij de eerste dagen alleen maar vloeibaar voedsel tot zich nam zodat de wonden zouden kunnen genezen. Met een briefje met daarop de naam van een of ander voedzaam product van Nutricia klopte ik op Aps deur. Ik moest nogmaals kloppen voor ik antwoord kreeg. Schoorvoetend stak ik mijn hoofd om de hoek van de deur en toverde een glimlach om mijn lippen. “Kan ik iets voor je betekenen? Wil je iets drinken of zo?” “Blijf daar niet zo staan maar kom verder,” zei Ap op een geïrriteerde toon. Ik deed wat hij me zei en ging op de stoel naast zijn bed zitten. “Hoe ben ik thuisgekomen?” Ik vertelde hem wat er gebeurd was maar verzweeg wel hetgeen zijn vrienden allemaal gezegd hadden, ik wilde hem niet nog meer pijn doen. Ineens werd hij rood in zijn gezicht en begon hij tegen me te schreeuwen. “En weet je wel dat het allemaal jouw schuld is?” Verbaasd keek ik hem aan maar meteen ook probeerde ik zo kalm mogelijk te blijven. “Mijn schuld?” “Ja, jouw schuld. Ze hebben jou en mij een keer in de stad gezien terwijl we de armen om elkaar schouders geslagen hadden en daaruit trokken ze de … “ “Trokken ze de conclusie dat wij iets met elkaar hadden en dat gaf hun het recht om jou te misbruiken. Begrijp ik het goed?” vulde ik hem aan. “Ja!” “Ap, ik heb er geen enkele schuld aan en de schuld ligt ook niet bij jou. Hoe intiem wij ook door de stad hebben mogen lopen, niemand heeft het recht om een ander tegen zijn wil te neuken. Zij zijn degenen die schuldig zijn aan een misdrijf. Niet ik, niet jij maar die zogenaamde vrienden van jou! En trouwens … nu ik het me herinner was ik niet degene die het eerste mijn arm om jou schouders legde maar was jij het!” Ik stond op en liep de kamer uit. “Oh, voor ik het vergeet, Peter raadt je aan om de eerste tijd geen vast voedsel te gebruiken.” Ik liep terug en legde het briefje op zijn nachtkastje. “Koop dit maar!” Kwaad beende ik zijn kamer uit en sloeg de deur met een klap achter me dicht. Natuurlijk zag ik al snel in dat het laatste dat ik hem gezegd had niet kon. Het was voor hem onmogelijk om zelf het spul te gaan kopen. Ik ging op zoek naar de ziekenfondspapieren die mijn vader me eens had toegezonden en daarna zocht ik in de gemeentegids de openingstijden van de apotheek op. Toen ik alle benodigde informatie bij elkaar had, liep ik zonder iets te zeggen Aps kamer weer in. Ik pakte het papiertje op en liep weer weg. Op mijn fiets reed ik naar de apotheek en kocht daar hetgeen ik nodig had in diverse smaken. Thuis zette ik de voorraad in de koelkast om daarna een pakje naar Ap te brengen. Met het bonnetje zette ik het pakje bij hem neer en verdween. De dagen daarna was het ijzig stil in huis. We leefden langs elkaar heen en het voelde weer net als die laatste jaren bij mijn vader thuis. Peter kwam regelmatig langs en was dan bij Ap maar ook bij mij en ik trok me aan die momenten op. Het waren lichtpuntjes in een duistere periode die me van binnen verwarmden. Het beste nieuws bracht hij toen hij wist te vertellen dat de test goed uitgevallen was, Ap zou die vreselijke ziekte door dit voorval niet krijgen. De eerste weken daarna kwam hij het huis niet uit en scheen zich helemaal terug te trekken in een isolement. Zo graag had ik hem eruit willen trekken maar we hadden al bonje en ondanks dat had ik wel pogingen willen ondernemen maar Peter weerhield me ervan. En natuurlijk had hij gelijk, Ap moest eerst dingen voor zichzelf op een rijtje kunnen zetten maar ik wilde zo graag dat hij weer de oude werd, dat hij weer zichzelf was dat ik maar met moeite gestopt kon worden in mijn hulppogingen. De ijzige sfeer deed me geen goed. Gigantische pijn in mijn maag kreeg ik ervan en het werd zo erg dat ik me noodgedwongen liet inschrijven bij een huisarts. De vrouw onderzocht me goed en vroeg honderduit. Al snel wist ze de vinger op de zere plek te leggen. “Stress,” zei ze. “En nou kan ik je wel wat voorschrijven en dat zal ik ook doen maar het is veel beter als je probeert die spanning weg te werken.” Maar ja dat was gemakkelijker gezegd dan gedaan. Met een doosje medicijnen kwam ik weer thuis in de vrieskast. We negeerden elkaar volkomen en liepen letterlijk langs elkaar heen. Oh god, wat was het een vreselijke tijd. Natuurlijk liet ik Peter de medicatie zien en hij zei dat het een goed middel was maar nooit de kwaal zou wegnemen maar alleen de symptomen bestreed. Ik sliep slecht en mijn studie liep ook vast omdat ik soms gewoon niet het bed uit kon komen zo moe was ik. Ongeveer drie weken na het ‘incident’ werd ik midden in de nacht wakker met vreselijke maagpijn. Moeizaam kwam ik overeind en klapte meteen dubbel zo geweldig zeer deed het. Ik zakte op de grond ineen en bleef een tijdje liggen tot de ergste pijn over was. Toen ik probeerde op te staan ging het opnieuw mis. Op handen en voeten kroop ik naar het toilet en wist dat net op tijd te bereiken. Mijn hele maaginhoud leegde ik daar en het leek of mijn slokdarm in brand stond. Ineens voelde ik een hand op mijn schouder. Geschrokken draaide ik me om en zag Ap daar staan. “Donder je op,” beet ik hem toe. Opnieuw moest ik overgeven en verging ik van de pijn. Hij ging weg en kwam terug met een glas water waarin hij een van mijn pillen had opgelost. Hij duwde het glas in mijn hand. “Drink op idioot! Als je medicijnen krijgt moet je ze ook gebruiken!” Daarmee ging hij weer terug naar zijn eigen kamer. De volgende ochtend schoof Ap voor het eerst weer bij me aan bij de keukentafel voor het ontbijt. Ik had wel willen juichen maar deed nonchalant en bovendien was ik niet echt in de stemming vanwege de voorgaande nacht. Zelfs toen hij ‘goedemorgen’ zei, bromde ik iets terug. Het bleef stil tussen ons beiden en alleen onze kauw-, smak-, slikgeluiden en het gerammel van het bestek waren te horen. Toen ik uitgegeten was, zette ik mijn bord, mok en bestek in de afwasbak, waste het netjes af en zette het spul op het afdruiprek neer om te drogen. Nadat ik mijn handen had afgedroogd liep ik weg. “Alsjeblieft Jordan, zeg wat tegen me.” Ik draaide me naar hem om. “Ga jij dan ook wat terugzeggen?” vroeg ik met een glimlach op mijn gezicht. “JA!” Ik liep naar hem toe en sloeg mijn armen om hem heen. “Gut, man! Wat ben ik blij dat je weer terug bent!” “Anders ik wel Jordan. Het is zo verschrikkelijk donker om me heen geweest. Echt ik ben nog nooit van mijn leven zo bang geweest. Maar ik wil je niet ophouden als je naar college moet dan praten we vanavond wel verder.” “Ben jij mal, die colleges pen ik wel over van iemand.” Dat deed ik veel vaker de laatste tijd. Ik ging weer zitten op mijn stoel en Ap begon de dingen te vertellen waar hij eerst absoluut nooit over had willen praten verzekerde hij me. Het was een lang en gruwelijk verhaal waarbij hij regelmatig moest stoppen omdat de emoties hem te machtig werden. En begrijpelijk als je het gebeurde gehoord zou hebben. “Maar ik weet nu, dat ik er wel over moet praten!” zo besloot hij. “Dat ik aangifte moet gaan doen en dat ik hulp nodig heb!” Ik juichte van binnen. Way to go man! “En … Jordan. Eigenlijk heb ik dat te danken aan jou. Die eerste dingen die ik van jou gehoord heb die waren zo goed! Niemand heeft schuld aan hetgeen mij is overkomen dan die hufters!” Right on! Zo ging het goed! “Peter heeft me een kaartje gegeven van een psycholoog die aan de universiteit verbonden is en vanmiddag heb ik een afspraak met hem maar … het klinkt misschien heel stom … “ “Zeg het maar,” drong ik voorzichtig aan. “Ik durf niet alleen de straat op en erheen te gaan. Zou jij … “ Eindelijk kwam er eens iets wijs in me op. Geen enkele poging deed ik om zijn angst te bagatelliseren, dat was niet waarvoor ik ingehuurd was. “Natuurlijk ga ik met je mee!” Natuurlijk zou ik dat voor hem doen. Als hij me gevraagd had met hem naar de Noordpool te gaan had ik dat ook gedaan zo blij was ik dat hij weer onder de levenden was. De hele ochtend waren we samen. Dronken weer ouderwets gezellig koffie en toen Peter langs kwam en ons bij elkaar zag zitten, bemerkte ik dat ook hij opgelucht was. En oprecht als hij was, stak hij dat ook niet onder stoelen of banken. “Wow, Ap ik ben echt heel blij dat jullie weer wat tegen elkaar zeggen want echt ik had een extra trui nodig als ik hier was zo verschrikkelijk koud voelde het hier aan.” Die middag ging ik met Ap naar het politiebureau waar een agente een proces-verbaal opstelde. De namen van Aps ‘vrienden’ werden alle opgeschreven en met grote moeite deed Ap zijn verhaal nogmaals. Voor de volledigheid moest hij duidelijk aangeven dat hij niet vrijwillig had ingestemd met hetgeen er gebeurd was. Daarna gingen we meteen door naar het Universiteits Ziekenhuis. Ap trilde van de zenuwen en toen de assistente van de psycholoog hem kwam halen drukte ik hem stevig de hand en schonk hem mijn beste glimlach. Die eerste stappen bleken nadien heel belangrijk voor hem te zijn geweest want al heel snel durfde hij weer alleen naar buiten te gaan en liet hij zich zelfs weer zien bij de colleges die hij moest volgen. 14 februari werd een dag die ik niet snel zal vergeten. Al vrij vroeg, tegen een uur of tien, werd er aan de deur gebeld. Ik was al een tijdje op om wat te studeren maar Ap was nog in de badkamer. Voor de deur stond iemand van een bloemenzaak met een goed ingepakte bos bloemen. Het was bitter koud en de weerkundigen hadden helemaal gelijk gekregen; het was fors winter. Er lag sneeuw en al zeker vijf dagen kon er geschaatst worden. “Jordan Versluys?” las de jongen op van een briefje. “Ja?” En daarna drukte hij mij de bos in de handen. Verbaasd nam ik het aan en bedankte hem. Ik sloot de deur en liep naar de keuken waar ik het pakket op de tafel legde. Compleet daas bleef ik ernaar kijken. Natuurlijk het was Valentijnsdag maar wie in vredesnaam zou mij … Shit, het zou toch niet een grapje van Chris zijn. Nee, onmogelijk. Ap dan? “Ap, kom eens hier wil je!” Met nog ontbloot bovenlijf en in spijkerbroek kwam hij aangesjokt. “Ja?” “Zijn deze bloemen van jou?” “Heb je bloemen gekregen? En dat op Valentijnsdag?” “Ap, hou op te ouwehoeren, zijn ze van jou of niet!” “Zeg, volgens mij geven geliefden elkaar iets op Valentijnsdag!” “Nou ja, misschien heb je stiekem een oogje op mij?” Meteen wenste ik dat ik het nooit gezegd had. Ap werd vreselijk rood in zijn gezicht en ik kon wel door de grond gaan. Shit, waarom had ik het gezegd! “Sorry, Ap zo had ik het niet bedoeld ik wilde je niet … “ “Is al goed zeikerd! Als je nou dat papier er eens af zou halen dan kun je eens gaan kijken of er misschien een kaartje of iets dergelijks bij zit.” Voorzichtig haalde ik het papier eraf. Het was een grote bos met rozen. En aan elke roos hing een apart kaartje. “Rozen! Die zou ik niet eens voor je kunnen betalen. Weet je wat die krengen kosten in de winter?” Ik las een van de kaartjes en mijn mond viel open. ‘ik hou van jou’ stond er geschreven. “En wat staat er,” wilde Ap weten. En nog steeds met stomheid geslagen liet ik het hem lezen. “Wow, een minnaar! Je hebt een minnaar Jordan!” Ja daar leek het wel op maar ik wist totaal niet wie en toen ik eindelijk weer iets kon zeggen was dat ook het enige dat ik uit wist te brengen. “Maar wie?” “Dat je dat niet weet!” reageerde Ap. “Echt niet!” verzekerde ik hem. “Kom Jordan! Open je ogen man! Wie is er hier bijna dagelijks over de vloer. Wie wordt altijd lekker rood als hij naar je kijkt. En van wie kan jij je ogen soms niet af houden.” Nu was het mijn beurt om rood te worden. “Zie je wel,” reageerde Ap. “Bingo!” “Maar … “ “Nee, niks maar. Geef het nou toch toe man! Hij past precies in jouw plaatje van perfecte man of niet dan! Knap, blond, lang, lekker behaarde armen en voor zover ik heb kunnen zien heeft hij ook nog een behaarde borst.” “Zeg hoe komt het dat jij ineens weet wat ik een knappe vent vindt?” “Ja, als je een jaar lang met een homo optrekt dan ga je toch zelf ook wel eens wat vaker de boys bekijken. Gewoon om te zien wat ze in elkaar zien!” “Echt?” Ap gniffelde alleen maar wat. “Trouwens, hij is niet helemaal goed op de hoogte van de etiquette!” “Huh?” “Je mag iemand nooit een even aantal gelijk gekleurde bloemen geven en als ik goed geteld heb zijn dit er 14,” verduidelijkte Ap zijn eerste opmerking. Ik telde ze na en kwam op hetzelfde aantal uit. Hij pakte een roos uit het boeket en drukte mij die in de hand. “Als je hem die nou eens terug zou geven, hoe lijkt je dat.” Het was niet zozeer een vraag als wel een opdracht e meteen begon hij mij in de richting van de hal en de buitendeur te duwen. “Maar … “ Voor ik het goed en wel wist stond ik met de roos in mijn hand voor de deur van mijn eigen woning te rillen in de vrieskou. Verbluft stond ik met open mond naar de dichtgeslagen deur te kijken. Opeens ging hij weer open. “Oh, ja,” zei Ap, “had ik het bijna vergeten!” Hij frommelde me iets in de hand. “En Jordan, laat je dit keer niet alleen in de onderliggende positie dwingen zoals je deed toen je met Chris was.” Met een brede glimlach sloot hij opnieuw de deur. Ik opende mijn hand en zag een aantal in folie verpakte condooms. Ik sloeg mijn ogen op naar de strak blauwe lucht en begon te lachen. Langzaam draaide ik me om en nadat ik de condooms in mijn broekzak had gestopt, pakte ik de pen uit mijn borstzakje en schreef op het kaartje dat aan deze roos hing ‘ik ook van jou’ en stak de straat over. Het duurde eventjes voor er op de bel gereageerd werd en net toen ik voor de tweede keer wilde bellen ging de deur open. Met een verward blond kapsel stond hij daar voor me gekleed in een zwarte ochtendjas en op blote voeten. Ap had helemaal gelijk gehad. Zijn borst was prachtig behaard met goudachtige, blonde haren. Ik nam hem goed in me op en zuchtte diep. “Mag ik binnenkomen,” vroeg ik. De roos had ik achter mijn rug zodat hij hem nog niet had kunnen zien. “Natuurlijk,” zei Peter, “maar ik moet me nog wel even aankleden.” Dat hij voor mij geen moeite hoefde te doen, wilde ik hem niet zeggen. “Ik kom je iets terugbrengen.” Met nog slaperige ogen keek hij me aan maar toen ik de roos van achter mijn rug tevoorschijn haalde begon hij te glimlachen en werd hij rood. “En waag het niet te zeggen dat ze niet van jou waren!” waarschuwde ik hem. “Trouwens, ik heb er iets bijgeschreven.” Hij las hetgeen ik geschreven had en toen ineens zaten we aan elkaar. De armen om elkaar heen geslagen drukten we onze lijven dicht tegen elkaar aan. Ohhh, wat voelde dat vreselijk goed. Ik liet mijn handen over zijn rug glijden van zijn schouders tot zijn billen en voelde hoe de hormonen met me op de loop gingen. Ik wilde hem de mijne maken en geen moment meer verliezen. Ik drukte mijn lippen op de zijne en onze tongen begonnen heerlijk met elkaar te spelen. “Ohhh, Jordan,” kreunde hij. “Peter,” bracht ik uit voordat ik met mijn handen zijn ochtendjas openrukte en hem in al zijn glorie aanschouwde. Hij was al heerlijk hard en had een prachtig behaard lijf. Ik streelde hem over zijn borstpartij en zag aan zijn harde tepeltjes dat hij ook ontzettend opgewonden was. Zachtjes kneep ik erin en daarna liet ik mijn tong erover heen gaan. Hij kreunde keihard en ik voelde zijn pik tegen mij opspringen. Wow, hij was net zo heet als ik. Strelend, likkend en zoenend verkende ik de voorkant van zijn prachtige lijf. “Wow, wat heb jij je prachtig geknipt zeg,” zei ik toen ik bij zijn schaamhaar aankwam. Het vormde niet een wilde pluk maar was prachtig bijgewerkt en ongeveer net zolang als het haar op zijn borst en buik. Zijn enige reactie was een hernieuwd gekreun. Ik knielde voor hem neer en trok zijn voorhuid helemaal naar achteren. Opnieuw kreunde hij ten teken van zijn geilheid en ik wilde niets liever dan hem bevredigen. Mijn lippen zette ik om zijn dikke eikel en langzaam zoog ik de top van zijn worst naar binnen. Hij schokte met zijn onderlichaam en even was ik bang dat hij al meteen zou gaan spuiten. Gelukkig gebeurde het niet want ik wilde hem echt gigantisch verwennen. Langzaam verdween zijn dikke stang verder in mijn mond. Maar Peter was gewoon te wild op me en begon te schreeuwen dat hij ging komen. Ik hield zijn lul in mijn mond gevangen en ving de eerste stralen op en slikte ze weg. Hij spoot echter zo veel dat een groot gedeelte langs mijn mondhoeken naar buiten sijpelde. Toen zijn schokken ophield, stond ik op en drukte mijn lippen opnieuw op de zijne. Ik deelde zijn zaad met hem als nieuw teken van onze liefde. Na lange tijd verbraken we onze kus en bleven beiden hijgend in elkaars armen uitrusten. Lang wilde ik echter niet wachten want ik was inmiddels keihard geworden en wilde Aps advies maar wat graag uitvoeren. “Draai je om,” fluisterde ik in zijn oor. Hij slaakte een zacht kreetje. Snel schopte ik mijn sloffen (ik had niet eens de tijd gekregen om schoenen aan te trekken) uit en nadat ik een condoom uit mijn broekzak had gehaald, schopte ik mijn broek en boxer uit. Gecondoomd trok ik Peters ochtendjas op tot boven zijn billen, duwde zijn billen uiteen en zette ik mijn topje tegen zijn kontgaatje. Met een felle stoot doorkliefde ik zijn sluitspier. Een gil van Peter volgde maar ik was te heet om daar acht op te slaan. Meteen begon ik me met flinke stoten bij hem naar binnen te werken. Peter vond het aan zijn reacties te merken heerlijk want steeds als ik me naar voren bewoog, duwde hij zijn billen hard naar achteren. Al snel kletsten mijn ballen tegen zijn billen aan. Eventjes wachtte ik toen. “Kom op, Jordan! Neuk me, neuk me hard!” moedigde Peter me aan. Meer had ik niet nodig. Bijna geheel trok ik me uit hem terug om me daarna met een stoot weer tot aan de wortel in zijn heerlijk warme holletje te planten. In een hels tempo neukte ik hem minuten achtereen. Wow, wat had ik dat gemist! Wat had ik dat heerlijke gevoel gemist bij Chris maar nu zou ik het inhalen en het zeker nooit meer willen missen. Ik beukte op die heerlijk strakke billen in en spoot mijn zaad met kracht in het rubber. Aan Peter vastgeklemd wachtte ik tot al het zaad uit mijn ballen verdwenen was en toen pas trok ik me voorzichtig uit hem terug. Peter draaide zich meteen naar me om en zoende me hard op mijn mond. Zijn tong voerde een wilde dans in mijn mondholte uit en verkrachtte mijn tong zowat. Hij was nog steeds ontzettend geil. En alhoewel door de zaadlozing het vlammetje bij mij even wat uitgedoofd was, bracht hij me al weer snel in de stemming voor een vervolg. Peter pakte me bij mijn hand en leidde me naar zijn slaapkamer echter niet voordat ik mijn broek te pakken had gekregen. Die condooms zouden we zeker nog nodig hebben. Op het bed vielen we in elkaars armen en draaiden we om en om in een poging elkaar te onderwerpen. Het was een heet en geil ‘gevecht’ en maar wat graag liet ik me uiteindelijk overwinnen. ‘The winner takes it all’ en ik was bereid alles aan hem te geven. Mijn benen over zijn schouders stak hij zijn stijve, geklede mannelijkheid in mijn kutje naar binnen. Uiterst langzaam maar zeer geraffineerd met mij spelend gleed zijn harde over de plekjes die een man compleet gek kunnen maken. Ik zag sterretjes maar genoot met volle teugen. Gepassioneerd werkte hij zich in me naar binnen en kwam klaar. “Shit,” vloekte hij. “Verdomme!” Ik begreep waarom hij boos was maar had volop genoten. “Lieverd,” probeerde ik hem te troosten, “het geeft niets. We hebben nog zoveel tijd voor ons dat je niet boos op jezelf moet zijn.” Ik streelde hem door zijn wilde haardos en kuste hem op zijn neus. Natuurlijk kon ik me zijn teleurstelling wel voorstellen. Hij was voor zichzelf gewoon voor de tweede keer te snel gekomen. “Maar Jordan, ik wou je zo graag … “ “Ja, ik begrijp het Peter maar we hebben nog een hele dag voor ons en je maakt mij niet wijs dat je hem niet opnieuw stijf kunt krijgen.” Ik bracht mijn handen onder zijn ballen en voelde hoe kaal ze waren. “Scheer je je ballen ook?” “Yep! Vind je het lekker?” Ik knikte. “Geil man,” voegde ik eraan toe. We drukten ons dicht tegen elkaar aan en Peter trok het dekbed over ons heen. In een mum van tijd waren we heerlijk warm en al snel sukkelde hij als eerste in slaap. Al snel volgde ik hem. Pas laat in de middag werden we wakker en toen liet Peter me opnieuw zien hoeveel hij van me hield. Dit keer was er geen voortijdige zaadlozing maar wist hij me uitstekend te plezieren. Ook ik liet me natuurlijk niet onbetuigd maar dit keer was ik niet zo direct. Eerst rimde ik zijn spleet langdurig en werkte ik mijn tong zover als mogelijk in zijn liefdesgaatje. Hij smeekte me gewoon om genomen te worden en wie kan dan nog nee zeggen? Ik in elk geval niet. We leken wel dodelijk vermoeid na elke vrijpartij want ook nu vielen we weer in slaap. Het was al negenen geweest toen ik wakker werd. Peter zat rechtop in bed en streelde me door mijn haren. “Hé slaapkop! Eindelijk wakker?” Moeizaam opende ik mijn ogen. “Jij al lang dan?” “Nee, ook nog maar een paar minuten. Ik plaagde je alleen maar. Heb je honger?” Ik knikte. Maar toen hij uit bed wilde stappen greep ik hem stevig bij zijn heupen beet en duwde hem terug op zijn bed. “In jou!” En meteen nam ik zijn slappe penis tussen mijn lippen en begon hem te likken en te zuigen. Al spoedig stond hij weer fier overeind. Hij had zijn hoofd in zijn nek liggen en sloeg hem wild heen en weer op het kussen. Tijdenlang zoog ik zijn paal diep in mijn keel. Zijn voorvocht smaakte heerlijk en toen hij mij eindelijk zijn sap gunde, dronk ik het met volle teugen op. Daarna zijn we toch maar eerst wat gaan eten want eerlijk gezegd had ik best wel trek. Aankleden deden we ons niet want we waren niet van zins lang uit bed te blijven. Al spoedig lagen we weer te bed en ik hoef je niet verder te vertellen wat twee verliefde jongemannen allemaal met elkaar kunnen doen. Iets wat we niet veel deden was slapen! De volgende ochtend kwam ik met wallen onder de ogen weer thuis. Ik moest aanbellen omdat Ap mij gisteren zo op straat had gezet en toen hij me zag staan, omhelsde hij me meteen. “Het is je gelukt, zie ik!” feliciteerde hij me. “Ja, het was erg goed Ap. Bedankt!” Toen ik aan de keukentafel ging zitten, kwam hij bij me zitten en zette koffie voor me neer. “Eerst dit opdrinken en dan maar gauw naar bed,” zei hij. Opnieuw verbaasd keek ik hem aan. “Ja, je moet toch eens aan je slaap toekomen!” Beiden moesten we lachen. Toen de koffie op was, moest ik hem toch nog een vraag stellen. “Hoe zit het eigenlijk met die verliefdheid van jou?” Ap werd rood in het gezicht en meteen wilde ik al een verontschuldiging stamelen toen hij zei: “Ach, laten we maar zeggen dat daar iets tussengekomen is. Ik heb te lang getwijfeld en gewacht en een ander was me voor. Einde verhaal.” Ik vond het gigantisch sneu voor hem en streelde hem door zijn haren. “Ap, geloof me er is geen hand vol maar een land vol. Er komt wel weer een ander, echt!” “Ja, maar deze was wel heel bijzonder, echt!” Wrang glimlachte hij naar me. Ik was bekaf en kroop met mijn kleren aan onder de dekens en was in no time vertrokken. De dagen daarna waren prachtig. Het leven was weer rozengeur en maneschijn. Peter en ik waren heel vaak bij elkaar maar ook, net als in de tijd met Chris, trokken we gedrieën veel met elkaar op. De seks tussen mij en Peter was ongeëvenaard. Nog nooit had ik zo’n heerlijke jongen gehad. Chris was goed geweest, niets ten nadele van hem, maar Peter was zeker drie keer beter. Alles liep op rolletjes en soms moesten we ons met geweld van elkaar afscheuren wilden we ook nog anderen dingen doen dan seks. Soms legden we elkaar bewust een verbod op om elkaar te bezoeken want anders kwam er van de studie helemaal niets meer terecht. Begin mei was zo’n periode dat Peter hard aan zijn studie moest werken en dat hij me verzocht had hem drie dagen niet te zien. Natuurlijk was dat een schier onmogelijke opgave voor me. Echter toen ik op een dag ’s avonds die brief bij mijn bord vond had ik ineens heel andere dingen aan mijn hoofd. Tussen de happen door opende ik de brief en begon te lezen. --- Beste Jordan, Dit was de meest neutrale opening die ik kon bedenken. Veel liever echter was ik begonnen met ‘Lieve Zoon’ want dat is nog steeds wat ik voor je voel. Het is drie jaar geleden dat ik je een korte zakelijke brief stuurde die niets van die liefde voor jou liet blijken. Ik weet het nog als de dag van gisteren en geloof me mijn verwachtingen zijn in het geheel niet uitgekomen. Ik dacht rust te zullen vinden met jouw vertrek maar allesbehalve dat. Er is een diepe wond in mijn ziel geslagen die elke dag aandacht en verzorging nodig heeft. Nu weet ik natuurlijk heel goed dat ik zelf de oorzaak ben van dit alles en ik kan me heel goed voorstellen als je aan deze boodschap van mij geen enkele waarde hecht. Maar als er ook bij jou maar enige hoop is dat we van de dingen die verkeerd gegaan zijn samen iets goeds kunnen maken, laten we dan nu de eerste stap daartoe zetten. Alsjeblieft, neem contact met me op! Je liefhebbende Vader --- Woest verfrommelde ik de brief en smeet hem in een hoek. “Van wie was die brief?” wilde Ap weten. Ik bleef zwijgen. Het eten smaakte me niet meer en ik liep van tafel. “Let maar eventjes niet op mij,” verontschuldigde ik me terwijl ik de prop van de grond raapte. In mijn kamer ging ik op bed liggen en sloeg met mijn vuisten hard tegen het matras. De eikel, hoe durfde hij me te schrijven! Hoe haalde hij het in zijn stomme kop om zoiets van me te vragen! Ik zette me achter onze computer en begon een brief te schrijven. --- Natuurlijk ben jij de oorzaak van al de problemen die je nu met onze verstoorde relatie hebt. En daarom zou ik zeggen dat je ze zelf ook maar op moet zien te lossen. Ik denk er niet aan om contact met je te zoeken. Laat me alsjeblieft met rust! Jordan --- Ik maakte een afdruk en legde deze samen met de verkreukte brief naast het toetsenbord neer. “Hé Ap ik moet nog even naar de bieb toe, tot straks!” riep ik en ging naar buiten. Ik moest lucht hebben. Ik trapte als een gek op de pedalen om alle frustratie van me af te schudden. De gek, hoe had hij het in zijn hoofd gehaald om mijn rust te verstoren. Jaren had ik niet aan hem gedacht en nu ineens … gooide hij alles weer overhoop! Ik fietste zonder doel en kwam na twee uur ook thuis zonder boeken. Het viel Ap meteen op. “Niet gevonden wat je zocht?” Ik schudde het hoofd. “Of heb je de bieb niet kunnen vinden?” Ik lachte flauwtjes naar hem. “Jordan, dit kun je niet doen.” “Wat niet?” “Je vader zo’n antwoord sturen.” “Shit, man. Lees jij mijn brieven tegenwoordig?” “Had je ze daarom niet netjes naast onze gezamenlijke computer laten liggen?” Oké verder moeilijk doen had geen zin. Ja, daarvoor had ik ze bewust laten liggen. Ik wist dat ik puur uit woede had gereageerd en dat dat eigenlijk niet goed was en zat te springen om het commentaar van iemand die objectief tegenover de relatie tussen mij en mijn vader stond maar had hem er niet om durven vragen. “Je had me ook gewoon kunnen vragen of ik je wilde helpen?” “Sorry.” “Het is al goed. Maar dat antwoord niet Jordan. Ik vind, en dat is geheel mijn eigen mening en ik ken je vader niet eens, dat je hem een kans moet geven. Mensen verdienen volgens mij altijd een tweede kans.” “En als jouw moeder voor de deur zou staan, huh, hoe zou jij dan reageren.” “Ja, moeilijk. Het zou heel moeilijk voor me zijn maar ik zou haar toch vragen binnen te komen. En geloof me, ik zou het vreselijk vinden om haar na al die jaren te zien en naar haar te moeten luisteren maar ik zou haar wel de kans geven om dingen te verduidelijken.” “Maar ik kan het niet Ap. Hij heeft me drie jaar lang doodgezwegen terwijl we elkaar continue zagen.” “En jij, heb jij geprobeerd om het gesprek weer op gang te krijgen in die tijd?” “Nee, hij deed het niet dus waarom zou ik dat wel doen. En bovendien had hij mij enorm beledigd met alle dingen die hij tegen me gezegd had.” “Ja, zo gaat het al te vaak helaas. We beledigen elkaar en beide partijen vallen stil. En bij jullie dus letterlijk en figuurlijk. Alsjeblieft Jordan stuur dit antwoord niet op maar denk erover na. Geef het wat tijd, beloof je me dat?” Ik knikte. En dat is wat ik de dagen erna deed. Steeds weer dacht ik na over alles wat er zich tussen mij en mijn pa had afgespeeld. Ik groef dieper dan ik ooit gedaan had met als gevolg dat ik ’s nachts zelfs van hem droomde. Allerlei herinneringen kwamen in me boven vanaf mijn tiende ongeveer maar van daarvoor was geen enkele droom, geen enkele herinnering en het leek erop dat er om de een of andere reden een soort van blokkade was ontstaan. Nergens echter vond ik de vader die ik zo graag wilde. De man was niet hartelijk, niet lief, niet zorgzaam maar alleen maar steeds afwezig. En zijn wens om ‘Lieve Zoon’ te schrijven kon ik al helemaal niet plaatsen. Drie dagen later was Peter weer terug en leidde hij me gelukkig af van al mijn kopzorgen. We hadden een periode met heerlijke seks met elkaar maar ook van lekker gewoon bij elkaar zitten zonder dat er zonodig kledingstukken uit moesten. Dichtbij elkaar genoten we van elkaars aanwezigheid en de gesprekken die we met elkaar hadden al waren die niet altijd even opgewekt. Peter maakte zich grote zorgen over het eerste jaar van zijn studie. “Verliefdheid is iets heel vervelends,” concludeerde hij op een avond. “Hoezo? Vind je het niet lekker om met mij samen te zijn?” “Natuurlijk wel maar, ik kom verdomme soms gewoon niet toe aan alle dingen die ik moet doen. Wil ik stevig aan de studie, zie ik telkens weer jou voor me.” Hij lachte maar ik voelde ook heel duidelijk de serieuze ondertoon in zijn stem. “Kan ik steeds weer opnieuw beginnen met dezelfde bladzijde en heb ik na drie uur studie twee pagina’s gelezen en weet ik nog niet wat er staat!” “Shit man! Dat is verrekte vervelend maar troost je, ik heb hetzelfde. Ook bij mij gaan dingen veel stroever.” “Nou daar heb ik wat aan. Kan ik me nog schuldiger gaan voelen!” “Nee, natuurlijk niet! Maar wat moeten we eraan doen?” Het werd stil en we kwamen beiden niet met een antwoord. En zo gingen we die avond uit elkaar. Toen ik thuiskwam, merkte Ap meteen dat er iets was en natuurlijk vertelde ik hem hetgeen er voorgevallen was zoals ik, meestal, altijd alles met mijn beste vriend besprak. “Ja, ik kan het me levendig voorstellen. Als je verliefd bent is dat vaak erg heftig en draaien al je gedachten om die ander. Ik ken het en gut, ik zou niet weten wat ik je aan moet raden. Jullie proberen elkaar soms al een tijdje niet te zien maar dat werkt dus ook niet echt!” “Nee, niet echt!” “En jij? Lig jezelf ver achter met je studie?” “Ach, het hele jaar is het al wat moeilijker gegaan dan anders maar eigenlijk valt het wel mee, denk ik. Ik kan alles nog wel afronden heb ik het idee.” “Peter niet dan?” Ja, dat was een goede vraag maar een echt duidelijk antwoord wist ik niet te geven en ik beloofde Ap dat ik hem ernaar zou vragen. Toen ik Peter er de volgende dag naar vroeg, scheen hij al zijn zorgen vergeten te zijn en lagen we een hele middag samen in bed. Ik was stomverbaasd en toen ik hem na die stevige vrijage ernaar vroeg zei hij dat alles goed zou komen. Niets veranderlijker dan een mens! Ap bleek mij nog steeds te kunnen verrassen en zeker toen hij voorstelde dat wij begin juni met z’n tweeën een weekendje weg zouden gaan. Een prima idee vond ik. Peter zou zo een weekend de tijd hebben om flink te studeren zonder dat ik hem uit zijn concentratie zou halen en wij zouden dikke lol hebben. Het enige wat ik vervelend vond was dat Ap erop stond alles te betalen. “Geen denken aan,” sputterde ik tegen. “Ik heb alles al geregeld en al betaald dus je kunt niet eens meer bijdragen in de kosten!” “Maar ik kan toch zeker wel voor mezelf betalen?” “Zeker wel maar laat mij nou ook eens iets voor jou doen. Je hebt mij in huis genomen tegen een idioot lage vergoeding. Je hebt mijn hele kamer ingericht … “ “Met een bijbedoeling … “ “Die je compleet uit je duim gezogen hebt want je wilt me heus niet kwijt! En daarom doe ik nu eens iets voor jou. En bovendien heb je me, ondanks mijn slechte humeur in die moeilijke tijd voor mij, steeds uitstekend verzorgd en dat is wel een bedankje waard.” “Maar dat deed ik omdat je mijn vriend bent Ap!” “Weet ik maar vrienden mogen elkaar ook wel eens bedanken!” Ik had dus gewoon niets meer in te brengen en zo gingen wij begin juni met trein en bus naar een pensionnetje in de duinen aan de Noordzeekust. Jammer genoeg was het niet al te mooi weer. Maar we lieten ons niet kennen en ondanks de dreigende bewolking en flinke wind maakten we meteen na aankomst op vrijdagmiddag een lange strandwandeling. Hollandse luchten op zijn best, laat ik maar zeggen. We genoten van het avondeten dat onze gastvrouw gemaakt had en gingen ’s avonds nog de lokale uitgaansgelegenheden langs voor wat vertier. Ver na middernacht waren we terug op onze kamer met het tweepersoonsbed. Ap had erop gerekend dat hij een kamer met twee eenpersoonsbedden zou krijgen en toen onze gastvrouw vol trots de kamer had laten zien was hij verschoten van kleur hetgeen mij een lachstuip bezorgde. ‘Iets niet goed?’ had ze gevraagd. Ap was sprakeloos geweest en ik had haar gezegd dat alles prima was. Toen ze weg was had Ap zijn bezwaren geuit. Dit had hij niet zo gepland en of ik het niet vervelend vond om met hem één bed te moeten liggen. Hij had me zelf nog voorgesteld om andere kamers te nemen maar daarvan had ik niets willen weten. Ik douchte me het eerst en in een blauwe short kwam ik uit de badkamer. ”Jouw beurt Ap. De douche is vrij.” Ap douchte zich snel en binnen tien minuten was hij met een handdoek om zijn middel geslagen terug in de kamer. Hij droogde zijn haren met een andere handdoek en ik bekeek hem met grote aandacht. Echter niet onopgemerkt. “Zeg, bevalt het je een beetje?” “Ja, eigenlijk best wel. Weet je eigenlijk wel dat je precies past in het plaatje dat jij onlangs schetste als de perfecte man voor mij?” “Oh ja?” “Ja. Knap, blond, lang, lekker behaarde armen, benen en borst,” bracht ik hem zijn eigen woorden in herinnering. Ap begon te blozen. Hij bracht de handdoek waarmee hij zijn haren had gedroogd terug naar de badkamer en toen hij naast het bed stond, vroeg hij me of ik het erg vond als hij bloot naast me zou liggen. “Zo slaap ik namelijk altijd,” verklaarde hij. Ik begon te gniffelen. “Nee hoor, lekker ding. Het maakt mij niet uit.” Ap werd zo mogelijk nog roder dan hij al was. “Jordan, raak je ook opgewonden van mij?” vroeg hij op een toon die ik als plagerig bestempelde. “Ap, je weet dat ik hartstikke val op jongens,” grapte ik. “En echt, alles wat een pik heeft daar raak ik opgewonden van. En zeker als ze er zo perfect uitzien als jij.” Daarna barstte ik in lachen uit vanwege de merkwaardige uitdrukking op zijn gezicht. Ap gaf me een por in mijn zij en knipte het licht uit. Spoedig was ik in dromenland. Echter, Ap sliep behoorlijk beroerd en vandaar ik dus ook. Hij woelde en draaide en regelmatig moest hij naar de badkamer. De volgende ochtend was ik het eerste wakker en schrok van zijn bleke gezicht dat onder het dekbed uitstak. Wow, wat kan iemand er beroerd uitzien! Toen hij wakker werd, zag ik zijn waterige oogjes en met een nasale stem gaf hij me te kennen dat hij verkouden was en zich absoluut niet lekker voelde. Ik kleedde me aan en haalde van beneden het ontbijt op voor ons beiden. Ik at er goed van maar Ap kreeg bijna niets naar binnen. Hij probeerde wat te slapen maar dat lukte slecht. Telkens schrok hij wakker. Ik legde mijn hand op zijn voorhoofd en voelde dat hij koorts had. Dit ging niet goed! Toen ik Ap na de middag voorstelde dat we naar huis zouden gaan, wilde hij daar niets van weten. “Het is net zo gezellig met z’n tweeën.” “Ja, gezellig hoor. Jij ziek en ik toekijken hoe ziek jij bent!” Nee, dat was niet echt mijn voorstelling van een gezellig weekend. In de middag werd het alleen maar beroerder met hem. Hij begon over te geven en al snel liet ik onze gastvrouw een taxi bellen die ons terug naar huis zou rijden. Ze vond het heel vervelend voor ons en heel vriendelijk betaalde ze ons, ondanks dat ik zei dat het niet nodig was, een gedeelte van hetgeen Ap betaald had terug. Dik ingepakt zette ik Ap in de taxi en lieten we ons terugrijden. Zo kwamen we net iets na zes uur thuis. Ik bedankte de chauffeur, nadat hij mij geholpen had Ap binnen te krijgen, met een royale fooi en sloot de voordeur achter hem. Ap rilde over zijn hele lijf. Toch kleedde ik hem uit en stopte ik hem onder zijn dekbed. Hier was hij op zijn plaats. Thuis is de beste plek om ziek te zijn en niet ergens op een kamertje. Ik zette voldoende drinken naast hem neer en bleef een poosje naast hem zitten. Toen hij zijn ogen een uurtje later opsloeg was het eerste dat hij deed me bedanken. Echt, de bedankjes vliegen bij ons steeds over en weer zo lijkt het wel. “Hé Jordan, waarom ga je niet naar Peter toe. Hij zal het vast niet erg vinden dat je hem stoort. Heeft hij even wat afleiding.” Een goed idee van Ap maar eigenlijk wilde ik hem niet alleen laten. Hij bleef echter aandringen. “Oké, dan ga ik eventjes bij hem langs maar om uiterlijk negen uur ben ik terug!” Nadat ik me ervan overtuigd had dat hij zich zelf zou kunnen redden stak ik de straat over naar Peters woning. Net toen ik op de bel wilde drukken ging de deur open en kwam dr. Jansen naar buiten gezet. “Hé, wilde jij net naar binnen? Dan laat ik de deur maar beter voor je open! Tot ziens!” En met deze woorden liep hij de straat in. Ik stapte naar binnen en sloot de deur achter me. Terwijl ik de gang inliep hoorde ik opeens Peters stem. “Zeg, heb je na deze lekkere uurtjes nou nog niet genoeg van me?” De deur van zijn slaapkamer stond wagenwijd open en Peter lag in zijn geboortekostuum op het bed. Toen hij mij zag staan, sloeg hij zijn handen voor het gezicht. “Oh, verdomme,” vloekte hij, “jij bent het!” Ik stond op het punt om hard weg te rennen maar bedacht me. Ik pakte de stoel die naast zijn bed stond, zette deze een eind van het bed neer en ging zitten. “Ja! Ik ben het. Ik dacht laat ik mijn vriend Peter eens opzoeken. Maar nu ik je zo zie en hoor praten, wou ik eigenlijk veel liever dat ik nooit gekomen was. Maar voordat ik weer allerlei ellende achteraf krijg, blijf ik zitten zodat je het me uit kunt leggen.” Peter ging op de rand van het bed zitten en steunde zijn gezicht in zijn handen. “Ik weet niet waar ik moet beginnen … “ “Ik wel. WAAROM PETER???” “Ik ken Jansen al heel lang en weet van zijn biseksualiteit. En toen ik in de problemen kwam met mijn studie heb ik hem gevraagd of er niet iets te regelen viel en … “ “Je hebt je dus aan hem verkocht?” “Ja, zo zou je het kunnen stellen. Ik heb me aan hem verkocht om te kunnen slagen dit jaar.” “En heeft het je een goed cijfer opgeleverd?” vroeg ik met een van cynisme doortrokken stem. Natuurlijk antwoordde hij niet. Ik wilde opstaan. “Alsjeblieft Jordan blijf nog even. Geloof me, ik heb me nog nooit zo beroerd gevoeld als nu omdat ik jou dit heb aangedaan. Ik zie het verdriet op je gezicht en dat was niet mijn bedoeling. Ik heb je nooit verdriet willen doen maar zag gewoon geen andere oplossing. Ik kon het allemaal niet meer ophalen en wilde niet met een grote achterstand het tweede jaar in. Maar nu vraag ik me af hoe ik in godsnaam op het idee ben gekomen! Hoe ik zover gezonken kan zijn dat ik mijn lichaam heb … Ik had gehoopt dat je er nooit achter zou komen. Jullie waren weg en … Goddomme, ik heb iets gigantisch moois naar de klote geholpen.“ “Ja, we waren weg maar moesten eerder terugkomen omdat Ap ziek werd. En ik blij dat het zo gebeurd is en dat ik dit ontdekt heb Peter. Ik hou van je maar wil niet houden van iemand die me bedriegt zodra ik er eventjes niet ben. Trouwens had jij jarenlang met die leugen kunnen leven als ik het niet ontdekt had?” “Nee! Het spijt me Jordan. Geloof me …ik hou van je, “ hij begon te huilen. “Ik geloof je maar ben er niet de figuur naar om te doen alsof er niets is gebeurd. Dat kan en wil ik niet.” Ik stond op en liep zijn kamer uit en door de gang naar de voordeur. Ik opende de deur en stapte naar buiten. Lange tijd bleef ik tegen de muur aangeleund staan niet wetende wat te moeten doen. Uiteindelijk vermande ik mezelf en begon te lopen. Te lopen zonder doel zomaar om weg te komen van de plaats waar ik zoveel moois had beleefd. Weg van de plaats waar de jongen was die ik lief had. Weg van de jongen die ik aanbad. Zomaar weg! Uren achtereen liep ik en uiteindelijk begon ik de omgeving te herkennen. Het was de plaats waar ik als kind zo vaak had gespeeld. De diepe kuil vlak naast de spoorwegovergang in de buurt van mijn ouderlijk huis. Het was donker geworden maar de lucht was helder en bezaaid met sterretjes. Ik liep voorzichtig de glooiing af en zette me op de bodem van de kuil in het gras. Ik sloeg mijn armen om mijn knieën heen en liet mijn kin op mijn knieën rusten. Wat moest ik doen. Wat moest ik in vredesnaam doen. Voor de tweede keer had ik iemand gevonden waar ik vreselijk veel van hield en voor de tweede keer had die geliefde mij bedrogen. Niets scheen mij in dit leven bespaard te blijven. Het was één grote misère die zich aan mij voltrok. Het werd later en kouder en ik zag hoe de laatste passagierstrein langskwam. Ik kende de tijden nog uit het hoofd. Nog drie kwartier en dan zou de eerste goederentrein richting Duitsland langskomen. Ja, dat zou wellicht de oplossing zijn. Inderdaad de oplossing om aan alle ellende een einde te maken. Het wachten duurde lang en al ruim voordat de trein er aankwam, stond ik voor de overgang. Heel in de verte zag ik de drie gele lichten aankomen. Ik was er klaar voor. Ik stelde me zo op dat ik ongehinderd het spoor zou kunnen bereiken. En toen ineens die stem. “Doe het niet Jordan!” Ik draaide mijn hoofd om en zag mijn vader staan. “Geef me één goede reden waarom niet!” riep ik hem toe. “Er zijn mensen die van je houden, jongen!” “Ja, en een voor een laten ze me stikken. Mijn moeder hield van me en gaat dood. Jij hield van me en zet me op straat. Chris hield van me terwijl hij er nog een ander op na hield. Peter hield van me en besodemietert me voor een goed cijfer.” Zijn ogen staarden in het duister recht in de mijne. “Doe het niet jongen.” De bellen begonnen te rinkelen en de lichten te knipperen. “Liefde is zo leeg, pap. Het stelt helemaal niets voor!” De slagbomen gingen naar beneden. “Doe het alsjeblieft niet Jordan! Er is nog zoveel dat ik uit te leggen heb. Ik hou van je!” De drie lichten kwamen steeds dichterbij. “Het leven is zo zinloos zonder echte liefde!” De aansnellende trein was ontzettend dichtbij. Ik keek recht vooruit en zette een stap … Wordt vervolgd...

• 28-09-05

  Echte liefde - deel 3

  … Een stap in achterwaartse richting. Weg van de trein die op datzelfde moment met grote snelheid aan mij voorbijraasde. Langzaam draaide ik me om en keek naar mijn vader. “Als je dan werkelijk zoveel van me houdt,” zei ik met een van verdriet gebroken stem, “hou me dan vast.” Voor ik wist wat er gebeurde was hij bij me en sloeg hij zijn armen om me heen. Hij drukte me zo stevig tegen zich aan dat ik haast dreigde te stikken. Ik voelde zijn tranen op mijn wangen en kon toen zelf ook niet anders dan huilen. Nog nooit had ik me zo hopeloos gevoeld. Nog nooit eerder was het bij me opgekomen om een einde aan het leven te maken. Maar nu had ik me totaal verlaten gevoeld en … was het er gelukkig niet van gekomen. “Laten we naar huis gaan,” mompelde mijn vader tegen de achterkant van mijn hoofd. Hij reikte mij zijn hand en hand in hand liepen we naar huis. Af en toe kon je ons snikken nog horen. Het was maar een klein eindje en binnengekomen vroeg hij me of ik wat wilde drinken. Ik koos voor thee. Ik liep door naar de woonkamer terwijl hij de keuken inging. Ik keek de kamer rond en zag dat hij niet veel wijzigingen had aangebracht in de verstreken jaren. Tien minuten later zaten we tegenover elkaar. Het houtvuur knapperde lustig en het was lekker warm. Sinds de vraag wat ik wilde drinken was het stil gebleven tussen ons. Geen van beiden wilden we waarschijnlijk iets zeggen. Toen mijn thee en zijn koffie op waren, begon hij echter aarzelend te praten. “Zeg euh, wil je … wil je nu nog praten of … doen we dat liever morgen?” Zou uitstel tot afstel leiden? Nee, dat idee had ik niet. “Morgen lijkt me beter,” antwoordde ik. Ik stond op. “Dan ga ik nu maar naar huis … morgen kom ik terug, is dat goed?” “Ik had graag dat je hier bleef slapen Jordan.” Misschien ook wel het beste want ik was aan het eind van mijn Latijn. “Oké, dat is goed maar dan moet ik wel even naar huis bellen!” “Ap weet al dat je hier bent. Ik heb hem net in de keuken gebeld. Hij was erg opgelucht.” Verbaasd keek ik mijn vader aan. “Morgen leg ik je alles uit. Ga nu maar slapen eerst.” Hij ging me voor de trap op naar boven. “Hier is je kamer,” wees hij me en toen hij de deur voor me opende keek ik compleet verrast naar binnen. Ik had verwacht een lege kamer aan te treffen met hooguit een logeerbed maar wat ik zag was een compleet ingerichte kamer met een tweepersoonsbed. Hij moet mijn verbazing gezien hebben want meteen sprak hij: “De aanblik van die lege kamer heb ik nooit kunnen verdragen. Een paar weken nadat jij weg was heb ik hem weer ingericht zodat je altijd weer kon terugkomen.” Ik glimlachte naar hem. “Maar dat tweepersoonsbed … ?” “Ja, als teken dat ook een eventuele vriend van je welkom zou zijn.” Ik sloeg mijn armen om hem heen en drukte me tegen hem aan. “Ik hou van je pap!” “Ik ook van jou Jordan!” We knuffelden elkaar zoals mensen doen die elkaar heel lang niet gezien hebben. “Maar nu kunnen we beter gaan slapen denk ik. Als je nog wilt douchen, je weet waar de badkamer is. Goedenacht Jordan. Ik hoop dat je lekker zult slapen.” “Jij ook pap.” Hij liep van me weg en ik stapte mijn kamer binnen. Het was vreemd om na zoveel jaren weer terug te zijn op de plek waar je voordien je hele leven had doorgebracht. Dit was de babykamer geweest waar mijn ledikantje had gestaan en die kamer was met me meegegroeid. En nu ingericht op bijna precies dezelfde manier zoals ik hem had op het moment dat ik op die ene dag het huis had verlaten. Zelfs de kast was gevuld met kleren in mijn maat en voorkeur. Shirts met ruitjes, witte T-shirts, shorts en onderbroeken, witte sokken en blauwe jeans. De tranen vulden opnieuw mijn ogen. Ik snoot mijn neus en stapte geheel ontkleed in bed. Geen douche meer nu. Ik was te moe ik wilde slapen! Het werd een onrustige nacht. Een nacht met een continue droom. Een droom die mij voor het eerst bracht op momenten die ik me voordien in het geheel niet had kunnen herinneren. De blokkade leek opgelost te zijn. Ik zag mijn vader van voor het moment van zijn verandering. Een blije, vrolijke man die altijd voor iets bijzonders in was. Die gekke dingen met mij en mijn moeder deed en zich nooit ergens voor leek te schamen. Een man die er altijd voor ons was. Na uren van dromen en slapen werd ik weer wakker. Ik keek op de klok naast mijn bed en zag dat het al twee uur ’s middags geweest was. Ik rekte me uit, stapte uit bed en liep, zoals ik altijd gedaan had – bloot, naar de badkamer toe. Het water voelde heerlijk aan maar bracht ook weer de vragen in me naar boven. Ik had dan wel heerlijk gedroomd van die fijne vader van me maar waarom en wanneer was hij dan zo veranderd? Met koud water spoelde ik de muizennissen uit mijn hoofd. Ik wilde me daar nu niet druk over maken. We hadden afgesproken dat we met elkaar zouden praten dus … Bewust koos ik op mijn slaapkamer kleren uit de kast die hij voor mij gekocht had. Ik koos een korte spijkerbroek en een hawaï-shirt uit. Hij was al die jaren dus wel degelijk in mij geïnteresseerd geweest. Anders had hij nooit mijn voorkeur en maat kunnen weten. Op kousenvoeten hobbelde ik de trap af naar beneden. “Koffie, thee, ontbijt?” hoorde ik hem vanuit de keuken roepen. Ik ging naar binnen. “Goedendag pap.” “Hetzelfde Jordan. Laten we er een prachtige dag van maken.” Ik koos opnieuw voor thee en nam er wat boterhammen bij en toen ik bijna uitgegeten was, moest ik ineens aan Ap denken. “Shit,” riep ik uit, “ik moet meteen naar huis. Ap ligt ziek thuis en … “ “Rustig nou maar,” viel hij me in de reden. “Met Ap gaat het alweer stukken beter en … “ “Hè, hoe … “ “Vanmorgen ben ik bij hem geweest en heb ik ervoor gezorgd dat het hem aan niets ontbreekt. De koorts is al weer flink gedaald. Hij had nog maar 38.2.” Met de mond vol tanden en brood keek ik hem aan. Dat was dus mijn vader! De vader van voor de verandering! De vader van nu? “Dank je pap. Ik was hem door alles echt compleet vergeten.” “Geeft niets jongen. Daar heb je een vader voor. Iemand die oppakt wat jij misschien vergeten bent.” Hij lachte naar me. Nadat ik klaar was met eten, verhuisden we naar de woonkamer. De terrasdeuren stonden open en ik zag dat de tuin, het eigenlijke domein van mijn moeder, er keurig bij liggen. Ik stapte naar buiten toe en liep langs de prachtige borders waar de bloemen kleurrijk bloeiden “Vind je het mooi?” “Ja, pap. Het is weer precies zoals het vroeger was toen mam er nog was.” “Ja, jammer dat ik er niet eerder wat aan gedaan heb. Misschien had het heel veel ellende kunnen voorkomen.” We gingen terug naar binnen en hij ging zitten in zijn stoel en ik zette me op de bank. Toch wel een beetje onwennig eigenlijk. Gisteren was alles nog zo anders geweest. Had ik nog met het idee gespeeld om … Nee, daar nu niet meer aan denken. Ik moest denken aan de toekomst. Aan de toekomst die ik waarschijnlijk met mijn vader zou kunnen delen als … Nee, ook dat moest ik niet doen: ik moest geen voorwaarden gaan stellen. Onvoorwaardelijk moest ik hem zijn verhaal laten vertellen. “Als je het goed vindt, wil ik graag beginnen te vertellen.” “Prima, ik zal proberen goed te luisteren.” En dat nam ik me ook oprecht voor. Niet meteen vragen stellen en niet meteen alles wat hij zei in mijn hoofd van commentaar voorzien maar alleen maar aandachtig luisteren. “Ik begin bij gisteravond want dan weet je in elk geval hoe het kwam dat ik daar ineens bij die spoorwegovergang was.” Ik knikte. “Het was tegen middernacht toen plotseling de telefoon begin te rinkelen. Ik nam op en hoorde een voor mij onbekende stem die zich meteen vreselijk begon te verontschuldigen voor het feit dat hij zo laat belde en überhaupt dat hij me lastig viel. Het was Ap. Hij kwam moeizaam uit zijn woorden maar ik begreep dat hij dodelijk ongerust was door jouw afwezigheid. Toen jij na negenen niet thuis was gekomen, dat had je hem beloofd, had hij Peter gebeld. Van hem had hij begrepen dat alles in de soep was gelopen. Peter is toen de buurt ingegaan om je te zoeken maar na anderhalf uur kwam hij terug met de boodschap dat hij je nergens kon vinden. Toen is Ap begonnen je vrienden en vriendinnen te bellen maar ook deze wisten niet waar je was en uiteindelijk heeft hij mijn telefoonnummer opgezocht en belde hij mij.” Gut, ik kon me zelf wel voor de kop slaan. Ik had het hem de vorige keer, toen het uit was gegaan met Chris, zo beloofd om het nooit weer te doen en nu had ik zonder nadenken, precies hetzelfde weer gedaan! “Ik wist meteen waar je zou zijn. De plek waar je altijd heenging als je ruzie met mij of je moeder had.” Dat hij dat nog geweten had? “Ik rende keihard omdat ik bang was dat ik te laat zou komen en toen ik je zo bij die overweg zag staan, wist ik dat ik gelukkig nog op tijd gekomen was.” Eventjes stopte hij. “Nou, het verdere verhaal ken je. Toen we thuis waren en ik de thee voor je zette, heb ik natuurlijk meteen Ap gebeld om hem gerust te stellen.” “Dank je pap!” Hij glimlachte naar me en vroeg of ik nog wat wilde drinken. Nadat hij voor ons beiden een pilsje had gehaald en weer in zijn stoel zat, ging hij verder. “Het wordt een lang verhaal omdat het begin heel ver terug ligt. Ik hoop niet dat je rode oortjes zult gaan krijgen want ik wil het verhaal vertelen helemaal precies zoals het gebeurd is. Nog nooit heb ik daarvoor de kans gekregen. Het werd doodgezwegen en later heb ik dat ook al die jaren gedaan. Ik was 16 jaar en woonde bij mijn ouders. Ik was enig kind. Mijn ouders waren behoorlijk rijk en we woonden buiten het dorp tegen de bosrand aan. Je opa en oma werkten allebei voor hun geld iets waar in die dagen heel vreemd tegen aan gekeken werd. Maar … ze waren rijk, aanzienlijk en de zogenaamde ‘nieuwe adel’ van de omgeving. Het grote nadeel voor mij was dat ik heel vaak, bijna altijd, alleen was. Natuurlijk was ik overdag op school maar daar had ik bijna geen vriendjes. Iedereen keek tegen me op als het zoontje van … En na schooltijd was ik dus meestal alleen thuis. Mijn ouders moedigden vriendschappen met de kinderen die ik van school kende ook niet echt aan. Trouwens, ze moedigden nooit iets aan dat ik ondernam. ’s Ochtends was er altijd een werkster in huis en om zes uur kwam er altijd een mevrouw langs die het eten bereidde. Verder was er een soort van klusjesman die de tuin onderhield, het buitenzwembad verzorgde en allerlei andere dingen deed. Hij was een jaar of 20, had niet veel opleiding genoten, was beter gezegd misschien een beetje ‘simpel’ en mijn vader was bereid geweest om hem op voorspraak van de burgemeester, zo ging dat in die dagen, dit baantje te geven. Enfin, ik was 16 en vond het fijn om bij Erik in de buurt te zijn. Hij was groot, goed gespierd, altijd mooi bruin en hij gaf me gewoon een goed gevoel. In de loop van de jaren had ik ontdekt dat ik op jongens viel.” Eventjes stokte zijn verhaal en keek hij mij recht in de ogen. “Dat had je zeker niet verwacht van je vader, hè.” “Nee, dat had ik me nooit kunnen voorstellen,” antwoordde ik volledig eerlijk. “In de zomervakantie van dat jaar moesten mijn ouders ook een paar weken de hele dagen werken en toen mijn vader het hem vroeg, was Erik bereid om overdag bij ons thuis te zijn zodat hij een beetje op mij zou kunnen letten. Ik vond het prachtig en trok de hele dag met hem op. Ik hielp hem waar ik kon alleen maar om bij hem in de buurt te zijn. Het was een prachtige zomer en voor zover ik weet, liepen we elke dag in korte broek rond. Vaak met ontbloot bovenlijf en zo kreeg ik heel veel moois van die prachtige jongen te zien. Meer dan goed voor me was want ’s avonds als ik in bed lag, haalde ik allerlei idiote dingen in mijn hoofd. Ik fantaseerde dat ik met hem vrijde, dat hij me pijpte, dat ik zijn geweldige knots in mijn mond naar binnen zoog en uiteindelijk dat hij me vreselijk hard neukte. De nachtelijke fantasieën waren op een gegeven moment niet meer voldoende voor me. Bewust bleef ik op een ochtend lang in bed liggen. Ik hoorde hoe Erik de tuin in kwam fietsen, hoe hij zijn fiets tegen de muur zetten en hoe hij de deur van ons huis opende. Daarna hoorde ik zijn voetstappen door de kamers beneden gaan en toen … hoorde ik zijn voetstappen op de trap. Mijn hart bonkte als een gek en wanhopig hield ik mij slapende. Ik hoorde zijn kloppen maar reageerde niet. Voorzichtig zag ik de klink naar beneden gaan en sloot ik mijn ogen. De voetstappen naderden het bed en hij sprak me aan: ‘Hé luiwammes. Opstaan. Het is allang licht weet je!’ Voorzichtig opende ik mijn ogen en keek naar hem op. Daar stond hij zoals ik hem zo mooi vond: korte broek, ontbloot bovenlijf en een glimlach op zijn bruine gezicht. Ik sloeg het laken terug en vroeg hem of hij geen zin had om bij me te komen liggen. Hij keek verschrikt naar mijn naakte lijf en schudde zijn hoofd. ‘Niet doen. Dat is niet goed. Het mag niet!’ luidde zijn reactie en hij maakte rechtsomkeert. Ik smeekte hem te blijven en in de deuropening draaide hij zich om. ‘Trek kleren aan,’ sprak hij. ‘Nee,’ zei ik en bloot liep ik op hem toe. ‘Ik wil met je vrijen Erik!’ Ik sloeg mijn armen om hem heen en begon hem overal te strelen. Vooral over zijn korte broek waarin ik al snel de groei van zijn lid waar kon nemen. Hij bleef zeggen dat ik het niet moest doen, dat het niet goed was maar ik ging verder. ‘De Baas vind het vast niet goed,’ zei hij. ‘Wie is De Baas?’ wilde ik weten. Hij bedoelde mijn vader. ‘Als mijn vader er niet is,’ sprak ik hem streng toe, ‘dan ben ik De Baas en dan doe je wat ik zeg! Begrepen!’ Waarschijnlijk schrok hij van de barse toon waarop ik gesproken had want hij begon te trillen en ik zag zijn lip trillen. ‘Niet huilen,’ zei ik zachtjes. ‘Ik wil plezier met je maken, je liefhebben Erik. Ik hou van je!’ Ik trok hem mee naar het bed. Daar knoopte ik zijn schoenen los en trok ze hem uit. Ook zijn sokken en daarna maakte ik de knoop van zijn broek los en trok ik de rits naar beneden. Hij stond voor me in zijn grote, witte onderbroek waarin de vorm van zijn harde zich duidelijk liet zien. Ik legde mijn hand erop en streelde hem. ‘Niet doen!’ zei hij. ‘Ik ben De Baas Erik en je doet wat ik zeg!’ ‘Oké, ik zal alles doen wat je zegt.’ Ik trok zijn onderbroek naar beneden en voor het eerst aanschouwde ik de piemel van een andere jongen van zo dichtbij. Het was een geweldig goed gevoel en de opwinding sloeg me zowat omver. Ik was verrukt bij het zien van zijn levensechte en zo verschrikkelijk grote pik. Mijn rechterhand beefde vreselijk toen ik hem beetpakte en langzaam de voorhuid naar achteren schoof. Het ding voelde keihard aan en toen ik hem langzaam begon te trekken vroeg ik Erik of hij het lekker vond. De jongen kreunde zachtjes en ik zag hoe hij op zijn onderlip beet. Ik begon harder te trekken maar liet hem niet zover komen dat hij zou gaan spuiten. Natuurlijk wilde ik hem dat plezier wel doen maar ik wilde er zelf ook wat voor terug hebben. Ik ging languit op het bed liggen en zei hem naast me te komen liggen. Toen hij weifelde gebood ik het hem: ‘De Baas zegt dat je naast hem moet komen liggen.’ Ik voelde me eigenlijk best wel rot om zo misbruik van hem te maken maar ik kon gewoon niet anders. Nu ik zo ver gegaan was, wilde ik hem ook volledig. En ik hoopte dat het heel snel niet meer nodig zou zijn om hem zo te commanderen. Hij kwam naast me liggen en speels liet ik mijn handen over zijn mannenlijf heen gaan. Hij beet zich nog steeds op zijn onderlip en was niet echt ontspannen. Zeker niet toen ik met mijn vingers zijn pik beroerde. Maar … en dat beschouwde ik als een goed teken, hoorde ik hem diep zuchten. ‘Heb je wel eens seks gehad?’ vroeg ik hem. Hij schudde zijn hoofd. ‘Ook niet met een meisje?’ ‘Moeder wil dat niet hebben. Vrouwen zijn slecht,’ zei hij. ‘Dan kun je maar beter seks met mij hebben nietwaar?’ Hij begreep de grap niet en keek me beteuterd aan. ‘We gaan lekker met elkaar spelen Erik en ik wil dat je geniet. Ik kietelde hem in zijn zij en meteen was de spanning gebroken. Hij probeerde me beet te pakken maar telkens glipte ik uit zijn grote handen. Toen hij me eindelijk te pakken had, hield hij me dicht tegen zich aangetrokken. Het enige dat ik nog kon bewegen was mijn hoofd. Ik duwde mijn lippen tegen de zijne en kuste hem. Opnieuw grote schrik bij hem. Hij liet me los en toen ik mijn mond weer dicht bij de zijne bracht, draaide hij zijn hoofd weg. Ik kuste zijn oor, beet zachtjes op zijn oorlelletje en speelde met mijn tong in zijn oor. Opnieuw gegiebel en geschater van hem. Gelukkig! Kleine kusjes op zijn mooie lichaam gevend, zakte ik naar beneden. Over zijn borst en buik naar zijn nog steeds grote penis. Ik gaf een kus op de eikel en liet mijn tong via de stang naar zijn donker behaarde ballen glijden. Toen weer terug naar boven alwaar ik het topje tussen mijn lippen liet verdwijnen. Ik keek naar hem op en zag dat hij zijn ogen gesloten had. Het gekreun was echter overduidelijk te horen. Ik wist dat hij genoot. Al zuigend verdween de paal steeds verder in mijn mond. Het ding begon te vibreren in mijn mond en de balzak verstrakte en ik wist dat hij zou gaan spuiten. Hij probeerde mijn hoofd weg te duwen maar ik klemde me stevig aan hem vast en zoog hem zo diep mogelijk naar binnen. Toen vulde zijn zaad met een groot aantal ontladingen mijn mond. Ik kon lang niet alles inslikken en grote slierten liepen bij mijn mondhoeken naar buiten. Wow, voor de eerste keer in mijn leven had ik een man gepijpt, had ik seks gehad met een man. Ik likte mijn lippen schoon en vroeg Erik of hij het lekker had gevonden. Hij keek me beteuterd aan en bleef eerst lang zwijgen. Toen ik hem bleef aankijken zei hij: ‘Ja. Seks is goed. Seks met jou is goed.’ Van vreugde had ik wel willen dansen zo blij was ik dat hij het goed vond. Dat hij het fijn gevonden had om bij mij klaar te mogen komen want dat is toch wel heel intiem. ‘Wil je mijn lul ook zuigen,’ vroeg ik. Ik hoefde hem niet meer te commanderen, hoefde geen misbruik meer te maken van de overwicht die ik op hem had. Zijn tong gleed over mijn borst en buik, net als ik bij hem had gedaan. En toen hij mijn geslacht naar binnen zoog, was ik allang van de wereld. Ik zag sterretjes en verkeerde in de zevende hemel. Elektrische golven ontsproten aan mijn onderbuik en explodeerden in duizenden lichtjes door mijn hele lijf om uiteindelijk te ontvlammen in die allerheerlijkste zaadlozing van mijn leven tot dan toe. De hele ochtend bleven we op mijn kamer. Eventjes gingen we daarna naar beneden om wat te eten maar toen weer snel terug naar bed. Pas tegen drieën lieten we elkaar los om nog wat werk te gaan doen in de tuin. Ik vond het vreselijk jammer toen hij tegen vijven naar huis moest en stond op het punt om te gaan janken. ‘Niet huilen,’ zei Erik, ‘morgen ben ik weer bij jou.’ En een grote hand streelde me over mijn wangen. ‘Oké,’ fluisterde ik. ‘Niet vergeten hoor!’ Erik vergat me niet. De volgende ochtend was hij er vroeger dan normaal en opnieuw verwenden we elkaar op een verrekt goede manier. De ene zaadlozing volgde op de andere en daarnaast lagen we ook tijden gewoon heel dicht bij elkaar, streelden we elkaar en zoenden we met elkaar. De eerste tongzoen vonden we beiden wat vreemd maar toen we ons lieten gaan, ontdekten we de passie die ervan uit ging. Het waren heerlijke dagen zo met z’n tweeën. We waren blij dat het af en toe gewoon flink regende want dan konden we het werk in de tuin tenminste rustig laten liggen: niemand verwachtte van ons dat we ons nat zouden laten regenen. Het was heel goed met Erik samen maar een ding hadden we nog niet uitgeprobeerd omdat ik er zelf een beetje bang voor was. Als ik naar zijn vreselijk grote pik keek, vroeg ik me telkens af of hij ooit wel in mijn gaatje zou passen. Het verlangen om geneukt te worden, ebde echter niet weg maar des te meer ik met hem samen was des te groter werd het verlangen. Toen we na een samen genoten middagmaaltijd terug waren op mijn kamer en een beetje wat gestreeld en gezoend hadden, vroeg ik of hij wilde proberen mij te neuken. ‘Neuken kun je alleen maar met meisjes!’ stelde Erik. ‘Nee, suffie. Je kunt het ook met jongens doen. In die tijd waren er echter nog geen pornoblaadjes, in elk geval geen die ik had, dus kon ik het hem niet laten zien. Omstandig legde ik hem uit dat je een jongen in zijn kont kon nemen. Aan de vreemde uitdrukking op zijn gezicht zag ik dat hij dat geen lekker idee vond. Ik hield nu te veel van hem om hem te dwingen en vroeg hem erover na te denken. Wel liet ik hem merken dat ik het heel graag wilde proberen. Toen hij de volgende ochtend bij mij terugwas, liet hij er geen gras over groeien. Hij was heel fel in zijn liefkozingen en al vrijwel meteen keihard. ‘Ik wil je neuken,’ riep hij ineens uit. Wow, dat was toch hetgeen ik zo graag gewild had? Nu werd ik echter een beetje bang van zijn gedrevenheid en vooral van de grootte van zijn lid die tegen mijn onderbuik porde. ‘Oké als jij dat wilt dan mag je me neuken,’ zei ik hem. ‘Maar, alsjeblieft doe het wel voorzichtig.’ Hij was heel lief. Ik legde mijn benen over zijn schouders en zo kwam zijn eikel recht tegenover mijn gaatje te staan. Het ging van geen kant. ‘Zie je wel dat het niet kan,’ verzuchtte Erik. ‘En ik wil zo vreselijk graag jou neuken,’ volgde er teleurgesteld op. ‘Wacht,’ zei ik. Ik stapte van bed af, holde naar de badkamer en kwam terug met een blik Nivea crème. Ik ging weer liggen en smeerde een flinke klodder in mijn spleet. Op mijn aangeven smeerde Erik zijn pik ook goed in. Voorzichtig drukte ik toen eerst een van mijn vingers naar binnen. Het voelde strak maar goed. Daarna een vinger erbij. ‘Kom nu jouw vingers,’ zei ik hem. Hij deed wat ik hem vroeg en het voelde een stuk beter dan die smalle vingers van mij. Kreunend liet ik me achterover op het bed vallen. ‘Twee?’ vroeg Erik. Knikkend gaf ik hem toestemming. Het begon wat zeer te doen maar ik wilde gewoon weten hoe het zou zijn. ‘Proberen?’ ‘Jaaa.’ Hij drukte zijn eikel tegen mijn nu soepel gemaakte gaatje en warempel het ding ging naar binnen zij het onder een helse pijn voor mij. Ik had het gevoel alsof ik volledig opgerekt werd door die knots van een eikel. Toen hij eenmaal de sluitspier gepasseerd was, nam de spanning van achteren wat af. Rustig aan, hij hield echt rekening met mij, stootte hij zich verder in me. Het bleef pijn doen en wanhopig beet ik me tot bloedens op mijn onderlip. Hij ging helemaal in me op en strekte zijn lange, stoere, mannelijke lijf over me uit. ‘Gaat het goed?’ vroeg hij bezorgd. Ondanks de pijn knikte ik maar in zijn ogen las ik zijn bezorgdheid. ‘Neuk me lieve Erik.’ Hij trok zich langzaam uit me terug om daarna met een korte heupbeweging weer naar binnen te komen. Zonder dat ik iets hoefde te zeggen ging hij door. Een soort van natuurlijke drift dreef hem. Langzaamaan verdween de pijn en maakte plaats voor een vreselijk geil en opwindend gevoel. Zo heet dat ik hem aanvuurde harder in en uit me te gaan. Erik was een perfecte minnaar en ondanks dat het de allereerste keer was dat hij iemand naaide, bleef zijn zaadlozing extreem lang uit. Ik genoot met volle teugen en vooral toen zijn ballen zich in mijn darmen leegden. Een heerlijk warm gevoel spoot door mijn lijf en ik was verrukt. Voorgoed verloren dacht ik. Erik wilde daarna ook weten hoe het was om geneukt te worden maar mijn pikkie was lang niet zo groot als de zijne en bovendien kwam ik die eerste keer veel te snel klaar. Echter, oefening baart kunst en nadat ik het een aantal malen geprobeerd had, merkte ik aan zijn lichaamstaal dat het hem een vreselijk goed gevoel gaf. De dagen daarna probeerden we allerlei standjes uit. Het waren de dagen van mijn leven. Ik had iemand gevonden die om me gaf, die aandacht aan me schonk, die gewoon met me praatte. Maar … zoals aan heel veel goede dingen kwam ook aan dit een eind. Die fatale donderdag kwam mijn vader vroeger dan normaal thuis en trof ons in een compromitterende houding aan bij het zwembad. Erik werd meteen weggestuurd en mijn vader dreigde hem met van alles en nog wat. Toen hij mij naar mijn kamer wilde sturen, had ik de moed om hem te weerspreken. Ook dat was bijzonder in die dagen want dat deed je niet. Ik bleef echter net zolang tegen hem praten tot ik mijn hele verhaal gedaan had. Niet Erik was schuldig aan hetgeen er gebeurd was, maar ik. En dat was de waarheid. Ik had Erik er toe overgehaald om seks met mij te hebben en niet andersom. Aan het gezicht van mijn vader kon ik zien dat hij mijn uitleg accepteerde en geloofde maar ook dat hij diep teleurgesteld in mij was en van me walgde. Ik weet dat hij later bij Erik is geweest en al zijn woorden heeft teruggenomen en hem zijn excuses heeft aangeboden. Hij heeft er zelfs voor gezorgd dat Erik een baantje in een van zijn bedrijven kreeg. Een compensatie voor mij was er echter niet. De nieuwe tuinman was vreselijk oud en absoluut niet aantrekkelijk. Ik was echt verliefd op Erik geweest en miste hem vreselijk. Ik had ons samen een zijn zo heerlijk gevonden. Het was het beste dat me ooit was overkomen. Alleen al die aandacht die ik van Erik kreeg. Iets dat ik van mijn ouders dus nooit kreeg. Die waren altijd veel te druk bezig met van alles en nog wat en … “ Even schoot mij de parallel met mijn vader door het hoofd maar snel liet ik dat vallen om me weer te concentreren op wat hij verder zei. “ … ze waren er nooit voor me!” Hij zuchtte diep en eventjes gleed zijn hand over zijn kin. En gebaar dat hij vaak maakte. “Er werd totaal niet meer over gepraat, alles werd doodgezwegen. Diverse keren probeerde ik het ter sprake te brengen maar meteen werd ik dan afgekapt en naar mijn kamer gestuurd. Een vreselijke tijd juist nadat ik zoveel opwindends had meegemaakt. Ik had mijn eerste seksuele ervaring gehad en mijn hoofd tolde er bij tijden nog van. Zoiets geweldigs was het geweest. Maar Erik was finito. Maandenlang teerde ik op de herinneringen tot ik met andere jongens dingen ging doen. En echt elke keer genoot ik er ten diepste van. De herinnering aan Erik vervaagde alhoewel hij toch wel heel vaak op de achtergrond aanwezig was. Een ding vond ik echter vreemd. Alle jongens met wie ik wat had, waren leuk en aardig maar van verliefdheid was nooit echt sprake. Zelfs niet met de jongens met wie ik langere tijd achtereen iets had. Voor niemand voelde ik echte liefde. Dat gevoel kwam pas toen ik 18 was! Ik wisselde van opleiding en kwam op een nieuwe school en … ontmoette je moeder! Voor het eerst viel ik voor een meisje. Niet zozeer omdat ze me seksueel aantrok maar vanwege de manier waarop ze was. Zo heel intens aanwezig. Zo heel liefelijk. Zo heel … bijzonder. Het was voor mij liefde op het eerste gezicht. Maar … toen kwamen voor mij natuurlijk de problemen. Telkens als er een leuke jongen voorbijkwam kreeg ik een harde en in die beginperiode vrijde ik ook nog regelmatig met jongens. Ik vond jongens opwindend en je moeder lief! En dat was een grote onmogelijkheid om mee te leven. Ik stelde de keuze heel lang uit maar des te langer ik het uitstelde des te meer ik innerlijk verscheurd raakte. Uiteindelijk koos ik voor de liefde en vroeg ik je moeder of ze zich met mij wilde verloven. Toen ik het haar na twee jaar vroeg zag ik aan haar glimlach dat ze op die vraag al heel lang had zitten wachten. Ik had haar met die vraag dolgelukkig gemaakt, wist ik. Vanaf het moment dat ik de verlovingsring om haar vinger schoof heb ik geen jongen meer aangeraakt. Ik had mijn keuze gemaakt en zou daar achter staan. Gemakkelijk was het echter niet! Want nog steeds voelde ik enorm veel voor mijn eigen geslacht en nog steeds wond je moeder me seksueel niet op. Voor ons huwelijk vijf jaar later hadden we geen seks met elkaar en we waren verstandig genoeg om na een slopende huwelijksdag de nacht te gebruiken om bij te komen. De volgende dag deden we het voor het eerst met elkaar en toen je moeder haar lichaam aan mij openbaarde was ik verrukt van haar schoonheid.” Hij slaakte een diepe zucht. “Jordan, ze was zo verschrikkelijk mooi echt geloof me ze was prachtig!” Hij keek me aan en ik knikte naar hem. Inderdaad mijn moeder was een heel mooie vrouw geweest. Hij slikte hoorbaar en haalde zijn zakdoek tevoorschijn. Luid snoot hij zijn neus om daarna verder te gaan. “Ze imponeerde me die dag en wist me voldoende op te winden. Meer dan ik verwacht had. Het was heel erg goed die eerste keer. Boven mijn verwachting. Je moeder had het liefst meteen een kind gewild maar ik wilde dat niet. Ik hield het af met redelijke argumenten. Het zou beter zijn om eerst wat aan elkaar te wennen, we konden beter eerst samen wat sparen en van dat soort dingen. Ik zag dat ze het er moeilijk mee had maar ze stemde toe. Mijn ouders overleden in ons eerste huwelijksjaar kort na elkaar. Mijn vader vanwege een longontsteking en mijn moeder vanwege het verdriet om zijn gemis. Nadat ze twee jaar gewacht had, roerde je moeder opnieuw haar wens aan om een kind te krijgen. En opnieuw probeerde ik haar ervan te overtuigen dat we nog beter wat konden wachten. Ze wilde het echter niet langer uitstellen. En nu zul je je waarschijnlijk afvragen waarom ik het steeds maar weer wilde uitstellen?” “Ja, daar ben ik wel benieuwd naar.” “Veel mannen vinden het moeilijk om een kind te krijgen omdat ze bang zijn op de tweede plaats te komen. De vrouw die zij gekozen hebben, krijgt een kind en zij hangen er dan maar bij, vinden ze. Dat was echter niet de reden voor mij ... Ik was doodsbang dat als ons kind een jongen zou worden … hij mijn dubbele geaardheid, waaronder ik nog steeds leed, zou overerven. Dat wilde ik niet! En daarom wilde ik steeds maar weer uitstellen. Ik zou dat niet kunnen verdragen! Nog steeds had ik het er moeilijk mee. Het leek wel niet weg te willen gaan. Onze seks was telkens uitstekend maar vaak nog verlangde ik hevig naar een man. Ik vond het zo moeilijk! Je moeder hield echter voet bij stuk en was niet om te praten. Ze nam ontslag en ging het huishouden doen voor ons tweeën. Het duurde uiteindelijk nog zes jaar voor zich een baby aandiende. We oefenden voldoende maar het kwam er gewoon niet eerder van. Ik ben niet gelovig opgevoed, je moeder wel, maar toen zij mij vertelde dat ze in verwachting was heb ik negen maanden lang gebeden tot een god die ik niet kende dat het kind alsjeblieft een meisje mocht zijn. Je moeder wilde het liefst een jongetje. ‘Iemand die net zo lief en zorgzaam is als jij,’ zei ze me dan. Ik verstikte dan zowat. Was ik wel goed genoeg voor haar? Ik bedroog haar in mijn gedachten nog zo vaak!” Opnieuw stopte hij even om zijn neus te snuiten. Zelf veegde ik ook een traan weg uit mijn ooghoek. Wow, dit was een vreselijk verhaal. “Pap, als je niet verder wilt vertellen, dan laten we het hierbij. Laten we achter wat er gebeurd is een punt zetten en met een schone lei verder gaan!” “Nee, Jordan. Ik wil je alles vertellen. Niet om dingen goed te praten want de dingen die ik gedaan heb zijn niet goed te praten maar ik MOET er gewoon over praten voor het me helemaal verstikt!” “Oké.” “Je moeder had het bij het rechte eind. Het werd een jongetje. De zwangerschap had diverse grote moeilijkheden gekend en ook de bevalling was ontzettend zwaar. De gynaecoloog raadde ons aan om verder geen kinderen te nemen. En dus bleef het bij die ene. Bij jou. Ik vond het vreselijk om te weten dat je een jongen was en dus de kans had dezelfde geaardheid als ik te hebben. Ik zette het echter uit mijn gedachten en maakte er het beste van. Ik genoot van je, zoals een vader hoort te genieten van zijn zoon. We waren een gek trio met elkaar en echt niets was mij te dol voor jullie geluk. Het waren heerlijke onbekommerde jaren en zelfs mijn verlangen naar mannen ebde grotendeels weg. Tot die vakantie in Bergen aan Zee. Jij was toen 10 en die dag voelde je moeder zich niet echt lekker. Samen gingen we naar het strand. De hele dag waren we bezig geweest. Zwemmen, voetballen, zandkastelen maken en wat al niet. Aan het eind van de dag zaten we beiden met de knieën opgetrokken op onze handdoeken. Ik zat links van je. Vanaf de linkerkant kwam een ontzettend mooie jongen van zo’n jaar of 17, 18 aangelopen. Ik moest hem nakijken en toen ik dat deed, zag ik dat jij precies, je was nog maar 10, hetzelfde deed. Je keek hem na! Meteen gleden mijn ogen naar je kruis en ik zag waar ik zo vreselijk bang voor was geweest. Je was door zijn aanblik opgewonden geraakt.” Ineens herinnerde ik me het moment weer. “Ik stond op en zei dat we weg moesten gaan. Je was niet iemand die protesteerde … zo ben je nooit geweest. We gingen naar ons vakantiehuisje en vanaf dat moment haatte ik mezelf zo verschrikkelijk dat ik mijn leven langzaam aan begon te vernietigen. Ik had dat vreselijke op jou overgebracht. Ik was er de schuld aan dat jij op jongens viel. Je zou net zo’n ellendig verscheurd leven krijgen als ik. Ik was de schuld ... ” “Maar pap … “ Hij liet me niet uitpraten en ging verder. “Ik weet dat je wilt zeggen dat ik daaraan geen schuld had en ik weet dat nu ook wel maar als je zo daarvan overtuigd bent, sta je compleet buiten de realiteit, is er alleen maar dat ene dat voor jou werkelijkheid is geworden.” Ik knikte omdat ik wist dat hij gelijk had. We kunnen onszelf heel veel dingen wijsmaken. En dan wordt datgene wat we ons zelf voorhouden de enige werkelijkheid. “Je moeder merkte het meteen toen we terugwaren en ’s avonds toen jij allang en breed sliep probeerde ze er met me over te praten. Ik wilde heel graag maar daarmee zou ik haar zo verschrikkelijk veel verdriet doen dat het er niet van kwam. Ik wilde niemand verdriet doen. Ik kon het gewoon niet vertellen. Ik hoopte dat de gedachten aan die vernietigende schuld die ik droeg over zouden gaan. Maar dat gebeurde niet. Telkens als ik je zag, ervaarde ik dat als een dolkstoot door mijn ziel. Ik was de schuld! Je groeide op en werd steeds mooier in mijn ogen. Onbevangen liep je zoals je altijd gewend was bloot van en naar de badkamer en als ik dat toevallig zag kwamen al die lustgevoelens in me weer naar boven. Niet dat ik verlangde naar jou! Nee dat gelukkig niet! Dat wist ik uit te bannen maar wel dat verlangen naar mannen. En zo kwam het dat ik op een gegeven moment jou begon te haten. Ik haatte je vanuit het diepste van mijn hart. Jij had tenslotte dit weer bij mij boven gebracht. Jij was hier schuld aan en ik was er schuld aan dat jij zo geworden was. De bekende vicieuze cirkel waaraan ik jou uiteindelijk slachtofferde.” Ik stond op van de bank en ging voor hem op de grond zitten. “Pap. Ik hou van je. Alsjeblieft stop hiermee. Doe dit jezelf niet aan!” “Nee, Jordan dat kan ik nu niet meer. Alles moet eruit. NU!” Ik pakte zijn hand beet, streelde die en legde mijn hoofd op zijn knieën. “Je moeder overleed en opnieuw nam ik mezelf heel veel dingen kwalijk. Ik had me in die vijf jaren vrijwel volledig van jullie beiden afgekeerd. Zogenaamd had ik het te druk met alles wat ik moest doen. Maar het was puur een vlucht om aan mijn eigen gecreëerde werkelijkheid te ontkomen. Het lukte echter van geen kant. Het bleef steeds aanwezig. Telkens als ik jou zag kwam het weer hard naar voren. Toen ik die boekjes bij je vond ging er heel veel stoom van de ketel. Ik weet niet meer wat ik allemaal gezegd heb maar het zal ongetwijfeld heel moeilijk voor je geweest zijn om dat uit mijn mond te moeten horen.” Hij stopte en het leek of hij wachtte op een antwoord. “Ja, het was niet gemakkelijk. Nee, dat zeg ik niet goed. Het was gewoon ongelofelijk gemeen wat je allemaal tegen me zei!” Tranen welden in me op bij de herinnering aan dat moment. “Ik weet het. De opluchting bij mij was van korte duur en ik zag maar één definitieve oplossing. Ik moest van je af zien te komen! Maar, tegelijkertijd moest ik ook aan de laatste wens van je moeder voldoen om je altijd lief te hebben en voor je te zorgen zolang dat nodig was. Dat eerste gedeelte kon ik onmogelijk nakomen. Die boekjes waren niet het omslagpunt maar dat ogenblik op het strand. Ik nam me voor om voor je te blijven zorgen tot je achttien was. Die drie jaren samen waren een hel voor mij maar moeten ook voor jou een hel geweest zijn. Je voelde je, geheel terecht, onjuist bejegend en was niet van plan als eerste een stap te zetten en ik ook niet! Zo bleven we drie jaar lang stil. Toen je weg was, was ik eerst vreselijk opgelucht. Ik voelde me als het ware bevrijd. Maar al heel snel was die jubelstemming over. Ik voelde me vreselijk alleen maar wist ook dat dit de enige manier was om aan die vreselijke kwelling te ontkomen. Tenminste dat dacht ik toen. Niets was minder waar. Er kwamen nachtmerries en waanvoorstellingen midden overdag. Ik werd ziek en liet me vrijwillig opnemen in een kliniek en daar voor het eerst werd me geleerd om te praten. Te praten over de dingen die me dwars zaten. En zo na een aantal jaren van intensieve behandeling kwam ik er toe om je die brief te schrijven in de hoop dat er van het puin dat ik veroorzaakt heb nog iets moois te maken zal zijn.” “Pap. Ik hou van je!” zei ik opnieuw. “Jordan, hetgeen ik je verteld heb, is geen verontschuldiging want die is er niet voor wat ik jou en je moeder heb aangedaan. Ik vraag niet om vergeving. Ik heb heel veel dingen fout gedaan en dat is nooit meer goed te maken maar ik wil wel vreselijk graag opnieuw met je beginnen.” “Pap. Ik hou van je en wil graag met je verder. Ik heb je vreselijk gemist! Misschien had ik in die drie jaren moeten gaan praten en was dit allemaal niet gebeurd!” “Nee, Jordan. Neem nou niet de schuld op jezelf. Jij hebt aan dit alles geen schuld. Dat voornemen om me van je te ontdoen was denk ik al heel veel eerder gemaakt. Voor mezelf was dat incident met die boekjes alleen maar de stok om mee te slaan.” “Oké. Ik wil met je verder pap. Maar je moet je beloven dat je alles wat er gebeurd is, zult laten rusten. Bovendien heb je helemaal nooit ergens schuld aan gehad. Dat verscheurde gevoel dat je zonet beschreef heb ik gelukkig nooit gekend maar het lijkt me iets vreselijks! Ik ben gewoon een flikker en het enige dat ik doe, is verliefd worden op mannen die het niet zo nauw nemen met het woordje trouw.” Hij glimlachte naar me en ik deed hetzelfde naar hem. “Ik wil je helemaal niets vergeven omdat er niets te vergeven valt. Er zijn in ons leven op bepaalde momenten door bepaalde omstandigheden bepaalde dingen verkeerd gegaan. Laten we die nu maar laten rusten en verder gaan met wat we nu hebben.” Hij huilde en boog zich naar me toe. Ik huilde ook, blij dat ik mijn vader weer terughad. Dat ik iemand had om van te houden. Een tijd lang waren we intens stil en hoorde je af en toe alleen maar ons snikken en de geluiden uit de tuin. “Nu het weer goed is tussen ons,” zei hij terwijl hij me door mijn haren streelde, “zou ik heel graag met je naar je moeders graf willen gaan. Het is te lang geleden dat ik daar geweest ben.” “Prima,” antwoordde ik. En zo liepen we aan het eind van die mooie, zomerse middag naar de begraafplaats toe. “Ben je vaker hier geweest?” vroeg hij me toen we bij het hek aangekomen waren. “De eerste tijd wel maar na het ‘incident’ nooit meer. Ik had het gevoel dat ik er helemaal alleen voor stond.” “Ik kan het me voorstellen.” Zwijgend liepen we over de keurig aangeharkte paadjes. Hij wist waar we moesten zijn. Ik zou de weg allang kwijt geraakt zijn. Bij haar graf aangekomen pakte hij mijn hand beet en begon te praten. “Alice, hier ben ik … eindelijk samen met Jordan.” De tranen biggelden over zijn wangen en al had ik het gewild, ik kon me gewoon niet goed houden. “Vandaag … hebben we goed met elkaar … gepraat … en … en … alles zal weer goed komen tussen ons.” Hij keek me aan. “Nee … ik zeg het verkeerd … alles is weer goed tussen ons.” Hij knielde op het zachte gras voor de grote, zwarte steen en ik volgde zijn voorbeeld. “Ik heb nooit geloof in die God van jou Alice en weet nog steeds niet of hij wel bestaat maar de laatste tijd heb ik wel heel veel gebeden dat Jordan en ik … weer bij elkaar zouden mogen komen. En kijk eens … het is gelukt!” Ik hoorde de opluchting in zijn stem, de vreugde. We bleven lang geknield daar in stilte zitten. Beiden met onze eigen gedachten maar ook met die ene gezamenlijke gedachte aan de vrouw die wij allebei zo vreselijk lief hadden gehad. Uiteindelijk stonden we op en liepen we terug naar huis. Mijn vader schonk ons nog wat te drinken in en toen we tegenover elkaar zaten begon hij stamelend te spreken. “Er …er is nog iets dat ik je wil zeggen jongen!” “Nou …,” drong ik aan toen het lang stil bleef ineens. “Ik vind het heel moeilijk om te zeggen zeker nadat we zojuist bij je moeder zijn geweest maar …” Opnieuw bleef het stil. “Heb je iemand ontmoet?” deed ik een poging. “Ja. Anderhalf jaar geleden ben ik bijna letterlijk iemand tegen het lijf gelopen. Iemand die in de afgelopen tijd heel veel voor mij is gaan betekenen.” “En … wat is het probleem? Waarom doe je er zo moeilijk over?” “Het is een man!” “Nou en!” “Maar … je moeder …” “Jij en mam hebben een heel goede tijd samen gehad. Dat weet ik zeker maar zij is er niet meer. Maar dat is geen reden voor jou om de rest van je leven alleen te blijven?” “Maar wat zullen de mensen er wel niet van denken dat ik nu met een man …” “Pap alsjeblieft! Mensen zullen altijd praten en roddelen als ze dat willen.” Hij zat met gebogen hoofd in zijn stoel. “Kijk me aan pap,” vroeg ik hem bijna dwingend. Hij richtte zijn ogen op de mijne. “Ik hoop dat je met die man heel gelukkig zult worden, net zo gelukkig als dat je met mam bent geweest. En … wanneer kan ik hem ontmoeten?” Er brak een glimlach bij hem door. Ik vond het zo fijn voor hem dat hij gelukkig was en dat er iemand was die hem gelukkig maakte. Twee uur later nam ik afscheid van hem en liep langzaam door de straten van de stad terug naar huis. Ik was vreselijk blij dat ik mijn vader weer terug had. Oh, wat had ik Ap straks een boel te vertellen. De hele avond zou ik wel vol kunnen praten en ik vroeg me af of ik wel een oog dicht zou kunnen doen vannacht! De gebeurtenissen van de afgelopen uren waren zo overweldigend geweest dat ik vast niet zou kunnen slapen. Ik stak mijn sleutel in het slot en draaide hem om. Terwijl ik de gang binnenstapte, kwam Ap de kamer uit gezet. “Jordan!” riep hij uit. Hij rende op me toe en sloeg zijn armen om me heen. Hij voelde nog steeds koortsig aan. “Hé joh, blijf niet staan hier met die koorts van je. Ga de kamer in!” Ik duwde hem voor me uit de kamer in maar hij bleef me vasthouden. “Ik moet je wat vertellen,” begon hij. “Kan dat niet even wachten tot we rustig zitten?” “Nee, het is nu of nooit en anders ben ik weer te laat.” Vragend keek ik hem aan. “Jordan, ik hou van je.” Wordt vervolgd...

• 28-09-05

  Echte liefde - deel 4 (einde)

  Het was alsof ik met een moker in mijn maag geslagen werd. Met een plof liet ik me op de bank neervallen en keek hem compleet overdonderd aan. “WAT???” “Ik hou van je Jordan … “ “Maar … “ “Ik hou van je al vanaf het moment dat ik bij je introk … “ “Maar … “ het leek erop dat dat het enige woordje was dat ik uit kon brengen. “Toen kwam Chris en leken mijn kansen verkeken maar toen dat uitraakte was ik eigenlijk hartstikke blij, niet voor jou natuurlijk maar voor mezelf. Maar toch durfde ik het je niet te zeggen. Ik was bang dat het eenzijdig zou zijn.” “Dus ik … “ “Ja, jij was degene waar ik het over had maar ik durfde het gewoon niet te zeggen. Ik had meer tijd nodig en voor ik het wist, waren er die bloemen van Peter en besefte ik dat ik te laat was en daarom wil ik nu geen tijd meer verspillen.” Hij hield zijn adem in en keek me verwachtingsvol aan. “Jordan ik hou van je!” “Ohhh,” kreunde ik terwijl ik de handen voor mijn ogen sloeg. “Shit,” reageerde hij, “Je wilt me niet?” “Dat is het niet, Ap! Ik wil helemaal niemand op dit moment! Ik kan het niet opbrengen om nog eens verliefd te worden en opnieuw iemand te verliezen.” “Maar ik … “ “Ik wil je als vriend, Ap! Zo ken ik je en zo wil ik je heel graag houden. Kom bij me zitten alsjeblieft.” Met een gezicht waarvan de verslagenheid af te lezen was, ging hij naast me zitten. Ik sloeg mijn arm om hem heen. “Het gaat echt niet om jou Ap. Ik wil gewoon helemaal eventjes niemand meer. Ik wil eventjes niet verliefd zijn voor ik echt helemaal voor mezelf weet wat het is om verliefd op iemand te zijn.” Zijn uitdrukking veranderde in verbazing. “Twee keer ben ik verliefd geworden voor ik eigenlijk wist wat het nu is om verliefd te zijn en die fout wil ik niet nog eens maken. Voor ik het weer word wil ik weten wat het nu eigenlijk inhoudt!” “Betekent dit dat er hoop voor me is?” sprak hij met een guitige glimlach om zijn lippen. Hij drong verder aan. “Als je ooit opnieuw verliefd wordt, zou dat dan ook op mij kunnen zijn?” “Lieve Ap, ik beloof je helemaal niets. De vriendschap die er tussen ons is, is me waardevoller dan welke verliefdheid dan ook op dit moment. Vooralsnog wil ik het daarbij laten.” “Zou je me kunnen beloven dat je met niemand anders seks hebt voor je er voor jezelf uit bent?” Opnieuw die guitige, steeds meer stralende glimlach op zijn gezicht. “Ja, dat wil ik je wel beloven. Zodra ik zekerheid heb, krijg jij die ook. Afgesproken?” “Oké. Vind je het goed als ik je een kus geef?” Ik knikte en teder drukte hij zijn lippen op de mijne. “Maar … “ “Alweer ‘maar’?” ”Ja, het klinkt misschien stom maar ik heb toch nog wel een aantal vraagjes.” “Kom maar op,” klonk zijn strijdvaardige reactie. “Ik heb altijd gedacht dat jij straight was?” “Ik ook totdat ik met jou hier ging wonen. Of eigenlijk kwamen de twijfels al op het moment dat ik bij jou aan het tafeltje schoof in het restaurant. Ik had de keuze uit voldoende kamers maar koos bewust jou uit. Ik had je al dagen lang geobserveerd en kon mijn ogen gewoon niet van je af houden.” “Maar al die meisjes dan waarmee je op je kamer geslapen hebt?” “Nou, je moet dat aantal niet overdrijven maar ja, noem het maar ontkenning!” haalde hij zijn schouders op. “Heb je ooit iets gedaan met een jongen?” Hij schudde het hoofd. “Maar hoe weet je dan dat je homo bent? Hoe weet je dan dat je verliefd op me bent.” Opnieuw trok hij zijn schouders op. “Gut, Jordan. Verliefdheid is toch heel wat anders dan seks alleen? Bij jou voelt het gewoon zo vreselijk goed aan. Met jou is het gewoon zo prettig om samen te zijn. En ook omdat ik gewoon soms … “ hij begon te blozen, “ … zo hard van je word.” Ik grinnikte naar hem. Ik trok hem tegen me aan en kuste hem op zijn kruin. “Ik vind het ook hartstikke prettig bij jou Ap. Je bent mijn allerbeste vriend.” Nogmaals kuste ik hem op zijn hoofd. De bel ging en ik stond op om open te doen. Het was Peter. Het gelukkige moment van zo-even was ineens voorbij en ik nam me voor om hem niet binnen te laten. “Hé, blij dat je weer boven water bent.” “Dank je,” antwoordde ik met een ijskoude ondertoon. Zou het hem echt iets kunnen schelen? “Heb me best wel zorgen gemaakt gisteren.” “Oh ja?” “Ja! Tenslotte was ik er schuld aan.” “Alsjeblieft Peter laten we geen tijd verspillen. Je hebt gezegd wat je wilde en daarmee uit. We hoeven echt niet gezellig met elkaar te praten.” “Ik wil weten wat je voelt, Jordan. Je hebt alleen mij maar laten praten gisteren en daarna je nuchtere conclusies getrokken. Nuchter en kalm zoals je bent. Maar heb je er dan geen enkel gevoel bij?” “Gevoelens zat Peter maar die wil ik niet delen met jou! Gevoelens deel je met vrienden, met mensen die je vertrouwt. Met mensen waarvan je weet dat ze jouw vertrouwen waard zijn. En tot mijn spijt moet ik je vertellen dat jij niet meer tot die categorie behoort. Het spijt met Peter.” Daar waren mijn gevoelens, hij had erom gevraagd. “Oké. Ik begrijp het.” Hij draaide zich om en wilde weglopen maar bedacht zich meteen. Hij drukte zich tegen me aan en sloeg zijn armen om me heen. “Het spijt me zo.” Hij huilde. Ik klopte hem op zijn schouder en zei hem naar huis te gaan. Met de tranen in zijn ogen stak hij de straat over en verdween in het huis tegenover het mijne. “Shit,” reageerde Ap toen ik terug in de woonkamer was, “rot voor je man.” “Nee, voor hem. Niet voor mij. Maar ik wil je nu heel andere dingen vertellen. Je hebt mijn vader gezien vanochtend?” “Ja en nou weet ik ook waar jij dat zorgzame vandaan hebt.” “Oh ja?” “Doe niet of je onnozel bent man.” Ik stompte hem in zijn ribben en knus tegen hem aan genesteld begon ik hem het hele verhaal uit de doeken te doen. Af en toe onderbrak hij me en stelde hij zijn vragen of gaf hij wat opmerkingen. Het was al erg laat toen ik eindelijk uitverteld was. “En ben je blij?” “Ja, heel blij Ap en ik denk dat ik dit alles aan jou te danken heb.” “Aan mij?” “Ja, als jij toen die brief kwam niet zo aangedrongen had dat ik me anders moest gedragen tegenover mijn vader dan had ik vast niet zo goed naar hem kunnen luisteren, dan was ik heel anders dat gesprek aangegaan.” Schaapachtig keek hij naar me. “Dank je Ap.” Ditmaal legde hij zijn arm rond mijn schouders. “Voor een vriend doe ik alles,” antwoordde hij. “Daar hou ik je aan,” plaagde ik hem. Tegen twaalven stuurde ik Ap naar bed. Hij had nog steeds wat koorts en kon zijn rust dus best wel gebruiken. Na een koele douche stapte ik ook mijn bed in vervuld van alles wat de afgelopen dagen had plaatsgevonden. De breuk met Peter, de bijna wanhoopsdaad en de hernieuwde relatie met mijn vader maar ook de liefdesverklaring van Ap. En dat hield me eigenlijk nog het meeste bezig. Waarom had die sufferd dat al die tijd voor zich gehouden en wat voor een vreselijk oen was ik eigenlijk dat ik het nooit had opgemerkt. Pas toen de vogels in alle vroegte begonnen te fluiten en ik mijn hoofd onder het kussen stopte om alle geluiden uit te bannen, viel ik in slaap. De dagen daarna waren dagen van grote onbekommerdheid. Geen problemen, geen gedoe, geen studie. En vooral dat laatste was een verademing. Met mijn studiebegeleider had ik afgesproken dat ik een jaar rust zou nemen en in dat jaar alles wat ik de afgelopen tijd niet voldoende had afgesloten, zou gaan inhalen. Voor ik deze beslissing nam, had ik wel zeer uitvoerig overleg gevoerd met mijn vader want helemaal alleen zou ik dat nooit kunnen bekostigen omdat de Studiefinanciering nou niet bepaald vrijgevig is. Mijn vader had er geen enkel probleem mee en toen ik er met hem over sprak, had hij ook Ap aangeraden een dergelijke regeling te treffen. Ap had de nodige bezwaren geuit en had natuurlijk ook niet de financiële ondersteuning die ik nu wel had. Mijn vader was overtuigender dan ik ooit geweest was en kreeg het in gesprek voor elkaar dat Ap zich door hem liet ondersteunen. Ik was hogelijk verbaasd. Mijn pa was vaak bij ons en ook kwamen wij regelmatig bij hem op bezoek. Ik vond het reuze fijn om weer een vader te hebben en genoot van alle momenten dat we samen waren. Mijn vader kon het ook prima vinden met Ap en eigenlijk gingen we altijd samen naar hem toe als we hem bezochten. Hij was echt een toffe vader. De man die hij vroeger geweest was en net zoals in die tijd was niets hem te gek. Toen we een weekend doorbrachten in Valkenburg ging hij tokkelen bij de Wilhelminatoren. Ap en ik keken met grote afschuw toe hoe hij van de toren via een gespannen kabel naar beneden gleed en toen hij beneden was, daagde hij ons uit het ook te doen. “Het is geweldig, jongens. Een prachtige ervaring. Kom op, gedraag je als echte kerels en doe het ook!” We keken elkaar aan en schudden tegelijk het hoofd. “Watjes, zijn jullie!” kritiseerde hij ons maar wel zo dat we wisten dat hij ons alleen maar dolde. Zijn vriend trof ik echter in al die tijd nooit. Regelmatig vroeg ik hem naar die geheimzinnige man en altijd was zijn antwoord: “Dat heeft nog wel tijd jongen!” Ik kon niets anders doen dan mijn nieuwsgierigheid bedwingen maar vaak liet ik tegenover Ap blijken dat het me eigenlijk helemaal niet zinde. De maanden juli en augustus waren prachtige zomerse maanden en vaak kon je Ap en mij vinden op het strand. Al vroeg gingen we daar dan heen en laat keerden we weer terug naar huis. We zwommen, voetbalden maar vooral bekeken we de mensen om ons heen. Nu ik wist dat Ap homoseksueel was, kon ik ongeremd de mannen om ons heen becommentariëren en ook Ap bleek een goede smaak te hebben wat onze sekse betrof. Toen we op een van die avonden terug in huis waren, zaten we slechts gekleed in een korte broek onderuit gezakt op de bank en met de benen voor ons uitgestrekt op de tafel. “Wow, behoorlijk warm vandaag,” verzuchtte Ap. “Zeg dat wel,” beaamde ik. Ik draaide me naar hem toe en bekeek hem nauwkeurig. “Kun je het goed zien,” zei hij na een tijdje. “Ja, uitstekend.” Hij werd mijn staren echter zat en haalde kribbig uit. “Dat je nou al die mannen op het strand zo verlekkerd zit te bekijken, is tot daar aan toe maar van mij wil je toch niets weten dus hou er alsjeblieft mee op!” Even viel ik stil en keek ik recht voor me uit maar al snel gingen mijn ogen weer naar zijn prachtige lichaam. Ik was gewoon ontzettend geil en mijn jongeheer sprong op in de short die ik onder mijn korte broek droeg. Ik strekte mijn hand naar hem uit en liet mijn vingers over de ronding van zijn bovenarmspieren glijden. “Doe het niet Jordan,” vroeg hij me. “Zouden we niet voor een keer …zonder verdere bijbedoelingen … elkaar kunnen helpen?” vroeg ik en ik keek hem met een verwachtingsvolle blik in mijn ogen aan. “Hoe bedoel je?” Ik liet mijn rechterhand over de bult in mijn korte broek glijden en dat bleek duidelijk genoeg voor hem te zijn want meteen werd hij rood ondanks het feit dat hij al mooi bruin gekleurd was. “Ik weet het niet!” “Alleen maar elkaar aftrekken. Ik ben hartstikke geil vanavond en heb gewoon het gevoel dat jij het er ook aan toe hebt.” De vingers van mijn linkerhand gleden opnieuw over de biceps van zijn arm en dit keer zei hij er niets van. “Gewoon elkaar even van het gespannen gevoel afhelpen, meer niet.” Ik zag de bedenkelijke blik op zijn gezicht maar voelde ook hoe de huid onder mijn vingers reageerde. Ik waagde het om mijn hand te verplaatsen naar zijn behaarde borst. Strelend door de lichtblonde krulletjes voelde ik onder mijn handpalm de duidelijk geërecteerde tepel. De spanning in mijn eigen lijf werd groter en ik schoof dichter naar hem toe. Een kus op zijn wang waagde ik. “Oké, maar alleen dit en verder niets hoor! Je weet dat ik je wil, Jordan maar eigenlijk alleen als je totaal voor me kiest.” Ik glimlachte naar hem en kuste hem opnieuw op zijn wang. Ik stond op en trok mijn broek en short naar beneden en plofte toen weer op de bank neer. “Jij eerst,” zei ik hem. Hij moest lachen, liet zich van de bank afzakken en nam plaats tussen mijn benen. Voorzichtig liet hij zijn hand over mijn pik en ballen glijden. “Wow, dat voelt goed!” kreunde hij. “En je ballen zijn helemaal kaal? Net als je pik?” Ik lachte naar hem. “Ja, erfenis van Peter! Ik scheer me daar regelmatig net als mijn bilspleet maar die laat ik je niet zien want je zou me alleen maar trekken: afspraak is afspraak nietwaar …” Hij bloosde opnieuw hevig en legde daarna zijn hand weer in mijn kruis. Ik kreunde en mompelde: “Maar dit is nog helemaal niets, Ap. Wacht tot ik het straks bij jou doe.” Hij keek naar me op en lachte breeduit. Lang bleef hij me voorzichtig strelen en gedurende die hele tijd bleef ik keihard. Toen instrueerde ik hem mijn ballen eens stevig te kneden. Waarschijnlijk was hij bang dat hij me zeer deed want hij deed het zo verrekte voorzichtig dat ik hem tot twee keer toe moest aansporen wat harder te knijpen. “Doe ik je zo geen zeer?” “Nee, joh,” steunde ik luid, “dit is geweldig!” En inderdaad het voelde reuze aan. Ik gaf hem opdracht om zijn hand rond mijn stijve te leggen en me af te rukken. Het was een idioot zalig gevoel. Wetend dat het hierbij zou blijven, afspraak was tenslotte afspraak, genoot ik er met volle teugen van. Mijn hoofd achterovergeleund en de ogen gesloten liet ik hem mij bewerken tot de climax. Mijn zaad spoot met volle kracht in een aantal stralen eruit en toen ik mijn ogen opende en naar mijn kruis keek zag ik dat Ap zijn vuist nog steeds rond mijn pik had. Een merkwaardige glimlach lag op zijn lippen. “Vond je het lekker?” “Ja, het was heel bijzonder. Echt waar!” Hij liet mijn lul los en likte met zijn tong de restjes sperma die over zijn hand waren gelopen. “Hé, alleen maar aftrekken, hadden we toch afgesproken!” herinnerde ik hem. “Wat ik in of op mijn hand heb,” glunderde hij, “is van mij.” En gretig likte hij zijn vingers een voor een af. Nu was het zijn beurt. Ap ging echter niet zitten op de bank maar koos ervoor om te blijven staan. Op mijn knieën zat ik voor hem en liet mijn handen over zijn beige korte broek gaan. Ik streelde zijn voorkant maar liet mijn vingers ook over de achterzijde van de broek gaan. Toen ik opkeek, zag ik dat hij zijn ogen gesloten had. De lach op zijn lippen vertelde me dat hij nu al genoot. Steels liet ik een hand in de pijp van de korte broek glijden en toen ik het katoen van zijn slip betastte, voelde ik de overduidelijke reactie van zijn lichaam en hoorde ik een zucht aan zijn lippen ontsnappen. Ik maakte de knoop van zijn korte broek los en liet deze naar beneden zakken. Gewillig stapte hij eruit toen ik hem fluisterend daarom vroeg. De witte slip die hij droeg, was amper in staat om zijn lid te herbergen. Mijn hand gleed over het stof en zijn speer groeide nog meer. Wow, wat een enorm ding had hij. Het topje piepte onder de tailleband vandaan en nog steeds bleef hij groeien. “Hoe groot heb je hem wel niet?” vroeg ik hem. “Weet ik veel? Nooit gemeten!” Ik volgde de contouren van de zwelling in zijn slip van onderen naar boven en nu was er duidelijk meer dan alleen het bovenstukje zichtbaar. Een echte knots had hij. Mijn handen gleden weer naar beneden en in sloot ze om zijn ballen heen. Ook deze waren enorm groot. “Wow,” verzuchtte ik. Ik keek omhoog naar hem en zag dat hij nu naar me keek en glimlachte. “Onder de indruk?” “Ja, dat kun je wel zeggen!” Ik pakte de tailleband van de slip beet en trok hem naar beneden. Een geweldig groot geval met geweldig grote ballen werd zichtbaar en opnieuw kreunde ik hardop. Zijn hand gleed door mijn haren. Hij boog zich voorover, pakte mijn gezicht met beide handen beet en drukte een kus op mijn voorhoofd. Ik trok de voorhuid van de eikel af en zag hoe zich daar al druppeltjes aan het pisspleetje hadden ontworsteld. Met mijn duim smeerde ik ze over de paarse top heen. Ap kreunde met open mond en gesloten ogen, zijn hoofd achterover geslagen. Gut, zo’n lekker ding vroeg er eigenlijk om om flink gepijpt te worden maar … afspraak … Ik hield me dus in en sloot beide vuisten om zijn paal en kon hem nog niet volledig afdekken. Mijn nieuwsgierigheid wilde zich niet langer laten bedwingen. “Één moment,” zei ik. Sprong op en rende weg. Met de centimeterband die bij onze naaispullen (voor de nodige reparaties aan onze kleding en niet iets anders!) lag, kwam ik terug. Ap keek me verbaasd aan en ik schonk hem een brede glimlach terwijl ik de anderhalve meter afrolde. “Geilerd!” sprak hij. “Ja, even kijken hoe groot je hem nu hebt!” Ik trok een gedeelte van het meetlint strak en legde dat langs zijn staaf. “WOWWWWWWWWWW!!! 22 centimeter maar liefst,” riep ik uit. Gruwelijke griezels. Wat een enorm ding! Oei, ik haalde me al allerlei lekkere dingen in het hoofd terwijl ik hem alleen maar zou aftrekken … afspraak! Shit wat een slechte afspraak eigenlijk! Ik gooide de centimeterband weg en zette me aan mijn taak. Vaardig liet ik mijn handen over zijn hete paal glijden. Ik zou hem laten genieten. Mijn strelende handen en vingers gingen heen en weer en al heel snel merkte ik dat Ap niet zo snel klaar te krijgen was; waarschijnlijk een zeer geoefende handwerker. Het kostte me heel wat tijd en moeite om hem tot een eruptie te brengen. Zijn hele lijf zweette en zijn knieën begonnen te knikken onder mijn behandeling. Mijn tong hing uit mijn mond en ook ik had het vreselijk heet! De druppels kwamen frequenter uit het spleetje tevoorschijn en maakten zijn eikel glad en glimmend en nog meer aantrekkelijk om hem in mijn mond te nemen. Vreselijke moeite moest ik doen maar ik kreeg toch nog gedeeltelijk mijn zin want toen hij aangaf dat hij ging komen, richtte ik zijn spuit op mij en vijf, zes stralen wit mannensap spoten me in mijn gezicht. Mijn tong was er snel bij en ik likte zoveel als mogelijk van zijn sperma van mijn lippen en kin af. Met trillende spieren zakte Ap door zijn knieën. Hij zat recht tegenover mij en toen hij zijn ogen eindelijk opende, lachte hij naar me. Zijn gezicht kwam dicht naar het mijne toe en hij liet zijn tong over mijn wangen glijden om ook zelf van het product van zijn geilheid te kunnen genieten. Toen hij daarbij mijn lippen raakte, deed ik ze vaneen en als vanzelf gleed zijn tong bij mij naar binnen. Ik sloeg mijn armen om hem heen en drukte hem stevig tegen me aan. Oh, wat een genot wat een heerlijk gevoel, wij tweeën samen verenigd in die heerlijke tongzoen. Er kwam echter een abrupt einde aan toen Ap zijn handen op mijn schouders zette en zich van me afduwde. “Sorry,” zei hij met neergeslagen ogen, “dat had ik niet moeten doen.” “Het geeft niet Ap. Ik heb er geen bezwaar tegen.” “Maar ik wel! Dit is niet zoals het hoort Jordan! Ik wil dit niet! Niet op deze manier!” Hij stond op en liep weg. Verslagen maar ook nog steeds genietend, bleef ik op de grond zitten. Ik hoorde de douchekraan in de badkamer aangaan en stond op. De deur was niet op slot en ongegeneerd liep ik naar binnen, schoof het gordijn opzij en zette me naast Ap onder het water. We raakten elkaar niet aan maar ik voelde dat zijn ogen op mij gericht waren en de mijne waren bij voortduring op zijn heerlijke mannenlijf gevestigd. Zwijgend droogden we ons nadien af en poetsten we onze tanden. Ap liep als eerste de badkamer uit en ik volgde hem. Bij de deur van zijn slaapkamer draaide hij zich naar me om en opende zijn mond om me waarschijnlijk welterusten te wensen maar ik was hem voor en vroeg of hij de nacht niet bij mij wilde doorbrengen. “Ik weet niet of dat wel goed is,” luidde zijn reactie. “Ik beloof je dat ik niet aan je zal zitten! We hoeven helemaal niets te doen. Kom alleen maar gezellig bij me liggen,” zei ik met een knipoog naar hem. Enkele ogenblikken lang dacht hij na. Ik zag als het ware de radertjes in zijn hoofd op volle toeren draaien en toen, toen deed hij de stappen die nodig waren om me te bereiken. “Oké, maar alleen voor deze ene nacht dan!” Ik knikte. Dit had ik in elk geval gewonnen. Het was warm in mijn slaapkamer en alhoewel het raam wagenwijd open stond, kwam er nog maar weinig verkoeling naar binnen. Geheel bloot en zonder laken over ons heen lagen we naast elkaar. Eerst was het op een veilige afstand van elkaar geweest maar langzamerhand was het Ap die steeds dichter naar me toe was geschoven. We lagen op onze zij naar elkaar toegekeerd en toen hij zijn hand naar me uitstrekte en deze op mijn billen legde, voelde ik het verlangen in hem, maar zeker ook in mij, weer opborrelen. “Hé, je hoeft dit niet te doen hoor!” “En als ik het nou graag wil?” Ja, wat moest ik daar tegenin brengen. Het enige wat ik deed was de kleine afstand tussen onze gezichten overbruggen en hem een kusje op zijn neus geven. “Kunnen we niet een nieuwe afspraak maken?” Verrast keek ik hem aan. “Hoe bedoel je?” “Nou, gut, het is mij eigenlijk best wel goed bevallen en waarom dit dan niet vaker doen?” “Ah, je wilt wat ervaring opdoen,” concludeerde ik. Hij knikte. “Maar …” “Komen nu de voorwaarden?” plaagde ik hem. “Ja! Omdat jij nog niet volledig voor mij wilt kiezen, vind ik dat ik de leiding moet blijven houden. We gaan niet verder dan ik aangeef. Oké?” Met deze conditie kon ik uitstekend uit de voeten. Marchanderen was absoluut niet nodig. Ik kreeg al veel meer dan waar ik op had kunnen hopen en was uitermate tevreden. Knikkend stemde ik met zijn nieuwe voorstel in. Hij schoof dicht tegen me aan en ik voelde dat lange, soepele, lenige lijf van hem tegen het mijne. Zijn borstharen kriebelden tegen mijn borst en ik voelde hoe zijn pik hard werd tegen mijn kruis. “Was het wat je je ervan had voorgesteld?” “Ja. Het was gewoon geweldig,” antwoordde Ap. “En ik weet dat er nog heel veel meer te beleven valt.” Zijn ogen twinkelden speels terwijl hij dat zei. We waren nog niet echt moe en bleven lang zo dicht bij elkaar liggen. Op fluisterende toon praatten we met elkaar en af en toe gaven we elkaar kleine kusjes. Uiteindelijk zag ik zijn ogen langzaam dichtvallen en snel was hij in diepe slaap. Ik deed echter geen oog dicht. Zijn prachtige lijf, met die keiharde lul die tegen de mijne aanprikte, wond me nog veel te veel op en bovendien maalden mijn gedachten als een idioot in het rond. Waarom kon ik hem niet zeggen dat ik van hem van hield want ik wist zeker dat ik van deze lieve jongen die hier in mijn armen lag hield! Wat mankeerde er aan me! Er waren alleen maar vragen en antwoorden kwamen er niet hoelang ik ook lag te denken. Tegen de ochtend werd het kouder en toen ik mij aan Aps greep ontworstelde om ons toe te dekken met het laken werd hij ietsjes wakker en draaide hij zich op zijn buik. Wow, wat was hij toch prachtig gebouwd. Een stel heerlijke, stevige billen lachten me in het opkomende ochtendlicht tegemoet. Snel trok ik het laken over ons heen, draaide me van hem af en deed mijn best om in slaap te komen. De volgende ochtend werd ik pas tegen elven wakker en toen ik mijn ogen opendeed en wat wazig de kamer rondkeek, zag ik Ap naast het bed op de stoel zitten. Ik wreef me de slaap uit de ogen en focuste mijn blik opnieuw op hem. Jammer genoeg was hij niet meer helemaal bloot. Hij droeg een groen geruite, wijde short. Ik kreunde een beetje van spijt over deze aankleding van al dat mannelijk moois en vroeg hem hoelang hij al naar me zat te kijken. “Ach nog maar een half uurtje hoor,” zei hij met een diep zucht. “En heb je er dan nog geen genoeg van?” “Jongen, al zou ik hier tot het eind van mijn leven moeten blijven zitten en kijken naar jou, ik zou er nooit genoeg van krijgen. Weet je dat je prachtig mooi bent Jordan!” “Ach, kom!” “Nee, echt man. Je lijkt vast en zeker op je moeder want toen je vader hier was, zag ik weinig uiterlijke overeenkomsten tussen jullie.” Hij had gelijk. Ik leek op mijn moeder. Ik had haar zwarte haar en haar helder groene ogen geërfd. “Je hebt een heerlijk glad, strak lichaam Jordan waar ik graag nog heel veel van wil genieten. Hij richtte zich op van de stoel en knielde naast het bed neer. Zijn gezicht boog naar het mijne toe en zijn lippen raakten die van mij. “Goedemorgen, lieve Jordan.” Lachend naar hem mompelde ik iets gelijks terug. “Waarom kom je niet nog even bij me liggen?” “Het ontbijt staat al lang klaar man zouden we niet eerst …” Ik schudde mijn hoofd en sloeg het laken op om hem de tot dan toe verhulde delen van mijn, volgens hem dan, prachtige lijf te onthullen. “Shit, nu maak je het wel erg verleidelijk.” Uiteindelijk werd het twee uur voor we iets aan eten naar binnen werkten. We hadden elkaar op grandioze wijze vermaakt en heerlijk bevredigd. Niet eenmaal maar meerdere malen. Terwijl Ap op knieën en handen geleund boven me gezeten had, had ik hem langzaam afgetrokken. Hij had zijn ladingen op mijn bovenlijf gespoten en toen alle resten heerlijk van me afgelikt. Ik had zoiets vaker met jongens meegemaakt en dat heerlijke, langzame likken maakte me altijd zo geil dat er maar een manier was waarop ik bevredigd kon worden en dat was dat iemand me goed van achteren nam. Echter, Ap zou de leiding hebben en ik wist zeker dat hij zoiets niet zo willen doen, niet voordat wij een stel zouden zijn. Daarom stelde ik hem een alternatief voor. Hij had wat bedenkelijk gekeken maar uiteindelijk toegestemd om met zijn stijve door mijn spleet heen en weer te rijden. De hardheid van zijn lul heen en weer bewegend tegen mijn sterretje gaf mij voldoende bevrediging en zorgde ervoor dat ik klaarkwam tegen het onderlaken. Ap spoot zijn zaad tot aan mijn schouders en likte me opnieuw helemaal schoon. Daarna nam hij onder de douche mijn slap geworden jongeheer in zijn mond en zoog er net zolang aan totdat hij weer fier overeind kwam. Ik was blij dat hij ook dit kunstje wilde proberen. Zo zouden we het niet alleen bij aftrekken hoeven te laten de komende tijd. Hij zoog al het zaad uit mijn ballen en slikte alles in. Daarna was het mijn beurt. Met die geweldige knots had ik behoorlijke moeite maar het lukte me om hem helemaal naar binnen te zuigen. Het ding zat tot ver in mijn keel maar het was het prachtig gevoel en zeker toen hij klaarkwam. Zijn zaad schoot rechtstreeks diep bij me naar binnen. Eigenlijk sliepen we geen enkele nacht daarna meer apart en beiden vonden we dat fijn. We sliepen lang uit en hadden dan heerlijke seks met elkaar. Daarna aten we en deden we de afwas. Dan werden er boodschappen gedaan en van drie tot elf uur studeerden we, onderbroken door het avondeten en het acht uur journaal. Dat was het ritme dat we in september opgepakt hadden en dat we van plan waren aan te houden. We studeerden niet op onze eigen kamers maar samen, gezellig in de woonkamer. Een nieuw teken voor mij dat ik meer voor Ap voelde dan ik hem wilde zeggen. Heel af en toe vertelde mijn vader me over zijn vriend maar zijn naam liet hij zich nog steeds niet ontvallen. Zo bleef het een onbekende voor mij. Half november vroeg mijn vader of we bij hem Sinterklaas wilden vieren. “Alleen als je vriend ook van de partij is,” eiste ik met een glimlach omdat ik hem natuurlijk niet echt onder druk wilde zetten. Het was zijn leven, zijn vriend en dus volledig aan hem wanneer hij met hem voor de dag wilde komen. “Dat is wel de bedoeling,” zei hij ernstig. “Pap, het is toch geen drama dat je een vriend hebt!” “Ik ben er aan gewend intussen en heb het heel goed met hem maar zou hem het liefst voor iedereen verborgen willen houden.” Ik sloeg mijn arm om zijn schouders en trok hem tegen me aan. “Kom op pap, geniet van het leven. Geniet van je vriend.” Hij lachte schamper naar me. “Ik vind het nog steeds moeilijk jongen om je moeder te vergeten.” Dat was nog steeds het punt dus. Zijn grote liefde kon hij maar niet vergeten. En eigenlijk stond hem dat te prijzen. Maar anderzijds moest hij ook eens met beide benen terugkeren op de grond. “Je hoeft haar toch ook niet te vergeten? Jullie hebben een mooi huwelijk gehad samen en dat vergeten zou verrekte stom zijn! Maar je moet ook verder met jouw eigen leven pap. En daar hoort je vriend volledig bij. Hoe voelt hij zich eronder dat je hem bijvoorbeeld nog nooit aan mij hebt voorgesteld?” “Hij loopt al tijden te zeuren dat hij je wil zien!” “Zeuren noem je dat?” En meteen gaf ik hem een speelse stomp in zijn maag. “Hij heeft waarschijnlijk volkomen gelijk en dat heb jij natuurlijk ook. Maar … “ “Het is heus niet makkelijk pap, dat weet ik ook wel maar je moet gewoon verder. Je kunt niet blijven ronddobberen in die herinneringen. Wat geweest is is geweest en dat was goed. Wat je samen met hem hebt en kunt hebben is ook goed! Daar ben ik van overtuigd.” “Jordan je bent de allerbeste zoon die ik me maar kan wensen, weet je dat. Heb ik je dat al eens gezegd.” “De laatste maanden bijna elke keer als je me zag,” grapte ik. “Op Sinterklaasavond zal hij er zijn Jordan zonder verpakking.” Ap en ik leefden ons uit op surprises en gedichtjes al moesten we voor de grote onbekende … of N.N. (de onbekende) gebruiken want nog steeds wisten we zijn naam niet. Vijf december brak aan en het was koud. We lagen die ochtend dicht tegen elkaar gekropen en schrokken wakker van de telefoon naast ons bed. We kropen onder het dekbed om het geluid uit te bannen maar toen even later mijn mobiele begon te piepen, stapte ik toch uit bed om het gesprek te beantwoorden met een nog slaapdronken gemompeld: “Ja.” “Met Jordan?” “Ja, met Jordan Versluys.” “Je kent mij niet. Ik ben Jan Sanders. Je vader heeft zojuist een hartaanval gehad en ligt nu in het ziekenhuis. Het lijkt me goed dat je meteen komt.” Mijn ogen wijd opengesperd, staarde ik voor me uit en wist niet wat te moeten zeggen. “Hallo, ben je er nog?” “Sorry, welk ziekenhuis?” Jan gaf de naam van het ziekenhuis en meteen brak ik het gesprek af. Ap kwam onder het dekbed vandaan en zuchtte. “Wie stoort ons nou zo vroeg op een zo leuke dag aan Sinterklaas?” “Mijn vader ligt in het ziekenhuis Ap. Ik moet er meteen heen!” Meteen was hij klaarwakker en terwijl ik mijn kleren van de grond bijeenraapte en zo maar wat aantrok stelde hij honderdenéén vragen. Ik beantwoordde er echter geen want ik kreeg het amper voor elkaar om me fatsoenlijk aan te kleden. Blitssnel kleedde hij zich echter ook aan en toen ik het huis uit rende en mijn fiets pakte, kwam hij me meteen achterna. “Je hoeft echt niet mee hoor Ap.” “Ben je gek man. Ik laat je heus niet alleen gaan!” Als gekken trapten we ons alle lucht uit de longen en buiten adem kwamen we aan bij het ziekenhuis. Aps conditie was toch iets beter dan die van mij want hij wist de portier de nodige vragen te stellen terwijl ik nog stond te hijgen. De lift deed ons er te lang over om naar beneden te komen en daarom namen we met twee, drie treden tegelijk de trap naar de vierde verdieping. We renden de klapdeuren door en toen ging er halverwege de gang een man staan. Dat was dus … Ik was zijn naam volledig kwijtgeraakt door alle commotie. We liepen om hem toe en hij stak zijn hand naar me uit. “Jan Sanders. Ik vind het vreselijk rot dat we elkaar onder deze omstandigheden moeten ontmoeten maar het is niet anders.” “Hoe is het met hem?” “Er is een heel team van artsen en verpleegkundige bezig met hem maar tot nu toe heb ik nog niets gehoord. Kom ga zitten,” zei hij terwijl hij me op een rijtje stoelen wees. “Sorry. Jan dit is Ap. Hij is een vriend van me.” Ap en Jan schudden elkaar de hand en daarna gingen we alle drie zitten. “Wat is er precies gebeurd?” “We waren vroeg wakker vanmorgen en meteen al voelde Tom zich niet goed. Langzamerhand werd het erger met hem en toen hij een heel nare kleur in het gezicht kreeg heb ik de ambulance gebeld. Ik weet een klein beetje van dit soort zaken af en had zo mijn vermoedens. Gelukkig was het ding er binnen een kwartier en het ambulancepersoneel begon meteen met de nodige dingen. Toen was het in ijltempo hierheen en toen heb ik jou gebeld.” “Zal ik even koffie of zo gaan halen?” vroeg Ap. Jan knikte en ik was ook wel toe aan wat drinken. Toen hij wegliep, beet ik me op mijn onderlip en balde ik mijn vuisten. Ineens was ik zo vreselijk bang dat ik mijn vader zou verliezen. “Praat als je iets wilt zeggen Jordan,” zei Jan me terwijl hij me bij mijn schouder beetpakte. “Krop het niet op!” “Het is allemaal zo oneerlijk,” begon ik hakkelend en stotend te praten. “Net nu alles lekker loopt, nu ik hem weer terug heb, nu we weer een gezin vormen, moet hij misschien sterven.” Jan sloeg zijn arm om me heen. “Het kan allemaal best goed gaan Jordan. Laten we eerst maar afwachten.” “Liefde stelt helemaal niets voor. Liefde is shit. Liefde is leeg!” Zijn arm gleed van mijn schouders en zijn ogen fonkelden woest terwijl hij me strak aankeek. “Zeg niet van die stomme dingen man! Je weet niet waar je het over hebt!” “Oh nee,” brieste ik. “Iedereen die tot nu toe tegen me gezegd heeft dat hij van me houdt, ontvalt me. Mijn moeder … “ “Ik ken je levensverhaal Jordan. Die hoef ik niet te horen en zeker niet als de ondertoon zelfmedelijden is! Liefde is niet leeg, liefde is alles! Anderhalf jaar geleden botsten je vader en ik toevallig in de supermarkt met onze karretjes tegen elkaar en vanaf dat moment kwam de liefde in mijn leven. Als jij nu beweert dat liefde leeg is dan heb ik anderhalf jaar vergooid … en dat is dus niet waar. Die anderhalf jaar is mooiste periode uit mijn hele leven geweest. Voor de eerste keer in mijn leven trof ik iemand die me nam zoals ik was. Vond ik iemand bij wie ik niet een rol hoefde te spelen. Ontmoette ik iemand die zielsverwant aan mij is. Hoe kun je dan verdomme zeggen dat liefde leeg is?” “Maar …” “Ja, ik weet wat jou overkomen is. Natuurlijk is je moeder veel te vroeg komen te overlijden maar daar kon zij toch helemaal niets aan doen. Niemand heeft dat kunnen voorkomen. Maar daarom hield ze nog wel van je net zoals ze van Tom hield. En je vader heeft een kolossale fout gemaakt door jou een tijdlang niet lief te hebben en heeft daar de tol voor moeten betalen. Maar hij houdt van je Jordan!” “Maar die twee gasten die zeiden dat ze van me hielden dan?” “Ja, daar heb jij toevallig de pech gehad twee slechte exemplaren te treffen. Als er sprake is van liefde dan wil je de ander tot volle ontplooiing laten komen. Dan zijn al je gedachten naast jezelf ook op die ander gericht. En bij die twee was dat dus niet het geval. De eerste dacht helemaal alleen maar aan zijn eigen lichamelijk bevrediging en de tweede vond zijn eigen welbevinden, zijn cijfers, belangrijker dan wat hij voor jou voelde. Bij beiden was dus geen sprake van liefde. En zo ze al zeiden dat er liefde was, was die liefde leeg.” “Sorry. Ik had me niet zo moeten laten gaan.” “Je hoeft je niet te verontschuldigen. Ik ben blij dat je zo eerlijk en open bent.” Ik toverde een wrange glimlach op mijn lippen. “Toen ik je vader ontmoette, was ik meteen weg van hem. Hij is niet eens een van de allerknapsten maar het bleek dat uiterlijk er niet toe doet. Meteen sloeg er op de een of andere manier een vonk over. Dezelfde avond dronken we samen koffie en spraken we heel diep met elkaar. Ik zat al jaren in de problemen. Had een huwelijk van 10 jaar achter de rug waarvan mijn vrouw me op een gegeven moment verlost heeft. Ze merkte dat ik niet gelukkig bij haar was en zei me dat ik een vent moest gaan zoeken. Ik zou het nooit gedurfd hebben om haar in de steek te laten. Ik ben zo’n type van ‘gedane zaken nemen geen keer’ en zou tot het eind van mijn leven bij haar gebleven zijn ook al zou dat betekenen dat ik ongelukkig zou zijn. Toen ging ik op zoek naar zo’n vent maar vond het niet. Veel mannen en jongens die uit waren op seks kwam ik tegen maar nergens die man die bij mij paste. Ik had het idiote geluk om op een gegeven moment de hoofdprijs te winnen in de Staatsloterij. Een enorm groot bedrag viel me zomaar in de schoot. Meteen stopte ik met werken. Ik kocht een mooi stukje bosgrond hier buiten de stad en liet daar een prachtig huis op zetten maar zelfs dat maakte me niet gelukkig. Charlatans en uitbuiters trok ik ineens aan. Iedereen wilde ineens wel iets met me bleek maar het was geen liefde. Het kwam allemaal van een kant, de mijne. Hen was het alleen maar te doen om mijn geld en de dingen die ik met dat geld voor hen kon realiseren. Geld maakte dus ook al niet echt gelukkig. Toen trof ik je vader en voelde ik hoe goed het tussen ons was. Heel veel praten bracht ons bij elkaar en toonde ons beiden dat we echte maatjes waren. Soulmates zoals het in het Engels heet. Maar toen kwam dat vreselijke probleem van je vader boven tafel. Vanaf het begin had ik al wel gemerkt dat er iets was bij hem maar hij durfde en kon het niet onder woorden brengen. Toen het me eindelijk wel lukte om het boven water te krijgen, wist ik dat we dit samen niet zouden kunnen oplossen. Natuurlijk probeerde ik het wel alleen al omdat hij elke professionele hulp weigerde maar … het liep dood. We zochten hulp en kregen hulp. Maar de keuze waarvoor wij gesteld werden was een moeilijke. De psycholoog stelde namelijk een zeer intensieve behandeling voor die zou betekenen dat je vader een half jaar lang opgenomen zou worden waarbij ik hem niet zou mogen bezoeken. Toen die keuze maken om er iets aan te laten doen viel ons beiden zwaar, hij werd echter toch genomen. We hadden elkaar nog maar amper gevonden en nu alweer zouden we elkaar moeten loslaten. Dat half jaar lang schreef ik hem elke dag een brief en elke dag schreef hij terug. Die eerste ontmoeting na die zes maanden was hartroerend. Het leek alsof we onze kennismaking opnieuw overdeden. Ik spreek voor mezelf en kan je zeggen dat ik hem ontzettend gemist had. Toen nog drie maanden waarin ik hem alleen in de weekenden mocht bezoeken en toen … toen had ik hem weer bij me. Kon ik zo vaak als ik wilde bij hem langsgaan … was de liefde van mijn leven weer terug. Dus zeg me niet dat liefde leeg is jongen want dan heb je er geen ene malle moer van begrepen!” Beteuterd keek ik hem aan en nogmaals mompelde ik een verontschuldiging. “Trouwens volgens mij heb jij helemaal niet te klagen over de liefde.” Verbaasd keek ik hem aan. Met zijn hoofd knikte hij naar het begin van de gang waar Ap aankwam met de beloofde koffie. “Ap en ik hebben niets met elkaar,” stelde ik. “Maak dat de kat wijs. Die jongen is hartstikke verliefd op jou en als in jou zo ik je ogen kijk is de kwaal bij jou even groot,” lachte hij. Ik sloeg mijn ogen neer omdat ik wist dat hij gelijk had. Verzet ertegen … hoe lang zou ik dat nog kunnen bieden? Op het moment dat Ap de koffie voor ons neerzette ging de deur van de intensive care open en kwam er een stoet artsen en verplegers naar buiten gezet. “Meneer Versluys?” vroeg een van hen. Ik stond op. “Ah, de zoon dus. Ik drukte hem mijn hand en stelde de anderen aan hem voor. “Uw vader maakt het naar omstandigheden goed. Geef de verplegers nog even tijd om hem wat op te lappen dan kunt U zo naar hem toe. Later kunnen we wel eens verder praten als U het goed vindt.” Het laatste was niet zo zeer een vraag als wel een opmerking. Ik knikte, schudde de man nogmaals de hand en hij ging op een holletje verder. “Wow, gelukkig,” verzuchtte Ap. Jan en ik beaamden het beiden. “Was er enige aanleiding voor het gebeuren van vanmorgen?” vroeg ik Jan. “De aanleiding die er altijd al geweest is. Ik heb een grote concurrent en die zal er altijd blijven.” Verbaasd keek ik hem aan. Hij glimlachte. “Gelukkig voor mij is ze overleden en is het dus niet erg om op de tweede plaats te komen bij je vader. Meer hoef ik ook niet.” Ik begreep het. “Je moeder is nog altijd zijn grote liefde jongen en met al stapjes in onze relatie heeft hij moeite gehad. De eerste keer dat ik bij hem kwam, dat hij bij mij kwam, dat we samen uitgingen en ga zo maar door. En vanavond zou ik dan voor het eerst zijn zoon ontmoeten. En misschien ben ik er zelf ook wel schuld aan want ik had al zo lang zitten zeuren om die jongen eindelijk eens te mogen zien …” “Dan treft mij net zo goed de schuld want ik wilde jou graag ontmoeten: de man die zoveel indruk op mijn vader had gemaakt.” “Gut,” redeneerde Ap, “dan ben ik dus eigenlijk de enige met een schoon geweten.” Gedrieën moesten we lachen. Een van de verpleegsters kwam naar ons toe en zei dat we naar binnen mochten gaan. Het was doodstil op de IC. Alleen het geluid van werkend personeel en allerlei bliepjes was te horen. Af en toe een jammerklacht van een patiënt. Jan en ik schoven stilletjes naar binnen. “Ah, hebben ze het gespuis eindelijk binnengelaten,” klonk de stem van mijn vader zachtjes. hij zat rechtop in de kussens en keek ons met pretogen aan. “Gaat het een beetje?” Vroeg ik hem terwijl ik hem zoende. “Voel me beter dan vanmorgen maar nog wel moe.” Jan zoende hem ook en ik zag hoe een traan uit zijn ooghoeken rolde. “Hé maat we gaan niet janken wel?” “Nee, Tom ik zal me proberen goed te houden. Je weet dat ik dat niet kan en dus doe ik het ook niet.” Jan had dus ook een zwakke kant. “Waar is Ap?” Op eigen verzoek was Ap achtergebleven op de gang. Jan en ik hadden hem gevraagd mee te gaan maar hij vond, zo zei hij tenminste, dat hij er niet echt bijhoorde. “Ap wilde liever op de gang wachten.” “Haal hem eens gauw op als je wilt?” Ik glimlachte en ging de gang weer op. Ap keek verbaasd toen hij me aan zag komen. “Alles goed met hem?” “Nee, het kan beter. Beter als hij jou ziet.” “Wat?” “Ap hij wil je zien. Kom op!” De begroeting van Ap was net zo joviaal als die van ons. Ap hoorde er gewoon helemaal bij. Je zult begrijpen dat het Sinterklaasfeest die avond niet doorging. In plaats daarvan nodigde Jan ons bij hem thuis uit. We lieten onze fietsen bij het ziekenhuis staan en reden met hem mee. Na een snel in elkaar geflanste maaltijd, die trouwens uitstekend smaakte, zaten we met z’n drieën bijeen rond de open haard. Eerst bleef het een tijdlang stil totdat ik voelde dat ik de stilte moest doorbreken. “En … hoe gaat het nou straks verder?” “Je bedoelt als je vader weer thuis is?” antwoordde Jan. Ik knikte. “Ik hoop dat hij eindelijk eens in gaat zien dat hij moet stoppen met werken. Hij werkt nog steeds 40 uur per week terwijl hij dat eigenlijk helemaal niet hoeft.” “Maar ja,” mengde Ap zich in het gesprek, “ik kan me voorstellen dat jij niet afhankelijk wil zijn van jou.” Toen we Jans huis hadden bezichtigd had deze ook Ap verteld van zijn prijs in de Staatsloterij. Jan lachte. “Dat hoeft ook helemaal niet. Als je het saldo op zijn rekeningen vergelijkt met die van mij dan is hij de kapitalist. Zeker weten!” “Hoe bedoel je. Mijn vader heeft zijn hele leven lang gewerkt en we hadden het heus niet luxe thuis hoor!” reageerde ik. “Nee, misschien niet. Maar dat was een bewuste keuze van je ouders, of in elk geval van je vader.” Mijn verbazing steeg en ook Ap zat met grote vraagtekens op zijn gezicht. “Jongens. Tom Versluys is een vermogend man en dat was hij al toen hij geboren werd. Je grootouders hadden door hun huwelijk, dat volgens mij heel duidelijk een verstandshuwelijk geweest moet zijn, twee familiekapitalen verenigd toch een enorme berg geld en hadden als motto in hun leven waarschijnlijk ‘het meer is nooit vol’. Ze werkte beiden hun hele leven lang en, je vader heeft je dat vertelt, hadden nooit echt tijd voor een gezinsleven. Hun leven stond in het teken van geld verdienen en bezit vergaren.” Hij keek ons beiden even aan en ging verder. “Je vader baalde daar zo vreselijk van dat hij met al dat geld dat hij erfde nooit iets heeft willen doen. Hij wilde de bedrijven niet overnemen en liet ze door een zaakwaarnemer een voor een verkopen. Hij had zijn eigen baan en vond dat hij met dat geld uit moest zien te komen. Ik heb nooit een afschrift of zo gezien maar geloof me er moet ontzettend veel geld zijn. En daarom vind ik gewoon dat hij het rustig aan moet gaan doen. Ik wil genieten met hem!” Ap en ik waren compleet onder de indruk van wat we zojuist vernomen hadden. Ik niet vanwege de bergen geld maar vanwege de houding van mijn vader. Als je zo kunt leven, moet je wel ontzettend sterk in je schoenen staan. Zijn bedje was gespreid geweest maar hij had het niet willen accepteren en was zijn eigen weg gegaan. Had steeds zijn eigen kostje verdiend voor vrouw en kind. Ik was trots op mijn vader! Tegen elven reed Jan ons terug naar het ziekenhuis. We namen afscheid in de wetenschap dat we elkaar de komende dagen regelmatig in het ziekenhuis op het bezoekuur zouden treffen. Sloom trappend, ik wilde de rit zo lang mogelijk laten duren, reden Ap en ik terug naar huis. Mijn hoofd tolde van al het geen ik gehoord en beleefd had vandaag en dan waren er ook nog eens al mijn eigen gedachten waar ik me geen raad mee wist. Ap maakte twee flesjes bier los en drukte mij er een in de hand. De heerlijk koude vloeistof maakte me wakker en leste de ergste dorst. Praten deden we nauwelijks meer en een halfuurtje later zei Ap dat hij ging douchen. Na hem ging ik en toen ik de badkamer uitkwam, liep ik naar zijn kamer toe. Hij lag al in bed en sloeg het dekbed voor me op. “Vind je het goed als ik vannacht in mijn eigen kamer slaap?” “Waarom?” “Ik heb zoveel om over na te denken dat ik graag even helemaal alleen wil zijn.” “Als je met mij wilt praten, moet je dat doen hè!” zei Ap me. “Zeker, dat doe ik maar … eerst moet ik alles op een rijtje hebben.” “Sluit me niet buiten Jordan.” “Dat doe ik niet Ap. Juist niet!” Ik kuste hem op zijn mond en liep naar mijn eigen kamer. Het bed voelde koud aan mijn naakte lichaam en de rillingen liepen me over de rug. Alleen lag ik in het donker te staren naar het plafond. Wanhopige pogingen deed ik om alles duidelijk voor mijn geestesoog te krijgen maar telkens begon alles rond te malen en was alle verband, zo dat er al was, weer weg. Hoe lang kon ik het nog volhouden te zeggen dat Ap en ik niets met elkaar hadden. Verdomme, ik voelde wel degelijk liefde voor hem en waarom … waarom durfde ik dat dan niet te zeggen als zich de gelegenheid voordeed? Waarom zei ik zoiets stoms tegen Jan? Waarom gaf ik gewoon niet toe? Was ik dan werkelijk zo bang voor de toekomst? Bang dat ook deze relatie mij op zou breken? Terwijl ik donders goed wist hoe Ap in elkaar stak en dat hij mij nooit zoiets zou flikken! Een puinhoop werd het, een onmogelijke legpuzzel waar telkens weer stukjes bleken te ontbreken. En dan was er ook nog die verzwegen rijkdom van mijn vader. Wat moest ik daar ik godsnaam mee aan? Geld interesseerde me geen moer! Ik wilde liefde … echt liefde. Die nacht deed ik geen oog dicht. Tegen zes uur stapte ik uit bed, trok mijn badjas aan en liep naar de keuken toe. Ap zat aan de keukentafel met een glas melk voor zich. “Kun je ook niet slapen?” vroeg hij me. Ik schudde het hoofd. “Niet alleen tenminste.” “Gek hè, dat je in een paar maanden tijd zo gehecht aan elkaar kunt raken.” Met een glas appelsap ging ik tegenover hem zitten. “Ja. Na Chris en Peter had ik gedacht dat zoiets nooit meer zou kunnen.” Ap legde zijn hand over de mijne en streelde hem zachtjes. “Ik hou van je Jordan.” Ik knikte … en verdomme opnieuw durfde ik het niet terug te zeggen. Wat mankeerde me toch! “Ik … weet het Ap. Ik voel me ook heel bijzonder bij jou.” Een aardige benadering maar natuurlijk niet wat hij wilde horen. Toch glimlachte hij. “Daar doe ik het voor Jordan. Geef het de tijd. Ik heb alle tijd en wacht op je.” Ontroerd door zijn lieve woorden schoten de tranen in mijn ogen. “Niet huilen lieve jongen,” troostte hij me. “Geloof me, alles zal goed komen. Daar ben ik van overtuigd. Push jezelf niet te hard. Ik loop niet weg maar zal tot in het oneindige op je wachten als dat nodig is en …” “Ik hoop dat dat niet nodig is Ap. Waarom is het zo moeilijk voor me om me aan je te binden? Je bent goed voor me, lief voor me, je bent gewoon het allerbeste wat me ooit is overkomen en toch … toch krijg ik het niet voor elkaar om te zeggen dat ik van je hou. Waarom?” “Ik weet het niet Jordan. Daar diep van binnen bij jou kan ik niet kijken. Ik zie alleen maar een heel lieve, knappe jongen voor me die het heel moeilijk heeft. En die jongen, die wil ik helpen waar maar mogelijk is maar die laatste stappen … die zul je helemaal alleen moeten zetten.” We dronken onze glazen leeg en zetten ze op het aanrecht. “Kom je bij mij slapen?” vroeg hij. “Ik weet het niet!” “Doe nou maar want ik heb tenminste mijn bed dichtgeslagen toen ik eruit stapte en jou kennende ben jij dat vergeten en is dat warme plekje van jou nu veranderd in een kil en koud nestje.” Hij had zijn mondhoeken zowat opgetrokken tot aan zijn oren, zo breed lachte hij naar me. Ik smolt voor die lieve lach en ging met hem mee. Toen we ’s middags mijn vader gingen opzoeken, was hij al verhuisd van de IC naar een zaaltje met een andere patiënt. Jan zat al aan zijn bed toen wij binnenkwamen, stond op en gaf ons een hand. “Ik ben blij dat jullie er zijn jongens,” begon mijn vader. “Ik heb heel wat te vertellen.” “Maar zou je het niet eens rustig aan gaan doen,” viel ik hem in de reden, “je ligt hier tenslotte niet voor niets.” “Met mij is bijna alles weer in orde Jordan en de dingen die ik wil vertellen zijn heel belangrijk voor mij maar ook voor jullie.” En na enige stilte liet hij daarop volgen: “Denk ik.” Jan zat lachend met zijn hand in die van mijn vader. “Ik ben van plan om mijn huis te gaan verkopen en bij Jan in te trekken. Verder stop ik met werken en ga ik genieten van het leven. Ik wil me niet langer druk maken over onbelangrijke dingen. Ik wil van Jan en jullie genieten en daarom, daarom zou ik heel graag willen dat ook jullie meeverhuizen naar Jans woning.” Mijn ogen werden groot en toen ik Ap aankeek zag ik hetzelfde bij hem gebeuren. “Wat?” “Ja, het huis van Jan is enorm en jullie kunnen een aantal kamers krijgen zodat jullie je altijd terug kunnen trekken als jullie dat willen. Verder zou het voor ons een prima oplossing zijn want wij willen flink wat gaan reizen en dan is er altijd iemand die op het huis kan passen.” “Oh, dus jullie,” en ik wees naar Jan en mijn vader, “hebben alles al doorgesproken.” “Ja.” “Hebben wij nog iets in te brengen?” “Natuurlijk Jordan. Als jullie ‘nee’ zeggen, respecteren wij dat natuurlijk volkomen maar zeg niet nee voor jullie onze plannen hebben gezien.” Waarschijnlijk had Ap door dat het mij allemaal wat te snel ging want hij hield zich keurig uit de discussie, laat ik het zo maar noemen, die zich nadien ontwikkelde. Uiteindelijk stemde ik toe dat ik met Jan de tekeningen zou gaan bekijken voor de nodige verbouwing. Meteen na het bezoekuur fietsten Ap en ik naar het huis van Jan. Het was zo’n 6 kilometer buiten de stad en lag inderdaad prachtig in het bos. Nu het nog wat licht was, konden we het goed bekijken. Het was een groot huis en helemaal gelijkvloers. Eerst liepen we zwijgend rond de woning en bekeken we alles goed. Er was een buitenzwembad en toen we door de glazendeuren keken, zagen we ook een zwembad binnen. Jan had het goed voor elkaar hier. Jan kwam bij ons en wees ons op een aantal zaken die wij absoluut niet zo op het eerste gezicht hadden gezien. Echt, het huis was gewoon een paleis. Op de eetkamertafel had hij een grote bouwtekening liggen en gedrieën gingen we daar omheen zitten. “Het is de bedoeling dat we een aantal slaapkamers hier,” en hij wees een plek aan op de tekening, “zodanig verbouwen dat jullie als het ware een eigen appartement hebben. Het enige dat eigenlijk moet gebeuren is dat er ergens een badkamer gesloopt moet worden (alle slaapkamers beschikten namelijk over een eigen badkamer) en vervangen door een keukenunit.” “En we zouden dan dus een eigen keuken, woonkamer, zitkamer, slaapkamer en keuken hebben?” vroeg Ap. “Ja, dat klopt.” “Vind je het goed dat we even samen overleggen?” vroeg ik. “Ja, zeker,” antwoordde Jan. “Oké dan gaan we even een eindje wandelen.” Ap en ik trokken onze jassen aan en wandelden naar buiten. “En?” vroeg hij mij toen we een eindje het bos ingelopen waren. “Ziet er goed uit op zich.” “Ben je bang dat je je vrijheid kwijtraakt?” Ik zweeg. “Als dat zo is, moet je het gewoon zeggen hoor. Zelf vind ik het moeilijk om er iets over te zeggen omdat ik nog steeds het gevoel heb dat ik van jou en je vader afhankelijk ben en er nog niet echt bij hoor.” “Shit Ap. Zo moet je dat niet voelen.” Ik stopte en draaide me naar hem om. “Je hoort bij mij, dat weet je toch!” “Ja, maar. Nog steeds niet helemaal!” Ik snapte zijn probleem maar wist niet wat te moeten zeggen. “Maar zoals ik vannacht al zei, wacht ik op je en als jij besluit te gaan, ga ik met je mee.” Hij sloeg zijn armen om me heen en drukte zijn lippen op die van mij. Toen ik zijn tong tegen mijn lippen voelde, opende ik mijn mond en liet ik hem binnengaan. Zijn tong zocht en vond de mijne en daar in het donker wordende bos wisselden we een gigantisch hete tongzoen uit. “Weet je dat je veel te lief voor mij bent,” verzuchtte ik nadat we onze zoen verbroken hadden. “Ja, ik weet het maar je bent ook gewoon zo’n lekker ding!” Ik porde hem speels met mijn elleboog in zijn ribben. “Pas op hoor,” waarschuwde hij me terwijl hij me vastgreep. “Oh ja? Moet ik bang voor je worden?” “Kijk maar uit, anders verkracht ik je hier in dit donkere bos!” “Mmmm, geen slecht idee misschien.” “Jordan Versluys, je bent gewoon onverbeterlijk weet je dat!” “Je wilt toch niet beweren dat jij vies van seks bent!” “Nee, dat niet en zeker niet als het seks is met zo’n lekkere jongen als hij. Zijn handen gleden over mijn rug en billen waarin hij zachtjes begon te knijpen.” “Verlang je naar me,” fluisterde ik in zijn oor. “Hevig Jordan. Ik wil zo graag dat je volledig van mij wordt.” “Vertrouw op me Ap, het duurt niet lang meer. Ik zal je niet lang meer laten wachten.” “Overhaast je niet jongen. Ik zeg het nog een keer: ik wacht wel op je … “ “Daar ben ik je heel erg dankbaar voor Ap.” Ik kuste hem en opnieuw vonden onze tongen elkaar. “Maar we moeten nu wel een besluit nemen over onze toekomst.” Hij keek me recht in de ogen en ik zag de fonkeling van genoegen die de woorden ‘we’ en ‘onze’ bij hem teweeg gebracht hadden. “Dank je Jordan.” “Zoals ik al zei, je hoort bij mij en we moeten samen die beslissing nemen. Het gaat niet alleen mij aan.” Zwijgend stonden we daar op dat steeds donker wordende bospaadje in elkaars armen. “Ik vind het een goed plan,” zei hij uiteindelijk. “Oké, dan gaan we ervoor.” We bezegelden ons besluit met een derde tongzoen. Ap was vurig en kon maar amper van me afblijven. Zijn handen gleden over mijn billen heen en weer en plotseling duwde hij ze onder mijn jas en schoof hij ze bij mijn broek en short in. “Hé ga weg met die koude handen daar,” vermaande ik hem. “Volgens mij vind je dit best lekker jochie,” plaagde hij. Zijn handen voelden inderdaad lekker aan op mijn naakte huid. “Ik heb het gevoel dat je erg anaal ingesteld bent. Klopt dat?” Ik knikte. “Ja, ik vind het heerlijk om lang en langzaam geneukt te worden maar ik vind het ook heerlijk om een ander dat genoegen te laten voelen. Ik wil nooit weer alleen maar in de onderliggende positie gemanoeuvreerd worden, als je begrijpt wat ik bedoel.” “Ik snap het,” zuchtte Ap. “Kom laten we terug gaan voor we de richting compleet kwijt raken.” We liepen over het het pad terug naar huis maar vlak voor we het bos uitgingen, hield Ap stil. “Er is nog een ding dat je moet weten Jordan.” Toen werd het stil. “En dat is?” De stilte werd zo mogelijk nog stiller. “Kom Ap, vertel het me. Of is het zo wereldschokkend dat je het niet durft te zeggen.” “Ik hoop dat je er niet kwaad om zult worden?” “Dan zul je mij toch eerst moeten zeggen wat het is. Het risico is voor jou?” “Oké dan maar. Ik ken je vader langer dan jij denkt.” “Wat?” “Een paar weken voor die brief van je vader kwam, heb ik hem voor het eerst ontmoet.” Met de ogen wijd open van verbazing en oprecht ongeloof keek ik hem aan. “Hij stond op een gegeven ogenblik voor onze deur en toen ik opendeed, vertelde hij me wie hij was. Ik weet niet meer waar jij was maar je was uit huis in elk geval. Om te voorkomen dat jij hem zou treffen, ben ik met hem de stad ingegaan. We hebben ergens wat gedronken en hij heeft de hele tijd gepraat. Me alles verteld wat hij op zijn hart had. Daarna hebben we elkaar nog twee keer ontmoet, zo in het geheim, en toen besloten dat hij je het beste een brief kon schrijven.” “Dus jouw reactie op mijn boosheid was als het waren vooropgezet.” “Ja, zo zou je het kunnen noemen. Maar wel oprecht. Ik speelde wat betreft mijn boosheid geen spelletje met jou. Ik had je vader in die paar keren zo goed leren kennen dat ik gewoon wist dat hij een kans nodig had. En … die heb ik hem gegeven.” Een paar minuten lang liet ik alles door mijn hoofd gaan maar … wat moest ik nou doen. Ik kwam er niet uit. Boos worden op Ap had geen enkele zin omdat uiteindelijk alles goed was gekomen met mijn vader. “Ap,” zei ik met een scheve glimlach op mijn gezicht, “je bent een gevaarlijke intrigant en daarvoor zal ik je moeten straffen. Eens zul jij die straf ondergaan jongetje.” Mijn lach maakte hem duidelijk dat ik hem helemaal niets kwalijk nam en wat viel er hem ook kwalijk te nemen. Hij had met goede bedoelingen en uit vriendschap voor mij gehandeld en kun je dat iemand kwalijk nemen? Terug bij Jan liet ik bewust Ap het woord doen. Eerst had hij tegengesparteld maar uiteindelijk had hij toegestemd om namens ons te spreken. Natuurlijk hield ik mijn mond niet volledig maar Ap bracht hem het goede nieuws. Jan was uitermate verheugd en kon het niet nalaten om meteen mijn vader op te bellen. Ook die was ingenomen met het nieuws. Vanaf dat moment verliepen de dingen als in een stroomversnelling. Ap en ik begonnen ons tijdelijk onderkomen in Jans huis meteen in te richten. Op 15 december werd het huis van mijn ouders leeg opgeleverd aan de nieuwe bewoners. Een dag later kwam mijn vader thuis uit het ziekenhuis en vier dagen daarna trokken Ap en ik bij Jan en hem in. Het huis waar wij gewoond hadden, was nog wel niet verkocht maar dat deed er niet toe. En zo werd het uiteindelijk Kerst. Het was koud. De weersvoorspellers van het KNMI voorspelden een Witte Kerst maar de sneeuw wilde nog maar niet komen. Jan had voor Eerste Kerstdag een boerenkoolmaaltijd bereid en nadat we ons daarmee verzadigd hadden, wandelden we met z’n vieren door het bos. Pas toen het donker begon te worden kwamen we terug. Na het avondeten gingen we in de woonkamer bij de Kerstboom zitten met de Sinterklaascadeautjes die nog steeds niet waren uitgepakt. Voor mij een heel vreemde gewaarwording maar ja, het was nou eenmaal niet anders. Het werd een gezellige avond met lol vanwege de surprises en de kostelijke rijmelarijen. Toen alles was uitgepakt haalde ik uit mijn broekzak een klein doosje tevoorschijn. “Ik heb nog een klein, nietszeggend cadeautje over en die is voor Ap,” zei ik met een brede glimlach. Ap keek me verbaasd aan en maakte heel zorgvuldig het papiertje los. Voorzichtig, bijna bang leek het, opende hij het doosje. Er zaten twee ringen in. “Ohhh, Jordan,” riep hij uit. Hij liet ze aan de anderen zien die duidelijk hun waardering voor mijn keuze lieten blijken. “Zoenen,” riep mijn vader en aangezien we daar niet vies van waren, gaven we elkaar voor het kleine publiek een heftige tongzoen. Toen pakte ik de ring die voor Ap bedoeld was en deed deze aan zijn vinger. “Lieve Ap. Je hebt heel lang moeten wachten op dit moment maar ik had het je gezegd dat het ervan zou komen. Ap ik hou van je. Het heeft heel lang geduurd voor ik besefte dat het eigenlijk heel eenvoudig was om het te zeggen. Vanaf het moment dat je bij me introk heb ik gepoogd voor jou een omgeving te creëren waar jij je thuis kon voelen waar je op gemak zou zijn. Zonder dat ik daarbij mezelf te kort zou hoeven doen trouwens. Meteen al waren we goede vrienden en al die tijd hebben we het erg leuk gehad samen. Natuurlijk waren er wel eens woorden, en niet eens zoveel, maar in welke relatie heb je dat niet? Tweemaal werd ik verliefd en toen was mijn blik zodanig vertroebeld dat ik niet meer zag wat ik voordien altijd wel had gezien. Jou niet durven uitkomen voor je gevoelens ten opzichte van mij en die twee kortstondige relaties hebben ons geluk lang in de weg gestaan maar nu weet ik eindelijk wat echte liefde is. Voor mij is echte liefde dat je samen volledig jezelf kunt zijn. Lieve Ap, we hebben al de nodige seks met elkaar gehad en dat is altijd heel goed geweest. Er is nog het een en ander voor ons de ontdekken en gegarandeerd ook dat zal goed zijn maar laten we nooit vergeten hoe alles begonnen is. Seks is slechts een van de uitingsvormen van liefde. Onze vriendschap is, denk ik, de allergrootste en laten we niet vergeten het in de gewone dingen te zoeken. Samen boodschappen doen, samen aan de afwas, samen het huis schoonmaken, samen dicht bij elkaar op de bank zitten en naar elkaars ademhaling en hartslag luisteren. Die dingen zijn voor mij veel belangrijker. Ik wil je niet alleen meer als mijn vriend maar ook als mijn geliefde. Maar vergeet nooit dat die vriendschap die we al jarenlang hebben voor mij het allerbelangrijkste is.” Ap huilde en liet zijn tranen de vrije loop. Ik kuste hem op zijn wang en droogde zijn tranen met de mouw van mijn shirt. “Lieve Jordan. Ik had willen wachten tot in het oneindige had ik gezegd maar dit is eigenlijk een veel beter moment … Ik weet gewoon niet wat ik moet zeggen meer … “ “Hou dan maar je mond en schuif die ring aan mijn vinger,” reageerde ik. Er werd gelachen en onder het toeziend oog van mijn vader en Jan werd onze verbintenis bezegeld. Een nieuwe tongzoen volgde en toen het naar de mening van de toeschouwers iets te lang duurde hoorde ik Jan zeggen: “Zullen we ze maar alleen laten?” Ik verbrak de kus en zei hen dat daar geen sprake van was. “Het is Kerstavond en dat is bij uitstek de avond voor het gezin. Die seks die jullie van ons verwachten die doen we vannacht wel.” In een kast vond ik Monopoly en met een triomfantelijk gezicht nam ik dat mee naar de eetkamertafel. “Nee, hè!” verzuchtte mijn vader. “Wat?” zei Ap. “Hij is zo verschrikkelijk fanatiek in dat spel. Heb je het nog nooit met hem gespeeld?” Ap schudde zijn hoofd. “Hij gaat net zo lang door totdat hij de laatste speler helemaal heeft uitgekleed.” “Pap, het is geen strippoker! Het is maar Monopoly.” Ap en Jan bulderden van het lachen en mijn vader probeerde me te pakken te krijgen terwijl ik me snel uit de voeten maakte. Die avond was ik duidelijk niet in vorm. Hoe fanatiek ik ook was, het geluk was niet aan mijn kant. Als eerste was ik uitgespeeld en kon zeker nog twee uur toekijken hoe uiteindelijk Jan met al de poen ging strijken. Het spel werd opgeruimd en ging weer in de kast. De laatste restjes werden uit onze glazen genuttigd en toen gingen we naar onze slaapkamers. Ap sloot de deur achter ons en meteen lagen we in elkaars armen. Minuten achtereen tongzoenden we met elkaar terwijl we elkaar langzaam van onze kledingstukken ontdeden. Bloot schuifelden we naar het bed en vielen daar op elkaar aan. Ap was hartstikke vurig en volgens mij maar belust op een ding: hij wilde mijn kont. Ik gaf flink tegengas en regelmatig ontworstelde ik me aan zijn greep. Zo spoorde ik hem nog meer aan. Na een flinke voorpret liet ik me onderkrijgen, bereid om me aan hem te geven. Echter … Ap wilde nog meer voorspel. Hij nam mijn stijve leuter in zijn mond en begon me meteen fors te zuigen. Ik pakte de zijne en bediende hem op dezelfde manier. Ik wist wat hij wilde en gaf aan dat ik klaar zou gaan komen. Hij liet mijn harde uit zijn mond schieten, pakte hem beet en gaf nog een paar kleine rukjes. De eerste straal spoot tot aan mijn schouders en de andere belandden op mijn borst en buik. Schrijlings boven mij zittend trok Ap zich verder af en plengde zijn witte zaad op mijn bovenlijf. Met zijn handen veegde hij door het kleverige goedje en smeerde hij me helemaal met de bedoeling om daarna met zijn tong alles op te gaan likken. Ik voelde zijn begerige tong van mijn enkels tot mijn knieholten, van mijn knieën over mijn dijbenen tot in mijn kruis. Vooral de binnenkant van mijn dijen likte hij hevig omdat hij wist dat ik daar botergeil van werd. Een voor een zoog hij mijn kaalgeschoren ballen in zijn mond en beet er zachtjes op. Daarna gleed zijn tong door mijn navel. Ik kreeg zowat een lachstuip. Langdurig speelde zijn tong met mijn gladde borst en donkere tepeltjes. Dat laatste voorzag mij opnieuw van een stijve. Zijn tong had me knettergek gemaakt en zoals ik al eerder geschreven heb is het enige dat me dan echt kan bekoren een flinke neukbeurt en die wilde ik deze keer echt hebben. Ik trok mijn knieën op, propte de twee hoofdkussens onder mijn heupen en duwde mijn benen zo wijd mogelijk uiteen. “Heb je condooms bij je?” vroeg Ap. “Ap, ik wil dat je het zonder doet.” “Maar …” “Jij hebt geen aids dat hebben we laten testen en na Peter heb ook ik een test laten uitvoeren om er zeker van te zijn dat mij niets mankeerde. En dus wil ik je zoals je bent lieve Ap. Nooit zal een ander dat krijgen van mij wat jij nu krijgt.” Toen volgde een nieuwe tongzoen en terwijl onze tongen stevig in elkaar verstrengeld waren, voelde ik hoe hij zijn eikel tegen mijn sterretje begon te drukken. Het was een geweldig gevoel toen hij mijn kringspier doorkliefde. Pijn vermengd met genot. Heel subtiel en langzaam zocht zijn 22’er de donkere diepten van mijn grot op. Met elke heupbeweging gleed hij dieper en dieper naar binnen. Het leek een eeuwigheid te duren. Het deed me pijn en toen Ap de tranen in mijn ooghoeken zag, wilde hij stoppen. “Niet stoppen,” beval ik hem. “Ga door. Het went wel je bent alleen zo ontzettend groot maar ik kan je wel hebben. Ik wil je hebben lieverd, helemaal!” Zo mogelijk met nog meer tederheid drukte hij door en vond uiteindelijk de diepste plek in mijn aars. Het was een enorm goed gevoel. Zijn tong vulde opnieuw mijn mond en met zijn stijve pik in mijn lustgrot waren we tijdenlang volledig verenigd. Toen begon hij langzaam heen en weer te bewegen. Hij trok zich bijna helemaal uit me terug en daarna ging hij weer diep naar binnen. Het was geweldig. Voor de eerste keer in zijn leven neukte hij een jongen en het was gewoon te gek. Met kracht spoot hij zijn ballen in me leeg. Voor mij had het nog best wat langer mogen duren maar door de onervarenheid en waarschijnlijk de nauwheid van mijn kutje kon hij het niet langer uithouden. Zwetend liet hij zich over me heen vallen. “Oh Jordan. Dit is het beste wat ik ooit heb meegemaakt en ik weet dat het nog veel beter kan lieverd, nog veel beter.” Toen zijn lichaam uitgeschokt was, trok hij zich uit met terug. Ik was nog compleet van de wereld en lag uitgeteld onder zijn machtige lichaam. Toen hij zich van me afdraaide keek ik naar zijn slappe jongeheer die nog steeds enorm groot was. “Wow, dit was de beste fuck die ik ooit gehad heb Ap!” “Ja?” “Yep, zo goed is het nog nooit geweest voor me. Als je beweert dat het nog beter kan dan ga ik uit mijn dak geloof ik.” Hij lachte naar me. “Het kan nog veel beter lieve jongen. Geloof me!” Hijgend en zwetend lagen we naast elkaar. “Jordan?” “Ja.” ”Wil je het ook bij mij doen?” Ik draaide me naar hem om. “Alleen als je het echt wilt Ap. Ik kan me voorstellen dat het idee om geneukt te worden je vreselijk tegenstaat na hetgeen je meegemaakt hebt en dus moet je het niet doen omdat je vindt dat het hoort.” “Ik wil gewoon aan jou toebehoren Jordan en dus …” “Nee, jongen dan zie je het verkeerd. Met die ring aan je vinger behoor je al aan mij toe daarvoor is het echt niet nodig dat ik je neuk!” Hij huilde en ik trok hem tegen me aan. “We doen het alleen maar als jij er echt aan toe bent. Oké?” Hij knikte en kuste me. “Je bent veel te lief voor mij Jordan. Stel je voor dat het heel lang duurt?” “Dan wacht ik lang Ap!” “Maar …” “Ap, jij hebt zo lang op mij moeten wachten voor ik eindelijk durfde te zeggen dat ik van je hield, zou ik dan niet op jou kunnen wachten …” “Beloof me alleen,” zei hij, “dat je niet een bottom zult worden!” Ik schonk hem een brede glimlach. “Lieve Ap, er zijn manieren genoeg om je op een gegeven moment echt te laten verlangen naar een pik van achteren. En die trucjes zal ik regelmatig op je toepassen. Maar beloof jij me dan dat je het alleen maar zult doen als je er volledig aan toe bent?” “Ik beloof het!” Onze nieuwste afspraak werd bezegeld met een laatste tongzoen voor we in elkaars armen insliepen. EINDE

• 28-09-05

  Heerlijk ontwaken

  Met een heerlijk gespannen gevoel in mijn onderlijf werd ik lichtelijk kreunend wakker van geluiden in de tuin. Ohhh, wat was dat lekker. Ik tilde het witte laken op en bekeek mijn gladde, zwetende, door de zon gebruinde lijf en die prachtig rechte, stijve pik van mij die zich in zijn volle glorie had verheven. Wow, misschien was het maar goed dat ik wakker geworden was want de droom was zo heftig geweest dat een spontane zaadlozing zeker niet uitgebleven zou zijn. Uit ervaring wist ik dat op zo’n moment een strelende vingers me tot een enorme eruptie zouden kunnen brengen. Ik wierp het laken af en bracht mijn rechterhand naar mijn kruis toen ik opnieuw geluiden buiten in de tuin hoorde. Afgeleid stond ik op en liep naar het raam toe waar ik het gordijn een klein eindje openschoof. In onze achtertuin zag ik drie mannen aan het werk bij de rand van het meer. Twee paar schoenen stonden op de kant en twee van de drie stonden met ontbloot bovenlijf en in een donkerblauw gekleurde, korte broek in het water terwijl de ander (op dezelfde manier gekleed) op het land stond en hen korte palen aanreikte. De lichtblonde van de drie vond ik het mooist. Hij hanteerde een grote hamer en sloeg de paaltjes die zijn collega vasthield met machtige slagen moeiteloos de grond in. Wow, dat zag er ontzettend geil uit. Mijn pik die dringend een behandeling nodig had, sprong op. De enorme spieren van de jongeman zagen er indrukwekkend uit en de beharing op zijn borstkas en buik glinsterde in de zon. Als ik niet uitkeek, zou ik nu nog een spontane uitbarsting krijgen. Dit heerlijke schouwspel moest ik van dichtbij gaan bekeken. Ik liep naar mijn kast en pakte een lekker strakke zwemslip. Met grote moeite frommelde ik mijn 18 centimeter naar binnen. “Rustig,” sprak ik mijn steigerende lid toe. “Je komt heus wel aan je trekken vandaag.” En meteen moest ik lachen om het taalgrapje dat ik onbewust gemaakt had. Ik pakte een strandlaken en liep naar de badkamer voor de zonnebrandolie. Zo liep ik naar de achtertuin toe. Mijn ouders waren beiden aan het werk terwijl mijn jongere broertjes op school zaten op dit moment. Vanwege een zomergriepje die onder het docentenbestand op mijn school flink had huisgehouden, waren de hoogste groepen met voldoende huiswerk naar huis gestuurd. Het was eind mei en ik was net 16 geworden. Net achter het terras, legde ik mijn grote handdoek op het gras neer. Het was tegen tienen en de dauw was al opgetrokken. Met opgetrokken knieën ging ik zitten en spoot wat olie in mijn rechterhand. Terwijl ik mij langzaam begon in te smeren, hield ik mijn ogen gericht op die mannen die druk aan het werk waren. Twee van hen zagen er gewoontjes uit. Ik schatte hen net iets boven de dertig. De derde, de lichtblonde god, was duidelijk veel jonger, hij was hooguit 25. Wat hen zo vreselijk lekker maakte in mijn ogen waren hun enorme arm- en beenspieren. Mijn jongeheer die even was gaan liggen, begon al weer aardig op te spelen. Natuurlijk deed mijn insmerende hand ook geen goed. Hij zorgde ervoor dat ik steeds meer opgewonden raakte. Uitvoerig liet ik hem over mijn borst glijden waarbij ik heel sensueel mijn tepeltjes bespeelde. Ik beet op mijn onderlip en kreunde zachtjes. Wow, het was zo’n goed gevoel. Daarna smeerde ik mijn bovenbenen in en de aanraking van de binnenkant van mijn dijen was één grote sensatie. Nog nooit had ik iets met een andere jongen gedaan maar het solistische minnespel beheerste ik als geen ander. Vreselijk wat kun je toch heerlijk met je zelf aan de gang zijn! Op dat moment schrok ik op uit mijn erotisch getinte spel. “Hé, bevalt het uitzicht je een beetje!” Ik schrok op en liet de fles met olie vallen. Vlak naast me stond een man. Ongetwijfeld een collega van de anderen. Hij had handschoenen aan, een korte broek en stevige werkschoenen waaruit witte sokken staken. Zijn bovenlijf was net als die van de anderen ontbloot en mooi gebruind. “Uhh, hoe bedoelt u?” vroeg ik quasi onschuldig. “Gewoon zoals ik zei. Vind je die mannen mooi? Ik zag heus wel hoe je zat te geilen op mijn maten.” Een glimlach speelde rond zijn lippen en op zijn hurken ging hij bij me zitten. “Geef je nog antwoord?” vroeg hij op kalme toon. Ik bleef echter zwijgen omdat hij er naar mijn mening helemaal niets mee te maken had. “Ach, is eigenlijk ook niet nodig,” zei hij. “Die bobbel in je zwembroekje zegt mij al voldoende.” Opnieuw was er die spottende glimlach om zijn lippen. Ik werd rood en durfde hem haast niet aan te kijken. “Al eens iets gehad met een jongen?” Wat me nu wel deed antwoorden weet ik niet maar langzaam schudde ik mijn hoofd. “Nog helemaal maagd dus!” concludeerde hij. Ik knikte. “Maar wel vaak zin zeker.” Voor het eerst durfde ik hem recht in zijn ogen te kijken. “Heb je zin om eens lekker geneukt te worden?” “Hoe bedoelt u?” “Nou gewoon eens lekker spelen met mij en mijn maten.” Verbaasd keek ik hem aan. “Een echte gangbang!” verduidelijkte hij zich. “Kom op joh! Wanneer krijg je zomaar vier lekkere mannen aangeboden.” Mijn eerste reactie was er een van afschuw maar toen ik nog eens naar hem en zijn maten keek, kroop een vreemd geil gevoel mijn lijf binnen. Natuurlijk had ik er in seksboekjes en op het internet wel eens over gelezen maar echt zoiets meemaken, dat gebeurde toch alleen maar in je fantasie. “Nou, ben je tot een besluit gekomen,” vroeg hij nadat ik een tijdje peinzend voor me uit had zitten staren. Woorden kwamen nog niet uit mijn mond alsof het nog niet helemaal tot mijn hersens was doorgedrongen dat mijn verstand door mijn lustgevoel opzij gezet was en langzaam knikte ik. “Hé dat is lekker man,” zei hij tegen me. “Ik heet Sjors en hij reikte me zijn hand die ik aannam en stevig schudde. “Maar, er is een probleempje,” ging hij verder. “Van die blonde ben ik niet helemaal zeker,” wees hij naar het water, “maar die andere twee zijn echte hetero’s dus kunnen we niet zomaar naar hen toe wandelen en zeggen dat jij graag door vier kerels geneukt wilt worden.” Vragend keek ik hem aan. “En wat nu dan?” “Geen zorgen jochie. Als we er nu eens een echt spel van maken.” Mijn vragende ogen richtten zich op die van hem en ik zag hoe hij moest lachen. Langzaam deed hij zijn plan uit de doeken. “Akkoord?” vroeg hij nadat hij uitgepraat was. “Ja,” wisten mijn lippen eindelijk te vormen. “Maar,” sprak hij verder, “ik heb de leiding en het spel is alleen voorbij als ik het zeg.” “Oké.” Waar was ik aan begonnen. De hevige geile gevoelens hadden mijn hele verstand uitgeschakeld Hij ging staan, bukte zich naar me toe en trok me aan mijn arm overeind waarbij hij deze meteen op mijn rug draaide. Wow wat gebeurde er nou? “Auw,” riep ik uit. “Wat is je naam ventje?” hijgde hij in mijn nek. “Luuk.” “Wat Luuk.” “Nou ja, gewoon Luuk.” Hij trok zijn arm aan en ik voelde de pijn door mijn arm trekken. “Hebben je ouders je niet geleerd om met twee woorden te spreken!” Natuurlijk hadden ze me dat wel geleerd maar soms vergeet je wel eens dingen toch … “Zeg meneer tegen me,” blafte hij. “Hoe heet je?” Ik was verbijsterd. Hoe kon iemand zo ineens veranderen. Wat was dit voor een idioot. Waar was ik aan begonnen. “Luuk … meneer,” antwoordde ik, omdat ik van mening was dat ik hem maar beter kon gehoorzamen. “En, vind je mijn maten lekkere mannen?” Meteen trok hij zijn arm weer aan. “Ze zien er goed uit,” zei ik zachtjes. De pijn doorkliefde mijn bovenlijf. “Ze zien er goed uit, meneer,” verbeterde ik mijn eigen antwoord. “Kijk je leert het al,” sprak hij op slijmerige toon terwijl hij met zijn vrije hand me op mijn schouder klopte. “Als je ze zo leuk vindt, dan gaan we ze maar eens opzoeken.” En terwijl hij dat zei, duwde hij me naar voren. Ik kon niet anders dan voor hem uitlopen. “Hé, kijk eens wat ik gevonden heb,” riep hij zijn collega’s toe. “Wat moet je met die jongen, Sjors?” vroeg degene die op het land stond. “Dit lekkertje zat jullie te begluren en had een goed gevuld zwembroekje zo-even toen ik hem betrapte.” “Ach, laat hem toch gaan,” zei de lichtblonde man die nu ik dichterbij stond nog jonger leek dan ik hem voorheen geschat had. “Nee, dat doen we niet. We gaan flink plezier maken met dit lieverdje. Want dan wil je toch?” Hij trok mijn arm opnieuw aan en de pijn doorkliefde mijn bovenlijf. “Geef antwoord!” schreeuwde hij in mijn oor. “Ja, meneer dat wil ik.” Hij lachte hard. “Daar kunnen we gedonder meekrijgen, Sjors!” reageerde de man van de paaltjes. “Ben je gek. Je hebt toch gehoord dat hij het zelf wilde.” Opnieuw lachte hij hard. De lichtblonde man bleef in het water staan toen zijn maat op het land stapte. Hij kwam op me toegelopen en liet een vinger langs mijn kin glijden. “Wil je graag dat wij je neuken?” Mijn arm die pijnlijk werd vastgehouden was eigenlijk niet eens meer nodig om ‘ja’ te zeggen. Het vreemde geile gevoel had zich na een ogenblik van afwezigheid vanwege de schrik opnieuw meester van me gemaakt. Een gevoel dat me dingen deed zeggen die ik eigenlijk niet had willen zeggen … of toch wel?!? “Ja, dat wil ik graag, meneer,” zei mijn stem die me raar in de oren klonk. “Nou, zie je wel, Ben” grinnikte Sjors. “Kom, laten we naar het tuinhuisje gaan en plezier beleven met dit lekkere ventje.” Toch liep hij niet meteen weg want de twee anderen leken nog te twijfelen. “Hé Rudie,” riep hij naar de jongen die nog steeds in het water stond met de hamer in zijn handen, “kijk eens hoe lekker hij dit vindt!” Sjors legde zijn vrije hand op mijn zwembroek en begon me te strelen. Het was heerlijk en ik begon te hijgen en te kreunen. De lichtblonde man werd rood. “Kom mee, Rudie anders vertel ik iedereen dat je een flikker bent.” “Dat ben ik niet,” riep hij met een hoogrode kleur op zijn gezicht. Woest stapte hij uit het water en liep met de hamer in zijn handen geklemd op Sjors toe. “Al wel honderd keer heb ik je verteld dat ik dat niet ben!” Hij stond vlak voor me en ik zag hoe gespannen de spieren in zijn hele lijf waren alsof hij Sjors te lijf wilde gaan. “Rustig maar Rudi,” sprak Sjors zalvend. “Neuk hem in ons bijzijn en ik geloof je!” Rudi werd minder rood maar heel duidelijk was de twijfel op zijn gezicht te lezen. “Oké, maar je flikt me nooit weer zoiets,” sprak hij dreigend. Het vreemde gevoel dat me had laten zeggen dat ik graag geneukt wilde worden door deze kerels zette me in vuur en vlam. Bijna vrijwillig liep ik voor Sjors uit naar het tuinhuisje. Binnen was het pikdonker maar toen Ben de luiken aan de buitenkant voor de ramen wegdeed, werd het al snel lichter. Sjors hield me nog steeds stevig vast en wachtte tot Ben terug was. Samen met de man wiens naam ik nog steeds niet wist, veegde Ben de tafel in het midden van de ruimte leeg. Sjors manoeuvreerde me naar de rand van de tafel en toen hij me los liet pakten Ben en de ander me bij mijn armen beet. Ze trokken me op de tafel en bonden mijn armen met touwen stevig vast aan de poten terwijl Sjors mijn benen in bedwang hield. Ben en de ander pakten beiden een been vast en Sjors trok mijn zwembroek uit en mijn erectie klapte tegen mijn buik. Touwen werden rond mijn enkels gebonden en daarna gooiden ze de uiteinden over de dwarsbalken. Ze hezen mijn benen de lucht in en trokken me zodanig op dat mijn achterste los van de tafel kwam. Sjors propte er wat oude lorren onder en toen maakten ze de knopen stevig vast in de touwen. Ik begon hard te kreunen van machteloze woede maar ook van pure opgewondenheid. Ik hield het gewoon niet meer uit. Mijn pik stond op springen. Sjors deed wat zonnebrandolie, hij moest mijn flesje meegenomen hebben, in zijn hand en smeerde dat in mijn bilspleet en gaatje. Hard duwde hij een vinger bij me naar binnen en op dat moment spoot ik mijn ballen leeg. “Kijk eens hoe geil hij is,” riep Sjors en ik hoorde hen lachen. “Kom op, Sjors,” moedigde Ben hem aan. “Geef hem een flinke beurt!” Sjors trok zijn korte broek en onderbroek uit en kroop tussen mijn benen achter me op de tafel. Hij smeerde zijn pik in met de zonnebrandolie en zette zijn eikel tegen mijn gaatje aan. “Gebruik verdomme wel condooms!” hoorde ik Rudie schreeuwen. “Je wilt toch niet dat hij er iets van over houdt!” De drie keken Rudi aan en alhoewel ik het idee kreeg dat ze het veel liever zonder hadden willen doen, kreeg Rudi zijn zin. “Hans, haal mijn tas op,” beval Sjors de man van wie ik nu ook eindelijk de naam dan wist. Sjors bleef achter me niet stil zitten en bracht opnieuw een vinger in mijn holletje. Hij bewoog hem heen en weer en voegde al snel een tweede toe. Ik kreunde keihard het was zo’n heerlijk gevoel. Ik werd hard en voelde hoe Sjors zijn hand over mijn steigerende lid liet glijden. Hans kwam terug en Sjors zocht in zijn tas en haalde een blikje tevoorschijn. “Altijd handig nietwaar om die mee te nemen!” lachte hij. Hij trok het condoom rond zijn erectie en duwde hem meteen keihard bij mij naar binnen. Ik schreeuwde het uit van de pijn want hij was verrekte ruw. Met een paar stoten zat hij helemaal in me. “Kom op Sjors, neuk hem hard,” hoorde ik Ben roepen en toen ik mijn ogen opende zag ik hoe Hans van genoegen langs zijn lippen likte. Het heen en weer gaan dat volgens alle verhalen die ik gelezen had een heerlijk gevoel teweeg moet brengen bleef me ongelofelijk veel pijn doen. Waarschijnlijk legden ze mijn schreeuwen uit als genot maar dat was het absoluut niet. Sjors begon steeds sneller in en uit me te glijden en met een harde brul spoot hij zijn rubber vol. Meteen trok hij zich terug en opgelucht haalde ik een aantal malen diep adem. Ik was compleet van de wereld en lag met mijn ogen stijf dicht. De tweede penetratie was minder pijnlijk. “Kom op Ben,” hoorde ik de stem van Sjors, “laat me zien waarom je vrouw altijd zo gelukkig lacht als ze naar je kijkt!” Ben gromde wat terug en gleed steeds verder bij me naar binnen. Toen zijn ballen mijn billen raakten, spoot hij zich in me leeg. “Ben? Dat valt me tegen man! Ik had gedacht dat je het beter kon!” plaagde Sjors hem. “Geef me een tweede keer en ik neuk hem verrot,” verdedigde hij zich heldhaftig. “Nee! Het is nu Hans zijn beurt.” Hans zijn worst moest ontzettend groot zijn want hij vulde me meteen volledig. De pijn kwam terug maar voor het eerst voelde ik ook iets van het genot waarover ik zo vaak gedroomd had. Hans deed het rustig aan en kwam met kleine beetjes steeds dieper in me te zitten. “Kom op, Hans, neuk hem harder. Je doet het niet voor zijn plezier!” schamperde Ben. Hans trok zich er echter niets van aan en ging gestaag verder. Het voelde fantastisch en zijn gehijg en het mijne wisselden elkaar af. Ik begon ervan te genieten toen hij klaarkwam. Verdomme, net nu het leuk begon te worden. Vol spanning wachtte ik nu op de laatste van de vier. Ik hoorde hoe Rudi nog wat bezwaren maakte maar de anderen overreedden hem en toen ik het topje van zijn lul tegen mijn sterretje voelde, was het meteen een zalig gevoel. Zonder pijn ging hij erin. Rudi deed het in mijn ogen ontzettend goed. Wow, dit was de lekkerste van de vier. Het duurde immens lang voor ik zijn ballen tegen me aan voelde slaan en toen begon hij hard op me in te rammen. Ik kreunde en gilde en gooide mijn hoofd in een wild cadans van links naar rechts. Het zweet gutste uit al mijn poriën en de stem van Rudie die in mijn oor fluisterde bracht me terug naar de werkelijkheid: “Sorry, ik had geen keus.” Ik keek hem recht in zijn ogen en glimlachte naar hem. Ook deze heerlijke ervaring kwam tot een eind toen Rudi zijn zak leegde. “En lieverdje, was het lekker?” vroeg Sjors me met een flemende stem. Ondanks dat pijn en genot elkaar afgewisseld hadden, was het goed geweest maar toch voelde ik me vreselijk misbruikt. Ik keek hem met vlammende ogen aan. Zijn hand raakte me hard in mijn gezicht. “Geef me antwoord als ik je wat vraag!” schreeuwde hij me toe. Ik bleef naar hem kijken en zag hoe Rudie hem bij me wegtrok. “Laat hem met rust nu! Jullie hebben toch je pleziertje gehad!” Allen trokken ze hun kleren weer aan en toen Sjors naar de deur toeliep, bekroop het angstige gevoel me dat ze me hier zo zouden laten liggen. “Hé Sjors, laat me gaan!” riep ik hem smekend toe. Het enige dat ik hoorde was zijn lach en het dichtvallen van de deur. Ik moet even buiten westen geweest zijn want ik schrok op toen de deur openging. Meteen richtte ik mijn ogen op de deur. Sjors kwam binnen en droeg een emmertje in zijn hand. “Heb je het warm?” vroeg hij. Alhoewel ik het vreselijk warm had, was ik niet van plan om hem iets te zeggen. “Toe geef me antwoord,” sprak hij zachtjes tegen me. “Ook dorst?” Weer hield ik mijn kaken stevig op elkaar geklemd. Hij pakte een spons uit het emmertje, zette zijn grote hand op mijn kaken en wrikte ze los waarna hij de spons uitwrong. Het water liep me in de mond en ik slikte. Het voelde goede. Mijn keel was kurkdroog geworden. Tweemaal nog kneep hij zo de spons boven mijn mond uit. Ik deed mijn mond open om hem te bedanken maar hij legde een vinger over mijn lippen. “Waag het niet om me te bedanken. Je ligt hier zo mooi voor mijn plezier. Ik ben er niet voor de jouwe!” Wat een walgelijke kerel was het eigenlijk. Geen enkel greintje menselijkheid zat er in hem volgens mij. Hij deed de spons in de emmer, dompelde hem in het water en kneep hem toen uit. Met de natgemaakte spons gleed hij over mijn schouders en daarna over mijn borst. Het was heerlijk verkwikkend. Ik keek naar zijn gezicht en zag dat hij gigantisch op me kickte. Was hij geen homo dan op zijn minst biseksueel. De spons gleed van mijn borst naar mijn buik. Ik hoorde hem zachtjes kreunen. “Vindt u het lekker meneer?” waagde ik het te zeggen. Hij keek me aan. “Eigenlijk zou ik je moeten slaan omdat je me zonder toestemming aanspreekt maar, ja ik vind het lekker. Lekker omdat ik jou mijn wil kan opleggen zonder dat jij er iets aan kunt doen. Lekker omdat ik voor het eerst van mijn leven een jongen geneukt heb. Altijd heb ik dat al eens willen doen maar het is er nog nooit van gekomen. Ik durfde nooit iets met een jongen te doen bang als ik was dat mijn ouders erachter zouden komen. Bang dat ik in de hel terecht zou komen. Bang om door mijn vrienden afgeschreven te worden. En ja, toen ben ik maar gewoon getrouwd maar altijd ben ik naar een lekkere jongen zoals jij blijven verlangen en nu eindelijk dan heb ik er een gehad.” De door zijn hand voortbewogen spons gleed over mijn linkerbeen en toen hij de binnenzijde daarvan aanraakte en in de spons kneep, voelde ik de druppels erlangs glijden. Een gevoel dat gewoon niet in woorden uit te drukken is. Mijn piemel begon weer te groeien en al snel was hij keihard. Ook mijn rechterbeen bewerkte hij met de spons en de eerste druppeltjes voorvocht verschenen op mijn eikel. “Je bent een geile jongen!” concludeerde Sjors. Ik keek hem aan en lachte naar hem. Hij kroop op de tafel tussen mijn benen en veegde met de spons over mijn stijve. Ik kreunde hard. Hij nam hem in zijn hand en sloot zijn lippen er omheen. Voor de eerste keer in mijn leven werd ik gepijpt. Het was een heerlijke sensatie. De spanning in mijn lijf richtte zich geheel op die 18 centimeter daar tussen mijn benen. Hij liet me even uit zijn mond. “Waag het niet om me in mijn mond te spuiten,” siste hij. Opnieuw klemden zijn lippen zich om mijn harde. Ongelofelijk wat een zalig gevoel was het. De spanning kwam weer terug en bouwde zich op tot een gigantisch hoogtepunt. Ik was niet van plan hem te waarschuwen en schoot mijn zaad rechtstreeks in zijn gulzige mond. Verschrikt sprong hij naar achteren en spuwde zijn mond leeg op mijn buik. “Verdomme,” vloekte hij en zijn hand sloeg me voor een tweede keer hard in het gezicht. “Ik had je nog zo gewaarschuwd!” Ik zag dat hij kwaad was en beleefde een soort van genoegen eraan en was van plan hem nog woester te maken. “Dank je wel,” zei ik. “Shit! Rotjoch!” Tot twee keer toe sloeg hij me in mijn gezicht en voor ik wist wat er gebeurde drong hij opnieuw hard bij me naar binnen. “Hier je verdiende loon,” gromde hij terwijl hij me stevig aan zijn lans reeg. Dit keer was het goed. Eventjes pijn maar daarna kon ik volop genieten van zijn in en uitgaande bewegingen in me. Minutenlang bleef hij op me rijden en toen hij zich op me uitstrekte, voelde ik hoe hij zijn ballen ledigde in het condoom. Ik vond het vreselijk jammer dat ik mijn armen niet om hem heen kon slaan om hem te liefkozen en zo te bedanken voor deze geweldige beurt. Lang bleef hij op me liggen en toen hij zich iets oprichtte en zijn gezicht vlak boven het mijne was, brandden zijn ogen vol vuur. “Ik wou dat ik je elke dag kon hebben,” verzuchtte hij. Ik bedacht me niet en spuwde hem in zijn gezicht. “Shit!” Met de rug van zijn hand veegde hij zijn gezicht schoon en trok hij zich uit me terug. Hij stond op en trok zijn broek aan. “Vanmiddag zullen we om je dobbelen liefje! En bid maar dat ik niet zal komen!” Met een luide lach verliet hij het tuinhuisje en was ik weer helemaal alleen. De gevoelens van afkeer over hetgeen me hier gebeurd was en genot streden om het hardst in me. Enerzijds was het natuurlijk vreselijk wat me werd aangedaan, al had ik er zelf schuld aan, maar aan de andere kant was het ook geweldig opwindend. Eigenlijk kon ik gewoon niet wachten om te weten wie van de vier er straks zou komen. Ik hoopte eigenlijk dat het Sjors zou zijn. Ik had hem goed kwaad gemaakt zojuist en wilde wel eens weten waartoe hij nog meer in staat was. Ben niet, die was gewoon een vreselijk slecht neuker. Hans zou ik ook nog wel eens willen hebben maar het liefste zou ik Rudi nog een keer in me willen voelen. De gedachten aan Rudi, Sjors of Hans en de warmte maakten me slaperig en opnieuw viel ik weg … …Met een heerlijk gespannen gevoel in mijn onderlijf werd ik lichtelijk kreunend wakker van geluiden in de tuin. Ohhh, wat was dat lekker. Ik tilde het witte laken op en bekeek mijn gladde, zwetende, door de zon gebruinde lijf en die prachtig rechte, stijve pik van mij die zich in zijn volle glorie had verheven. Wow, misschien was het maar goed dat ik wakker geworden was want de droom was zo heftig geweest dat een spontane zaadlozing zeker niet uitgebleven zou zijn. Uit ervaring wist ik dat op zo’n moment een strelende vingers me tot een enorme eruptie zouden kunnen brengen. Ik wierp het laken af en bracht mijn rechterhand naar mijn kruis toen ik opnieuw geluiden buiten in de tuin hoorde. Afgeleid stond ik op en liep naar het raam toe waar ik het gordijn een klein eindje openschoof. In onze achtertuin zag ik drie mannen aan het werk bij de rand van het meer. Twee paar schoenen stonden op de kant en twee van de drie stonden met ontbloot bovenlijf en in een donkerblauw gekleurde, korte broek in het water terwijl de ander (op dezelfde manier gekleed) op het land stond en hen korte palen aanreikte. De lichtblonde van de drie vond ik het mooist. Hij hanteerde een grote hamer en sloeg de paaltjes die zijn collega vasthield met machtige slagen moeiteloos de grond in. Wow, dat zag er ontzettend geil uit. Mijn pik die dringend een behandeling nodig had, sprong op. De enorme spieren van de jongeman zagen er indrukwekkend uit en de beharing op zijn borstkas en buik glinsterde in de zon. Als ik niet uitkeek, zou ik nu nog een spontane uitbarsting krijgen. Dit heerlijke schouwspel moest ik van dichtbij gaan bekeken. Ik liep naar mijn kast en pakte een lekker strakke zwemslip. Met grote moeite frommelde ik mijn 18 centimeter naar binnen. “Rustig,” sprak ik mijn steigerende lid toe. “Je komt heus wel aan je trekken vandaag.” En meteen moest ik lachen om het taalgrapje dat ik onbewust gemaakt had. Ik pakte een strandlaken en liep naar de badkamer voor de zonnebrandolie. Zo liep ik naar de achtertuin toe. Mijn ouders waren beiden aan het werk terwijl mijn jongere broertjes op school zaten op dit moment. Vanwege een zomergriepje die onder het docentenbestand op mijn school flink had huisgehouden, waren de hoogste groepen met voldoende huiswerk naar huis gestuurd. Het was eind mei en ik was net 16 geworden. Net achter het terras, legde ik mijn grote handdoek op het gras neer. Het was tegen tienen en de dauw was al opgetrokken. Met opgetrokken knieën ging ik zitten en spoot wat olie in mijn rechterhand. Terwijl ik mij langzaam begon in te smeren, hield ik mijn ogen gericht op die mannen die druk aan het werk waren. Twee van hen zagen er gewoontjes uit. Ik schatte hen net iets boven de dertig. De derde, de lichtblonde god, was duidelijk veel jonger, hij was hooguit 25. Wat hen zo vreselijk lekker maakte in mijn ogen waren hun enorme arm- en beenspieren. Mijn jongeheer die even was gaan liggen, begon al weer aardig op te spelen. Natuurlijk deed mijn insmerende hand ook geen goed. Hij zorgde ervoor dat ik steeds meer opgewonden raakte. Uitvoerig liet ik hem over mijn borst glijden waarbij ik heel sensueel mijn tepeltjes bespeelde. Ik beet op mijn onderlip en kreunde zachtjes. Wow, het was zo’n goed gevoel. Daarna smeerde ik mijn bovenbenen in en de aanraking van de binnenkant van mijn dijen was één grote sensatie. Nog nooit had ik iets met een andere jongen gedaan maar het solistische minnespel beheerste ik als geen ander. Vreselijk wat kun je toch heerlijk met je zelf aan de gang zijn! Op dat moment schrok ik op uit mijn erotisch getinte spel. “Hé, bevalt het uitzicht je een beetje!” Ik schrok op en liet de fles met olie vallen. Vlak naast me stond een man. Ongetwijfeld een collega van de anderen. Hij had handschoenen aan, een korte broek en stevige werkschoenen waaruit witte sokken staken. Zijn bovenlijf was net als die van de anderen ontbloot en mooi gebruind. “Uhh, hoe bedoelt u?” vroeg ik quasi onschuldig. “Gewoon zoals ik zei. Vind je die mannen mooi? Ik zag heus wel hoe je zat te geilen op mijn maten.” Een glimlach speelde rond zijn lippen en op zijn hurken ging hij bij me zitten. “Geef je nog antwoord?” vroeg hij op kalme toon. Ik bleef echter zwijgen omdat hij er naar mijn mening helemaal niets mee te maken had. “Ach, is eigenlijk ook niet nodig,” zei hij. “Die bobbel in je zwembroekje zegt mij al voldoende.” Opnieuw was er die spottende glimlach om zijn lippen. Ik werd rood en durfde hem haast niet aan te kijken. “Al eens iets gehad met een jongen?” Wat me nu wel deed antwoorden weet ik niet maar langzaam schudde ik mijn hoofd. “Nog helemaal maagd dus!” concludeerde hij. Ik knikte. “Maar wel vaak zin zeker.” Voor het eerst durfde ik hem recht in zijn ogen te kijken. “Heb je zin om eens lekker geneukt te worden?” “Hoe bedoelt u?” “Nou gewoon eens lekker spelen met mij en mijn maten.” Verbaasd keek ik hem aan. “Een echte gangbang!” verduidelijkte hij zich. “Kom op joh! Wanneer krijg je zomaar vier lekkere mannen aangeboden.” “Zeg, wordt het niet eens tijd dat je aan het werk gaat.” Verbluft keek hij me aan. “Ik geloof dat mijn ouders je betalen om hier te werken samen met je maten en niet om mij lastig te vallen met je vieze praatjes.” De man stond op en liep bij me weg. Wat dacht die gek wel dat ik me met dat soort dingen zou inlaten? In je dromen is dat soort dingen beleven tot daar aan toe maar in het echt heb ik liever een leuke vriend waar ik een 1-op-1 relatie mee heb. Aan mijn lijf geen polonaise!

• 28-09-05

  Sporen van liefde - deel 2

  Bewust het eigen dorp mijdend, ging Jan altijd in het weekend boodschappen doen in de grote stad. Leerlingen en ouders van leerlingen hielden hem in het eigen dorp namelijk regelmatig staande en daardoor kwam het dat hij ontzettend vaak thuis kwam zonder zijn benodigde voorraad. Op een van die zaterdagen, zag hij ineens een van zijn oud-leerlingen lopen. “Wijnand, hé Wijnand,” riep hij. Wijnand Brugsma keek verbaasd om zich heen. Hij hoorde toch duidelijk zijn naam roepen maar vanwege de drukte zag hij geen bekende. Een tikje op zijn schouder deed hem omkeren en toen herkende hij zijn leraar. “Hé, hallo. Hoe is het met u?” “Nou, dat wilde ik nou juist aan jou vragen!” antwoordde Jan. “Nee, grapje man. Met mij gaat het goed en naar ik van je zusje hoor doe jij het ook geweldig.” “De tam-tam werkt dus nog steeds!” lachte Wijnand. “Ja, natuurlijk man en nu ik jou ineens zag lopen, wilde ik even met je praten. Je vindt het toch niet vervelend wel om door je oud-leraar aangesproken te worden.” “Nee, natuurlijk niet meneer.” En inderdaad vond Wijnand het niet vervelend om door hem aangesproken te worden. Jan Vogelzang was een van de puikste leraren geweest van de school die hij bezocht had en waar hij de havo-opleiding had doorlopen. Dat alles was nu al weer zo’n vier jaar geleden geweest. Na de havo had Wijnand in twee jaar tijd het vwo gedaan en nu zat hij aan het eind van zijn tweede jaar medicijnen. Zijn zusje, de verbingslink met Jan, zat nu in Havo-5 en kon ook uitstekend met Vogelzang opschieten. Wijnand woonde op kamers maar als hij thuis was, praatten ze samen vaak over zijn oude school. Midden in de drukke winkelstraat kletsten ze een hele tijd zich geen moer aantrekkend van de menigte om hen heen. “God, echt leuk om je weer eens gezien en gesproken te hebben Wijnand. Ik hoop dat het je goed blijft gaan. En als je klaar bent met je studie dan kom je maar gauw terug naar ons dorp want een goede huisarts is nooit weg.” “Okay, meneer ik zal er aan denken.” Ze schudden elkaar de hand en gingen toen weer hun eigen weg. Wijnand liep in gedachten verzonken verder. Ineens was de hele voorraadkelder met oude herinneringen weer opengebarsten. De geschiedenis die leek te zijn begonnen op Ameland. Zijn heroïsche actie om een van zijn medeleerlingen in bescherming te nemen tegen een stelletje hufters en de liefdesrelatie met Tim die daaruit was ontstaan. Tim de jongen met wie hij zijn eerste homoseksuele contact had gehad. De jongen waar hij zo vreselijk van had gehouden en die nu ergens ver weg in Amerika zat. In het begin hadden ze elkaar regelmatig geschreven maar als zo vaak was er langzamerhand de klad in gekomen. Zelden kwam er nog een respons op zijn brieven en ook hijzelf durfde ruiterlijk te bekennen dat hij niet zo trouw meer schreef. De laatste brief was zeker al weer zo’n drie maanden geleden op de bus gegaan en hij had ook nog geen reactie terug gekregen. Nee, hetgeen ze gehad hadden, leek voorgoed te zijn vervlogen. En ja, Wijnand was in die tijd ook niet stil blijven zitten. De jaren op het vwo was hij maagdelijk kuis gebleven maar bij het begin van zijn studie had hij zich voorgenomen om weer eens flink te genieten van seks. Hij had al vele malen iemand mee naar zijn kamer genomen en was zelf ook vaak te gast geweest bij iemand anders. De allereerste keer had hij zich door meteen door een jongen laten neuken en het was hem uitstekend bevallen. De meeste keren was het gebleven bij een one-night-stand. Gedurende drie maanden in het afgelopen jaar had hij een kortstondige relatie gehad met David maar die was alleen gebaseerd geweest op seks. En hoe plezierig dat ook was, beiden hadden ze geweten dat dat geen echt goede basis was voor iets definitiefs. Terug op zijn kamer nam hij voor die dag nog eenmaal zijn boeken ter hand om zich voor te bereiden op de afsluitende tentamens van dat tweede studiejaar. Tegen de tijd dat hij zijn neus uit de boeken haalde was het al een nieuwe dag geworden. Snel kroop hij in zijn bed. Voordat hij in slaap viel, speelde er nog een gedachte door zijn hoofd: hij zou thuis nou toch eindelijk eens moeten vertellen dat hij homo was. De tentamens waren goed verlopen en toen Wijnand zijn kamer afsloot om de zomervakantie door te brengen bij zijn ouders thuis, had hij zich voorgenomen om het te vertellen en wel zo snel mogelijk. Niet nog eens weken ertegenaan hikken maar gewoon meteen de allereerste avond maar. Dan had hij het gehad. Niet dat hij bang was voor de reactie van zijn ouders en zusje maar toch, hij had het altijd al moeilijk gevonden om over zijn eigen gevoelens te praten. Alleen in de periode met Tim was dat goed gegaan. Maar ja toen was er ook iemand geweest die hem precies aanvoelde en dat was een groot voordeel gebleken. De televisie stond uit. Zijn vader zat verstopt achter de krant en moeder had een breiwerkje (wintersokken midden in de zomer?) ter hand genomen. Sophie las het een of andere blad. “Ik wil graag eens met jullie praten,” begon Wijnand. De ogen werden ineens allemaal op hem gericht en ineens begon hij te twijfelen. Zou hij nou stoppen of toch maar doorgaan. Toen ze allen hun bezigheden hadden neergelegd ging hij verder. “Ik wil jullie al heel lang iets vertellen maar heb het nooit zo goed aangedurfd.” Hij keek de kring rond maar op de gezichten van zijn familieleden viel alleen maar nieuwsgierigheid te lezen. “In het begin was ik bang voor mijn eigen gevoelens en daarna bang dat jullie door mijn gevoelens in de problemen zouden kunnen komen. Je voor mij zouden gaan schamen of zo!” Vreselijk vreemd vond hij het om zich zelf zo te horen praten. Hij was niet zo’n prater. Veel meer degene die altijd naar jan en alleman luisterde. “Ik wil jullie gewoon zeggen,” ging hij in de versnelling, “dat ik homeseksuele gevoelens heb en seks heb met jongens!” Wow, het hoge woord was eruit. Hij zat echter met een gigantisch rode kop in zijn stoel en zou het liefst door de grond willen zakken. Lange tijd bleef het doodstil. Een ieder keek voor zich uit. “Waarom toch Miep,” zo begon zijn vader, “denken kinderen, ook de onze dus, dat hun ouders altijd in een melkwegstelsel ver hier vandaan wonen.” “Ik zou het niet weten, Ab.” Ze keek haar man aan en richtte toen haar blik op haar zoon. “Lieve Wijnand. Je vader en ik weten al zeker vier jaar dat jij iets hebt met jongens. De details weten we natuurlijk niet en die hoeven we ook niet te weten maar toen Tim hier vier jaar geleden regelmatig kwam en jij ook heel vaak bij hem was, wisten wij genoeg. We merkten het gewoon aan je manier van doen. Je was anders geworden. Toen hij naar Amerika ging, zagen we jouw verdriet maar we respecteerden jouw besluit om dat verdriet in je eentje te verwerken. Jouw besluit om het ons nu te vertellen respecteren we ook. Wij hebben geen enkel recht om een keuze die jij bewust en in volle overtuiging maakt te oordelen of te veroordelen. Je bent ons kind en zult dat altijd blijven. Wij houden van jou Wijnand!” Zijn moeder stond op en liep op hem toe. Ze trok hem aan zijn handen uit de stoel overeind, omhelsde en kuste hem op beide wangen. Zijn vader volgde en ook zijn zusje. Wijnand voelde zich van binnen gloeien. Dit was dus onvoorwaardelijke liefde. Prachtig om zoiets te mogen meemaken, jammer dat hij het niet veel eerder verteld had eigenlijk. “En jongedame, om te laten weten dat ouders altijd alles weten voor jou de volgende vraag,” richtte Ab Brugsma zich tot zijn dochter. “Wanneer breng jij je nieuwe vriend mee naar huis? Wanneer mogen wij hem ontmoetten?” Sophie kreeg een kleur zo mogelijk nog roder dan Wijnand. “Pap?!?!” Van verbijstering was ze opgesprongen van de bank waar ze zich nu weer op liet zakken. “Vind je morgenavond goed?” Brugsma knikte. “En dan heb ik nu nog een mededeling. Rond de Kerstdagen gaan we met z’n allen een weekje naar Center Parcs en Sophie je vriend mag mee en Wijnand als jij tegen die tijd iemand op de kop getikt hebt, mag je die ook meenemen.” “Heerlijk Ab. Een echte verrassing,” zuchtte zijn vrouw. Het familietafereel was over en iedereen ging weer verder met zijn eigen bezigheden. Sophie liep naar haar kamer en Wijnand ging ook naar boven. “Ken ik hem?” vroeg hij, nieuwsgierig naar de vriend van zijn zus. “Ja, ik denk het wel.” “Wie is het dan?” “Afwachten, Wijnand. Je hebt mij ook nooit in vertrouwen genomen dus waarom zou ik het nou jou wel doen?” Ze had gelijk en bovendien één dag wachten zou niet zo’n probleem zijn. De volgende avond tegen achten werd er aan de deur gebeld. Wijnand wilde opstaan om open te doen maar de blik die zijn vader hem toezond was duidelijk genoeg. Hij bleef zitten. Sophie opende en toen zij de kamer binnenkwam, gevolgd door haar vriend schrok Wijnand zich een hoedje. Ja, hij kende de jongen inderdaad. Het was: Geert! Geert was echter reuze vriendelijk en vond het hartstikke leuk dat hij Wijnand weer eens zag. Die avond praatte hij meer met Wijnand dan met zijn vriendin. Geert had zojuist zijn opleiding aan het Conservatorium afgesloten en zou het komende schooljaar een aantal lessen gaan geven op middelbare scholen in de omgeving. Daarnaast trad hij nog steeds op met zijn band en gaf hij ook privé-lessen gitaar en zang. Gelukkig voor Sophie gingen ze tegen elven uit en had ze hem toch nog een gedeelte van de avond voor haar zelf. Tegen twee uur in de zondagochtend bracht Geert Sophie weer thuis. Sophie liep stilletjes naar boven en klopte aan op de deur van Wijnands kamer en ging naar binnen. “Ik zag nog een lichtje branden, je vindt het toch niet erg hè dat ik nog even kom praten?” “Nee, natuurlijk niet. Is gezellig.” Wijnand zette zijn kussen tegen de wand en ging rechtop zitten. “En wat vind je van mijn kanjer?” Hij glimlachte naar haar. Gedachten aan Tim en hun bespiegelingen over Wijnand stroomden door zijn hoofd. “Ja, hij is echt een kanjer,” verzekerde Wijnand haar. “Hij ziet er verrekte goed uit. Maar daarom heb je hem toch niet alleen gekozen toch?” “Nee, natuurlijk niet joh. Hij is veel meer dan alleen een knap stuk. En juist al die andere dingen in hem trekken me aan. Maar je moet toegeven dat hij knap is, of niet dan?” Wijnand knikte. “Hebben jullie het al gedaan?” “Wijnand! Zoiets vraag je toch niet aan je kleine zusje.” “Waarom niet!” Sophie lachte. “Nou vertel!” “Vind je dat ik er te jong voor ben?” vroeg ze haar grote broer. “Het heeft niets met leeftijd te maken Sophie. Als je er aan toe bent en je staat er zelf volledig achter dan ben je er niet te jong voor! Het moet je eigen keuze zijn! Dat is belangrijk.” Hij keek haar met een vraagteken op zijn gezicht aan omdat hij nog steeds geen antwoord had gekregen. “Is hij goed in bed?” vroeg hij aanhoudend. “Ja, hij is erg goed. Heel lief en teder maar ook heel stoer en mannelijk.” Wijnand kromp ineen en voelde hoe zijn onderlijf reageerde. “Ik heb geen enkel vergelijkingsmateriaal omdat hij mijn eerste, en ik hoop enige, is maar hij kan er wat van.” Wow, Wijnand werd zo het kon nog stijver. Dat vroeg straks om een gigantische ontlading. Het kon gewoon niet anders. Tijdenlang bleven ze praatten over Geert en toen Sophie eindelijk opstapte en hem alleen liet, gleden zijn handen onder het laken. Hij deed een condoom om zijn lul en begon zich af te rukken, zich voorstellende hoe hij onder die prachtige minnaar van zijn zus zou liggen en hoe diens keiharde, grote pik in en uit zijn kontgaatje gleed. Schokkend spoot hij zijn ballen leeg. Hij legde het condoom weg en viel heerlijk in slaap. Het derde studiejaar was voor Wijnand aangebroken en hij nam zich voor om zijn studie zo snel als mogelijk was af te ronden. In overleg met zijn leraren stelde hij een studieplan op dat hem daarbij zou kunnen helpen. Eventjes geen vrolijk studentenleven meer maar er hard tegenaan. Aan Tim schreef hij een lange brief met onder andere de mededeling dat zijn zus verkering had met Geert. Vrijwel meteen kwam er een reactie terug waarin Tim zich, net als hij, afvroeg of de jongen goed in bed was. Wijnand moest hier vreselijk om lachen. Ze zaten nog steeds op hetzelfde spoor. De weekenden dat Wijnand thuis was, trok hij heel veel met zijn zus maar vooral ook met Geert op. Als Geert moest optreden waren hij en Sophie altijd onder de toeschouwers en op zondagmiddag ging hij altijd naar de voetbalwedstrijden kijken die Geert moest spelen. Nadien bleef hij vaak lange tijd met hem in de kantine hangen. Tussen hen beiden ontwikkelde zich een hechte vriendschap. Soms kwam Geert ook wel eens door de week langs op zijn kamer en haalden ze samen herinneringen op of gingen ze stappen. Tegen half december keek Wijnand met verlangen uit naar de week Center Parcs die zijn vader voor de familie had gereserveerd. Hij reed met zijn ouders daar op vrijdagmiddag naar toe en Sophie en Geert kwamen ’s avonds. Vader en moeder, niet echt ouderwets, hadden toch liever dan Geert niet bij hun dochter sliep die week en daarom namen de jongens de slaapkamer op de eerste verdieping. Toen ze na middernacht naar bed gingen, keek Wijnand toe hoe Geert zich uitkleedde en naakt in bed stappen. De twee eenpersoonsbedden stonden tegen elkaar geschoven. Wijnand kleedde zich ook uit, trok een short aan en stapte in bed. Hij knipte het licht uit en wenste Geert ‘welterusten’. “Hé,” begon Geert te praten, “Sophie vertelde me dat jij homo bent. Is het waar?” “Mij vertelde ze dat jij reuze goed in bed bent. Is dat waar?” Beiden moesten ze lachen. “Geintje, Geert! Ja, het klopt ik ben homo.” “En ik durf van mezelf niet te zeggen dat ik goed in bed ben hoor! Maar, heb jij toen na Ameland nog iets gehad met Tim?” “Ja, tot hij naar Amerika ging hebben we samen een heel leuke tijd gehad.” “Ik heb me altijd afgevraagd hoe het zou zijn om met een jongen seks te hebben,” verzuchtte Geert in het donker. “JIJ?” vroeg Wijnand, grote verbazing in zijn stem leggend. “Ja, ik. Is dat zo vreemd?” “Ja, natuurlijk man! Alle meiden liepen je altijd achterna!” “Ja maar dat wil toch niet zeggen dat ik in alle meiden geïnteresseerd was. Ik had wel de reputatie maar heb ze heus niet allemaal gehad hoor. Zo ben ik niet!” “Maar waarom dan geïnteresseerd in seks met jongens?” “Gewoon nieuwsgierigheid, denk ik!” Wijnand dacht na over hetgeen hij gehoord had en kon het amper geloven. “Zeg, Wijnand?” “Ja?” “Zou ik jou bijvoorbeeld eens een keer mogen pijpen?” Wijnand schrok zich het apezuur en schoot rechtop in bed. “Wat?” “Ja, zeg, ik spreek toch geen Frans!” lachte Geert. “Of ben je echt ontsteld door mijn vraag?” “Nou, ja, eigenlijk wel. Best wel geschrokken!” “Je hoeft niet meteen te beslissen hoor maar het lijkt me gewoon leuk om eens te weten hoe zoiets is. Sophie is prima in bed hoor en ik kom heus niets te kort maar een keer een jongen pijpen, lijkt me gewoon te gek.” Het werd stil en bleef lange tijd stil tussen hen beiden. “Wil je er alsjeblieft over denken?” “Okay, ik zal er over nadenken maar reken nergens op hoor. Het idee staat me best wel een beetje tegen eigenlijk.” “Waarom?” “Je bent de vriend van mijn zus, man!” “Het is maar voor een keertje hoor! Verder wil ik niets van je!” “Prima. Ik zal er over nadenken.” De sfeer was prima die week. Ze deden veel spelletjes met elkaar en bezochten ook ontzettend vaak het zwembad. Na het gesprek van die eerste nacht had Wijnand er vreselijke moeite mee om zijn ogen van Geert af te houden. De jongen zag er dan ook werkelijk schitterend uit in zijn kleine, zwarte zwemslip en stiekem vroeg hij zich af hoe het zou zijn om diens lul in zijn mond te hebben. Op woensdagavond moest Sophie terug naar huis voor de verjaardag van een vriendin en vader en moeder gingen met haar mee. Ze zouden de volgende ochtend weer terugkomen. Natuurlijk had Geert voorgesteld om haar heen en terug te rijden maar Sophie had het een beter idee gevonden dat haar ouders haar zouden rijden. Zo zou het ook gezelliger voor Wijnand zijn. Zo kwam het dat de jongens die avond geheel alleen in het huisje waren. Na het avondeten hadden ze eerst nog een tijd gezwommen in het zwembad. Tegen sluitingstijd waren ze teruggegaan naar hun cottage. Terwijl Geert de open haard had opgestookt had Wijnand een douche genomen. Gekleed in een short was hij teruggekomen en had zich met een leesboek voor het haardvuur op de grond gelegd. Het luide galmen van Geert onder de douche stoorde hem in eerste instantie vreselijk en geërgerd drukte hij zijn handen tegen zijn oren. De vuur brandde lekker en verspreidde een gezellige warmte. Wijnand was zo in gedachten bij het verhaal dat hij niet hoorde dat Geert teruggekomen was. Toen hij een hand over zijn achterste voelde glijden, schrok hij op. “Hé, wat doe je man!” Hij draaide zich om en zag dat Geert bij hem was gaan zitten op de grond. “Heb jij nog nagedacht over mijn vraag?” Wijnand ging ook zitten en keek Geert in zijn helblauwe ogen. “Ja, en ik denk dat we het maar eens moeten doen maar wel onder twee voorwaarden!” “En die zijn?” “Dat ik jou ook mag pijpen en dat het echt eenmalig is.” Geert knikte instemmend. “Wil jij beginnen?” vroeg Geert. “Wat moet ik doen?” “Niets natuurlijk, ik doe het werk!” Geert strekte zich uit op de grond. Wijnand kroop naar hem toe en maakte zijn badjas open. Voor de allereerste keer kon hij nu een rustige blik werpen op het kruis van Geert. Wow, de jongen had werkelijk goed spul in huis. Hij was lekker behaard van onderen en zijn kloten zaten in een strak gespannen zak. Zijn piemel was al aardig stijf. Voorzichtig legde hij een hand tegen het ding aan en begon het langzaam te strelen. Onder de strelingen werd Geerts pik groter en groter. Met verbazing keek Wijnand toe. “Wat een kanjer heb je, man!” zei Wijnand. “Hoe groot is hij?” “Vijfentwintig,” antwoordde Geert. “Wow, geen wonder dat Sophie niets over je te klagen heeft,” lachte Wijnand. Hij trok het voorvel naar achteren en zag dat er al wat druppels uit het pisspleetje kwamen. “Je bent al aardig opgewonden, hè?” Geert knikte. Wijnand wreef het voorvocht met zijn duim over de eikel en hoorde Geert zachtjes kreunen. “Niet te snel komen hoor?” “Wees maar niet bang jongen zo snel kom ik niet en bovendien kan ik wel vaker dan een keer spuiten hoor!” Wijnand zette zich over het lijf van Geert heen met zijn gezicht naar zijn kruis en zijn billen naar zijn gezicht. Hij boog zich over de staander heen en likte de natte eikel schoon. Met het puntje van zijn tong speelde hij om de eikelrand heen. Geert zuchtte opnieuw. Wijnand keek naar hem op en zag dat hij zijn ogen gesloten had. “Doe ik het net zo goed als mijn zusje?” “Ja, heel goed!” Wijnand plaatse zijn lippen rond de penistop en liet hem in zijn mond naar binnen glijden. Een woeste kreet ontsnapte aan Geerts lippen. Wijnand stopte. “Gaat het goed?” “Ja, man het is heerlijk, ga door.” Wijnand ging verder en nam de eikel opnieuw in zijn mond. Zijn tong draaide rond de top en langzaam liet hij zich over de lul heen zakken. Het geval verdween verder en verder in zijn mond. Wijnand had wel vaker grote pikken gezogen maar zo groot als deze had hij hem nog nooit gehad. Voor hem was het uitproberen of hij deze wel helemaal naar binnen zou kunnen krijgen. De top bereikte zijn keelgat en nog steeds ging het goed. Wonderwel slaagde hij erin om hem helemaal naar binnen te zuigen. Geert kreunde diep en riep: “Ik ga komen, ik moet spuiten!” Hij wilde zich terugtrekken maar Wijnand hield zich stevig aan zijn heupen vast. Hij liet de harde erectie iets terugzakken en ving Geerts zaad op in zijn mond. “Ohhhhhhhhhhhh,” brulde de vriend van zijn zus. Nog een paar harde kreten volgden. Wijnand slikte het zaad door en voelde de handen van Geert over zijn billen strelen. “Nee! Nee!” zei Wijnand bestraffen “Daar hebben we het niet over gehad! En speels tikte hij Geert over zijn vingers. “Maar homo’s vinden dat toch fijn?” “Ja, hoor maar wij hebben andere afspraken. Was het trouwens lekker?” Eigenlijk had hij het niet hoeven vragen want de gelukzalige glimlach om de lippen van Geert was teken genoeg. “Ja, ventje. Het was heerlijk. Je hebt me een heerlijk hoogtepunt bezorgd. Vooral dat ik in je klaar mocht komen vond ik heerlijk. Sophie wil dat niet hebben!” Wijnand lachte naar hem. “Maar nu wil ik voor het eerst in mijn leven aan een pik zuigen. Kleed je uit!” Wijnand stond op en trok zijn short naar beneden en stapte eruit. “Zo goed, meneer?” Geert kroop op zijn knieën dichterbij en bekeek Wijnands zaakje eerst eens goed. “Niet slecht, Brugsma!” “Dank je. Ik heb niet zoveel in huis als jij maar het functioneert goed.” Geert nam Wijnands nog slappe lid meteen in zijn mond en begon er aan te zuigen. Snel groeide het uit tot de volle lengte van zo’n 18 centimeter en kreeg Geert er moeite mee. “Rustig, Meijer, je hoeft hem niet op te eten.” Geert kokhalsde een paar keer en liet hem toen uit zijn mond schieten. “Ik kan er niets van,” zei hij ontmoedigd. “Je moet het rustig aan doen. Je wilt teveel in een keer. Probeer het nog maar eens. Neem eerst alleen mijn eikel in je mond en speel er wat met je tong omheen. Daarna kun je hem langzaam naar binnen zuigen en het hoeft niet helemaal voor de eerste keer!” “We hadden toch maar een keer?” “Oh ja, sorry. Maar je begrijpt wel wat ik bedoel denk ik!” Geert probeerde het opnieuw en nu ging het een stuk beter. Wijnand speelde met zijn handen in de blonde krullenbos van Geert en voelde zich geweldig. Wie had ooit kunnen denken, dat hij hier met Geert aan het geilen zou zijn. Hij raakte vreselijk opgewonden en kwam veel te vroeg voor zijn doen klaar. Hij duwde Geert naar achteren. De eerste straal raakte de jongen op zijn gezicht terwijl de rest op de lagere gedeelten van zijn lijf belandde. Met trillende benen stond Wijnand daar te wachten totdat het laatste zaad verschoten zou zijn. “Ik ga me nog even douchen,” zei hij met trillende stem. Wijnand voelde zich geweldig. Het leek of er maar geen eind aan dit hoogtepunt zou komen. Onder de warme stralen boog hij voorover en duwde zijn wijsvinger diep bij zich zelf naar binnen. Hij kreunde keihard. Wow, kon dit de pik van Geert maar zijn. Toen kwam ineens de kater. Het was voorbij, over en uit. Met de ijskoude stralen van de douche die hij over zich heen liet komen, bracht hij zichzelf weer terug naar de realiteit. Het uitstapje naar het paradijs was maar voor even geweest. Hij stapte onder de douche vandaan en begon zich af te drogen. Er werd op de deur geklopt. Wijnand maakte het slot open. “Vind je het goed dat ik mijn tanden kom poetsen?” Wijnand knikte. Toen Geert klaar was, poetste hij zelf zijn tanden. Hij liep naar boven en stapte in bed. Geert lag er reeds. “Hé lieve Wijnand. Ik wil je hartelijk bedanken voor wat je voor me hebt gedaan en als ik ooit iets voor je terug kan doen, moet je het me zeggen. Okay?” Oh, wat graag had hij willen zeggen dat Geert hem de hele nacht moest neuken. Dat Geert moest laten zien hoe goed hij in bed was. “Ja, blijf alsjeblieft mijn zusje trouw en maak haar gelukkig. Wijnand draaide zich op zijn zij van hem af en snikte inwendig. Verdomme. Hoe had hij het zover kunnen laten komen. Geert was van Sophie en niet van hem! Met het begin van het nieuwe kalenderjaar stortte Wijnand zich weer op zijn studie. Vaak bedacht hij smoezen om maar niet met Geert te hoeven optrekken. Hij voelde zich doodongelukkig. Een brief van Tim, waarin hij schreef dat hij een vriendje gevonden had, maakte het er nog beroerder op. De jaren gingen voorbij en de vriendschap tussen Wijnand en zijn aanstaande zwager stond op een erg laag pitje. In het laatste jaar van zijn algemene studie brachten Sophie en Geert de mededeling thuis dat ze zouden gaan trouwen. Wijnand was dolgelukkig voor hen. De vrijgezellenavond was een kroegentocht met nog een aantal vrienden van Geert. Sophie had Wijnand vriendelijk doch dringend verzocht een beetje een oogje op haar aanstaande te houden: “Let er alsjeblieft een beetje op dat hij niet te veel drinkt. Hij moet morgen nog rechtop kunnen staan en ‘JA’ kunnen zeggen!” Wijnand had de opdracht aanvaard. Sophie zou de nacht doorbrengen bij haar ouders omdat ze vanuit huis zou trouwen. De kroegentocht was gezellig en zoals altijd bij dat soort gelegenheden werd er veel gedronken. Wijnand had er na een paar pilsjes echter al genoeg van. Hij schakelde over op wat sap en slaagde er zo in als een van de weinigen nuchter te blijven. Tegen drie uur in de ochtend regelde hij voor alle feestgangers het vervoer en bond hij zelf Geert in de veiligheidsriemen van zijn auto en reed hem naar huis. Bij het huis van Geert en Sophie gekomen transporteerde hij hem rechtstreeks naar bed. Hij liet hem er op neervallen en begon hem uit te kleden. Hij ontknoopte de veters van zijn schoenen en trok die uit. Daarna de sokken. Hij knoopte het overhemd los en trok die uit waarna hij zijn riem en broeksknoop losmaakte. Hij trok de rits van de gulp naar beneden en bewoog toen de broek langzaam en voorzichtig naar beneden. Toen hij hem daar zo in zijn slip had liggen, kreeg hij even de aandrang om hem volledig naakt te willen zien. Hij sprak zichzelf vermanend toe legde het dekbed over hem heen en liep de kamer uit. “Zeg Wijnand, waarom maken we er niet echt een vrijgezellenavond van en kom je niet gezellig bij mij slapen?” hoorde hij opeens. Hij draaide zich bij de deur om. “Je bent dus niet zo dronken als je deed voorkomen.” “Nee. Ik wilde gewoon eens zien of jij de verleiding kon weerstaan. Verdomme man. We zijn vrienden maar de laatste paar jaar laat je me gewoon stikken. Zie ik je haast nooit meer. Waarom? Ben je bang dat je verliefd op me wordt?” Wijnand liep terug naar het bed. Hij zette zich op de rand neer. “Ja. Een beetje wel Geert. Toen in Center Parcs zijn we denk ik te ver gegaan. Het heeft mij in elk geval geen goed gedaan.” “Mij wel Wijnand. Hij trok Wijnand naar zich toe en liet zijn handen over zijn rug glijden. Wijnand rukte zich los. “Wat kan er nou mis zijn met die ene keer dat ik jou uit pure nieuwsgierigheid heb gepijpt?” “Van alles Geert. Je bent van Sophie en niet van mij!” “Je hoeft ook niet van mij te zijn jongen. Je hebt alleen maar mijn nieuwsgierigheid bevredigd meer niet. Dat heb ik je toen ook al gezegd toch!” “Jawel maar waarom wou je dan nu kijken of ik de verleiding kon weerstaan?” “Omdat ik graag nog een keer iets met je wil doen.” Zijn ogen straalden ondeugend toen Wijnand er in keek. Hij wist niet wat Wijnand bedoelde maar wel dat hij zou bezwijken. “Ik zou heel graag willen dat je mij deze nacht neukt. Ik hoef jou niet te neuken maar doe het alsjeblieft bij mij.” Wijnand bleef lang voor zich uit staren. Hij wist dat zijn verstand het zou verliezen van zijn verlangen. Hij stond op en begon zich uit te kleden. Naakt vleide hij zich tegen Geert aan. Hun handen gleden over elkaars lichamen en bevoelden elkaar waar maar mogelijk. “Jij eerst,” verzuchtte Wijnand. “Ik wil dat je mij eerst naait.” “Zeker weten?” Wijnand knikte. Eindelijk zou hij ervaren waar Tim en hij zo vaak over gemijmerd hadden. Eindelijk zou hij weten hoe die paal van Geert voelde. Weten of het in het echt nog beter was dan in zijn dromen. Geert pakte een condoom en trok die over zijn penis in erectie heen. Wijnand legde zijn benen tegen zijn schouders aan en voelde hoe Geert dikke eikel tegen zijn gaatje duwde. Even was er pijn maar toen begon de paal van Geert langzaam bij hem naar binnen te glijden. Alle dromen erover vielen in het niet bij hetgeen nu echt gebeurde. Het paradijs had haar poorten weer voor hem geopend. Genot en geluk dat waren de dingen die hij voelde. Geert was inderdaad goed en nam hem zoals hij nog nooit genomen was. Hij bracht zijn pik langzaam en uiterst behoedzaam naar binnen en toen hij er helemaal in zat, begon hij hem vol overgave te neuken. Zeker 20 minuten achtereen pompte hij zijn lat in en uit Wijnands kutje. Vol vuur en passie bracht hij zichzelf en Wijnand naar een hoogtepunt. Ze putten elkaar zo uit dat ze er die nacht niet meer toe kwamen om het ook nog andersom te doen. De volgende ochtend werden ze in elkaars armen wakker. “Wow,” heb jij net zo lekker geslapen als ik,” wilde Geert weten. Wijnand glimlachte naar hem. “Kom op, jongen. Je wilde mij toch je kontje geven!” commandeerde Wijnand. Hij instrueerde Geert op zijn handen en knieën en begon zijn lichtbehaarde billen te strelen. Geert kreunde. Wijnand liet zijn vingers door de harige (zoals hij en Tim gedacht hadden) spleet glijden en bracht er toen zijn tong in. Met lange halen begon hij hem te likken. Geert kreunde van plezier. “Dit heeft mijn zusje vast nog nooit bij je gedaan.” “Nee, nog nooit!” gilde Geert. Toen hij de reet en het gaatje lekker nat had gemaakt, verkende Wijnand eerst met een en toen met twee vingers Geerts hol. Uiteindelijk zette hij zijn pik tegen diens aars en duwde hem voorzichtig naar binnen. Wijnand deed zijn uiterste best om zijn vriend te plezieren alhoewel hij zich zelf niet zo’n beste neuker vond. Geert genoot echter ten volle en gilde alles bij elkaar. Hij spoot als een fontein lang voordat Wijnand zich in het condoom in hem leegspoot. Lang bleven ze dicht tegen elkaar aan liggen. “Is je nieuwsgierigheid nu ten volle bevredigd, meneer?” vroeg Wijnand. “Ja, Wijnand maar ik hoop dat ik dit keer je vriendschap niet weer verspeeld heb. Blijf alsjeblieft mijn vriend.” “Ja, dat zal ik doen Geert. Maar beloof me dat je me nooit weer dit soort dingen laat doen.” “Ik weet het niet Wijnand. Ik zou het vreselijk graag willen beloven maar vraag niet te veel van me.” “Maak ik elk geval Sophie niet ongelukkig alsjeblieft.” “Daarvoor zal ik waken, dat beloof ik je.” Wordt vervolgd...

• 28-09-05

  Sporen van liefde - deel 3

  De nieuwe groepsartsenpraktijk in het dorp zou feestelijk worden geopend. De huisartsen in de omgeving hadden aan het begin van het kalenderjaar een nieuw, modern en van alle faciliteiten voorziene praktijk betrokken en er was ook een nieuwe arts aangetrokken. Reden genoeg dus om een feest te organiseren. Jan Vogelzang was als een van de lokaal actieve figuren in de plaatselijke politiek onder de genodigden en stond ergens vooraan in de rij van toeschouwers toen de burgemeester het lint mocht doorknippen. Jan vond het belangrijk dat het plattelandsleven met deze nieuwe praktijk weer een nieuwe injectie had gekregen. De school voor vbo-mavo-havo waar hij werkte, hield al jaren het hoofd boven het water in de concurrentiestrijd met de grote scholengemeenschappen in de grote steden in de buurt en wist de laatste jaren zelfs leerlingen uit die steden aan te trekken. Vol trost keek Jan toe toen na diverse toespraakjes de nieuwe arts werd voorgesteld. Wijnand Brugsma was na jaren van studie teruggekeerd in het dorp en was nu officieel de vijfde huisarts van de groepspraktijk geworden. Na de receptie wachtte Jan geduldig af tot hij het zijn tijd achtte om zijn oud-leerling te feliciteren. “Geweldig, Wijnand. Ik had het je ooit gezegd maar toen ik hoorde dat je echt terug zou komen, was dat toch wel een verrassing voor mij. Ik ben heel blij dat je het team hier bent komen versterken.” “Ja meneer. Ik ook.” “Zeg je moet nou wel eens ophouden met steeds meneer tegen me te zeggen hoor. Ik ben een van je patiënten en je mag mij nu rustig bij mijn voornaam gaan noemen.” “Okay, meneer. Euh, sorry.” Jan lachte. Hij wist uit ervaring met vele andere oud-leerlingen dat het heel lang zou gaan duren voordat het Wijnand zou lukken om dat ‘gemeneer’ achter zich te laten. Wijnand keek trots om zich heen in zijn nieuwe praktijkruimte. Hier zou hij een aantal dagen per week zijn werk doen. Een klap op zijn schouder deed hem omdraaien. “En, ben je gelukkig,” vroeg zijn zwager hem. Hij schudde de hand die hem toegestoken werd en beantwoordde de vraag met een duidelijk ‘ja’. Geert, de man met wie Sophie twee jaar geleden nu getrouwd was en die een vriend van Wijnand was, bleef een tijdje met hem praten maar al snel kwamen er anderen langs die ook om aandacht vragen. “Ik zie je nog wel een keer,” zei Geert en hij verdween. Pas tegen achten die avond sloten de vijf artsen de deuren van hun nieuwe praktijk en haalden ze opgelucht adem. De oudste, Lex Boeremans, haalde een fles wijn te voorschijn en schonk hun allen een glas in. Hij bracht een toost uit en gezamenlijk werd daar op geklonken en gedronken. Tegen tien uur kwam Wijnand aan bij het huis aan de bosrand dat hij sinds kort het zijne mocht noemen. Hij liet de auto op de oprit staan en bleef vol bewondering even staan kijken. Een prachthuis waar hij al jaren heimelijk verliefd op was geweest. En nu was het hem gelukt om een van zijn dromen werkelijkheid te doen worden. Van binnen was het pand een bouwval geweest maar nadat een aannemer er een paar maanden werk ingestoken had, was het modern en geriefelijk te noemen. Ja, zelfs zeer luxe. Het huis had een binnenbad op de kelderverdieping en ook nog een zwembad in de tuin. Ja, Wijnand had het er goed voorstaan. Hij stak de sleutel in het slot van de deur en liep naar binnen. Het licht in de hal werkte waarschijnlijk niet want hoe hij ook op de schakelaar drukte er ging geen licht op. Op zijn tast vond hij de deur van de woonkamer. Meteen toen hij de deur opende werd hij overvallen door het licht, het lawaai en de confetti. Familie, vrienden en kennissen hadden een surpriseparty voor hem georganiseerd. Wijnand had gehoopt om na de festiviteiten en de drukte van die dag rustig in zijn bed te kunnen kruipen maar dat werd dus een illusie. Tot in de vroege ochtenduren duurde het feest. Om drie uur in de ochtend stonden Sophie, Geert en Wijnand aan de afwas. Zijn zus en zwager hadden hem niet alleen willen laten met de rotzooi en nadat ze alles uit de kamer hadden gehaald stonden ze nu gedrieën de vaat te doen. “Was je echt verrast?” vroeg Sophie aan haar broer. “Ja, wat dacht jij dan! Ik had het idee om lekker in bed te kruipen en word daar overvallen door een huis vol visite!” “Je keek wel verrast in elk geval,” lachte Geert. “Je had je eigen gezicht eens moeten zien man!” Gedrieën barstten ze in lachen uit. Drie kwartier later liet Wijnand zijn zus en haar man uit. Vermoeid strompelde hij de trap op naar boven en liet zich volledig gekleed op het bed vallen. Hij kon geen ‘pap’ meer zeggen en viel meteen in slaap. Twee maanden later was Wijnand verrast toen hij Sophie de spreekkamer binnen zag komen. “Hé, hallo. Jij hier?” “Ja ik heb een dokter nodig, dus!” Ze glimlachte naar hem en nam tegenover hem plaats. “Je had toch ook wel even gewoon thuis bij langs kunnen komen of mij vragen bij jou langs te komen?” “Nee, zo werkt dat niet Wijnand. Het is prima bedoeld, ik weet het maar anders loop jij je vergoedingen van de verzekering mis en ik betaal al die premie niet voor niets. Ik zie het zo: het is voor een goed doel als ik nu eens op je spreekuur langskom.” “Nou vertel het dan maar wat kan je grote broer voor je betekenen.” “Geert en ik willen graag kinderen en al ruim een jaar doen we het zonder pil en condooms maar het wil nog steeds maar niet lukken.” Wijnand bromde wat in zijn hand die hij onder hij kin hield en begon met zijn vragenlijstje. “Hebben jullie vaak seks?” “Ja.” “Hoe vaak ongeveer per week?” “Bijna elke dag.” “En hoe vaak is dat uhhh … “ Bij andere patiënten had hij niet veel moeite met de vragen maar bij zijn eigen zus toch wel, bleek nu. “Penis in vagina contact bedoel je?” Wijnand knikte. “Geert komt dan zeker twee keer in me klaar dan.” Wow, Wijnand zuchtte. “Maar soms ook veel vaker hoor. Ik heb je heel lang geleden toch al eens verteld dat hij goed in bed was en daar is nog geen negatieve verandering in gekomen. Dus ik denk dat het daaraan niet kan liggen.” “Nee, dat denk ik ook niet.” Wijnand was blij dat hij van onderwerp kon veranderen. “Maar, als je nou werkelijk wilt laten onderzoeken waar het aan ligt, moet ik je doorsturen naar een specialist. En, ik weet dat die onderzoeken heel vervelend kunnen zijn voor jullie beiden. Dus, als je niet echt haast hebt met een verwekken van een kind, dan zou ik je willen aanraden om het toch nog eventjes aan te zien. Vind je het goed dat we afspreken om een half jaartje te wachten. Als er dan nog niets loos is, stuur ik jou en Geert door. Okay?” “Lijkt me een goede afspraak Wijnand!” Wijnand wilde gaan staan om haar een hand te geven maar Sophie bleef zitten. “Is er nog iets?” “Ja, maar dit is eigenlijk wel van meer persoonlijke aard.” “Nou, kom maar op! Je hebt toch al betaald voor het consult dus.” “De laatste tijd vind ik dat Geert zich zo anders gedraagt en ik vroeg me af of het jou ook is opgevallen. Jullie trekken als vrienden veel samen op en … “ “Bedoel je dat hij veranderd is?” “Ja, hij is stiller en soms lijkt het of hij met zijn gedachten helemaal van de wereld is. Zelfs als we soms seks hebben, lijkt het alsof hij er niet helemaal bij is. Nu kan het natuurlijk komen dat het komt omdat hij vanaf het begin van dit jaar gestopt is met zijn band en dat hij daar wat wroeging, of spijt, of hoe je het ook maar noemen wilt over heeft. Maar … “ “Ja, wat maar?” “Ik weet het gewoon niet. Soms wordt hij midden in de nacht schreeuwend wakker en dan baadt hij in het zweet. Moet hij echt douchen en ik het bed verschonen en dat erbij maakt het dat ik toch behoorlijk ongerust ben.” “Ja, dat kan ik me voorstellen. Heb je hem er naar gevraagd?” “Ja natuurlijk wel. Maar hij zegt dat er niets is. En daarmee is de kous voor hem af. Hij kan soms zo kort zijn.” Wijnand zag de bezorgde blik op haar gezicht en vroeg zich af wat er nog zou gaan komen. “En nou zou ik jou willen vragen of jij niet eens voorzichtig hem zou kunnen polsen om te kijken of er echt niet iets is.” “Wow, ligt natuurlijk wel gevoelig als ik me ermee ga bemoeien.” Even bleven ze elkaar over het bureau heen aankijken. “Maar, ik zal het doen. Niet meteen. En verwacht geen wonderen van me. Ik moet een goed moment hebben voor zoiets.” “Dank je Wijnand. Je bent een bovenstebeste vriend!” Ze stond op, schudde hem plechtig de hand en met een ‘doei’ verliet ze de spreekkamer. Voordat Wijnand op de zoemer drukte voor de volgende patiënt wachtte hij toch nog eventjes. Zou er echt iets ernstigs met Geert zijn? Ook hij raakte nu bezorgd. Elk weekend probeerde Wijnand wat te werken in zijn tuin omdat dat het enige onderdeel van zijn onderkomen was wat nog niet op orde was. Het was gewoon een grote puinzooi. De vorige bewoners hadden er jaren niets aan gedaan en dat was te merken. Het viel echter niet mee. Regelmatig speelde het weer hem parten en hij was nou zelf ook niet zo handig. Op eerste Paasdag was hij bij zijn ouders op visite en Sophie en Geert waren er ook. Sophie vertelde dat ze in de meivakantie met vriendinnen een week naar Parijs zou gaan. Toen het gesprek op de tuin van Wijnand kwam, bood Geert aan dat hij die vakantieweek hem zou helpen met de tuin. Wijnand vond het een prima idee. “Maar,” zo zei hij, “jij moet de opdrachten geven hoor ik voer ze wel uit. Alles wat je zegt zal ik doen. Ik kan wel aanpakken maar heb geen idee waar ik moet beginnen.” Hij merkte de frons op Geerts gezicht en de glimlach rond diens lippen niet op. “En als Geert dan die week bij jou kan blijven logeren, weet ik in elk geval zeker dat hij elke dag een fatsoenlijke maaltijd krijgt. Want als ik niet thuis ben, zorgt hij niet goed voor zichzelf. Koken kan hij nog steeds niet.” De hele familie viel over Geert heen en hij kreeg het zwaar te verduren. Die maandagochtend in de meivakantie was Wijnand al op tijd wakker geworden. Het was zo te zien mooi meer en hij kleedde zich in een korte broek en T-shirt. Hij rende vrolijk fluitend de trap af, ontbeet en begon toen alvast wat in de tuin te rotzooien. Anders wilde en kon hij het niet noemen. Hij had ideeën genoeg maar wist niet hoe hij die ooit in zijn eentje ten uitvoer zou kunnen brengen en daarom was hij ook dolblij dat Geert hem deze week kwam helpen. Tegen tienen kwam Geert op de fiets aangereden. “Goedemorgen!” riep hij vrolijk. Wijnand liet waar hij mee bezig was liggen en begroette zijn zwager. “Koffie of wil je liever je eerst flink in het zweet werken.” “Nee, doe mij eerst die koffie maar. Ons in het zweet werken kunnen we nog genoeg deze week. Ik heb de weersverwachting gezien en bovendien weet ik hoe jouw tuin eruit ziet!” Wijnand haalde twee mokken met koffie en zette die op de tuintafel tussen hen in. Geert zat nooit verlegen om een praatje en ook nu vulde hij de gehele tijd met gepraat over van alles en nog wat. Wijnand, zoals altijd, luisterde meer dan hij praatte. Dat paste bij hem en zo was het goed. Voordat ze begonnen te werken, liet Wijnand Geert eerst zijn slaapkamer zien voor deze week. Geert smeet zijn tas met spullen op het bed neer en terwijl Wijnand naar beneden liep, kleedde hij zich om in zijn werkplunje. Toen hij zich weer in de tuin meldde, keek Wijnand zijn ogen uit. Zijn zwager was gekleed in slechts een korte tuinbroek, je weet wel zo’n ding met van die banden over de schouders. Zijn bovenlijf was verder bloot en ook de pijpen van zijn broek waren erg kort. Wijnand had altijd al interesse in jongens gehad en ook zijn zwager ontkwam niet aan die aandacht. Wijnand floot naar hem en zei: “Dat ziet er goed uit meneer Meijer!” “Dank u wel meneer Brugsma, maar ik kom hier om te werken hoor!” Wijnand lachte. Geert gaf gerichte opdrachten en Wijnand en hij gingen aan de slag. Er werd die eerste uren heel wat werk verzet. Er was dan ook gewoon ontzettend veel puin te ruimen. Tegen tweeën blies Wijnand af voor de schaft. “Eerst wat eten hoor anders val ik straks nog van mijn graat,” zei hij. Geert liep kwiek achter hem aan naar het terras en zei dat hij de boterhammen wel zou smeren. Wijnand liet zich vermoeid in een stoel vallen. Verdorie! Dat was hij toch niet gewend! Toen Geert terugkwam, zat hij zowat te slapen. “Moe geworden?” vroeg Geert. “Ja, het valt me best wel tegen.” “We moeten ook niet overdrijven gaan. Straks nog een paar uurtjes en dan moeten we echt kappen. We hebben nog vier hele dagen na deze en het lukt ons vast wel.” Ze aten hun brood op en dronken wat. Daarna gingen ze weer in de benen. Wijnand nam zich voor om wat rustiger aan te doen en hij merkte dat Geert hem ook meer zijn eigen gang liet gaan. Zo zou hij het wel tot het eind van de middag kunnen volhouden. Tussendoor dronken ze nog wat en tegen vijf uur zei Geert dat het genoeg was geweest. Hij ging aan de rand van het zwembad in het gras zitten en overkeek hetgeen ze verricht hadden. Wijnand ging naast hem zitten. “Hebben we toch mooi gedaan of niet dan,” zei hij terwijl hij een arm om Wijnand heensloeg. “Inderdaad,” zei Wijnand, “We zijn best een flink stuk gevorderd al!” Zo bleven ze daar een tijdje zitten. “Zeg Geert, mag ik je wat persoonlijks vragen?” Geert keek hem verbaasd aan. “Ga je gang!” Wijnand schraapte zijn keel en begon te vertellen over het bezoek dat Sophie aan hem gebracht had in de praktijk. “En nou wil jij graag weten of er iets bijzonders is?” vroeg Geert uiteindelijk. “Ja,” luidde het antwoord van Wijnand. “Als er iets is, zou ik het graag willen weten omdat Sophie en ik ons best een beetje ongerust over je maken.” Geert lachte en keek hem recht in zijn groene ogen. Zijn hand lag nog steeds om de schouders van Wijnand. “En jij hebt niet kunnen raden wat het zou kunnen zijn?” Wijnand schudde zijn hoofd. “Echt niet?” “Nee, echt niet!” “Wijnand er is maar een probleem met mij en dat is dat ik naast seks met Sophie ook graag seks met jongens wil.” Wijnand sperde zijn ogen wijd open. “Was die nieuwsgierigheid die je mij voorhield dan meer dan … “ “Ja, ik ben gewoon verliefd op jou geworden Wijnand. Ik hou van je en wil seks met je hebben. Niet voor zomaar af en toe een keertje maar voor geregeld. Ik hou van je Wijnand!” “Maar, dat kan niet Geert. Je bent van Sophie. Van mijn zus. Het is onmogelijk dat je verliefd op me bent.” “Maar toch is het zo Wijnand! Ik wil … “ Wijnand schudde de arm van zijn schouder en sprong op. “Het kan niet Geert. Ze wil een gezin met je stichtten man en daar hoor ik niet bij! Zet het uit je hoofd!” “Denk je dat ik dat niet geprobeerd heb!” Geert ging staan en sprak op besliste toon met hem. “Al vanaf dat ik 12 of zo was heb ik gevoelens voor jongens gehad. Je zult dat wel herkennen. Maar steeds heb ik die onderdrukt omdat het niet goed was, omdat het slecht was, omdat het niet hoorde. Een jongen hoorde niet iets voor een andere jongen te voelen. Ik deed het met meisjes. Ik was stoer en sterk en een echte man …” Hij streek door zijn blonde krullen. “Maar toch steeds weer was er dat gevoel … dat verlangen naar een jongen.” Wijnand zette zich weer neer in het gras en ook Geert ging weer zitten. “Ik ontmoette je zus en dacht dat alles vanzelf wel zou verdwijnen. We hebben zo vaak seks met elkaar man dat ik echt helemaal niets tekort kom. Ze is geweldig en heeft net zo vaak zin als ik. Soms komen we een nacht helemaal niet toe aan slapen. Beminnen we elkaar bijna continue.” Wijnand smolt ineen bij de gedachte hieraan. Zoiets kende hij nog niet. Zoiets wilde hij zo graag leren kennen. “Dus dacht ik dat het verlangen naar een jongen wel over zou gaan. Nee dus! Ik kwam bij jullie thuis en ontmoette jou. Niet dat ik meteen iets voor je voelde hoor maar toen we regelmatig met elkaar om begonnen te gaan kwamen de gevoelens weer terug. Ik begon me voor te stellen hoe het zou zijn om seks met je te hebben en toen in Center Parcs wist ik je zover te krijgen iets met me te doen. Ik pakte het voorzichtig aan want eigenlijk had ik meteen al veel meer met je willen doen maar was gewoon bang dat je zou chillen en dan zou ik je kwijt zijn. En toen wij dat eerste hadden gedaan, voelde ik me zo intens gelukkig. Voelde ik me eindelijk volledig mens. Na al die jaren wist ik dat ik eindelijk mezelf was. Ik kan er verdomme toch niets aan doen dat ik zo ben? Ik heb mezelf toch niet gemaakt?” De laatste zinnen kwamen er met een snik uit. Hij verborg zijn gezicht in zijn handen en liet de tranen de vrije loop. Wijnand wist niet wat hij doen moest. Moest hij troost bieden met het risico dat Geert en hij intiem zouden worden? ‘Verrek, toch ook,’ dacht hij bij zichzelf. ‘Dit is mijn vriend en hij heeft me nodig. NU!’ Hij sloeg een arm om Geert heen en trok hem dicht tegen zich aan. Geert begon nog harder te huilen. “Kom op, Geert. Rustig aan maar. Alles zal wel goed komen.” Mooi gezegd, maar hoe precies wist Wijnand ook niet. “Nee, alles komt niet goed want jij wilt mij niet,” sprak Geert tussen zijn snikken door. “Ik heb er nooit bij stil gestaan dat er een ‘ons’ zou zijn, Geert!” Hij liet een hand door Geerts weelderige haardos glijden. “Maar je verlangt wel naar me, of niet.” Hij keek Wijnand recht in de ogen en zag diens vertwijfeling. “Zeg dat ik het mis heb en ik ga meteen weg en kom morgen wel weer terug om je verder te helpen. Dan zal ik verder nooit meer aandringen!” Ineens was hij resoluut. Wijnand wist niet wat hij moest zeggen. Zijn zwager had gelijk. Lag hij niet vaak ’s avonds in bed met zijn hand aan zijn stijve kling aan hem te denken? Net zo lang te rukken tot hij zijn geil op zijn borst en buik spoot? Maar dat was het niet alleen. Hij hield ook van Geert. “Maar Geert, dat is denk ik … “ hij werd voorzichtiger in zijn bewoordingen en ging weifelend verder, “alleen maar lust en geen liefde!” Geert keek hem recht in de ogen. “Dat durf je niet nog eens te zeggen, Wijnand,” zei Geert doodkalm. En inderdaad, Wijnand sloeg zijn ogen neer en hield zijn mond. Geert sloeg zijn armen om Wijnand heen en trok hem tegen zich aan. Zijn lippen kusten de wangen van de jongen en toen hun lippen elkaar raakten, vonden ze elkaar in een passievolle tongzoen. Voor het eerst tongde Geert een jongen, zijn geliefde. Minutenlang hielden ze elkaar zo innig ineengestrengeld vast. Toen ze elkaar loslieten, snakten ze beiden naar adem. “Oh, Geert. Eindelijk dan maar toch!” “Ja, Wijnand. Eindelijk. Ik heb zo lang naar je verlangd. Zo vaak in mijn fantasie met je geknuffeld, je gestreeld, je bemint en genomen.” Hij legde Wijnand achterover in het gras en begon hem opnieuw te kussen. Zijn handen zette hij naast elkaar op het met modder besmeurde T-shirt en met een woeste schreeuw, scheurde hij het textiel kapot. Wijnand keek op van de vurigheid van zijn zwager. Dit was bemind worden! Vol verlangen wachtte hij op wat komen zou. Geert verkende zijn borst en buik met zijn tong en lippen en vergat niet een plekje. Hij kneep zachtjes in de tepeltjes en streelde de gespierde buik van zijn vriend. Hij maakte diens broeksknoop los en trok de korte broek en slip tegelijk naar beneden. Wijnands mannelijkheid wees trots omhoog, smachtend om bemind te worden. Geert streelde met de palm van zijn handen langs de schacht naar de kaalgeschoren ballen. “Hmmm,” kreunde Geert, “wat jij heb toch lekkere, kale kloten man! Scheer je ze?” Wijnand knikte. Geert nam zijn ballen in de mond en liet zijn tong erom heen spelen. Wow, dit was heerlijk, dit was genieten. Wijnand zuchtte en kreunde hard. Een vinger van Geert ging ietsjes verder en speelde door zijn spleet. Toen richtte hij zich op de paal en sloot er zijn lippen omheen. Ditmaal zou hij het goed doen. Ditmaal had hij geen instructie meer nodig. Geert wist hoe hij zijn zwager kon plezieren. De les zoveel jaar geleden was hij nog steeds niet vergeten. Wijnand was te opgewonden om het zaad lang op te houden. Hij wilde gewoon te veel en te graag klaarkomen. Diep kreunend spoot hij zich leeg. Geert hield zijn mond gesloten om de kloppende en steigerende pik. Voor het eerst in zijn leven proefde hij het zaad van een ander. Een heerlijk gevoel dat hem nog geiler maakte dan hij al was. Hij likte Wijnands slap geworden piemel helemaal schoon en liet hem uit toen uit zijn mond glijden. “Kom, jongen, ik wil je gaatje zien!” zei hij. Wijnand keek hem met een brede glimlach op zijn gezicht aan en ging op handen en knieën in het gras voor het zitten. Geert besprong hem niet meteen zoals hij die nacht voor zijn huwelijksdag gedaan had. Nee, hij wist uit hetgeen Wijnand de ochtend daarop hem had laten beleven dat er meer plezier uit zoiets te halen viel. Hij nam achter Wijnand plaats en begon diens strakke billen te strelen. Daarna speelden zijn vingers door de eveneens kaalgeschoren spleet en uiteindelijk bracht hij zijn tong er tegen aan. Wijnand kronkelde van plezier. “Kom, op Geert! Neuk me, man!” riep hij uit. “Nee, jochie ik wil je harder horen schreeuwen!” Hij duwde zijn tong tegen Wijnands aars en bracht het puntje zover als mogelijk naar binnen. Hij bewoog zich in de jongen heen en weer. Het gekreun werd harder en ook het geschreeuw. “Verdomme, Geert! Neem me anders kom ik nu al klaar!” Geert trok zijn broek uit, pakte een condoom uit zijn broekzak en trok die over zijn volle 25 centimeter heen. Hij zette de dikke, paarse eikel tegen het gaatje en zijn handen op Wijnands heupen. Met een flinke duw, bracht hij de eerste centimeters naar binnen. Zijn maatje kreunde en schreeuwde het uit. “Doet het pijn?” vroeg Geert met grote ontzetting in zijn stem omdat dat niet de bedoeling was. “Zeur niet man, ik heb je toch vaker gehad!” En inderdaad toen had Wijnand ook niet van pijn geschreeuwd, herinnerde hij zich. Reden genoeg dus om door te gaan. Met elke stoot, verdween zijn stamper verder naar binnen. En hij vond het heerlijk om te zien hoe zijn roede steeds verder in dat zalige kontgaatje van Wijnand verdween. Het wond hem zo enorm op. Toen zijn harige ballen tegen de lekker strakke billen sloegen begon hij met volle kracht in en uit het kutje te rijden. Wijnand kon het niet langer uithouden. Het pulserende gevoel van die reusachtige pik in zijn gat stuwde het zaad uit zijn ballen. Voor de tweede keer kwam hij klaar. Het zaad spoot uit zijn stijve op het gras en op dat moment voelde hij ook hoe Geert het condoom vulde. Hij had het niet zo lang volgehouden als de eerste keer dat hij hem neukte maar dat moest de opwinding van het moment zijn. Straks zou hij het nog wel eens dunnetjes overdoen, verwachtte Wijnand. Geert trok zich terug en ging op zijn rug in het gras liggen. Wijnand bleef nog een poos op handen en knieën zitten, proberende het heerlijke gevoel in zijn aars vast te houden. Toen Geert wat bijgekomen was en hij Wijnand zo zag zitten, moest hij lachen. “Lach je me uit?” vroeg Wijnand hem. “Nee, natuurlijk niet maar je vraagt zo gewoon om nog een beurt!” “Nou, en! Sophie heeft me verteld dat jij tot heel veel in staat bent dus?” “Dus je wilt nog een keer genomen worden?” “Ja, Geert. Laat me maar eens zien hoe goed je bent!” Meer uitnodiging had Geert niet nodig. Hij haalde het condoom van zijn pik en ging, om zijn pik tot volle glorie te laten brengen, voor Wijnand staan die het natte geval meteen in zijn mond nam. In een paar tellen was hij op volle sterkte en nam hij opnieuw plaats achter zijn vriend. Een tweede condoom werd gezocht en gevonden en vol overgave gleed hij het heerlijk strakke kutje van Wijnand binnen. Dit keer zou hij hem echt verwennen. Net was hij veel te vroeg gekomen maar nu zou er geen genade zijn voor die geile vent onder hem. Niet alleen een gevoel dat hij zich moest bewijzen dreef hem maar ook een gevoel van liefde dat hij nog nooit eerder had gekend. Daarom deed hij dit keer zijn best om er zo lang mogelijk over te doen. Geen geram maar heerlijk, langzaam in en uit glijdende bewegingen maakte hij. Wijnand genoot zo te horen ook. Zachte geluidjes ontsnapten aan zijn mond. Het leek op een soort gegiechel en Geert merkte gewoon dat de jongen het plezierig vond. Tijden bleef Geert in en uit gaan. Het gekerm van Wijnand werd heviger en na 20 minuten die een eeuwigheid leken te duren, knalde hij het zaad in het rubber. Opnieuw lag hij luid naar adem happend naast zijn vriend die zich nu ook naast hem uitgestrekt had. “Wow, Geert! Zo lekker heeft nog nooit iemand mij geneukt, weet je dat?” Die eerste nacht sliepen ze haast niet en Wijnand ervaarde wat het was om een nacht door te mogen brengen met iemand zo vol van verlangen naar een mannenlichaam als Geert. De rest van de week was een week vol liefde, passie, genieten en ook nog wat werken. De meeste tijd echter lagen ze in elkaars armen en waren ze bezig het elkaar naar de zin te maken. De vrijdag kwam echter steeds dichterbij en vooral Wijnand voelde dat als een domper. Geert bleef er echter laconiek onder. En op die laatste dag dat ze bij elkaar waren vroeg Wijnand hem ernaar. “Hé, laatste dag vandaag hè!” “O, ja?” “Ja, verrek, dat weet jij toch ook wel. Straks als Sophie thuis is, belt ze en ga je weer naar haar terug. En ben ik …” “Nee, dan ben je me niet kwijt!” viel hij hem in de reden. “Zeg dat niet! Zeg dat nooit!” Wijnand keek hem verbaasd aan. “Maar, dat kan toch niet anders. Je kunt toch niet … “ “Ja! Dat kan ik wel! Ik weet dat het heel vervelend voor Sophie klinkt Wijnand en geloof me het doet mezelf ook zeer maar ik wil niet meer zonder je. Ik zou gek worden als je me vertelt dat ik je nooit meer mag zien. Als ik nooit meer met je zou kunnen vrijen.” “En dus bedrieg je Sophie. Sorry, beduvelen we samen Sophie?” “Ja, er zit niets anders op Wijnand.” “Kun je er niet met haar over praten.” Hij zag het betrekkende gezicht. “Zou je het niet kunnen proberen.” “Ik weet het niet Wijnand. Ik had al zoveel moeite om het jou te vertellen. Ik durf het gewoonweg niet. Ik ben bang dat ik haar zal verliezen en dat wil ik niet. Maar ik wil jou ook niet verliezen!” Hij nam Wijnand ik zijn armen en kuste hem waar hij het lichaam van zijn zwager maar kon raken. De intimiteit lokte nieuwe hartstocht uit die ruw onderbroken werd door het gerinkel van de telefoon. “Brugsma,” nam Wijnand kortaf op. Het was Sophie. “Hé broertje, alles goed? Hebben jullie wat kunnen maken van die puinhoop bij jou?” Eigenlijk had hij meteen ‘ja’ moeten zeggen want alhoewel de tuin niet zo vergevorderd was, hadden hij en Geert er een mooie puinhoop van gemaakt. Hij had een relatie met de man van zijn zus. Kon het slechter? Na het telefoontje ging Geert naar huis en bleef Wijnand alleen achter. Vol van gewetenswroeging ijsbeerde hij door het huis heen. Verdomme, waarom was hij dan juist verliefd geworden op Geert? Maar, vooral, waarom had hij deze week zich zo met hem uitgeleefd? Waarom had hij het niet meteen afgekapt, gezegd dat het niet mogelijk was iets met je zwager te hebben? Na vele uren tobben kwam hij tot de enig mogelijke conclusie dat hij ook niet meer zonder Geert kon. De woensdag daarop kwam Geert ’s avonds langs en vierden ze hun liefde voor elkaar. Het was geweldig, het was groots, het was fenomenaal. De passie die zich tussen hen ontwikkelde vonkte aan alle kanten en gaf hen nieuwe energie om elkaar een tijdje te kunnen missen. Zaterdag in de middag was Geert er opnieuw. Ditmaal met het excuus dat de tuin nog niet helemaal af was. Toen Geert tegen zessen wegging sprak Wijnand de hoop uit dat de tuin nooit helemaal af zou komen. Vanaf dat moment kwam Geert regelmatig langs. Soms twee keer maar soms ook maar een keer in de week. Wijnand voelde zich zielsgelukkig met zijn relatie en zag uit naar elke ontmoeting met zijn vriend. Toen Wijnand op een dag op bezoek was bij zijn ouders, was Sophie daar ook. Zij had haar fiets naar de fietsenmaker gebracht en galant als hij was, bood Wijnand haar aan haar naar huis te brengen. “Heb je nog met Geert gepraat in de vakantie dat hij bij jou was?” vroeg Sophie. “Hoe bedoel je?” probeerde Wijnand het onderwerp te vermijden. “Nou ik had je toch gevraagd of je met hem wilde praten?” “O, ja. Ja ik heb met hem gepraat maar er kwam eigenlijk weinig bijzonders uit.” Om haar niet verder te laten vragen, ratelde hij door. “Maar ik denk dat het wel eens iets te maken kan hebben met jullie kinderwens. Soms voelt een man zich dan op de tweede plaats gesteld ineens. De vrouw wil vaak als eerste een kind en de man krijgt dan vaak het idee dat er iets niet goed is met hem. Dat hij niet meer helemaal voldoet en zo. En verder is er dan natuurlijk ook nog het verantwoordelijkheidsgevoel dat hij krijgt. Straks is hij niet meer alleen verantwoordelijk voor de bescherming en zorg van zijn vrouw maar ook nog voor dat van een kind. En noem het maar rolpatroonbevestigend maar zo ligt het nou eenmaal vaak wel met mannen.” “Nou ik denk, dat je het niet helemaal goed hebt Wijnand want na die week bij jou is Geert helemaal veranderd. Hij is weer helemaal zichzelf en ik heb zelfs het idee nog iets meer dan dat. Alsof hij een laatste stukje van de puzzel die Geert heet, gevonden heeft. Echt! Hij is zo plezierig veranderd dat ik je alleen maar kan bedanken voor hetgeen er zich tussen jullie heeft afgespeeld die week!” Toen de auto stilhield voor het huis van Geert en Sophie drukte ze hem een kus op zijn wangen. Oh, God wat voelde hij zich een Judas! De weken gingen voorbij en Wijnand leefde van het ene moment met Geert naar het andere toe. Dat waren de hoogtepunten maar meteen ook de dieptepunten in zijn leven. Het was heerlijk om met hem samen te zijn maar ook weer vreselijk als Geert wegging. De naderende vakantieperiode baarde hem echter grote zorgen. Zijn zus en haar man waren namelijk echte vakantiegangers en in de zomervakantie gingen ze meestal vier weken achtereen weg. En Wijnand vroeg zich wanhopig af of hij wel zo’n lange tijd zonder zijn zwager kon. Wijnand was echter niet de enige die tegen de zomervakantie opzag. Ook Geert had zich hetzelfde al afgevraagd: ‘Zou hij vier weken zonder Wijnand kunnen?’ Er zat echter niets anders op en daarom reisde hij eind juli met Sophie af naar hun vaste vakantieplek in Zuid-Frankrijk. Daar gingen ze nu al jaren naar een schitterend mooi huisje in een prachtige omgeving. Van zonsopgang tot zonsondergang was het daar volop genieten en ook de nachten brachten de twee zoals altijd genietend van elkaar door. Sophie was in haar element en Geert ook, zo leek het tenminste. De eerste weken ging het prima maar toen de derde week aanbrak, kwam op een nacht zijn nachtmerrie weer terug. Het hevige verlangen naar een man openbaarde zich in een gigantische angstdroom en verward vocht hij in zijn slaap met zijn verlangens. Sophie werd wakker van zijn lawaai en probeerde hem, uit de buurt van zijn maaiende armen blijvend, voorzichtig wakker te maken. Toen hij eindelijk tot rust kwam, was zijn hele lijf nat van het angstzweet en durfde hij niet de blik van Sophie te weerstaan. “Alles goed,” vroeg ze hem. “Ja, het gaat wel weer.” Hij wilde uit bed stappen maar Sophie pakte hem bij zijn arm beet. “Geert, vertel me alsjeblieft wat er aan de hand is!” “Er is niets, helemaal niets. Het gaat wel weer over.” En zonder haar nog aan te kijken liep hij naar de douche waar hij ijskoud water over zijn lijf plensde in de hoop zijn bonkende hart tot bedaren te brengen. Minutenlang stond hij daar en zachtjes begonnen de tranen over zijn wangen te lopen. De dag daarop was een mooie net zoals alle voorgaande en toen het avond werd, liepen Geert en Sophie met een picknickmand naar een van hun favoriete plekjes; een met gras bekleed plateautje omringd door hoge bomen vlakbij een steile afgrond vanwaar ze een prachtig uitzicht hadden over het dal. Daar aangekomen, pakten ze de spullen uit, zetten zich op het kleed neer en zaten ze dicht bij elkaar te genieten van de langzaam maar zeker ondergaande zon. “Geert ik wil je wat vragen maar ik wil dat je me beloofd dat je me eerlijk zult antwoorden,” verbrak Sophie de stilte tussen hen. “Okay, vraag maar!” “Heb je een verhouding?” Geerts hart sloeg over en inwendig verteerden de vlammen hem. Hoe moest hij hierop reageren. Duizenden uitvluchten schoten in dat ene moment door zijn hoofd maar hij verwierp ze allemaal. Hij zou eerlijk zijn. “Ja. Maar het is niet wat je denkt.” “Wat! Je hebt een relatie maar het is niet wat ik denk! Wat moet ik er dan van denken?” Woest duwde Sophie de arm van Geert van haar schouder. Ze stond op en keek op hem neer. Ze wilde gaan praten maar haar man was haar voor. “Sophie, ik had kunnen liegen maar je wilde dat ik eerlijk zou zijn. En ik wil niet langer oneerlijk tegenover jou zijn. Geef me nu alsjeblieft ook de kans om het te proberen je uit te leggen. Alsjeblieft,” smeekte hij. Sophie keek nog steeds met woeste ogen om hem neer. Haar man bedroog haar en vroeg nu om het uit te mogen leggen! Viel er iets uit te leggen! Was hij haar niet gewoon ontrouw geweest! Moest ze naar zijn uitleg luisteren! Langzaam bedaarde de woede in haar en toen ze in de smekende blik in de ogen van Geert zag, zette ze zich langzaam weer neer op het kleed. “Dank je wel dat je bereid bent om naar me te luisteren. Wat ik ga vertellen is voor mij niet gemakkelijk en het zal ook zeker voor jou niet gemakkelijk worden. Ik heb het ooit nog maar een keer aan iemand verteld en dat vond ik toen al vreselijk moeilijk maar deze keer wordt het waarschijnlijk alleen maar moeilijker omdat ik jou verdriet heb gedaan en zal doen door eerlijk te zijn. Maar alsjeblief probeer naar me te blijven luisteren en zet je hart niet meteen al na de eerste woorden dicht.” “Wie is het!” vroeg ze bits. “Het is Wijnand.” “Wat, heb je een relatie met mijn broer?” De tranen sprongen haar in de ogen en snikkend maar ook woest riep ze uit. “Hij heeft jou verleid tot dat soort praktijken die week.” “Nee, alsjeblief Sophie, zo is het niet. Luister naar me alsjeblieft.” Sophie huilde nog steeds zachtjes maar beloofde te zullen luisteren en dat nam ze zich ook voor. Als het dan niet zo was zoals zij dacht, wilde ze nu ook weten hoe het dan wel zat. Geert koos zijn woorden voorzichtig en met zorg en vertelde met horten en stoten het verhaal zoals hij dat ook aan Wijnand had gedaan. Zijn hart bonkte tijdens het verhaal in zijn keel en regelmatig probeerde hij oogcontact met Sophie te zoeken maar zij wilde en kon dat waarschijnlijk niet. “In die week,” zo besloot hij zijn verhaal, “heb ik Wijnand overgehaald om een relatie met mij te beginnen. Mijn verlangen naar een man wilde ik niet langer onderdrukken. Je kent mijn angstdromen, hebt zelf gemerkt dat ik langzaam veranderde en ik wilde mezelf zijn. En wilde ik volledig mezelf zijn, dan moest ik ook die laatste stap zetten en het aandurven om iets met een man te hebben. Wijnand weigerde in het begin pertinent zoals hij, dat zei ik al, eerder steeds gedaan had. Hij was bezorgd om jou en jouw welzijn. Uiteindelijk heb ik hem over het randje geduwd en vanaf die week hebben we regelmatig seks met elkaar als ik bij hem ben. Maar het is meer dan seks alleen. Daar gaat het mij niet alleen om. Er is sprake van echte liefde tussen ons.” Hij stopte en richtte zijn blik op een plek diep in het dal. Sophie had haar oren en hart opengehouden toen Geert zijn verhaal vertelde. Vol verbazing had zij het aangehoord en voor haar waren geheel nieuwe dingen aan het licht gekomen. De biseksualiteit van haar man verbaasde haar volkomen. Nooit had zij dit aan hem gemerkt maar misschien viel zoiets ook wel helemaal niet te merken! Maar ook het feit dat biseksualiteit echt bestond was nieuw voor haar. Ze had het altijd afgedaan als iets pervers. Iets wat mannen en vrouwen deden die nooit genoeg van seks kregen en dan maar elke gelegenheid en persoon aangrepen om seks mee te hebben. Maar dat zoiets ook zulke problemen mee kon brengen als Geert haar beschreven had, had ze nooit geweten. Het bleef heel lang stil en de zon was allang onder toen ze eindelijk haar mond opende. “Geert?” “Ja?” Hij richtte zijn blik van het verre punt in het dal dat hij allang niet meer kon zien op zijn vrouw. “Ik ben heel blij dat je het mij verteld hebt en dat je eerlijk geweest bent. En heb nooit enig idee gehad van de strijd die jij in je binnenste hebt moeten voeren en dat spijt me. Misschien had ik het eerder moeten merken dan had ik je wellicht kunnen bijstaan. Nu heb je die strijd helemaal in je eentje moeten voeren en dat doet me verdriet.” “Sophie, dat ligt toch niet aan jou? Ik had eerder mijn mond moeten opentrekken. Voordat ik in elk geval iets als een relatie begon met iemand. Het ligt niet aan jou maar aan mij. Als je van me wilt scheiden, begrijp ik dat volkomen. Ik heb altijd van je gehouden Sophie en zou het vreselijk vinden als ik je kwijt raak maar kan me voorstellen dat je me niet meer moet na hetgeen ik verteld heb. Het zal je echter aan niets ontbreken. Ik … “ “Geert, hou toch eens je kop man! Laat mij nou eens praten wil je?” Verbaasd keek Geert haar aan. Even dacht hij een glimlach om haar lippen te zien maar dat moest verbeelding zijn. Toch?” “Ik wil niet van je scheiden Geert! Ik hou te veel van je om je kwijt te willen. Vanaf het allereerste moment heb ik altijd vreselijk veel van je gehouden en had ik niet gemerkt dat jij ook zo veel van mij hield, dan was ik nooit iets met je begonnen. Weet je nog die avond dat je voor het eerst bij ons thuiskwam? “ Geert knikte. “Toen je me thuisbracht, ben ik nog even langs Wijnand gegaan op zijn kamer. We hadden het erover hoe mooi je was en ik zei toen heel filosofisch: ‘Hij is veel meer dan alleen een knap stuk. En juist al die andere dingen in hem trekken me aan.’ En dat was 100% waar. Tuurlijk was en ben je gigantisch knap maar daarom heb ik je niet genomen. Je had gewoon iets dat me geweldig aantrok iets dat niet onder woorden te brengen was. Ik heb je toen genomen om wie je was. Niet om hoe je eruit zag. En nu blijkt dat je nog meer in je had dan ik ooit vermoedde, laat ik je heus niet vallen.” Ze schoof naar hem toe en sloeg haar arm om zijn brede schouders. “Geert, ik hou nog steeds even veel van je. Misschien nog wel meer. En begrijp nu dat je voldoende liefde in je hebt om zowel mij als Wijnand lief te hebben.” Ze drukte een kus op zijn lippen die hij beantwoordde door zijn lippen langzaam vaneen te doen. Hartstochtelijk kusten ze elkaar daar op dat kleine groen plateautje in die donkere nacht. “En Geert, weet je wat?” “Nou?” “Ik wil een kind van je! NU!” Wijnand keek vol verwachting uit naar de terugkomst van Geert en Sophie en was reuzeblij toen er eindelijk een telefoontje kwam dat ze weer thuiswaren. Nu zou Geert zeker niet zo lang wachten voordat hij langskwam. Verbaasd keek hij echter op toen die avond Geert niet alleen maar samen met Sophie kwam. Sophie nam meteen het woord toen ze binnen was. “Dag broertje, alles goed met jou.” “Ja, met jullie ook zo te zien. Lekker bruin, veel bloot in de zon gelegen zeker hè. Is heel slecht voor je huid hoor. Dat weet je toch wel.” “Maar wel lekker geil,” antwoordde Sophie. “Sophie toch,” berispte Wijnand haar plagerig. “Zeg hoe is het met je tuin? Komt die nog af want iedere keer die man van mij lenen vind ik wel bezwaarlijk hoor zo langzamerhand.” Geert en Sophie keken elkaar lachend aan en Wijnand was echt verbaasd. “Zeg, is er soms iets dat ik moet weten?” “Ja,” antwoordde Geert. “Ach nee joh, laten we hem nog even lekker pesten,” fleemde Sophie. Wijnand raakte steeds meer het spoor bijster maar Sophie legde het hem uit. “Lieve Wijnand, ik ben blij dat jij Geert hebt opgevangen toen hij het zo moeilijk had met zijn biseksualiteit en ben heel blij dat hij jou gekozen heeft als zijn partner.” De vlammen sloegen Wijnand uit en met een rood hoofd en zijn mond wagenwijd open zat hij daar in zijn stoel. “Maar … “ “In de vakantie heeft ze me gevraagd open kaart te spelen,” lichtte Geert toe, “en toen heb ik eindelijk gedaan wat jij me al vaker gevraagd had. Ben ik eindelijk eerlijk tegenover haar geweest.” “En jij bent niet … “ “Nee ik ben niet boos. Natuurlijk was het een hele schok voor me maar ik ben gewoon heel blij dat Geert eindelijk volledig gelukkig kan zijn. En vind het geen probleem dat ik hem af en toe met mijn broertje moet delen.” “Met je broer bedoel je,” zei Wijnand. “Nee, ik blijf je gewoon mijn broertje noemen. Nee, alle gekheid op een stokje. Ik weet dat Geert het er vreselijk moeilijk mee gehad heeft en dat het bij hem geen flauwekul is. Die geaardheid heeft hij nou eenmaal en die neem ik op de koop toe.” Glimlachen verschenen op de gezichten van alle drie. “Als jullie nu maar niet denken dat we trioseks gaan doen want daar doe ik dus niet aan me hoor!” Luid werd er gelachen en het ijs was gebroken. Toen Sophie en Geert die avond weg zouden gaan, stelde Sophie voor dat Geert die nacht zou blijven. Maar zowel Geert als Wijnand wilden daar niets van weten. “Nee,” zei Wijnand, “zo doen we dat niet. “De nachten is hij gewoon bij jou en van jou. Ik heb mijn andere momenten met hem.” Geert sloot zich daar volledig bij aan. Die nacht van openbaring in Frankrijk bracht voor Sophie inderdaad haar gewenste zwangerschap. Het zaad van Geert was niet op de rotsen gevallen maar had iets moois verwekt. Alles verliep voorspoedig en toen het tegen half december liep, had ze al een aardig buikje. De eerste kerstkaarten kwamen binnen maar een brief trok Wijnands aandacht. Hij opende hem en begon te lezen. --- Beste Wijnand, Eindelijk laat ik dan weer eens iets van me horen. Ik weet het is lang geleden maar je moet maar denken het komt uit een goed hart! Echter ik wil niet te veel schrijven want anders hebben we straks niets meer te bepraten. Met straks bedoel ik heel binnenkort want ik ben van plan om de Kerstdagen door te brengen in Nederland en graag zou ik jou dan willen zien. Als je dit wat lijkt, laat het me dan even weten. Groeten, Tim --- Wordt vervolgd...

• 28-09-05

  Sporen van liefde - deel 4

  Met grote haast stak Wijnand Brugsma de straat, die de groepsartsenpraktijk scheidde van de school, over. Zijn assistente had hem dringend aangeraden zich goed aan te kleden vanwege de gigantische kou maar Wijnand had volstaan met alleen maar een sjaal om zijn hals te slaan hetgeen hem een verwijtende blik van haar had opgeleverd. In de aula van de school was het een enorm geroezemoes en meteen schoten allerlei herinneringen aan vroeger hem weer te binnen. Het schoolgebouw mocht dan gerenoveerd zijn maar de sfeer van vroeger hing er nog overduidelijk. Geert Meijer, muziekdocent aan deze school, zijn minnaar en bovendien de man van zijn zus, vertelde het hem meteen bij binnenkomst: “Het is Jan!” Een enkele oproep van Geert deed de menigte uiteenwijken en samen liepen ze over het pad dat gemaakt werd als Mozes door de Rode Zee. Op de grond lag Jan Vogelzang, de meest geliefde leraar van de school in Wijnands tijd maar ook in de tijd daarvoor en daarna. Uitgestrekt en bijna volledig levenloos. Slechts een flauw spoortje van ademhaling wees erop dat hij nog niet dood was. Wijnand knielde naast het hoofd van de man neer en maakte de knopen van zijn overhemd los waarna hij de ijskoude stethoscoop op de mans borst zette. Hij was bewusteloos en zou de kou dus wel niet merken. Het zag er gelukkig niet ernstig uit. Wijnand deed wat vloeistof uit een flesje op een stukje wat en hield dat onder de neus van Jan. Al spoedig begonnen zijn oogleden te trillen. “Hé, Wijnand! Jij hier! Leuk zeg, kom je voor de Kerstmusical.” “Ja, en nog wel op speciaal verzoek.” Wijnand vroeg de omstanders om een brancard en samen met Geert en wat andere mensen legden ze Jan daarop waarna ze hem afvoerden naar de personeelskamer. Het geroezemoes, dat gestopt was toen Wijnand op de grond naast Jan had gezeten, begon weer. In de personeelskamer legden ze de brancard boven op de koffietafel neer. Wijnand ging na het oppervlakkige onderzoek van zo-even verder met een uitgebreidere controle. Hij was er helemaal niet gerust op. De conditie van zijn patiënt zag er niet goed uit. “Hé, Wijnand, kan ik niet veel beter gewoon weer verder gaan met die musical. We waren nog niet klaar weet je en …“ “Ja, dat geloof ik best meneer … sorry, Jan maar het lijkt me toch beter dat ik eerst mijn werk even afmaak en dan zien we wel verder. Ik ben duur hoor? Weet je wel wat ik kost per consult?” “Nee, eigenlijk niet wat ik ben in jaren al niet bij een dokter geweest en dat wil ik eigenlijk ook zo houden.” De collega’s in de personeelskamer moesten lachen. “O, je bent al jaren niet bij een dokter geweest en dacht nu zo van laat ik er maar eens eentje laten komen! Zo zit het dus.” Een glimlach verscheen rond de lippen van de leraar en ook Wijnand glimlachte terug. “Nee, maar Hanneke, Geert en ik … “ “Nog steeds Hanneke en jij, het onvermoeibare gelegenheidskoppel hier op school?” “Ja, dat blijkt maar weer eens maar het is niet netjes om mensen in de rede te vallen Wijnand dus laat me even uitpraten, wil je! Zoals ik al zei Hanneke, Geert en ik hebben heel veel tijd en moeite gestoken in dit Kerstproject en ik wil er graag bij zijn.” “Dat begrijp ik best Jan maar ik denk niet dat dat door kan gaan. Ik bel een ambulance en …” “Nee, alsjeblieft zeg. Geen ziekenauto. Die jongens komen met loeiende sirene voorrijden en ik wil al dat soort gedoe echt niet hoor.” “Bang voor publiciteit Jan?” vroeg Wijnand. “Denk je niet dat een groot gedeelte van het dorp allang weet dat je flauwgevallen bent. Die kinderen hier hè hebben ouders die ook nog bij jou in de klas gezeten hebben en hebben dat bericht allang naar huis gestuurd met hun GSM of met een SMS-je.” “Alsjeblief Wijnand geen ambulance. Kun je me zelf niet naar het ziekenhuis rijden? Alsjeblieft?” Wijnand keek hem aan en probeerde de gevoelens van de man te peilen, hetgeen hem niet echt goed lukte. Was het een stuk valse bescheidenheid of toch angst? “Okay, goed dan. Ik zal je vrouw bellen en wat regelen voor de praktijk. Maar dan gaan we ook meteen!” “Maar mag ik ze nog wel even toespreken dan. Al die mensen die zoveel werk hebben verzet,” vroeg Jan, haast smekend. “Oké, maar beloof me dat je je rustig houdt.” Met wat hulp slaagde Jan erin van de brancard te komen en langzaam en naar het scheen dodelijk vermoeid sjokte hij naar de deur van de personeelskamer. “Jongens,” riep de conciërge, duidelijk te herkennen aan zijn eeuwige stofjas, “meneer Vogelzang wil even wat zeggen.” Alle blikken draaiden zich in de richting van Jan die er echt ineens wel 30 jaar ouder uitzag. “Jongens en meisje, ik zeg het zoals het is. Aan die kreet ‘jongens’ heb ik zo vreselijk de pest en dat weten jullie. Maar conciërge hartelijk dank. Hartelijk bedankt voor al die uren dat u over moest werken om het mogelijk het maken dat wij na schooltijd hier konden oefenen voor de musical die nu door mij zo grondig is verpest.” Een hoop tumult ontstond omdat men het er dus duidelijk niet mee eens was. “Oké ik begrijp het al. Jullie zijn het weer eens niet met me eens. En dat mag! Pubers mogen het gerust niet eens zijn met de gezagsdragers.” Ditmaal gelach. Wijnand echter werd bezorgd en stootte Jan aan. “Mijn dokter zegt dat ik op moet schieten want hij wil met me stappen!” Opnieuw gelach. “Nee, sorry dat het zo moest lopen. Ik had het zo graag anders gezien maar zo is het nou eenmaal niet. Hanneke en Geert ik wil jullie en al degenen die zo hun best hebben gedaan om dit project een succes te maken hartelijk bedanken. En jongens en meisjes, doe mij een plezier en maak straks die musical gewoon af. Zonder mij gaat het vast en zeker een stuk beter.” Opnieuw stond de aula op zijn kop van het lachen. “Ik wens jullie alvast hele goede Kerstdagen en een Gelukkig Nieuwjaar.” Toen Jan Vogelzang zich omdraaide biggelden de tranen over zijn wangen. Zo snel hij kon, trok hij zich terug in de personeelskamer. Wijnand regelde een vervanger voor zijn praktijk en reed met Jan naar diens huis waar zijn vrouw instapte. Een uurtje later begonnen reeds de eerste onderzoeken in het ziekenhuis. Pas tegen het eind van de middag waren alle resultaten binnen en de internist die een lijvig dossier voor zich had, vroeg zich hogelijk verbaasd af hoe zijn patiënt het in hemelsnaam zo lang had uitgehouden. “U bent 60 jaar?” vroeg hij. Jan knikte. “Waarom bent u nog niet met pensioen eigenlijk?” “Omdat hij niet kan stoppen met werken meneer,” antwoordde Jans vrouw voor hem. “Hij kan niet zonder de kinderen.” De arts keek Wijnand vragend aan maar deze gaf hem een teken dat hij maar niet verder door moest vragen. “Ik denk dat u er goed aandoet meneer Vogelzang om de komende tijd erg rustig aan te doen. Wat het precies geweest is weten we niet maar rustig aandoen kan op uw leeftijd zeker geen kwaad.” Op de terugweg in de auto had Jan het grootste woord. De hele weg kletste hij aan een stuk door. Het weer was hopeloos. Sneeuwbuien joegen over het platteland en maakten het rijden erg moeilijk. Wijnand was dan ook blij toen hij de auto voor de deur bij de Vogelzangs neerzette. Hij ging nog even mee naar binnen maar was toen meteen overgeleverd aan het charmeoffensief van mevrouw Vogelzang die er beslist op stond dat Wijnand zou blijven eten. In de tijd die zij nodig had om een heerlijk maaltijd te bereiden praatte hij met Jan. “Echt Jan, ik denk dat je er goed aandoet om het advies van de internist op te volgen. En waarom kun je eigenlijk niet gedeeltelijk stoppen? Hanneke, zo weet ik van Geert, werkt toch ook niet meer volledig?” “Nee, maar dat is anders!” “Hoezo?” “Ze is een vrouw en heeft een huishouden ernaast!” “En jij niet? Heb jij geen huis waar af en toe ook iets van jou verwacht wordt? Je vrouw wordt er ook niet jonger op toch!” Wijnands pogingen waren in het een-op-een gesprek vruchteloos maar hij was nog niet van plan het op te geven. Tijdens het eten, wel met lege mond natuurlijk, bracht hij het opnieuw ter sprake. Mevrouw Vogelzang viel hem gelukkig bij. Ook zij vond het tijd dat Jan het eens wat rustiger aan zou doen. “Je draaft nog steeds rond als een jonge vent van 30 en dat kan niet meer Jan. Die tijd heb je gehad. Ik weet dat je niet zonder die kinderen kunt maar je kunt het niet allemaal meer bijbenen zo gemakkelijk. De jeugd ververst met elke vier, vijf jaar maar jij wordt er alleen maar ouder op hoor!” Langzaam maar zeker begon Jan te begrepen dat hij het onderspit moest delven. En zag hij ook wel in dat het gewoon echt niet meer ging zo. Hij had al veel eerder aan de bel moeten trekken en ook al eens, bij de eerste klachten, op bezoek moeten gaan bij zijn huisarts. Na de maaltijd bedankte Wijnand hen hartelijk maar al zijn bedankjes werden onder tafel geveegd want had hij niet veel meer voor hen gedaan? “En Jan,” zo zei hij bij zijn afscheid, “ga nou maandag na de vakantie niet meteen weer aan het werk. Blijf lekker een poosje thuis of ga met je vrouw op vakantie. Lekker naar een warm plekje of zo!” Hij gaf mevrouw Vogelzang een knipoog maar zag toch heel duidelijk een verheerlijkte glimlach op haar gezicht. “Trouwens,” begon Jan voordat Wijnand de deur dicht kon doen, “ik heb begrepen dat Tim met de Kerst naar Nederland komt en dat jij hem ophaalt morgen van Schiphol is dat juist?” “Ja,” zei Wijnand verbaasd. “Maar hoe …” “Dat moet je nooit vragen jongen. Jan Vogelzang, weet altijd alles. Daar sta ik toch ook om bekend in de plaatselijke politiek. Maar waarom komen jullie met de Kerst of zo niet langs om wat te eten bij ons. Je weet nu dat mijn vrouw een keukenprinses is dus … “ “Okay, ik zal het overleggen met Tim en als hij de kookkunsten van uw vrouw ook vertrouwt, komen we langs. Tot ziens!” De rit naar huis was zo mogelijk nog moeilijker. Het sneeuwde onophoudelijk en een paar keer dreigde Wijnand met auto en al van de weg te glijden. Stapvoets kwam hij veilig en zonder deuken thuis aan. Voorzichtigheidshalve liet hij de auto op de oprit staan en reed hij hem niet naar de beneden de garage in. Snel stapte hij onder een warme douche. In gemakkelijke kledij zette hij zich daarna voor de open haard die hij bij thuiskomst al meteen flink opgestookt had. De telefoon ging. Het was zijn zwager die meldde dat ze veilig aangekomen waren in de Ardennen. “Slecht weer gehad onderweg?” vroeg Wijnand. “Ach, nee dat viel best wel mee eigenlijk. Het laatste stukje een beetje sneeuw meer ook niet! En bij jou?” “Nou het wordt hier een echte witte Kerst, daarvoor hoef ik dus niet naar de Ardennen toe!” “Nee, maar als je nou toch bedenkingen krijgt je weet het hè, hier staat een bed voor je klaar en je bent van harte welkom. Je Pa en Ma roepen dat ook nog eens op de achtergrond. Hoor je ze?” Wijnand hoorde ze inderdaad roepen. “Okay, Geert. Ik weet het maar ik blijf dit jaar eens lekker gezellig alleen thuis.” “Prima, zelf maar weten dan. Trouwens, hoe is het met Jan afgelopen in het ziekenhuis.” “Ja, wat moet ik ervan zeggen. Ze hebben niets bijzonders kunnen vinden. Ik vermoed dat het gewoon oververmoeidheid is geweest. Hij is al 60 en dolt met de kinderen nog net zo als toen hij 25 was en dat kan natuurlijk niemand volhouden. Zelfs Jan Vogelzang niet1” Na nog wat heen en weer gepraat deden ze elkaar de groeten en braken ze het gesprek af. Het was niet helemaal eerlijk of liever gezegd helemaal niet eerlijk wat hij zijn familie op de mouw had gespeld. Hij zou niet alleen zijn met de Kerst, Tim zou er immers zijn. Maar dat had hij zeker liever niet aan Geert laten weten. De komst van Tim, zo wist hij zeker, zou wel eens voor wat onrust kunnen zorgen. De volgende ochtend stond hij om tien uur al op Schiphol. Hij was op tijd weggegaan en had weinig hinder ondervinden van slecht berijdbare wegen. En nu moest hij nog een uur wachten. Het toestel zou pas tegen elf uur binnenkomen. Hij ging in het restaurant zitten en bestelde koffie met appeltaart. Net toen hij tegen elven wilde opstappen om naar de aankomsthal te gaan, kwam de melding dat de vlucht uit Los Angelos een vertraging had van een half uur. Nog langer wachten dus. Tim slenterde wat door de hal en bekeek de winkeltjes en tegen halftwaalf stond hij keurig opgesteld tussen een grote groep andere mensen te wachten op de aankomst van de passagiers. De deur van de sluis ging open en een voor een kwamen de reizigers naar buiten. Wijnand keek en keek maar zag Tim nergens. De stewardessen en purser kwamen naar buiten en deden de deur achter zich dicht. Wat? Waar was die gozer nou? Hij pakte de brief van Tim uit zijn jaszak en las hem nog eens goed door. Ja, het was toch zeker de goede vlucht! Hij had zich echt niet vergist! “Can I help you,” hoorde hij plotseling iemand achter hem vragen. Hij draaide zich om. “No, I don’t think so. I’m waiting for a friend from the United States but he wasn’t on board so it seems.” Wijnand keek de man aan en toen pas begon hij hem te herkennen. “Tim … ben jij het echt?” Tim spreidde zijn armen en Wijnand stortte zich erin. “Ohh … wat stom,” zei hij. “Ik had je nooit herkend man. Wat ben je veranderd!” “Yeah, vind je?” “Ja zeker man, gut na al die jaren zie je er echt heel anders uit. Kijk, dat krijg je nou als je nooit foto’s uitwisselt. Had je mij wel herkend?” “Ja, hoor. Ik zag je meteen staan. Je bent wel veranderd natuurlijk sinds je 16e maar toch zijn er nog steeds heel veel overeenkomsten.” “Nou dat kan ik van jou niet zeggen. Je hebt een volledige metamorfose ondergaan man.” En inderdaad. De jongen die er altijd wat mager, bleekjes en onsportief had uitgezien was nu een boom van een man. Breed in de schouders, smal in de heupen, een prachtige zongebruinde huidskleur en, zo had Wijnand al gevoeld, ontzettend gespierd. Lachend naar elkaar stonden ze daar in elkaars armen tegenover elkaar totdat Tim vroeg of ze wat koffie konden gaan drinken. Samen liepen ze naar het restaurant waar Wijnand die ochtend al eerder was geweest. Het was tegen halfeen toen ze wegreden van Schiphol. “Zeg,” begon Tim, “ik heb geen hotelreservering gemaakt dus als je me ergens wilt afzetten …” “Okay,” beloofde Wijnand, “dat zal ik doen.” Maar Wijnand was niet van plan hem ergens bij een hotel af te zetten. Door het prachtige, witte, Nederlandse landschap reed hij zijn oude vriend terug naar het platteland waar ook hij zijn jeugd had doorgebracht. Toen Wijnand de oprit van zijn huis opreed, opende Tim zijn mond voor het eerst. “Hé maar dit is geen hotel toch?” “Nee, dit is mijn huis en daarin ben je de dagen dat je hier in Nederland verblijft welkom. Ga niet zitten zeuren over betalen of zo want anders geef ik je een mep.” “Kom maar op hoor,” zei Tim terwijl hij een verdedigende positie aannam, “ik durf je wel aan hoor.” Wijnand lachte naar hem. “En vind je Nederland mooi.” “Prachtig man. Dat heb ik nou echt gemist. Ik was sprakeloos.” “Ja, dat heb ik gemerkt.” “Vond je het vervelend dat ik zo stil was?” Wijnand schudde zijn hoofd en ging hem voor naar binnen. “Wow, je woont beautiful man.” “Hé, spreek je moerstaal man!” sprak Wijnand hem vermanend toe. “Vind je het goed dat ik even … “ “Tuurlijk ga je gang, kijk maar rustig rond dan maak ik ondertussen wat te eten.” En zo deden ze. Tim dwaalde rond over de begane grond en bekeek alles met grote interesse en Wijnand smeerde wat boterhammen. Toen hij een schaal op de keukentafel gezet had, riep hij Tim. Deze kwam meteen aangezet. “Wow, echt prachtig Wijnand. Een swimming pool in de tuin! Dat moet je een vermogen gekost hebben.” “Nou dat valt wel mee hoor. Van mijn maandinkomen kan ik de hypotheek behoorlijk betalen. En hoef ik nog niet eens droog brood te eten zoals je ziet.” Ze tastten toe en sloegen een flink gat in de berg brood die Wijnand had klaargemaakt. “Zeg wat zijn je plannen eigenlijk voor de komende dagen en wanneer ben je weer van plan terug te gaan?” Tim vertelde dat hij de Kerstdagen volledig vrij was. In de dagen daarna moest hij een paar familiebezoekjes afleggen en voor het bedrijf waarvoor hij werkte een bedrijf bezoeken. “En wanneer vlieg je weer terug?” “Op de 30e ga ik weer terug naar de States.” Het is echt een short visite … euh … kort bezoek.” Hij lachte. “Nederlands is best wel wat lastig na zoveel jaren.” Na het brood eten gingen ze naar de woonkamer en zaten daar naast elkaar op de bank. Al snel waren ze terug in hun schooltijd en vlogen de herinneringen over en weer. Het was erg gezellig en beiden genoten ze zichtbaar. “En hoe was het met de jongens?” wilde Wijnand weten. “Oh, the boys. Die zijn daar gewoon geweldig. Verrekte geil en altijd wel in voor seks.” Wijnand lachte hardop. “Nee, je denkt misschien dat ik grapjes maak maar echt die Amerikanen zijn echt horny. De eerste twee jaren zat ik op een high school en maakte ik snel vrienden. Vaak ging ik met ze naar huis of zij kwamen bij mij thuis. En ook al heel snel lag ik met ze in bed. Niet dat ze nou allemaal gay waren of zo maar ze waren gewoon bloedgeil en avontuurlijk en vonden het niet erg om met een jongen in bed te liggen. Tenminste die groep die ik heb leren kennen niet! En daar heb ik dankbaar gebruik van gemaakt. Ik heb daar echt een wilde tijd gehad in het begin. Later op college heb ik me meer gericht op de echte gays. En heb ik me langzamerhand ontwikkeld tot een echte upper. Ik had flink getraind en mijn uiterlijk was al meer zoals het nu is. Bovendien was ook mijn jongeheer van flink formaat geworden en kreeg ik bij die echte homo’s ook de gelegenheid om zelf flink te neuken. Bij die jongens op high school was ik meestal degene die geneukt werd. Heel af en toe was er eens eentje die zich wilde laten naaien maar de meesten waren echte haantjes.” Even viel er een stilte. “En jij Wijnand, vertel eens wat over jouw ervaringen want je gaat me niet vertellen dat jij al die jaren in kuisheid geleefd hebt toch?” “Nee, natuurlijk niet. De eerste twee jaren echter wel. Ik kon gewoon niet over jou heenkomen man.” “Ach, echt?” “Ja, de herinneringen aan die tijd met jou waren zo verdomde goed dat ik gewoon niemand anders wilde. Maar ja, na twee jaar deed ik het voor het eerst met iemand anders en heb ik me meteen laten neuken. Ik vond het echt een geweldige ervaring. Steeds waren het echter avontuurtjes van korte duur. Een avond, soms twee of drie maar dan was het ook weer over. Een keer heb ik iets van 3 maanden met iemand gehad maar veel meer dan seks was dat eigenlijk niet. We merkten het beiden en hebben het toen ook maar uitgemaakt.” “Ja, zoiets heb ik ook gehad. Twee keer nog wel. Een keer precies zoiets als jij en de andere keer precies andersom. Die vent was echt gek. Nee, zo bedoel ik het niet precies. Hij was hartstikke lief en zo en ik was echt dol op hem maar hij wilde onze liefde veel meer platonisch houden. Zodra we ons eens te buiten gingen aan seks raakte hij helemaal depressief en daar kon ik dus absoluut niet tegen. Daar werd ik gek van. Gelukkig begreep hij wel dat we niet op hetzelfde spoor zaten en zijn we dus zonder veel troubles uit elkaar gegaan. En nu Wijnand? Heb je nu ook een vaste vriend?” “Nee … euh, ja, eigenlijk wel zoiets!” “Nou dat is duidelijk???” “Ik zal het je uitleggen.” En langzaam begon Wijnand zijn verhaal te vertellen zonder daarbij de naam van Geert te noemen, dat wilde hij niet. De identiteit van zijn minnaar moest geheim blijven. Niemand wist ervan en waarom zou hij het dan wel aan Tim vertellen? “Wow,” zei Tim toen Wijnand uitgepraat was. “Best wel ingewikkeld dus maar ook prachtig dat zijn vrouw het goed vindt, voor hem althans. En bij jij er tevreden mee?” “Ja, ik denk het wel. Hij is lief en goed voor mij. Het is meer dan alleen maar seks. We zijn echte vrienden.” “Maar de momenten dat hij er niet is dan …?” “Ja, die zijn moeilijk soms. Maar daar kom ik wel doorheen.” Hij glimlachte naar Tim en deze glimlachte terug. De middag liep op zijn eind en Wijnand vroeg of Tim zin in eten had. Deze had enorme honger gaf hij aan en daarom reden ze naar de stad om bij een restaurant te gaan eten. Wijnand koos voor de Italiaan en ze lieten zich hun pizza’s goed smaken. “Hé Wijnand, ik heb je eigenlijk nooit bedankt voor het feit dat je destijds iets met mij begonnen bent.” “Ben ik begonnen?” reageerde Wijnand plagend. “Ja, jij begon weet je dat niet meer?” “Natuurlijk wel maar het is toch niet nodig om mij daarvoor te bedanken!” “Jawel man, was jij toen niet begonnen dan had ik waarschijnlijk nog steeds zo op slot gezeten als toen maar jij draaide als het ware de key in mij om en daardoor werd ik een stuk vrijer. En bovendien heb je me echt het leven gered.” “Ach, kom niet overdrijven zeg.” “Ik overdrijf niet Wijnand. Als Gerard of een van die anderen toentertijd mij verkracht had, had ik vast en zeker een eind aan mijn leven gemaakt. Het allermooiste van een homoseksuele verhouding opgedrongen te krijgen is geen pretje. Ik had er vast niet mee kunnen leven.” Wijnand begreep wat hij bedoelde en pakte zijn hand vast. “Zover is het gelukkig nooit gekomen Tim. Laten we daar blij om zijn.” Tim drukte een kusje op de rug van Wijnands hand. “Ja, en daarom ben ik nog steeds blij met jou. Blij dat ik hier met jou als een echte vriend kan zitten.” “Trouwens, hoe wist Jan Vogelzang ervan af dat jij naar Nederland kwam?” “Oh, that’s a long story. Tijdens dat gedoe met mijn ouders, die scheiding weet je, heb ik heel vaak met hem gepraat en we zijn ‘vrienden’ geworden. In the States, schreef ik hem elk jaar tweemaal. Een keer rond de zomertijd en een keer vlak voor de Kerst en de laatste keer heb ik hem dus geschreven dat ik naar Nederland kwam en dat jij me kwam afhalen. Vind je dat vervelend?” “Nee, natuurlijk niet maar daar wist ik niets van en toen hij het me zei, keek ik wel even raar op.” “Heb je hem onlangs nog gezien dan? Hoe gaat het met hem?” vroeg Tim. Wijnand lichtte de gezondheidssituatie van zijn patiënt een klein beetje toe en aan het gezicht van Tim zag hij dat deze zich echt zorgen maakte. “Niet zo best dus!” “Als hij zich eens wat rustiger zou gaan gedragen, kan hij nog heel, heel oud worden.” Wijnand betaalde de rekening en in het donker van de Kerstnacht, liepen ze terug naar de auto. Ze reden naar huis en dit keer reed Wijnand de auto de garage in. Toen ze vanuit de garage in de hal kwamen, zag Tim door de glazen deuren het binnenzwembad liggen. “What? Heb jij ook een swimming pool in huis?” “Spreek je moerstaal man. Zoiets heet een zwembad! En ja, ik heb er ook een in huis.” Tim was inmiddels al verder gelopen en bekeek het mooi aangelegde binnenbad. “Wow, fantastic man! Zullen we zwemmen?” “Nou lijkt me niet zo prettig nu. Het water is koud hoor!” “Come on man!” Tim begon zich uit te kleden. “Let’s skinny dip!” Wijnand bleef eerst verbouwereerd staan. Tim, helemaal naakt, sprong meteen het water in. “Come on man, don’t be a jerk.” “Okay, ik kom al.” Langzaam en met duidelijke tegenzin, want het koude water trok hem absoluut niet, ontkleedde hij zich en sprong toen ook in het bad. Ze zwommen een tijdje heen en weer maar al snel was het Wijnand toch echt te koud. Hij stapte uit het water en haalde uit een kast een badjas die hij meteen aan trok. Met een andere badjas in zijn handen wachtte hij op Tim. Deze kwam even later ook uit het water. Wow, dacht Wijnand, wat ziet hij er toch verrekte goed uit. Hij liet zijn blik over dat prachtige lichaam glijden en was blij dat hij iets aanhad want anders had Tim zeker zijn erectie opgemerkt. Hij had zijn ballen net als Wijnand geschoren en het haar boven zijn pik was behoorlijk kort geknipt. Maar vooral die spieren, daar geilde Wijnand verschrikkelijk op. Zelf was hij ook niet zonder spieren maar Tim zag er echt vreselijk goed uit. Ze liepen naar boven waar Wijnand de haard flink opporde terwijl Tim zich douchte. Toen Tim terugwas, zaten ze samen nog geruime tijd voor de open haard. Wijnand genoot van de gezelligheid en voelde zich heel goed. Pas tegen twee uur in de ochtend gingen ze naar boven. Wijnand douchte zich nog voor het slapen gaan en hij lag nog maar net in bed toen er op zijn deur geklopt werd. “Jaa,” riep hij. De deur ging open en Tim kwam binnen. “Zeg, zou ik misschien bij jou mogen slapen.” Wijnand glimlachte. “Niet dat ik seks of zo met je wil hoor, ik ben veel te moe maar zo dichtbij jou zijn en dan niet in een bed slapen vind ik gewoon zo verschrikkelijk vreemd dat ik niet in slaap kan komen.” “Okay, kom er maar in.” Tim stapte in pyjamabroek en T-shirt bij hem in bed. Zelf droeg hij een short en een hemd. In het donker draaide Wijnand zich naar Tim toe. Ze sloegen de armen om elkaar heen en hun handen gleden over elkaars rug. Ze drukten hun lijven tegen elkaar aan. “Wow, Wijnand toch. You’ve got a hard one!” “Ja, omdat ik zo gelukkig ben. Niet omdat ik seks met je wil hoor!” “Ja, dat zeg je nou wel maar … “ “Pas op, anders knijp ik je in je ballen!” waarschuwde Wijnand hem. Tim lachte. Vredig legden ze zich tegen elkaar aan en wensten elkaar welterusten en al snel waren ze beiden in slaap. De volgende ochtend was Wijnand tegen achten wakker. Het was nog donker buiten en waarschijnlijk waren er weer dikke sneeuwbuien onderweg. Voorzichtig stapte Wijnand uit bed om Tim niet wakker te maken en stilletjes verliet hij de slaapkamer. Beneden maakte hij thee en koffie en toen het langzaam begon te sneeuwen, ging hij in de vensterbank zitten om naar buiten te kijken. Buiten zag hij de voetstappen die hij en Tim gistermiddag bij aankomst hadden gemaakt en ineens overviel hem een gigantisch droevige bui. Dat was wat hij zo graag zou willen. Voetstappen die gelijke tred hielden met de zijne. Niet altijd maar weer in zijn eentje thuiskomen. Niet steeds dat lege huis als hij ’s avonds van zijn werk kwam. Iemand die er was voor hem maar ook iemand waar hij voor kon zorgen. Bedroefd stond hij op en zette de CD ‘Kaandorp Zingt’ van Brigitte Kaandorp op. Hij koos het nummer dat hij in dit soort buien altijd koos: ‘Februari’. --- We reden op een wintermiddag naar het Noorden We moesten spelen in Delfzijl of Sappemeer We zaten warm, droog en veilig in de auto De ruitenwissers zwiepten dapper heen en weer. Zomaar een grijze dag in februari De zon heeft zich in geen weken laten zien Ik weet ook niet of het ooit nog zomer wordt. En even later blauwe zwaailichten in de verte We reden stapvoets in de file dichterbij Er was een ongeluk gebeurd, je zag ze liggen En in de regen stond er een ziekenwagen bij. Zomaar een grijze dag in februari De zon heeft zich in geen weken laten zien Ik weet ook niet of het ooit nog zomer wordt. Zomaar een grijze dag in februari De zon heeft zich in geen weken laten zien Ik denk ook niet dat het ooit nog zomer wordt. We reden op die wintermiddag zwijgend verder We moesten spelen in Delfzijl of Hoogeveen Het was buiten regenachtig, koud en bijna donker En ieder staarde in de auto voor zich uit. Zomaar een grijze dag in februari God heeft zich in geen weken laten zien Ik denk ook niet dat hij nog iets om ons geeft. --- Toen de laatste klanken verklonken, rolden de tranen Wijnand over de wangen. Het was nou ook niet echt een lied om vrolijk van te worden maar af en toe had hij zoiets gewoon nodig. En zeker als hij in zo’n stemming was. Dan mocht hij dit lied zo vreselijk graag horen en dan liet hij de waterlanders gewoon komen. Mijmerend bleef hij voor zich uit naar buiten staren. De eerste sneeuwvlokken begonnen te vallen en hij bleef daar maar zitten. Overdenkend wat het leven hem gebracht had en wat hij zo graag wilde. Gisteren had hij nog tegen Tim gezegd dat hij tevreden was met zijn leven maar ineens was hij daar niet meer zo zeker van. Ja, hij was blij met de vriendschap die hij had met Geert en vond het prachtig dat hij Geert en daarmee ook Sophie gelukkig maakte en Geert voorzag natuurlijk ook in een grote behoefte bij hem maar … En was hij was net zo verliefd op Geert als Geert op hem. Maar … Hij wilde zo graag meer. Hij zou zo graag een vriend willen hebben die er gewoon altijd voor hem was. En … het klonk heel hebberig: alleen voor hem. Verdomme waarom zat het leven ook zo verrekte lastig in elkaar. Waarom was Geert ook ooit verliefd op hem geworden en hij op Geert! Waarom had hij niet iets gekregen met een van de jongens die zijn bed hadden gedeeld? Waarom? De vragen beukten door zijn hoofd maar de antwoorden bleven uit. “Hé? Huil je?” hoorde hij ineens een stem. Verschrikt draaide hij zich om. “Ja, af en toe heb ik van die buien dan moet ik gewoon effe janken.” “Het heeft toch niet iets me mij te maken wel? Heb ik iets verkeerds gedaan? Of gezegd?” Wijnand veegde met de mouw van zijn ochtendjas langs zijn ogen. “Nee, het ligt niet aan jou. Gewoon aan mezelf. Heb je honger?” “Ja, zeg ga er nou niet over heen praten!” Tim kwam bij hem zitten en sloeg een arm om hem heen. “Hé, ik ben je vriend. Weet je nog wel? Is er iets dat ik voor je kan doen?” Wijnand had echter geen zin om zijn gemoed te legen. “Nee, er is niets. Gewoon een slecht buitje dat wel weer overdrijft.” “Je houdt je flink ik zie het.” “Goed, maar laat me dan alsjeblieft!” Tim begreep dat verder vragen niets zou oplossen en deed geen verdere pogingen. In stilte ontbeten ze en luisterden naar kerstmuziek gezongen door ‘The New London Chorale’ van Tom Parker. Na de afwas ging Wijnand naar boven om zich aan te kleden. Tim liep achter hem aan. “Gisteren voelde het voor me aan als vanouds. Alsof er helemaal niets veranderd was,” zei hij. “De omhelzing op Schiphol. Het prachtig mooie landschap. Ons praten op de bank in de middag. Het eten gisteravond en het slapen bij jou. Maar nu … nu sluit je me buiten Wijnand en dat is iets dat ik niet van je ken! Vroeger deelden we meer dan alleen ons lijf weet je nog? We deelden ook onze gedachten, onze gevoelens en nu merk ik dat je die voor me afsluit! Waarom?” Wijnand draaide zich naar hem om. “Omdat het dingen zijn die jou niet raken Tim. Je ze niet kunt voorstellen. Het zijn mijn problemen en ik zal er een oplossing voor moeten vinden.” “Je bent niet gelukkig!” “Nee, nu eventjes niet Tim maar dat verandert wel weer. Je kunt toch niet altijd 100% gelukkig zijn met jezelf? Met de mensen om je heen? Met de puinhoop die je soms veroorzaakt in eigen leven en dat van een ander?” “Maar ik had zo gedacht dat misschien ik je gelukkig zou kunnen maken?” Het werd stil. Zou Tim echt bedoelen … “Bedoel je … “ “Ja, dat bedoel ik Wijnand. Waarom zouden wij nu niet verder kunnen gaan waar we ooit gebleven waren. Jij en ik Wijnand. Het heeft van het begin af aan zo goed gevoeld en misschien heb ik me daarom wel nooit echt aan een ander kunnen binden. Dat gevoel van ‘jij en ik’ was altijd op de achtergrond aanwezig. Steeds heb ik altijd iedereen met jou vergeleken, bij de serieuze kandidaten dan hè!” Stralend als de zon keek Tim naar Wijnand. Deze echter kon alleen maar een flauwe glimlach vertonen. En daarna rolden de tranen opnieuw over zijn wangen. “Niet huilen Wijnand,” sprak Tim terwijl hij hem in zijn armen nam. “Alles zal goed komen, ik weet het gewoon.” “Nou,” sprak Wijnand snikkend, “dat weet ik nog niet zo zeker!” Tim liet zijn handen over Wijnands rug glijden. Hun gezichten lagen tegen elkaar aan en al snel vonden hun monden elkaar. Een hartstochtelijke tongzoen volgde. De handen verdwenen onder de schaarse kledingstukken en raakten de naakte huid. Wijnand ervaarde heerlijke gevoelens en ook Tims lijf werd doortrokken van genot. Deze jongen was de eerste geweest met wie hij iets gehad had en deze jongen zou hij nu weer krijgen. En ze zouden veel verder gaan dan ze ooit samen waren gegaan. Ze lieten zich op het bed vallen en het nachtgoed verdween langzamerhand tot ze naakt tegen elkaar aankropen. Als vanzelf gleden ze in het standje dat ze in het verleden zovaak hadden beoefend. Met elkaars lid in de mond begonnen ze te zuigen en te likken. Heerlijke gevoelens maakten zich van hen meester. Wijnand was de eerste die kwam en Tim zoog hem helemaal leeg. Tim kwam niet lang daarna en ook Wijnand ving elke druppel van het witte zaad op in zijn mond. Hijgend lagen ze tegen elkaar aan. “Wow, alsof er geen dag tussen gezeten heeft,” verklaarde Tim. “Zo goed, zo vertrouwd.” “Ja, het lijkt gewoon of er helemaal niets is veranderd tussen ons. Of al die jaren er niet zijn geweest.” ”Wijnand ik geloof dat ik vreselijk veel van je hou en geloof me, dat heb ik tegen verrekte weinig van die mooie Amerikaanse jongens gezegd!” Wijnand glimlachte naar hem en kuste hem op het puntje van zijn neus. “Wat heb je dan wel tegen hen gezegd? Dat je hun kontjes zo lekker vond?” “Ja! Maar dat kontje van jou vind ik ook heel lekker geloof ik.” “Geloof je het of … “ “Nee, ik weet het wel zeker. Hij legde zijn handen op Wijnands billen en kneep er stevig in. Een vinger gleed door de spleet van zijn vriend en drukte zich tegen zijn gaatje aan. Langzaam verdween het topje naar binnen. Wijnand kreunde diep en vroeg Tim hem te neuken. Hij haalde een condoom uit het laatje en gaf dat aan hem. “Weet je het zeker?” Wijnand knikte. Hij wilde dat meest zalige gevoel dat hij bij een man kende ook van Tim leren kennen. Hij legde zijn benen tegen Tims schouders en voelde diens stijve lid tegen zijn aars drukken. Met een harde stoot doorkliefde hij de kringspier waarna hij met iedere duw verder bij hem naar binnen gleed. Wijnand voelde zich in de zevende hemel. Het genot was geweldig en verdreef heel zijn sombere bui. Hij lachte nu breeduit en kreunde van plezier. Oh, eindelijk was het er dan toch van gekomen. Wat ze jaren geleden hadden overgeslagen, haalden ze nu ruimschoots in. De Eerste Kerstdag vierden ze op geheel eigen wijze in bed. Wordt vervolgd...

• 28-09-05

  Sporen van liefde - deel 5

  Toen Jan tegen elf uur van de receptie van het bungalowpark terugkwam had zijn vrouw de koffie reeds klaar. “En was er nog post voor ons?” vroeg ze. “Ja, een brief van Wijnand.” Jan ging zitten en maakte de enveloppe netjes met zijn zakmes open. Hij was een methodisch mens en had er een hekel aan als mensen zomaar een enveloppe openscheurden. Al snel was hij verzonken in het epistel dat Wijnand hem geschreven had. Zijn vrouw schonk de koffie in en legde er een plakje koek bij. Ze waren nu al vier weken op de Canarische Eilanden en het beviel hen beiden uitstekend. De eerste 10 dagen hadden ze in een hotel gezeten maar daarna waren ze overgegaan naar dit park waar ze, voor hun beider gevoel, wat meer vrijheid hadden. Ook Jan genoot met volle teugen. Meteen na de Kerst was hij naar de directeur van zijn school gegaan en had hij heel lang met hem gepraat. Daarbij was afgesproken dat Jan de maanden januari en februari in het geheel niet op school zou komen. Daarna zou hij langzaamaan toewerken naar een gedeeltelijke weektaak. Natuurlijk moest ook alles besproken worden met een bedrijfsarts maar de eerste stappen waren in elk geval gezet. Mevrouw Vogelzang was met het feit dat ze haar man regelmatig om zich heen had erg in haar nopjes. Dit kende ze niet. Jan was altijd bezig geweest met zijn werk. De school kwam op de eerste plaats maar dan was er ook nog altijd de politiek geweest. Jan was de luis in de pels van het gemeentebestuur en absoluut niet bang om de knuppel in het hoenderhok te gooien als dat nodig was. Nee, in de lokale politiek vreesden de bestuurders zijn kritische, scherpe en altijd terechte vragen ten zeerste. “En schrijft hij nog wat bijzonders?” “Eventjes nog. Niet zo drammen hoor,” zei Jan met een glimlach. “Je kunt hem zo zelf lezen.” Nog een paar zinnen en toen overhandigde hij de brief aan zijn vrouw. Zij begon snel te lezen en na een paar minuten legde zij hem neer. “Ook niets dus over de tijd die ze samen hebben doorgebracht!” “Nee,” antwoordde Jan. “Tim vermeldde er in zijn brief al niets over en Wijnand zwijgt ook in alle talen. Toch wel raar vind je niet?” “Ja, echt raar. Ze zouden toch geen bonje hebben gehad?” “Ja, weet ik veel?” “Zeg Jan, heb jij altijd al geweten dat zij samen iets hadden?” “Ik wist natuurlijk al wel heel lang dat Tim homo was maar van Wijnand wist ik het niet. Toen op Ameland is er iets gebeurd en tot op de dag van vandaag weet ik niet precies wat. Moet het ze toch nog maar eens vragen … Maar vanaf dat moment in elk geval trokken ze heel veel met elkaar op en op de avond van de diploma-uitreiking was het me duidelijk. Maar ja, toen kwam die verhuizing van Tim naar Amerika. Als die niet gekomen was, waren die twee allang een stel geweest!” “Ja, dat denk ik ook wel. Ze passen ook zo vreselijk goed bij elkaar vind ik. Toen ze bij ons waren op Tweede Kerstdag, voelde ik dat gewoon. Alleen …” “Ja?” “Gek misschien hoor, maar ik vind dat ze er beiden niet uitzien als homo’s!” “Oh, ja? En hoe hoort een homo er dan uit te zien, Alice?” “Ach je begrijpt me wel. Ik weet wel dat het vooroordelen zijn en dat je homo’s niet zomaar op straat kunt aanwijzen maar dat bedoel ik dus. Als ik op straat een homo zou moeten aanwijzen, zou ik hen niet aanwijzen in elk geval. Plaag me dan ook niet zo!” zei ze bestraffend tegen haar man die haar hardop uitlachte. Drie weken later kwam Geert Meijer net iets na twaalf uur ’s nachts zijn slaapkamer binnen. Hij sloot de deur voorzichtig achter zich en kleedde zich uit om daarna naakt in bed te stappen. Hij strekte zich uit onder het warme dekbed en voelde ineens de handen van Sophie, zijn vrouw om zich heen. “Hé, hoor jij nog niet te slapen!” “Wie ik?” “Ja, jij. Je moet zorgen dat je voldoende rust krijgt Sophietje. Je weet toch wat je huisarts gezegd heeft!” “Ja, die broer van mij kan me nog meer vertellen!” “Tssss, zo praat je niet over Wijnand, Sophietje!” “En wil je trouwens wel eens ophouden met dat ‘Sophietje’!” en meteen kietelde ze hem in zijn zij. Geert greep haar polsen vast en duwde haar martelende vingers van zich af. “Hou daarmee op, wil je!” “Was het gezellig bij Wijnand?” Geert bromde instemmend. Hij nestelde zich dicht tegen zijn vrouw, die inmiddels 7 maanden van hem zwanger was, aan. Hij voelde de ronding van haar buik en liet er een hand overheen glijden. “Ja het was goed.” “Geert?” “Mag ik je wat vragen?” “Natuurlijk, altijd toch!” “Nog een paar maanden en dan ben je bijna een jaar bij Wijnand en ik heb het nooit durven vragen eigenlijk maar wat doen twee mannen nou eigenlijk op seksgebied? Als je het niet wilt zeggen moet je het niet doen hoor!” Geert was eventjes stil van verbazing. Zijn vrouw wilde dat, juist dat van hem weten? Maar meteen wist hij ook dat het geen nieuwsgierigheid was maar liefdevolle belangstelling. “We zoenen, strelen, pijpen en neuken,” zei hij. “Neuk jij Wijnand of neukt hij jou.” Geert moest eventjes lachen. “Meestal neuk ik Wijnand …” “Dat dacht ik wel,” zei Sophie. “Hoezo?” “Omdat jij zo’n echte man bent en zo’n lekker ding hebt,” giechelde ze. Geert drukte een kus op haar wang. “Maar heel soms neukt Wijnand mij ook wel hoor!” “Zou je willen dat hij het vaker deed? Voel ik dat erin?” “Ja, ik zou willen dat hij het wat vaker deed. Maar hij houdt er niet zo van en bovendien is hij er niet zo goed in. Hij komt vaak veel te snel klaar. Hij weet dat ook wel van zich zelf en ik weet het ook maar soms wil ik gewoon dat hij het doet …” “Zijn mannen daar echt gevoelig?” En langzaam liet ze haar hand over zijn billen glijden. Geert begon zachtjes te kreunen. “Ik wel in elk geval.” Hij trok een been op en Sophie begreep de hint. Zonder een spoor van schroom gleden de vingers van haar hand door zijn harige spleet. Ze vond het niet vreemd, helemaal niet. Als Geert dat lekker vond, waarom zou ze het dan niet doen? “Wil je dat ik verder ga?” “Graag, als je wilt tenminste?” Ze zei verder niets meer maar duwde met de top van een vinger, die ze inmiddels nat gemaakt had, tegen zijn gaatje aan. Langzaam gleed haar vinger naar binnen. Geert kreunde luid. “Ohhhh,” verzuchtte Sophie, “ik voel hoe je hard wordt tegen mij aan. Vind je het zo lekker?” Geert zei niets maar kreunde alleen maar. Zijn pik groeide nog meer terwijl zijn vrouw op en neer ging in zijn warme holletje. “Wil je me neuken Geert?” Meer aansporing had hij niet nodig. De dikke buik zat wat in de weg maar daar hadden ze de afgelopen maanden al iets op gevonden. Geert ging achter Sophie liggen en stak vanaf die plaats zijn lange lat bij haar naar binnen. Twintig minuten later bereikten ze beiden een hoogtepunt. “Was het goed?” vroeg Geert. “Zoals altijd lieveling! Zoals altijd!” Ze straalde en voelde zich gelukkig. “Dat je nog kon na een avondje bij mijn broer?” “We hebben niet altijd seks hoor als we bij elkaar zijn. En vanavond dus ook eens niet!” “Waarom niet? Je gaat me niet vertellen dat jij geen zin had! Volgens mij heb jij altijd wel zin in seks,” lachte ze. “Wijnand was niet zo in de stemming. Hij wilde meer praten en vastgehouden worden. Hij heeft wat problemen.” Sophie knipte het licht aan. Als er echt iets besproken moest worden wilde ze Geert kunnen aankijken. Wilde ze zien of het hem zelf ook raakte en in het donker zou hij de gevoelens op zijn gezicht kunnen verbergen. En toen ze het licht aanhad, zag ze dat Wijnands problemen ook de zijne, en dus de hare, waren. “Wat is er dan? Vertel het me!” “Oké. Wijnand is de afgelopen Kerst niet, zoals hij ons verteld had, alleen geweest. Tim is overgekomen uit Amerika.” “Hé wat leuk voor hem maar dat is toch geen probleem?” “Sophie, stel niet steeds je vragen tussendoor. Wacht tot ik uitgesproken ben, wil je?” Ze knikte begrijpend. “Tim wil heel graag een relatie met Wijnand aangaan en zo ik begrepen heb van Wijnand wil hij dat ook wel. Hij wil heel graag iemand hebben zoals wij elkaar hebben. Iemand waar je voor kunt zorgen. Iemand waar je zomaar je handen om heen kunt slaan en mee kunt knuffelen … Je begrijpt het wel. En daar wringt hem dus de schoen. Wijnand had hem van tevoren al wel verteld dat hij een relatie had met een biseksuele man, zonder trouwens mijn naam te noemen. Wijnand wil best iets met Tim maar … Hij heeft mij ook nog. Ze schijnen een prachtige tijd gehad te hebben maar toen Tim terugging naar Amerika heeft hij gezegd dat hij toch liever een één-op-één relatie wilde. En daarin zou dus geen plaats voor mij zijn.” “En zo wordt Wijnands probleem dus ook ons probleem …” “Ja, zo kun je het wel stellen …” “Maar, heeft Wijnand gezegd dat hij jou zou laten vallen.” “Nee, dat niet maar …” “Geert,” en ze sloeg haar armen om hem heen, “ik ken mijn broer langer dan jij en ik weet zeker dat hij dat nooit zal doen. Als er iemand loyaal is dan is hij het wel. Wijnand zou zich zelf nog liever alles ontzeggen dat jou afvallen.” “Maar ja, dat is dus het probleem Sophie! Mag ik Wijnands geluk in de weg staan? Zou het niet beter zijn als ik hem opgeef zodat hij iets leuks kan beginnen met Tim?” Sophie zag hoe de tranen in zijn ogen blonken en trok hem tegen zich aan. “Nee, ik denk niet dat dat iets oplost. Wijnand zou het zich zelf nooit vergeven dat jij je van hem afkeert. Er moet een andere oplossing zijn.” Tijden was het stil tussen hen waarin ze elkaar alleen maar beet hielden en streelden. “Maar als we nou eens …” en langzaam begon ze haar plan aan haar man te onthullen. Geert had allerlei tegenwerpingen en sprak die ook uit. Het kon niet, het mocht niet maar uiteindelijk, na heel veel heen en weer gepraat, wist hij dat haar oplossing de enige was. Iets anders zat er niet op en hoezeer het idee hem ook tegenstond hij wist dat het zo gespeeld zou moeten worden. “Maar,” zo hield Sophie hem voor, “Wijnand mag hier vooraf niets van weten!” De volgende dag ging Geert naar de school waar hij muziekles gaf en het was in de derde uur dat ineens zijn mobiele telefoon afliep. Normaal zou hij zoiets niet bij zich dragen in school, leerlingen mochten het tenslotte ook niet, maar omdat Sophie zwanger was had de directeur hem hiervoor toestemming gegeven. “Met Geert!” “Geert het is mis, de vliezen zijn gebroken …” “Oké geen paniek,” onderbrak hij haar, “ik bel Wijnand en kom er meteen aan. “Jongens, naar de aula,” sprak hij zijn leerlingen toe, “de les is afgelopen!” “Is het zover, meneer?” vroeg een donkerharig meisje. “Ja, Charlotte maar het is wel veel te vroeg nog eigenlijk.” Geert belde Wijnand op zijn praktijk en vernam dat hij thuis was. “Shit,” vloekte hij. Dan het privé-nummer maar. “Wijnand!” “Met Geert. Het gaat mis, bij Sophie zijn de vliezen gebroken. Dat is toch veel te vroeg?” “Kalm aan man! Geen enkele reden tot paniek. Soms zijn die kleintjes wat ongedurig en komen ze gewoon wat eerder. Ga naar huis en ik ben er eerder dan jij!” En zo was het ook. Wijnand was binnen 10 minuten bij zijn zus en nog eens 10 minuten later was Geert er ook. Al snel had Wijnand door wat er aan de hand was en wist hij dat het kind er aan zat te komen. Er was zelfs geen tijd meer om het ziekenhuis te bereiken. Maar voor de zekerheid had hij al wel vast een ambulance gebeld want moeder en kind zouden zo snel mogelijk na de bevalling naar het ziekenhuis moeten. Doodkalm en uiterst efficiënt gaf Wijnand zijn bevelen en dit keer, in tegenstelling tot de keer dat zij samen de tuin bij Wijnand hadden omgeploegd, was het Geert die alles uitvoerde. Twintig minuten later hadden Sophie en Geert een zoon. Veel te vroeg geboren, veel te licht natuurlijk maar voor zover Wijnand kon zien verder kerngezond. Geert reed mee in de ambulance en Wijnand ging er met zijn eigen auto achteraan. In het ziekenhuis konden de doktoren alleen maar dezelfde conclusie trekken: gezond maar wel te vroeg ter wereld gekomen. Voor de zekerheid zou de kleine Merijn, zo hadden moeder en vader Meijer het kind genoemd, een week in het ziekenhuis moeten blijven. Sophie, zo kozen ze ervoor, zou bij de kleine blijven. Moe maar zielsgelukkig kwam Geert die avond alleen thuis. Wijnand had hem afgezet en was doorgereden naar zijn eigen huis. De telefoon begon te rinkelen en hield niet meer op … Begin mei had Geert een week vakantie van school. De kleine Merijn en Sophie waren inmiddels allang weer thuis en de jongen groeide flink. Volgens de statistieken had hij nog een kleine achterstand maar de arts op het consultatiebureau was uiterst tevreden en had het idee dat het nog maar even zou duren voor Merijn alles had goedgemaakt. In die week zou Geert de plannen die hij en Sophie gemaakt hadden gaan uitvoeren. Tim had de vaste gewoonte om elke dag als hij van kantoor thuiskwam meteen een eind te gaan joggen. Hij kleedde zich thuis dan om en liep een kilometer of zes over het strand waaraan hij woonde. Hij voelde zich daar goed bij en hield zo zijn conditie in een uitstekende vorm. De periode in Nederland had hij heerlijk gevonden en vooral de hereniging met Wijnand had hem goed gedaan. Alleen die laatste dagen had hij vreselijk gevonden. De dagen waarin hij bij zich zelf ontdekt had dat hij moeite, vreselijke moeite had met het feit dat zijn geliefde Wijnand nog iemand anders had. Noem het maar jaloezie! Met die gedachte kon en wilde hij niet leven. Hij had die gevoelens niet opgekropt maar ze eerlijk en rechtstreeks tegen zijn vriend uitgesproken. Natuurlijk was dat bij Wijnand hard aangekomen maar Tim had het niet voor zich willen houden. Het zou niet eerlijk geweest zijn. Hij wilde dolgraag iets met Wijnand beginnen maar dan moest het ook van diens kant volledig zijn en zonder voorwaarden. En ja, nu hij weer thuis was, had hij vaak genoeg gedacht dat juist hij degene was die een voorwaarde had gesteld. Elke dag dacht hij aan Wijnand en aan de goede dagen die ze met elkaar gehad hadden. Regelmatig belden ze met elkaar en altijd waren die gesprekken leuk en gezellig maar zodra hij weer neer had gelegd, overviel de twijfel die die derde persoon gebracht had hem weer. Bewust vermeden ze die grote onbekende altijd in hun gesprekken omdat ze beiden wisten dat het een gevoelig onderwerp was maar ze zouden hem niet kunnen blijven wegmoffelen. Nog een klein stukje en dan was hij weer thuis. Zijn kilometers voor die dag zaten er bijna op. In de verte zag hij zijn huis al en toen hij dichterbij kwam, zag hij ook nog iets anders. Er zat iemand op de trap naar zijn veranda. Vroeger dan normaal stopte hij met rennen en liep rustig verder naar zijn huis proberend te onderscheiden of hij die persoon kende. Pas toen hij dichtbij was begon hij de figuur te herkennen maar wat deed die in godsnaam hier in de Verenigde Staten? “Ben jij het echt? Geert Meijer?” “Ja, wie dacht je anders? Zijn tweelingbroer misschien?” “Gut, man je ziet er bijna nog net zo uit als toen we samen op school zaten!” “Ja, dat is iets dat ik van jou niet kan zeggen. Gelukkig had ik foto’s van jou bij Wijnand gezien anders had ik je nooit herkend! Wat ben jij veranderd zeg?” “Ja dat heb ik meer gehoord maar verdikkeme ik vergeet je helemaal te begroeten!” Hij stak zijn hand uit en Geert pakte deze met een stevige greep vast en schudde hem hartelijk. “Wat doe jij in de US of A man?” “Ach, ik was hier voor een conferentie van muziekdocenten en had jouw adres van Wijnand gekregen dus toen ik toch in de buurt was … “ “Besloot je maar om even langs te komen. Fideel man, hartstikke tof. Kom binnen!” Tim ontsloot de deur en ging hem voor naar binnen. De airconditioning werkte op volle toeren en hield het huis heerlijk koel. “Ik ga even douchen, ben zo weer terug.” Geert liet zijn tas naast de bank neervallen en nam zelf plaats. Wow, zo gemakkelijk had hij nog nooit van zijn leven gelogen. Het ging hem goed af. Dat gaf hoop voor de rest van de ontmoeting! “Zo, weer helemaal fris!” zei Tim toen hij de woonkamer weer binnenkwam. “Vind ik een heerlijke gewoonte, dat joggen. Elke dag meteen na kantoortijd even alle problemen en zorgen van je aflopen. Je echt flink lichamelijk moe maken om daarna heerlijk te kunnen ontspannen. Zal ik wat te eten voor ons klaarmaken?” Geert knikte dat het goed was en Tim verdween in de keuken. “Kom anders hier even zitten, joh. Dan kunnen we wat bijpraten terwijl ik aan het werk ben.” Geert ging verzitten en in de keuken namen ze de afgelopen tijd gezamenlijk door. Natuurlijk wist Tim van het huwelijk tussen Sophie en Geert en had hij van Wijnand ook al begrepen dat Geert en hij goede vrienden waren. Wijnand had Tim goed op de hoogte gehouden van de belangrijkste gebeurtenissen in zijn familie. Toch ontspon zich een heel gesprek tussen de twee. Een gesprek dat pas verstomde toen Tim de tafel voorzag van allerlei etenswaren en ze beiden een stoel aanschoven. Ze aten alsof ze uitgehongerd waren. Gezamenlijk deden ze nadien de afwas. Daarna stelde Tim voor om een strandwandeling te maken en zo deden ze. “Raar hè,” zei Geert, “maar een strandwandeling doet me altijd weer denken aan die vakantieweek voor onze examens op Ameland. “Als ik dan de zee hoor en het zand zie, moet ik altijd weer daaraan denken.” “Ja, Ameland heeft voor mij ook dierbare herinneringen. Maar ook gruwelijke!” “Denk je nog vaak aan dat laatste?” “Nee, niet zo vaak meer. Heel af en toe. Die dierbare herinneringen zijn belangrijker geworden. Veel belangrijker. Toen heb ik Wijnand echt goed leren kennen en dat is voor mij een keerpunt in mijn leven geworden. Je weet toch dat wij … “ “Ja, dat weet ik. En ik ben heel blij voor jullie beiden.” Geert sloeg een arm om Tim heen en trok hem tegen zich aan. “Ik zou het heel fijn vinden als je in onze familiekring kwam!” “Dank je.” Tim stak zijn sleutel in het slot en opende de deur. Ditmaal liet hij Geert voorgaan. “Wil je wat drinken?” “Ja, doe me maar een iets stevigs, als je hebt.” “Zeg het maar wodka, whisky, bourbon, jenever uit Nederland?” Geert koos voor een whisky en ook Tim schonk zichzelf een glas vol. Ze toosten op de toekomst en zakten beiden onderuit in een stoel. “Dit voelt goed Geert. Een glas, een vriend, gemeenschappelijke herinneringen en een toekomst.” Beiden dronken ze hun glas in een teug leeg waarna Tim nog eens bijvulde. De herinneringen bleven die avond komen en het werd steeds later en later. Na zijn eerste glas, draalde Geert enorm lang met zijn tweede want hij kon niet echt goed tegen alcohol. Tim echter ledigde de ene na de andere borrel. “Trouwens, nou moet je me toch eens vertellen,” begon hij te vragen. “Hoe kwam het nou dat jij zo’n sex-appeal had vroeger? Je versierde al die meiden op school!” “Niet overdrijven Tim, zo erg was ik nou ook weer niet hoor!” “Zekers wel, volgens mij heb je ze allemaal gehad.” “Weet je dat je de tweede bent van wie ik dat hoor? Maar echt, geloof me, Sophie is heus niet mijn eerste geweest maar ik kan de meisjes met wie ik naar bed ben geweest tellen op de vingers van een hand van een slechte houtzager.” Tim keek hem oprecht verbaasd aan. “Daar geloof ik niks van,” zei hij tussen twee slokken door. Geert haalde zijn schouders op. “Ja, daar kan ik niets aan doen maar het is echt waar.” “Het zal vast komen door die enorme pik van je,” ging Tim verder. “Wat???” “Je lul man. Die was vroeger al enorm groot weet ik me nog te herinneren. Ik keek altijd tijdens het douchen naar jullie en jij had de grootste van allemaal. Hoe groot heb je hem?” “Wil je dat echt weten?” Geert wist niet welke kant dit uit zou gaan maar als het zo doorging zou alles heel anders verlopen dan hij gepland had en misschien kwam dit wel beter uit zo. “Ja!” “Vijfentwintig centimeter.” “Je lult man. Wees eens eerlijk zeg.” “Nee, echt kan ik er wat aan doen dat hij zo groot is?” “Laat hem zien dan meet ik hem op!” “Ja, ik ben me daar gek zeg! Bekijk het maar mooi.” “Zie je wel dat je opschept. Anders zou je het durven.” Nu wist Geert precies welke kant het op zou gaan. Hij hoefde het maar te doen en ze zouden van het ene in het andere terechtkomen. “Okay, haal je meetlint maar op.” Geert stond op uit zijn stoel, maakte de knoop van zijn jeans open en haalde de rits naar beneden. Hij liet zijn broek op zijn enkels zakken en liet zijn slip dezelfde weg volgen. Tim kwam terug met een meetlint en toen hij Geert daar zo zag staan, kreeg hij het ontzettend heet. Hmmm, wat toch een heerlijke vent, dacht hij. Zo had hij hem nou altijd al graag eens willen hebben. Naakt en zo verschrikkelijk dichtbij! “Doe je shirt eens omhoog, dan kan ik er beter bij,” zei hij. Geert pakte de panden van zijn shirt beet en trok ze omhoog. “Verdikkeme, hij is nog slap, zo ken ik hem wel!” reageerde Tim. “Wacht maar effe, ik zal hem wel even stijf maken,” begon Geert. “Dat wil ik ook wel doen?” zuchtte Tim. Geert wist dat het in de richting zou gaan die hij verwacht had. Dit was het laatste zetje. “En, hoe had je dat gedacht?” “Ik zou je kunnen pijpen, bijvoorbeeld. Dat doet Sophie toch ook wel eens bij jou?” “Jawel, maar zij is mijn vrouw!” “Nou en, het gaat toch alleen maar om het stijf worden. Dan meet ik je en zijn we klaar!” Verwachtingsvol keek Tim naar Geert. “Oké, toe maar dan!” Tim knielde voor Geert neer en streelde met zijn hand langs de lange, slappe penis en sloot zijn handen om de volle balzak. Wow, dat voelde goed en stevig aan. Hij ging weer terug naar de eikel met zijn vingers en trok het voorvel langzaam naar achteren. Hij stak zijn tong uit en liet deze over de eikel gaan. Geert slaakte een diepe zucht. Tim sloot zijn lippen om het geval en voelde hoe het meteen begon te groeien. De ballen trokken op in de zak en de pik werd groter en groter. Tim bleef zuigen en likken en vergat helemaal zijn eigenlijke taak. “Hé ga, je nog eens meten?” riep Geert hem toe. “Oh, ja!” Snel pakte Pik zijn meetlint van de vloer en legde deze langs de enorme lul. Inderdaad, ietsjes meer dan 25 centimeter. “Wow, je had helemaal gelijk man. Sorry, dat ik je bewering in twijfel trok. Kun je me vergeven?” “Natuurlijk, joh, laten we het er maar niet meer over hebben.” Geert stond daar nog steeds met de panden van zijn overhemd in de handen en een stijve leuter. Tim keek er naar en moest lachen. “Wat lach je nou?” Tim wees naar Geerts stijve. “Zal ik je verder helpen of trek je je liever zelf af?” “Nou, je bent nu eenmaal begonnen, maak het karwei nou ook maar af dan!” Gretig nam Tim Geerts worst in zijn mond. Heftig zuigend en likkend bracht hij Geert in enkele minuten naar een hoogtepunt. Geert spoot zijn zaad in Tims mond omdat die weigerde zich terug te trekken. Hij likte en zoog al het witte spul weg en genoot met volle teugen. “En? Hoe voelde het om door een flikker gezogen te worden?” “Het was prima Tim. Echt heel lekker.” “Ja wij homo’s weten wel wat lekker is!” “Oh, ja?” vroeg Geert. “Zeker. Weet je dat de billen en kont van de man erogene zones zijn?” “Nee, nooit geweten.” Tim legde zijn handen op de billen van Geert en begon ze te strelen. “Hoe voelt dat?” “Prima, echt lekker!” Tim ging verder en liet een vinger door Geerts bilspleet gaan. “En dit?” “Wow, dat voelt nog beter. Maar ik geloof dat we niet verder moeten gaan.” “Waarom niet? Je vindt het toch lekker? Nou wat let je dan!” “Weet je nog wel. Ik ben getrouwd en heteroseksueel!” “Uhmmm. Nou en? Je vrouw hoeft hier toch niets van te weten.” Hij keek op naar Geert en glimlachte naar hem. “Laat mij je een keer echt verwennen zoals een man een man kan verwennen en een vrouw het nooit bij je zou doen.” “Ik weet het niet ik vind het … “ “Smerig, vies, onnatuurlijk … “ “Nee, dat is het niet maar … “ “Een keer Geert en als het je pijn doet of zo stop ik gewoon. Laat je gaan man! Gun mij ook eens een lolletje. Weet je dat ik hier altijd van gedroomd heb?” Geert wist het van Wijnand. “Vroeger droomde ik altijd van je, dat ik je dichtbij me had, helemaal bloot en dat ik alles met je kon doen wat ik wilde. En, nu, nu ik je hierbij me heb, zou ik dat zo graag allemaal met je willen doen. Alsjeblieft? Dan mag je mij straks ook neuken als je wilt!” Dit was het punt waarop Geert gewacht had. Hij had moeilijk kunnen vragen of hij Tim mocht neuken zonder zijn dekmantel te verliezen. Een klein woordje van hem en er was geen terugkeer meer mogelijk. “Ja!” “Meen je het?” “Ja, doe het voor ik me bedenken kan.” Geert stapte uit zijn schoen, broek en slip en liep achter Tim aan naar diens slaapkamer. Een groot bed besloeg het grootste gedeelte van de kamer. Tim trok de gordijnen dicht en stak overal kaarsen aan. Het geheel was verrekte romantisch. Snel schoot hij uit de kleren en ging naast Geert liggen die nog steeds zijn overhemd aan had. Tim maakte de knoopjes los en streelde over die stoer behaarde, mannelijke borstpartij. Wow, wat een heerlijke ervaring. Hij kneep zichzelf om wakker te worden uit die verleidelijke droom maar het was werkelijkheid. Geert lag hier vlak naast hem en helemaal voor hem. “Draai je om,” zei hij zachtjes in Geerts oor. Geert draaide zich om. Hij voelde de handen van Tim over zijn billen gaan en de vingers in zijn naad spelen. Zijn benen werden uiteen geduwd en Tim nam ertussen plaats. Een natte tong maakte zijn kontje lekker nat en sappig en even later priemde de tong tegen zijn gaatje. Owhhhh, dit voorspel deed Wijnand ook altijd zo lekker bij hem. Maar nu zou hij gaan ervaren wat er werkelijk daarna hoorde te komen. Hij wist van Wijnand dat Tim een werkelijk goede berijder van mannen was. Een echte upper! Eindelijk zou hij dan eens goed doorgeneukt gaan worden. Het topje van Tims steigerende stang werd tegen Geerts gaatje gezet en met een duw, doorkliefde hij de kringspier. Geert gilde. “Doet het zeer?” vroeg Tim met compassie. “Jaaa,” kreunde Geert. En het deed echt zeer. Tims pik moest veel groter zijn dan die van Wijnand. “Wil je dat ik stop?” Dat was eigenlijk wat Geert wilde maar hij wilde ook weten hoe het was om werkelijk diep geneukt te worden. Hij wilde het gevoel van genot ook beleven en dus zei hij dat Tim door moest gaan. “Weet je het zeker?” “Jaaa, ga door!” Tim drong niet langer aan maar drong dieper bij Geert naar binnen. Nogmaals gilde Geert keihard. Tim liet zich echter niet weerhouden en gleed bij elke voorwaartse beweging dieper en dieper naar binnen. Nog een paar stoten en toen sloegen zijn ballen tegen Geert zijn billen aan. Hij zat er met zijn volle lengte in. “Kut!” riep Geert. “Hoe groot heb jij hem?” Tim antwoordde dat hij 21 centimeter had. “Wow, niet te zuinig zeg.” Met kracht begon Tim zich uit en in zijn bedgenoot te pompen. Het ging prima. Het gaatje van Geert ontving hem prima en regelmatig voelde hij hoe die zijn spieren aanspande en het hem moeilijker maakte om binnen te dringen. Het ging uitstekend. Dit was wat hij altijd graag gewild wat: Geert Meijer in de onderliggende positie en hij erbovenop. Tim bleef pompen en Geert bleef tegengas geven. Beiden wilden ze er alles uithalen wat er in zat voor dit moment. Geert genoot maar wist dat hij dat niet te veel zou moeten laten blijken. Hij moest zijn rol van heteroseksueel die een keer een uitstapje maakte nog even blijven spelen. Hij hield zijn kreunen van genot in maar genoot toch met volle teugen. Gillend spoot Tim zich in hem leeg en liet zich languit over hem heen vallen. “Dit voelde lekker man!” fluisterde Tim. “Ik wou dat ik je vaker kon nemen,” lachte hij. “Je weet onze afspraak,” herinnerde Geert hem. “Ja, het is al goed. Wil je nu meteen?” Geert knikte. Nu was het zijn beurt. Voor de tweede keer zou hij klaar komen bij deze jongen die hij eigenlijk gigantisch voorloog en bedroog maar het was voor een goed doel, hield hij zichzelf voor. Geert kleedde zijn pik in een condoom en liet zijn neukstaaf soepel bij Tim naar binnen glijden. Ervaren als hij was, duurde het tijden voor hij zich helemaal liet gaan. Tim kreunde en genoot ten diepste van deze geweldige minnaar. Niet vaak liet hij zich tegenwoordig meer neuken maar voor zijn dekhengst wilde hij maar wat graag een uitzondering maken. Geert was niet alleen groot maar ook ontzettend goed. Geert kwam klaar en spoot zijn ballen helemaal leeg. Hij trok zich terug en draaide zich van Tim af. Toen hij een hand op diens schouder legde, reageerde hij niet. Verdraaid, dacht Geert, hij slaapt? Hij trok het laken over hen beiden heen en was ook al snel vertrokken naar dromenland. Toen Geert de volgende ochtend wakker werd, voelde hij een enorme kater. Niet vanwege de drank die hij genuttigd had maar vanwege het feit dat hij misbruik van Tim gemaakt had door hem voor te liegen. Tim sloeg zijn ogen open en Geert begon meteen te praten. “Tim, ik moet je iets bekennen.” “Als je wilt zeggen dat je het lekker hebt gevonden, dan kan ik alleen maar antwoorden dat ik dat wel wist!” “Nee, het is iets anders. Het … “ “Je bent bang dat Sophie er achter zal komen omdat ik mijn mond niet kan houden en … “ “Je kunt inderdaad je mond niet houden, je ratelt aan een stuk door maar dat is het ook niet. Laat me nou uitpraten! Wil je!” Verbaasd keek Tim naar Geert. Er zat hem werkelijk iets dwars. Grote denkrimpels bedekten zijn voorhoofd. “Ik ben niet eerlijk tegen je geweest en dat zit me dwars. Ik zal je alles eerlijk opbiechten. Ik ben hier niet gekomen voor een conferentie maar bewust om jou te ontmoeten omdat ik met je wilde praten. Ik weet dat jij een Wijnand niet helemaal prettig uit elkaar zijn gegaan na de Kerst … “ “En heeft Wijnand je nou gestuurd om een goed woordje te doen voor hem. Kon hij dat zelf niet doen?” Tim sprong op uit bed en wilde weglopen. “Je zou naar me luisteren had ik gevraagd,” koel klonk de heldere stem van Geert alsof hij een klas vol slecht luisterende leerlingen toesprak. Tim draaide zich om en ging op het bed zitten. “Zo is het dus niet. Ik ben hier gekomen voor mezelf, voor jou en voor Wijnand.” “Nou, hier snap ik dus helemaal niets van?” “Houd dan ook eens je mond en luister toch eens gewoon! Ik ben de biseksuele man in Wijnands leven. Ik ben degene die jullie problemen veroorzaakt.” “Jij? Biseksueel? Laat me niet lachen. Je bent een echte hetero Geert.” “Ja hoor en ik was ook de grote versierder op school. Allemaal vooroordelen Tim! Je kent me niet zoals ik echt ben.” Met grote ogen vol van verbazing keek Tim naar Geert en in die ogen las hij de ernst waarmee deze sprak. “Echt waar? Je houdt me niet voor de gek?” “Nee, ik heb een vreselijke hekel aan liegen en daarom wilde ik ook meteen met je praten! Gisteren liep het gewoon uit de klauw. Het was niet mijn bedoeling om het zover te laten komen. Het spijt me.” “Je hoeft nergens spijt van te hebben Geert. Ik geloof dat we beiden genoten hebben.” “Ja, dat is wel waar maar ik had liever eerst mijn verhaal gehouden. En die is dat ik het vreselijk zou vinden als ik Wijnand kwijt zou raken. Ik ben echt vreselijk verliefd op hem. Nog steeds en het wordt alleen maar heviger, Tim. Sinds een jaar nu hebben wij een vaste relatie, als je het zo kunt noemen, en ik wil hem niet kwijt. Maar ik zei al dat ik niet alleen voor mezelf kwam. Dit was het pleidooi voor mezelf maar ik wil jou waarschuwen om Wijnand niet te laten kiezen tussen ons.” “Waarom niet. Stel, en zo denk ik er nog steeds over, dat ik niemand tussen ons beiden wil!” “Ik ben bang dat hij jou dan zal laten vallen Tim.” “Oh, ja? En waarom dan wel?” “Omdat hij zo redeneert dat jij wel iemand anders zult kunnen vinden.” “En wie ben jij dat je zijn gedachten en redeneringen weet?” “Ik ken hem nu al een aantal jaren, en langer dan jij hem kent, en ik weet het gewoon.” “Maar ik wil gewoon helemaal niemand anders. Ik wil Wijnand!” “Als je dat wilt en verstandig bent en echt om hem geeft, probeer je je ook in zijn gedachten en gevoelens in te leven en dat heb je tot nu toe niet gedaan. Vraag je af waarom hij mij niet zal laten vallen en je komt bij het juiste antwoord Tim!” “Donder je toch op man! Je denkt toch niet dat ik me door jou laat zeggen wat ik doen moet hè!” “Nee, dat is ook niet de bedoeling. Ik wil alleen maar dat Wijnand gelukkig wordt. Ik gun hem o zo graag iets wat vergelijkbaar is met wat Sophie en ik hebben en dat kan alleen jij hem maar geven. Jij speelt daarin een heel belangrijke rol. Maar Wijnand zit anders in elkaar dan jij en ik Tim. En daarom wil ik dat je je verplaatst in Wijnand. Voel hem aan. Peil zijn gedachten en wees voorzichtig met je stappen.” Tim stond op van het bed en liep naar de deur van de slaapkamer. Daar draaide hij zich om. “Ik maak ontbijt voor je en daarna wil ik dat je oprot!” De deur sloeg achter hem dicht. Geert liet het hoofd hangen. Dit had hij goed verprutst. Hij kleedde zich aan, liep waar de woonkamer waar hij zijn tas oppakte en daarna naar de keuken. “Bedankt voor het aanbod voor een ontbijt maar liever toch maar niet!” Hij draaide zich om en liep het huis uit en de boulevard op. Naar de bus, naar het vliegveld en naar huis. Wordt vervolgd...